Greece2day

Ο νέος G2D Minimum Wage Index, βασισμένος σε στοιχεία του ΟΟΣΑ για 30 χώρες, οδηγεί σε ένα φαινομενικά παράδοξο αποτέλεσμα: ο ελληνικός κατώτατος μισθός είναι από τους υψηλότερους σε σχέση με το ΑΕΠ ανά κάτοικο, αλλά πολύ χαμηλότερος όταν εξετάζεται η πραγματική αγοραστική του δύναμη.

Το αμερικανικό δημόσιο χρέος ξεπέρασε για πρώτη φορά τα $40 τρισ. και στη Wall Street διαμορφώνεται μια ιδιαίτερα ανησυχητική άποψη: η Ουάσινγκτον δύσκολα θα επιβάλει μόνη της δημοσιονομική πειθαρχία

Υπάρχουν κακοπληρωτές. Υπάρχουν κράτη που αναδιαρθρώνουν τα χρέη τους. Υπάρχουν κυβερνήσεις που κηρύσσουν στάση πληρωμών. Και υπάρχει η Βόρεια Κορέα.

Η πλουσιότερη πολιτεία των ΗΠΑ ετοιμάζεται να επιβάλει εφάπαξ φόρο 5% στις περιουσίες των δισεκατομμυριούχων. Όμως μια βαθύτερη εξέταση των οικονομικών της δείχνει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον: οι δαπάνες του General Fund έχουν υπερδιπλασιαστεί μέσα σε έντεκα χρόνια, η Καλιφόρνια εμφανίζει επαναλαμβανόμενα δημοσιονομικά κενά και τα χρήματα του νέου φόρου δεν προορίζονται καν για την κάλυψή τους.

Η ΔΕΘ - θέλουμε δεν θέλουμε, και δεν θέλουμε - θα έχει και προεκλογικό άρωμα. Σε λίγους μήνες η κυβερνητική θητεία θα κριθεί στις κάλπες και η οικονομία - υπό το πρίσμα της τσέπης των ψηφοφόρων - θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα διαμόρφωσης του αποτελέσματος. Η κυβέρνηση θα αισθανθεί "υποχρεωμένη" να απαντήσει στον πακτωλό των υποσχέσεων της αντιπολίτευσης, με χειροπιαστά μέτρα. 

Η εκτίναξη των τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου μετά τη στρατιωτική κλιμάκωση Ισραήλ, ΗΠΑ και Ιράν και το μερικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ επαναφέρει στο τραπέζι ένα μέτρο που δίχασε την Ευρώπη το 2022: την έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών των ενεργειακών κολοσσών. Πόσα είναι πραγματικά τα "ουρανοκατέβατα κέρδη", πώς μπορούν να φορολογηθούν και ποιος θα πληρώσει τελικά τον λογαριασμό;

Η ιδέα ότι ο καπιταλισμός λειτουργεί καλύτερα όταν η ιδιοκτησία δεν συγκεντρώνεται στους λίγους επιστρέφει στη βρετανική πολιτική συζήτηση. Σχεδόν έναν αιώνα μετά τη γέννηση της έννοιας της "property-owning democracy" και τέσσερις δεκαετίες μετά τη μεγάλη επέκταση της ιδιοκατοίκησης και της λαϊκής μετοχικής ιδιοκτησίας επί Margaret Thatcher, μια νέα πρόταση ζητά να δοθεί ξανά στους πολίτες – και κυρίως στους νέους – πραγματικό μερίδιο στον πλούτο που δημιουργεί η οικονομία.

Ο Jean-Luc Mélenchon ανοίγει ένα από τα πιο εκρηκτικά οικονομικά μέτωπα ενόψει των γαλλικών προεδρικών εκλογών του 2027. Ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας προτείνει ουσιαστικά να "παγώσει" ένα τεράστιο μέρος του δημόσιου χρέους που βρίσκεται στα χέρια του Ευρωσυστήματος, απαλλάσσοντας το γαλλικό κράτος από την καταβολή τόκων. Με το χρέος της Γαλλίας πάνω από €3,5 τρισ. και στο 117,5% του ΑΕΠ, η πρόταση προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις – αλλά ταυτόχρονα μετατρέπει το χρέος σε κεντρικό θέμα της μάχης για το Ελιζέ.

Είμαι 43 ετών και, όπως πολλοί άλλοι Millennials, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι όταν έρθει η σειρά μου να συνταξιοδοτηθώ θα μπορώ να υπολογίζω στις παροχές του αμερικανικού συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης (Social Security).

Η προσπάθεια του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών να συγκρατήσει τις αποδόσεις των μακροπρόθεσμων ομολόγων συγκρούεται με τη μάχη της Fed κατά του πληθωρισμού – Το δύσκολο μήνυμα που καλείται να στείλει ο Kevin Warsh από το Jackson Hole και ο φόβος της "δημοσιονομικής κυριαρχίας"

Οι Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές της Αμερικής (DSA) καταγγέλλουν συστηματικά τους δισεκατομμυριούχους ως προϊόν ενός άδικου οικονομικού συστήματος. Υπάρχει όμως ένας πανίσχυρος και εξαιρετικά πλούσιος ηγέτης για τον οποίο η αμερικανική σοσιαλιστική Αριστερά εξακολουθεί να επιφυλάσσει εντυπωσιακά θερμά λόγια: ο Φιντέλ Κάστρο.

Από τον "δεξιό λαϊκισμό" και τον εθνικισμό έως τον χαρακτηρισμό "εξασφαλισμένα ακροδεξιές τάσεις": Τι σημαίνουν πραγματικά οι όροι που χρησιμοποιούνται για την Εναλλακτική για τη Γερμανία και πού βρίσκεται σήμερα η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη ριζοσπαστική Δεξιά και τον πολιτικό εξτρεμισμό.