"Δεν υπάρχει τίποτα μαγικό στον αριθμό των $40 τρισ.", λέει ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ. Και, από καθαρά οικονομική άποψη, έχει δίκιο
Η αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίαςεισέρχεται σε μια νέα και πολύ πιο επικίνδυνη φάση. Αυτό που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε κυρίως με μια βαθιά διπλωματική και πολιτική σύγκρουση γύρω από τη Γάζα εξελίσσεται πλέον σε γεωπολιτικό ανταγωνισμό επί του συριακού εδάφους, με πραγματικές στρατιωτικές διαστάσεις.
Σχεδόν έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε μια νέα, δραματική κλιμάκωση της οικονομικής πίεσηςπρος την Τεχεράνη, προειδοποιώντας ότι πλέον δεν θα στοχοποιείται μόνο το ίδιο το Ιράν.
Η αγορά αμερικανικών κρατικών ομολόγων έστειλε το μήνυμά της στην Ουάσιγκτον - και αυτή τη φορά το υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε να απαντήσει.
Οι Ρώσοι αρχίζουν να κάνουν κάτι που κάθε κυβέρνηση φοβάται ιδιαίτερα όταν μια οικονομία βρίσκεται υπό πίεση: μετατρέπουν τις τραπεζικές τους καταθέσεις σε μετρητά.
Για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε απέναντί του έναν κυρίαρχο αντίπαλο: τη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μια κίνηση που πριν από μερικά χρόνια θα έμοιαζε σχεδόν αδιανόητη εξετάζει η Αθήνα: να κλείσει το 2026 έχοντας προχωρήσει σε πρόωρες αποπληρωμές δημόσιου χρέους συνολικού ύψους περίπου €13 δισ..
Για δεκαετίες, η τηλεφωνία χρησιμοποιήθηκε ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα "φυσικού μονοπωλίου". Η κυρίαρχη άποψη ήταν ότι το τεράστιο κόστος των υποδομών, τα δίκτυα καλωδίων και οι υψηλές αρχικές επενδύσεις καθιστούσαν ουσιαστικά αδύνατη την ύπαρξη πολλών ανταγωνιστικών εταιρειών.
Υπάρχουν οικονομικές αποτυχίες που προκαλούνται από μια λανθασμένη πρόβλεψη. Υπάρχουν άλλες που οφείλονται σε μια διεθνή κρίση, μια φυσική καταστροφή ή μια ξαφνική κατάρρευση των αγορών. Και υπάρχουν εκείνες που γεννιούνται όταν ένας πολιτικός ηγέτης αποφασίζει ότι η πραγματικότητα οφείλει απλώς να υπακούσει στη θέλησή του.
Η συζήτηση για την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της Ελλάδας είναι σχεδόν τόσο παλιά όσο και η ίδια η οικονομική κρίση. Περισσότερη βιομηχανία. Λιγότερη εξάρτηση από τον τουρισμό. Περισσότερες επενδύσεις. Περισσότερη τεχνολογία. Μεγαλύτερες επιχειρήσεις. Περισσότερες εξαγωγές. Όλα σωστά.
Ήμουν νιος - και κινδυνεύω να γεράσω - και σε αυτή τη χώρα ακούω από τους πολιτικούς πολύ συγκεκριμένες υποσχέσεις επί συνεχόμενες δεκαετίες: Αξιοκρατία, διαφάνεια, μείωση της φοροδιαφυγής και...προφανώς αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.
Οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να κρατούν τα πορτοφόλια τους κλειστά.
Το κόστος με το οποίο δανείζονται οι κυβερνήσεις ανεβαίνει απότομα και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, καθώς μια νέα καταιγίδα σχηματίζεται στις διεθνείς αγορές ομολόγων.
Δεν χρειάζεται να είσαι ο Νοστράδαμος για να προβλέψεις ποια μετοχή θα απογειωθεί. Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυΐα των οικονομικών. Και σίγουρα δεν χρειάζεται να είσαι ο πιο τυχερός stock picker στην ιστορία.
