Η νέα δημοσκόπηση της MPG για το PanoramanTV, που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 19 και 21 Μαΐου 2026 σε δείγμα 1.102 πολιτών, αποτυπώνει μια πολιτική πραγματικότητα ιδιαίτερα κρίσιμη όχι μόνο για την Αρμενία αλλά και για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία και συνολικά τον γεωπολιτικό συσχετισμό δυνάμεων στον Νότιο Καύκασο.
Λίγες εβδομάδες πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν εμφανίζεται να διατηρεί σημαντικό προβάδισμα, παρά τις έντονες κοινωνικές και πολιτικές πιέσεις που δέχθηκε μετά την απώλεια του Ναγκόρνο - Καραμπάχ και τις δραματικές αλλαγές στην περιφερειακή ασφάλεια.
Ωστόσο, πίσω από τα εκλογικά ποσοστά κρύβεται μια βαθύτερη μάχη: η σύγκρουση ανάμεσα στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και στη διαχρονική ρωσική επιρροή που εξακολουθεί να διαπερνά το πολιτικό σύστημα.
Ο Πασινιάν παραμένει κυρίαρχος
Το κυβερνών κόμμα Συμβόλαιο του Πολίτη (KP) συγκεντρώνει 33,1% στην πρόθεση ψήφου και εκτιμάται ότι θα μπορούσε να φθάσει ακόμη και το 37% μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων.
Παρά τη φθορά από τις εθνικές ήττες και την οικονομική αβεβαιότητα, ο Πασινιάν διατηρεί σαφές προβάδισμα έναντι κάθε αντιπάλου.
Το γεγονός αυτό είναι εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς ότι πριν από μερικά χρόνια πολλοί αναλυτές θεωρούσαν πολιτικά τελειωμένη την κυβέρνησή του μετά την ήττα στον πόλεμο του 2020 και την οριστική απώλεια του Ναγκόρνο - Καραμπάχ το 2023.
Αντίθετα, ο Αρμένιος πρωθυπουργός κατάφερε να μετατρέψει την απογοήτευση προς τη Ρωσία σε πολιτικό κεφάλαιο.
Η κατάρρευση της εμπιστοσύνης προς τη Μόσχα
Η μεγαλύτερη αλλαγή στην αρμενική πολιτική σκηνή τα τελευταία τρία χρόνια δεν είναι οικονομική ούτε κομματική.
Είναι γεωπολιτική.
Για δεκαετίες η Ρωσία παρουσιαζόταν ως ο φυσικός προστάτης της Αρμενίας. Η συμμετοχή της χώρας στον Οργανισμό Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), οι ρωσικές στρατιωτικές βάσεις και οι στενές ενεργειακές σχέσεις αποτελούσαν θεμέλια της αρμενικής εξωτερικής πολιτικής.
Όμως η κατάρρευση του αρμενικού ελέγχου στο Ναγκόρνο - Καραμπάχ άλλαξε δραματικά την εικόνα.
Μεγάλο μέρος της αρμενικής κοινής γνώμης θεωρεί πλέον ότι η Μόσχα εγκατέλειψε τον ιστορικό της σύμμαχο την ώρα της κρίσης.
Η αντίληψη αυτή δημιούργησε πρωτοφανές πολιτικό κενό, το οποίο επιχείρησε να καλύψει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται δυναμικά στο παιχνίδι
Τα τελευταία δύο χρόνια οι Βρυξέλλες έχουν αυξήσει σημαντικά την παρουσία τους στην Αρμενία.
Η αποστολή παρατηρητών της ΕΕ στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν, οι οικονομικές ενισχύσεις, η διεύρυνση της συνεργασίας σε θέματα μεταρρυθμίσεων και οι συζητήσεις για βαθύτερη πολιτική σύνδεση έχουν μεταβάλει τις ισορροπίες.
Ο Πασινιάν έχει ήδη προχωρήσει σε κινήσεις που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητες:
- Πάγωμα της ενεργούς συμμετοχής στον CSTO.
- Ενίσχυση των σχέσεων με τη Γαλλία.
- Διεύρυνση συνεργασίας με τις Βρυξέλλες.
- Δημόσια αμφισβήτηση του ρόλου της Ρωσίας ως εγγυήτριας δύναμης ασφαλείας.
