Greece2day

Το όνειρο των αριστερών όπως και των φασιστών ήταν και παραμένει πάντα το κλείσιμο των τραπεζών και των συνόρων προκειμένου να εμποδίσουν τους πολίτες να επιλέγουν που θέλουν να εργάζονται και να φορολογούνται ή να κάνουν τα χρήματά τους ότι επιθυμούν.

Η ελεγχόμενη ανατίναξη τριών παλιών εκσκαφέων από τη ΔΕΗ, στο κλειστό λιγνιτωρυχείο Μαυροπηγής, στην περιοχή της Πτολεμαΐδας, έγινε η αφορμή για να στηθεί - στα social media κυρίως - ένα ακόμη γνώριμο σκηνικό παραπληροφόρησης.

Ο ίδιος θεωρώ την κλιμακωτή φορολόγηση άδικη και επιβλαβή για την ευημερία μιας κοινωνίας. Η απαλλαγή φόρου σε όσους έχουν μικρό εισόδημα και στη συνέχεια η κλιμακωτή αύξηση του φόρου ανάλογα με την αύξηση τους εισοδήματος, μέχρι τη ληστεία του 44% σε όσους έχουν εισόδημα πάνω από 40.000 κατά τη γνώμη μου δημιουργεί λάθος κίνητρα.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά αρχίζοντας από τα γεγονότα με πρώτο και επείγον, βεβαίως, την υγεία ενός ανθρώπου που κάνει απεργία πείνας.

Γράφαμε πριν λίγες μέρες πως η Ελλάδα αλλάζει. Αργά αλλά σταθερά, η οικονομία μετασχηματίζεται προς ένα πιο παραγωγικό μοντέλο. Για χρόνια η ελληνική οικονομία κατηγορούνταν ότι βασίζεται υπερβολικά στον τουρισμό και την κατανάλωση. Τα τελευταία στοιχεία, όμως, δείχνουν πως κάτι αρχίζει να κινείται.

Από τη δημόσια πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα και τους όρους με τους οποίους αυτή διεξάγεται, προκύπτει για μία ακόμη φορά η διαπίστωση: εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν.

Μπορεί κάποιος να προεξοφλήσει ότι ο δρόμος προς τις επόμενες εκλογές θα είναι σπαρμένος με παραδοξότητες, λαϊκιστικές εξάρσεις, τις περισσότερο ή λιγότερο θεμιτές αντιπαραθέσεις, αλλά, πάντως, ότι κάτι θα απουσιάζει: η διάθεση συζήτησης για τα πραγματικά προβλήματα της Ελλάδας σε αυτή τη ρευστή και απαιτητική περίοδο.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο βρέθηκα στο εξοχικό φίλου στην Αττική, περίπου μία ώρα από την Αθήνα. Εκεί συνάντησα συνεργείο που έχτιζε ένα απλό τοιχίο με τσιμεντόλιθους, προκειμένου να συγκρατεί το έδαφος για έναν λαχανόκηπο. Τίποτα σπουδαίο δηλαδή.

Τι ακούμε! Και πόσα έχουμε ακόμα ν΄ακούσουμε! Και είπεν ο Αιμίλιος Χειλάκης, ηθοποιός, ίσως και υπό την επίδραση-θάμπος της ανάγνωσης του βιβλίου Ιθάκη, συγγραφής Αλέξη Τσίπρα… (Ιθάκη! Μελετήστε την ευκολία τού να τσαλαπατήσει ακόμα και στα χωράφια του Κωνσταντίνου Καβάφη… Και ποιος είναι ο Καβάφης;)

Η συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΑΝΤ1 (11.06) είχε πολλαπλό ενδιαφέρον, κυριάρχησε όμως ανάμεσα στα όσα είπε (για Σαμαρά-Καραμανλή, Ανδρουλάκη, Τσίπρα, οικονομία, κ.ά.) ένα στοιχείο.

Όπως σε πολλές χώρες στην Ευρώπη (Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ολλανδία, Ιταλία, Σουηδία και άλλες), και στην Ελλάδα οι καταναλωτές θα μπορούσαν να βρίσκουν μη συνταγογραφούμενα φάρμακα και στα καταστήματα λιανικής.

Τη δωρεάν μετακίνηση των νέων έως 24 ετών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς σε Αττική και Θεσσαλονίκη πρότεινε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης.