Για πρώτη φορά εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία, η Ρωσία φέρεται να μην διαθέτει μόνιμη ναυτική παρουσία στη Μεσόγειο, μια εξέλιξη που αποκαλύπτει τις ολοένα μεγαλύτερες πιέσεις που δέχεται το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό.
Όταν οι επικριτές των data centers θέλουν να αναδείξουν την περιβαλλοντική επιβάρυνση που προκαλούν αυτές οι τεράστιες εγκαταστάσεις, συνήθως επιστρατεύουν μια σύγκριση που δύσκολα περνά απαρατήρητη.
Το αντικείμενό μου, η Ιστορία, βρίσκεται σε τελική παρακμή. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να της έδωσε τη χαριστική βολή, όμως η ασθένεια είχε αρχίσει ήδη από τα τέλη του 20ού αιώνα.
Στις 28 Απριλίου 1945, ο Μπενίτο Μουσολίνι εκτελέστηκε από Ιταλούς παρτιζάνους κοντά στη λίμνη Κόμο. Την επόμενη ημέρα, το πτώμα του μεταφέρθηκε στο Μιλάνο και κρεμάστηκε ανάποδα στην Piazzale Loreto, μαζί με εκείνο της ερωμένης του, Κλάρα Πετάτσι, και άλλων στελεχών του φασιστικού καθεστώτος.
Για δεκαετίες, η Φλόριντα ήταν η επιτομή της αμφίρροπης αμερικανικής πολιτείας. Οι προεδρικές εκλογές κρίνονταν εκεί με ελάχιστες ψήφους. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί επένδυαν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στις εκστρατείες τους. Και κάθε εκλογική βραδιά, τα βλέμματα ολόκληρης της Αμερικής στρέφονταν προς το Μαϊάμι, το Ορλάντο και την Τάμπα.
Η κομμουνιστική Κίνα έδωσε στη φιλελεύθερη Δύση ένα μάθημα ανταγωνισμού στην ηλεκτροκίνηση. Η Δύση απάντησε με δασμούς.
Θα έμοιαζε με το απόλυτο ιστορικό παράδοξο, αλλά αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης περίμενε να ακούσει κάποιο χειροκρότημα στην προχθεσινή ανάρτησή του για τη ραγδαία μείωση του ελληνικού χρέους που συμβαίνει επί των ημερών του, αυτό θα ακουγόταν από το Α’ Νεκροταφείο όπου είναι θαμμένος ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Ο Στέφανος Μάνος υπήρξε εμβληματική μορφή του Ελληνικού φιλελευθερισμού. Όλες αυτές τις μέρες, μετά την εκδημία του, έχουν γίνει πολλές αναφορές στο μεγάλο του έργο για την Ελλάδα. Πολλοί γνωστοί Έλληνες Φιλελεύθεροι επιχείρησαν να αναδείξουν το έργο του.
Πώς θα μοιάζει η παγκόσμια οικονομία το 2100; Μια νέα εργασία των Seth Benzell, Laurence Kotlikoff και Victor Yifan Ye για το NBER επιχειρεί να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα μέσα από ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο οικονομικό μοντέλο.
Η τουρκική ανακοίνωση χωροθέτησης θαλάσσιων πάρκων στο Βόρειο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, που εκτείνονται κατά περίπτωση και εκτός των τουρκικών χωρικών υδάτων σε μη οριοθετημένες περιοχές, ήταν μια δυσάρεστη εξέλιξη αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν έκπληξη.
Για την πολιτική του διαδρομή, τις μεταρρυθμίσεις που πέτυχε, τις μάχες που κέρδισε και εκείνες που έχασε, θα γράψουν άλλοι. Άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα του όταν ασκούσε εξουσία, όταν ίδρυε κόμματα, όταν επέμενε σε ιδέες που συχνά χρειάζονταν πολλά χρόνια για να γίνουν αυτονόητες.