Η δημοσκοπική αντοχή της κυβέρνησης υποδηλώνει ότι σημαντικό μέρος των Αρμενίων πολιτών αποδέχεται αυτή τη στρατηγική στροφή.
Η Ρωσία όμως δεν έχει φύγει
Παρά την ενίσχυση της ευρωπαϊκής επιρροής, η Μόσχα παραμένει ισχυρός παίκτης.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης που διατηρούν στενότερες σχέσεις με τη Ρωσία εξακολουθούν να συγκεντρώνουν αξιοσημείωτα ποσοστά.
Το μπλοκ HD/ARF φτάνει στο 13,9%, ενώ το "Mer Dzayn" εμφανίζεται στο 17,1%.
Αθροιστικά, οι δυνάμεις που υποστηρίζουν μια πιο φιλορωσική ή πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική εξακολουθούν να εκπροσωπούν σημαντικό τμήμα της κοινωνίας.
Η Ρωσία διατηρεί ακόμη:
- Ισχυρή οικονομική παρουσία.
- Επιρροή στα μέσα ενημέρωσης.
- Δίκτυα επιχειρηματικών συμφερόντων.
- Πολιτισμικούς και θρησκευτικούς δεσμούς.
- Σημαντική επιρροή στις ένοπλες δυνάμεις και στην κρατική γραφειοκρατία.
Με άλλα λόγια, η αποδυνάμωση της Μόσχας δεν ισοδυναμεί με εξαφάνισή της.
Η Αρμενία ως νέο γεωπολιτικό πεδίο ανταγωνισμού
Η χώρα βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο ενός ευρύτερου ανταγωνισμού.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της στον Νότιο Καύκασο.
Η Ρωσία προσπαθεί να διατηρήσει ό,τι απέμεινε από τη μετασοβιετική ζώνη επιρροής της.
Η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν ενισχύουν συνεχώς τη στρατηγική τους συνεργασία.
Παράλληλα, το Ιράν παρακολουθεί με ανησυχία κάθε μεταβολή ισορροπίας στα βόρεια σύνορά του.
Σε αυτό το σύνθετο περιβάλλον, η Αρμενία επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τη θέση της χωρίς να συγκρουστεί ολοκληρωτικά με τη Μόσχα αλλά και χωρίς να παραμείνει εξαρτημένη από αυτήν.
Τι σημαίνει το αποτέλεσμα για την Ευρώπη
Για τις Βρυξέλλες, η δημοσκόπηση αποτελεί ενθαρρυντικό μήνυμα.
Δείχνει ότι η στρατηγική στήριξης του Πασινιάν αποδίδει πολιτικά και ότι η ευρωπαϊκή παρουσία μπορεί να λειτουργήσει ως εναλλακτικός πόλος έλξης σε μια περιοχή που παραδοσιακά θεωρούνταν αποκλειστικό πεδίο ρωσικής επιρροής.
Αν το κυβερνών κόμμα επικρατήσει και στις εκλογές του Ιουνίου, η ΕΕ θα αποκτήσει έναν ακόμη εταίρο πρόθυμο να εμβαθύνει τις σχέσεις του με τη Δύση.
Αυτό θα αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές απώλειες της Ρωσίας μετά την εισβολή στην Ουκρανία.
Εν κατακλείδι
Η δημοσκόπηση δεν αποτυπώνει απλώς μια προεκλογική μάχη.
Αποτυπώνει τη μετάβαση της Αρμενίας από τη μετασοβιετική εποχή σε ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση κερδίζει έδαφος και ο Πασινιάν παραμένει ο κυρίαρχος εκφραστής αυτής της πορείας. Ωστόσο, η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει βαθιές ρίζες στην αρμενική κοινωνία και να επηρεάζει σημαντικό τμήμα του πολιτικού συστήματος.
Οι εκλογές του Ιουνίου δεν θα κρίνουν μόνο ποιος θα κυβερνήσει την Αρμενία. Θα αποτελέσουν και ένα άτυπο δημοψήφισμα για το κατά πόσο η χώρα θα συνεχίσει να απομακρύνεται από τη ρωσική σφαίρα επιρροής και να πλησιάζει περισσότερο την Ευρώπη.
Add comment
Comments