Πριν από λίγες ημέρες, στο Μπέλφαστ, ένας Σουδανός μετανάστης φέρεται να αποπειράθηκε να αποκεφαλίσει έναν Ιρλανδό. Ακολούθησαν αντιμεταναστευτικές διαδηλώσεις, πυρπολήσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία.

Τα έξι επεισόδια της δημοσιογραφικής τηλεοπτικής σειράς των Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού με τίτλο "Στο χιλιοστό" είχαν ένα εχέγγυο επιτυχίας προτού καν προβληθούν.

Η βρετανική κυβέρνηση έκανε κάτι που αξίζει αναφοράς. Δημιούργησε το Ινστιτούτο Οικονομικών της Τεχνητής Νοημοσύνης (AIEI), έναν κοινό ερευνητικό οργανισμό του βρετανικού υπουργείου Οικονομικών και του υπουργείου Επιστήμης, Καινοτομίας και Τεχνολογίας, με αποστολή να ενισχύσει την αναλυτική ικανότητα του κράτους γύρω από τις οικονομικές επιπτώσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Κυκλοφορεί μια φωτογραφία του Παύλου Πολάκη στα social, στην οποία ποζάρει με έναν γιγαντιαίο ροφό. Την ανέβασε ο ίδιος, ως φωτογραφία προφίλ στο Facebook, λίγο αφότου σκοτώθηκαν πάλι στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα μπορούσε να έχει εικονογραφήσει καλύτερα την κατάσταση της λεγόμενης "ευρωπαϊκής Αριστεράς". Η φωτογραφία θυμίζει εκείνο το ρητό με το ψάρεμα που λέει ο λαός αλλά δεν γράφεται, το ξέρετε όλοι.

Κάθε εποχή έχει τους ψεκασμένους της. Κάθε πολιτικός χώρος έχει τους υπερβολικούς του. Η Δεξιά δεν εξαιρείται. Υπάρχουν στιγμές που άνθρωποι του συντηρητικού χώρου βλέπουν σχέδια εκεί όπου υπάρχουν απλώς ανικανότητα, μόδα ή ιδεολογική τύφλωση. Όμως το πραγματικό πρόβλημα του δημόσιου διαλόγου δεν είναι ότι κάποιοι υπερβάλλουν. Είναι ότι όταν η υπερβολή επιβεβαιώνεται, οι αυτάρεσκοι δικαστές του mainstream δεν επιστρέφουν ποτέ στον τόπο του εγκλήματος.

Η Ελλάδα, 16 χρόνια μετά τη χρεοκοπία του κράτους και των τραπεζών, εισέρχεται πλέον οριστικά σε μια νέα εποχή, καθώς δεν απειλείται ούτε από τα ελλείμματα του προϋπολογισμού ούτε από την αδυναμία εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους.

Στις 5 Ιουλίου 2015, περίπου τριάμισι εκατομμύρια συμπολίτες μας ψήφισαν "ΟΧΙ" (ΟΞΙ, όπως το έθεσε ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ) στο Δημοψήφισμα που έθετε στην κρίση του ελληνικού λαού την πρόταση των δανειστών για παράταση/ανανέωση της δανειακής σύμβασης.

Υπήρξε μια εποχή που αυτοί οι άνθρωποι κυβερνούσαν την Ελλάδα. Oχι μεταφορικά, κυριολεκτικά. Υπέγραφαν αποφάσεις που επηρέαζαν εκατομμύρια πολίτες. Διαπραγματεύονταν με τους δανειστές στις Βρυξέλλες. Καθόριζαν φόρους, συντάξεις, επιδόματα, επενδύσεις και μισθούς. Αποφάσιζαν για την ενέργεια, την παιδεία, την κοινωνική πολιτική, την οικονομία της χώρας.

Το πολιτικό σκηνικό φαίνεται να αναδιατάσσεται ταχύτατα με την επίσημη, πλέον, παρουσία των νέων κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού - και ενδεχομένως ενός ακόμη από τον Αντώνη Σαμαρά. Αφότου καταγραφούν οι πραγματικές δημοσκοπικές δυναμικές του καθενός, με βάση τα νέα δεδομένα, θα ακολουθήσουν οι πολιτικές πρωτοβουλίες. Λογικά, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα ποντάρουν στην καταγγελία, προφανώς θα αρχίσει κάποια οικονομική πλειοδοσία και, πλησιάζοντας προς τις εκλογές, μάλλον θα δούμε όλους να "παίζουν τα ρέστα τους".

