Όχι, δεν έγινα κομμουνιστής. Τουλάχιστον όχι ακόμα…

Ο Πρωθυπουργός άνοιξε στη Βουλή την κουβέντα παραπέμποντας στο μέλλον για να μην τρομάξει την (αναστατωμένη από τον ΟΠΕΚΕΠΕ) ΚΟ της ΝΔ. Εχει όμως, κατά τις πληροφορίες του Protagon, συγκεκριμένα σενάρια μέσα στον φάκελο των αλλαγών που εξετάζει, με στόχο να εφαρμοστούν (προφανώς) μετά από την προσεχή εθνική κάλπη. Και έχουν κάποιο ενδιαφέρον... 

Σκέφτομαι μήπως η δημοκρατία είναι καταδικασμένη να καθυστερεί. Η βαρβαρότητα, δυστυχώς, πάντα θα την κερδίζει, έχει αυτοματισμό ως ασυγκράτητα μαύρη. Στερείται αποχρώσεων, δισταγμών, ντροπής. Μασκαρεύεται και ξεδιάντροπα. Εν αρχή φοράει μάσκα καλοσύνης, ενάρετου - και καλά - υπέρ των αδυνάτων, κάνει καρδούλες. Συνοδεύει προστατευτικά γιαγιάδες στα ATM για να κάνουν ανάληψη.

Η πλέον εμφανής αποτυχία της κυβέρνησης δεν είναι η αδυναμία συγκράτησης της τιμής του μοσχαρίσιου κρέατος τα τελευταία χρόνια, η οποία έχει σχεδόν διπλασιαστεί, αλλά η αποτυχία συγκράτησης των ενοικίων και των τιμών των ακινήτων.

Για δεκαετίες το ελληνικό όνειρο ήταν απλό. Δώσε Πανελλήνιες, μπες σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, πάρε ένα πτυχίο, βρες μια θέση στο Δημόσιο και κλείδωσε τη ζωή σου. Αυτό δεν ήταν απλώς μια εκπαιδευτική διαδρομή. Ήταν ο πυρήνας ενός ολόκληρου κοινωνικού συμβολαίου. Και μέσα του βρίσκονται σχεδόν όλες οι παθογένειες που κράτησαν τη χώρα πίσω.

Πέρασε ο καιρός, τα ξυλόλια και τα τολουόλια εξατμίστηκαν, καταστράφηκαν ακόμα και οι σχέσεις συμφέροντος που είχαν δημιουργηθεί την περίοδο κατά την οποία είχαν πέραση στις δημόσιες συζητήσεις. Και παρά την προσπάθεια διαφόρων να μη γίνει η δίκη των Τεμπών, με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να κυριαρχεί σε αυτό το πεδίο, εκείνη άρχισε και συνεχίζεται... 

Η ήττα Όρμπαν στην Ουγγαρία είναι η απάντηση των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στο  πανίσχυρο φιλορωσικό δίκτυο που εξαπλώθηκε σαν την πανώλη σε όλη την  Ευρώπη. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται και αντιδρούν.

Μετά την απουσία του από την κηδεία του Σαββόπουλου, ο Νίκος Ανδρουλάκης αποφάσισε να την "πέσει" διαδικτυακά σε έναν πολίτη που είπε την άποψή του (και έχει πει χειρότερα για τη ΝΔ), χρησιμοποιώντας το θεσμικό εκτόπισμα του αρχηγού της αντιπολίτευσης.

Η αντίδραση του Πρωθυπουργού στην πίεση λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ φαίνεται ότι κλονίζει σε σημαντικό βαθμό μία ήδη προβληματική σχέση μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και κοινοβουλευτικής ομάδας. Δεν είναι και ό,τι καλύτερο εν όψει εκλογών.

Ο αντιπολιτευτικός λόγος της τελευταίας περιόδου διακρίνεται από μια έντονη εχθροπάθεια κατά του προσώπου του πρωθυπουργού. Παράλληλα αναπτύσσεται μια "αντιτραπεζική" εχθροπάθεια, η οποία ξεπερνάει τα θεμιτά όρια του αντιπολιτευτικού λόγου, δημιουργώντας μεγάλη ανησυχία στην αγορά. 

Στην έρευνα της Interview για το Capital, πίσω από τα ποσοστά της υπάρχει μια αλήθεια που όποιος έχει πληρώσει μισθοδοσία, ΦΠΑ, εισφορές και φόρους τη γνωρίζει καλά, αλλά η δημόσια συζήτηση κάνει πάντα πως δεν τη βλέπει.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί μία από τις πλέον δυσώδεις πλευρές της πελατειακής μας κομματοκρατίας.