Η Ελλάδα, 16 χρόνια μετά τη χρεοκοπία του κράτους και των τραπεζών, εισέρχεται πλέον οριστικά σε μια νέα εποχή, καθώς δεν απειλείται ούτε από τα ελλείμματα του προϋπολογισμού ούτε από την αδυναμία εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με βεβαιότητα μπορεί να πει πλέον ότι "βρισκόμαστε στην πρώτη ταχύτητα της ευρωζώνης", καθώς την ώρα που εμείς έχουμε πλεονάσματα και μειώνουμε με γρήγορους ρυθμούς το χρέος, η Γερμανία υποφέρει από τη στασιμότητα, η Γαλλία από τα ελλείματα, το Βέλγιο και η Ιταλία από το υψηλότερο (και από εμάς) δημόσιο χρέος.

Στις 5 Ιουλίου 2015, περίπου τριάμισι εκατομμύρια συμπολίτες μας ψήφισαν "ΟΧΙ" (ΟΞΙ, όπως το έθεσε ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ) στο Δημοψήφισμα που έθετε στην κρίση του ελληνικού λαού την πρόταση των δανειστών για παράταση/ανανέωση της δανειακής σύμβασης. Δεν θα απείχε πολύ από την πραγματικότητα η υπόθεση ότι υπήρχαν τριάμισι εκατομμύρια ερμηνείες για το τι ακριβώς ρωτούσε το Δημοψήφισμα. Αλλος ψήφιζε για παραμονή ή όχι στην Ευρωζώνη, χωρίς να βγούμε από την ΕΕ. Αλλος μαζί με έξοδο από την ΕΕ. Κάποιοι για να στηρίξουν την Πρώτη Φορά Αριστερά. Ορισμένοι από θυμό ("όχι σε όλα"). Μερικοί για να βγούμε από τα μνημόνια, αλλά να συνεχίσουμε να παίρνουμε λεφτά.

Υπήρξε μια εποχή που αυτοί οι άνθρωποι κυβερνούσαν την Ελλάδα. Oχι μεταφορικά, κυριολεκτικά. Υπέγραφαν αποφάσεις που επηρέαζαν εκατομμύρια πολίτες. Διαπραγματεύονταν με τους δανειστές στις Βρυξέλλες. Καθόριζαν φόρους, συντάξεις, επιδόματα, επενδύσεις και μισθούς. Αποφάσιζαν για την ενέργεια, την παιδεία, την κοινωνική πολιτική, την οικονομία της χώρας.

Το πολιτικό σκηνικό φαίνεται να αναδιατάσσεται ταχύτατα με την επίσημη, πλέον, παρουσία των νέων κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού - και ενδεχομένως ενός ακόμη από τον Αντώνη Σαμαρά. Αφότου καταγραφούν οι πραγματικές δημοσκοπικές δυναμικές του καθενός, με βάση τα νέα δεδομένα, θα ακολουθήσουν οι πολιτικές πρωτοβουλίες. Λογικά, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα ποντάρουν στην καταγγελία, προφανώς θα αρχίσει κάποια οικονομική πλειοδοσία και, πλησιάζοντας προς τις εκλογές, μάλλον θα δούμε όλους να "παίζουν τα ρέστα τους".

Η ειρωνεία είναι σχεδόν σαιξπηρική. Η Κωνσταντοπούλου επένδυσε στο ζήτημα των Τεμπών. Το ανέδειξε, το σήκωσε, το έκανε κεντρικό άξονα της πολιτικής παρουσίας της. Και τώρα βλέπει τη γυναίκα που βρισκόταν στον πυρήνα αυτής της τραγωδίας να της παίρνει ένα μεγάλο μέρος του ακροατηρίου. Σαν να έστρωνε κάποιος το τραπέζι επί δύο χρόνια και μόλις έφτασε το φαγητό να κάθισε άλλος στην καρέκλα

Ποια η ανθρωπογεωγραφία των οπαδών Τσίπρα; Τι είναι αυτό που λειτουργεί σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων-ψηφοφόρων ως μαντζούνι - "αμνησίας"; Τι θέλγει σχεδόν ερωτικά (ο έρωτας είναι τυφλός) στον Τσίπρα και του δίνει το χάρισμα και το δικαίωμα του γητευτή; Γλυκόπιοτος... Τα γλυκά ποτά κάνουν τα πιο δραματικά μεθύσια ξεγελώντας σε να τα πιεις...

Οι αριστεροί πάσχουν από παρελθοντολογικό ιδεασμό, επειδή αδυνατούν να κοιτάξουν το παρόν κατάματα και να δημιουργήσουν το μέλλον. Πριν από μερικά χρόνια, ο Νίκος Ανδρουλάκης επανέφερε το όνομα ΠΑΣΟΚ στο ΚΙΝΑΛ.

Αλέξη, καλησπέρα, σε σκεφτόμουν όλη μέρα Η εποχή της σύγκρουσης πέρασε και ήρθε η εποχή της διαχείρισης. Τα κείμενα που διαβάζονται από autocue. Τα χέρια που κουνιούνται με φόντο την Ακρόπολη. Τα σκετσάκια της Τουμασάτου και του Χειλάκη που θα μπορούσε να έχει κάνει καλύτερα ο Λαζόπουλος. Το ΕΛΑΣ. Θα ακροβατούμε τώρα ανάμεσα στον πατριωτισμό και τους συμβολισμούς της Αριστεράς. Θα τα βάλουμε όλα στο σέικερ και θα τα κάνουμε ένα μεταμοντέρνο, πολιτικό smoothie. Ακίνδυνο...    

Οσα πυρά και να εκτοξευθούν κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα είναι άσφαιρα, εφόσον δεν υπάρχει διαφαινόμενο αντίπαλο δέος για την πρωθυπουργία. Το ΠΑΣΟΚ συστηματικά αποξενώνει τους κεντρώους ψηφοφόρους και υπονομεύει επί της ουσίας τη δυνατότητα να υπάρξει εναλλαγή στην εξουσία, εντείνοντας το αδιέξοδο και την ασφυξία του σημαντικότερου τμήματος του εκλογικού σώματος.

Παρατηρώντας τις διαπραγματευτικές ικανότητες του ποικιλόχρωμου, ορχούμενου θιάσου της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015, όπως καταγράφονται από την άλλη πλευρά στο ντοκιμαντέρ "Στο Χιλιοστό" των Ε. Βαρβιτσιώτη και Β. Δενδρινού, αντιλαμβάνεται κάποιος πόσο τυχεροί σταθήκαμε.

Οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο εξελίσσονται σε κρίσιμο πολιτικό τεστ για τον πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, καθώς ένα κατακερματισμένο κοινοβούλιο και η πιθανή άνοδος μικρότερων κομμάτων ενδέχεται να δυσκολέψουν σημαντικά τη διακυβέρνηση της χώρας.

Σήμερα το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη η Μαρία Καρυστιανού "απελευθερώνει" το ρωσόφιλο κομματικό περιστέρι που μας έδειξε στον αναγγελτήριο βίντεο.