Η ειρωνεία είναι σχεδόν σαιξπηρική. Η Κωνσταντοπούλου επένδυσε στο ζήτημα των Τεμπών. Το ανέδειξε, το σήκωσε, το έκανε κεντρικό άξονα της πολιτικής παρουσίας της. Και τώρα βλέπει τη γυναίκα που βρισκόταν στον πυρήνα αυτής της τραγωδίας να της παίρνει ένα μεγάλο μέρος του ακροατηρίου. Σαν να έστρωνε κάποιος το τραπέζι επί δύο χρόνια και μόλις έφτασε το φαγητό να κάθισε άλλος στην καρέκλα

Ποια η ανθρωπογεωγραφία των οπαδών Τσίπρα; Τι είναι αυτό που λειτουργεί σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων-ψηφοφόρων ως μαντζούνι - "αμνησίας"; Τι θέλγει σχεδόν ερωτικά (ο έρωτας είναι τυφλός) στον Τσίπρα και του δίνει το χάρισμα και το δικαίωμα του γητευτή; Γλυκόπιοτος... Τα γλυκά ποτά κάνουν τα πιο δραματικά μεθύσια ξεγελώντας σε να τα πιεις...

Οι αριστεροί πάσχουν από παρελθοντολογικό ιδεασμό, επειδή αδυνατούν να κοιτάξουν το παρόν κατάματα και να δημιουργήσουν το μέλλον. Πριν από μερικά χρόνια, ο Νίκος Ανδρουλάκης επανέφερε το όνομα ΠΑΣΟΚ στο ΚΙΝΑΛ.

Αλέξη, καλησπέρα, σε σκεφτόμουν όλη μέρα Η εποχή της σύγκρουσης πέρασε και ήρθε η εποχή της διαχείρισης. Τα κείμενα που διαβάζονται από autocue. Τα χέρια που κουνιούνται με φόντο την Ακρόπολη. Τα σκετσάκια της Τουμασάτου και του Χειλάκη που θα μπορούσε να έχει κάνει καλύτερα ο Λαζόπουλος. Το ΕΛΑΣ. Θα ακροβατούμε τώρα ανάμεσα στον πατριωτισμό και τους συμβολισμούς της Αριστεράς. Θα τα βάλουμε όλα στο σέικερ και θα τα κάνουμε ένα μεταμοντέρνο, πολιτικό smoothie. Ακίνδυνο...    

Οσα πυρά και να εκτοξευθούν κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα είναι άσφαιρα, εφόσον δεν υπάρχει διαφαινόμενο αντίπαλο δέος για την πρωθυπουργία. Το ΠΑΣΟΚ συστηματικά αποξενώνει τους κεντρώους ψηφοφόρους και υπονομεύει επί της ουσίας τη δυνατότητα να υπάρξει εναλλαγή στην εξουσία, εντείνοντας το αδιέξοδο και την ασφυξία του σημαντικότερου τμήματος του εκλογικού σώματος.

Παρατηρώντας τις διαπραγματευτικές ικανότητες του ποικιλόχρωμου, ορχούμενου θιάσου της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015, όπως καταγράφονται από την άλλη πλευρά στο ντοκιμαντέρ "Στο Χιλιοστό" των Ε. Βαρβιτσιώτη και Β. Δενδρινού, αντιλαμβάνεται κάποιος πόσο τυχεροί σταθήκαμε.

Οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο εξελίσσονται σε κρίσιμο πολιτικό τεστ για τον πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, καθώς ένα κατακερματισμένο κοινοβούλιο και η πιθανή άνοδος μικρότερων κομμάτων ενδέχεται να δυσκολέψουν σημαντικά τη διακυβέρνηση της χώρας.

Σήμερα το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη η Μαρία Καρυστιανού "απελευθερώνει" το ρωσόφιλο κομματικό περιστέρι που μας έδειξε στον αναγγελτήριο βίντεο.

Με τη ΝέΑρ να μένει πιθανότατα χωρίς ΚΟ και τον ΣΥΡΙΖΑ να μπαίνει σε μια νέα φάση του διαρκούς εμφυλίου του, ο Τσίπρας θα έχει τη δυνατότητα να αυτοπροταθεί ως σωτήρας του χώρου από τη σαπουνόπερα. Με την επισήμανση, ότι κάπως έτσι, ως σωτήρα, τον βλέπει και ο Μητσοτάκης: ο Τσίπρας μοιάζει σαν την ευκαιρία που έψαχνε ο Πρωθυπουργός για να συσπειρώσει το κοινό του.

Τhat’s life, αγαπητέ Πολάκη, που λένε και στην Ανώπολη. Θυμάσαι την περίοδο της παντοδυναμίας σου, που σου έκαναν ερωτήσεις οι δημοσιογράφοι κι εσύ, αντί να δώσεις απάντηση ουσίας, έλεγες «όλοι σας και μόνος μου»; Ε, ήρθε ο καιρός να το ζήσεις και μέσα στο σπίτι σου. Ολοι τους πίσω από τον Αλέξη και μόνος σου... 

Άσχετα από το πότε θα γίνουν οι επόμενες εκλογές, το ερχόμενο Φθινόπωρο ή την επόμενη Άνοιξη η περίοδος που θα ακολουθήσει το Θέρος αναμένεται να χαρακτηρίζεται από προεκλογική θερμότητα.

Στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν αποφασίσει ότι θα κερδίσουν τις εκλογές. Οσο οι έρευνες της κοινής γνώμης δεν δείχνουν τίποτε τέτοιο, είναι σχεδόν αναγκαστική επιλογή και η αποδόμησή τους. Μπορεί όμως να αποδειχθεί και μάταιη

Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ τα έχει και με τον Κώστα Καραμανλή τον Β’. Θεωρεί ότι τον παραπλάνησε για τα πραγματικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας, όπως δήλωσε στο εκπληκτικό ντοκιμαντέρ της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτώριας Δενδρινού στον ΣΚΑΙ. Κι εκεί βρίσκεται η άκρη του νήματος για την ελληνική κρίση. Κατηγορούν σήμερα για τους χειρισμούς τον Τσίπρα, αλλά ξεχνούν ότι ο Τσίπρας ήταν το παιδί της κρίσης, όχι ο δημιουργός της. Οι ευθύνες του Τσίπρα ήταν στο τρίτο μνημόνιο. Αλλά τα άλλα δύο είχαν την υπογραφή του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.  

Η Διακήρυξη των Αθηνών προσέκρουσε στους γνωστούς "υφάλους". Ο λόγος που συνέβη δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί: η Αγκυρα εκτιμά ότι είναι ο ισχυρότερος πόλος στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και κάθε κίνηση πρέπει να έχει τη συγκατάθεσή της. Αυτή η ήδη περίπλοκη εξίσωση επιβαρύνεται από τις ραγδαίες περιφερειακές εξελίξεις σε Γάζα και Ιράν

Στην έρευνα της Opinion που έγινε για λογαριασμό του liberal.gr και η οποία δημοσιεύεται σήμερα, γίνεται φανερό ένα πράγμα: Η κυβέρνηση έχει περιθώριο να αναζητήσει την ψήφο των πολιτών από μία μεγαλύτερη δεξαμενή από εκείνη που έχει γεμίσει σήμερα και η οποία είναι μεγαλύτερη του 46%. Είναι οι πολίτες που εγκρίνουν την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, τη διεύρυνση των συνεργασιών και τις ενεργειακές συμφωνίες.

Δεν γνωρίζω τι θα γράψει η ιστορία για τις δύο θητείες του σημερινού προέδρου των ΗΠΑ, σίγουρα όμως αυτά μάλλον δεν θα είναι διόλου κολακευτικά για τα επιτεύγματά του.

Σε πορεία ραγδαίας αποκλιμάκωσης κινείται ο δείκτης του δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηριστικό είναι ότι για το 2026 το χρέος εκτιμάται ότι θα ανέλθει στο 136,8% του ΑΕΠ, σχεδόν 10 μονάδες κάτω από το 2025 όπου είχε φτάσει στο 146,1%. Υπάρχει όμως πάντα το ψυχολογικό όριο του 100% (το οποίο έχει να δει η Ελλάδα πάρα πολλά χρόνια) το οποίο αναμένεται να σπάσουμε την περίοδο 2033-2034, πάντα υπό την προϋπόθεση διατήρησης μίας αυστηρής δημοσιονομικής στρατηγικής. 

Η πρόωρη αποπληρωμή χρέους ύψους €6,9 δισ. , την οποία ανακοίνωσε ο Κυριάκος Πιερρακάκης, δεν είναι μια απλή λογιστική πράξη. Είναι μια πολιτική δήλωση. Είναι η στιγμή που η Ελλάδα επιστρέφει, νωρίτερα από το αναμενόμενο, ένα μέρος των πρώτων δανείων διάσωσης που έλαβε από τις ευρωπαϊκές χώρες. Δηλαδή των δανείων που σημάδεψαν την πιο ταπεινωτική περίοδο της μεταπολίτευσης. Τότε που η χώρα κοίταξε την άβυσσο. Τότε που η χρεοκοπία έπαψε να είναι θεωρητικό σενάριο και έγινε καθημερινός εφιάλτης. 

Ποτέ δεν είχα καμία αμφιβολία πως το DNA όσων κέρδισαν τις εκλογές του 2015 κινούνταν μεταξύ εξαπάτησης και ανεπαρκούς αντίληψης και εκτίμησης της πραγματικότητας (κοινώς, βλακείας).

Την ίδια στιγμή που περιφέρεται διαλαλώντας τι έγινε μέσα από το βιβλίο της δικής του οπτικής, με όλες τις διευκολύνσεις εαυτού, την ίδια στιγμή αρνείται να συνομιλήσει με τον λαό, μέσω ενός ντοκιμαντέρ, επειδή δείχνει όλη την οπτική!.. Πόσο Τσίπρας! Με ποιο επιχείρημα; "Δεν θα συμμετάσχω στη δολοφονία χαρακτήρα μου".

 Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε χωρίς να έχει κάνει απολογισμό. Ή μάλλον έκανε, άλλα για όλα όσα πήγαν στραβά έφταιγαν "άλλοι". 

Οσο περνάει ο καιρός, ο αγώνας του θα μοιάζει όλο και περισσότερο με του Τσίπρα όταν ερχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Οργή. Καταγγελίες. Αγανάκτηση. Συνθήματα και ανέφικτες υποσχέσεις. Ηδη "κατέβασε στον λαό" την πρώτη υπόσχεση του δικού του "προγράμματος της Θεσσαλονίκης": τετραήμερη εργασία.

Οι βουλευτές Αθανάσιος Ζεμπίλης (βουλευτής Π.Ε. Εύβοιας), Ανδρέας Κατσανιώτης (βουλευτής Π.Ε. Αχαΐας), Ξενοφών Μπαραλιάκος (βουλευτής Π.Ε. Πιερίας), Γιάννης Οικονόμου (βουλευτής Π.Ε. Φθιώτιδας) και Ιωάννης Παππάς ζητούν ενίσχυση του κοινοβουλευτικού ρόλου και επαναπροσδιορισμό της σχέσης κυβέρνησης και βουλευτών, υπογραμμίζοντας ότι η λειτουργία της εξουσίας πρέπει να φέρνει τα κέντρα λήψης αποφάσεων πιο κοντά στην κοινωνία.

Χθες ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα ένα πόστ με τίτλο "Το μεγάλο Κόλπο" το οποίο αφορούσε τη ΔΕΗ. Μάλλον ο κ. Τσίπρα αγνοεί την παροιμία "Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί"…

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό για την περίοδο 2028 με 2034. Η αρμόδια επιτροπή θέλει αύξηση 10%, ώστε η Ένωση να χρηματοδοτήσει άμυνα, ανταγωνιστικότητα, αγρότες, περιφέρειες, Ουκρανία, κλίμα, υγεία και πολιτική προστασία. Όλα παρουσιάζονται ως επείγοντα, αδιαπραγμάτευτα και ιστορικά αναγκαία. Στο τέλος, όμως, η απάντηση είναι πάντα η ίδια: περισσότερα χρήματα, περισσότεροι φόροι, περισσότερη εξουσία.

Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε στους Δελφούς ότι επιστρέφει για να έχουμε σταθερότητα. Μόνο που η σταθερότητα του Μητσοτάκη, της οποίας τα καύσιμα, ή έστω οι αναθυμιάσεις, δεν έχουν εξαντληθεί ακόμα, βασίστηκε στη "δική" του: 60 ευρώ από τα ATM, "η θάλασσα δεν έχει σύνορα", "λιάζονται και εξαφανίζονται", Καμμένος, Novartis, Παππάς, Παπαγγελόπουλος κ.ο.κ.

Μακρόν και Μητσοτάκης συναντώνται στην Αθήνα για την ανανέωση της διμερούς συμφωνίας στρατηγικής και εταιρικής σχέσης Γαλλίας - Ελλάδας. οι δύο πολιτικοί εξελέγησαν με όχημα τον εκσυγχρονισμό των χωρών τους και συνέπλευσαν σε πολλά θέματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ σήμερα αντιμετωπίζουν τη φθορά της πολύχρονης παραμονής στην εξουσία. Η ταύτιση απόψεων, όμως, παραμένει ζωντανή όλα αυτά τα χρόνια.