Greece2day

Το 2000, κυκλοφόρησε το πρώτο μέρος του γαλλόφωνου κόμικ Περσέπολις. Το βιβλίο, το οποίο έτυχε σημαντικής αναγνώρισης από τους κριτικούς, ήταν έργο της Μαρζάν Σατραπί - μιας Γαλλοϊρανής της οποίας τα παιδικά χρόνια στο μετεπαναστατικό Ιράν είχαν επηρεάσει άμεσα τη θεματική του βιβλίου.

Στόχος της ενημέρωσης, και προφανώς των σχετικών εντύπων, είναι η έγκυρη, πλουραλιστική και αντικειμενική πληροφόρηση των πολιτών μιας χώρας. Και τέλος πάντως, μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις στον πλουραλισμό και την αντικειμενικότητα (πόσο αντικειμενικό μπορεί να είναι ένα κομματικό μέσο όπως η "Αυγή";), λυπάμαι όμως, δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις σε θέματα εγκυρότητας.

Μια καθηγήτρια σε ένα δημόσιο σχολείο υπέστη εγκεφαλικό και έφυγε από τη ζωή. Πληροφορίες κάνουν λόγο πως το πρόβλημα υγείας της ενδέχεται να συνδέεται με ένα συνεχές bullying που δεχόταν από μαθητές της. Η υπόθεση μοιάζει περίπλοκη, οπότε ας μη βιαστούμε να αποδώσουμε ευθύνες, όμως αν τελικά αποδειχθεί ότι έφταιγε το bullying και μάλιστα από 16χρονα, δεν νομίζω ότι θα μας κάνει και εντύπωση.

Σε συνέχεια της επικείμενης πρωτοβουλίας στην Καλιφόρνια για έναν εφάπαξ φόρο πλούτου 5% στους δισεκατομμυριούχους της πολιτείας, η συζήτηση στις ΗΠΑ, επεκτάθηκε εθνικό επίπεδο με μια νέα πρόταση από τον γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς και την βουλευτή Ρο Κάνα. Δύο σχετικά σημεία ξεχωρίζουν από το αυξανόμενο σύνολο αναλύσεων. Πρώτον, οι υποστηρικτές της λεγόμενης  "φορολόγησης του πλούτου" υπερεκτιμούν συνεχώς τα πιθανά έσοδα που θα αποφέρουν αυτοί οι φόροι. Δεύτερον, το ευρύτερο πολιτικό σχέδιο πίσω από αυτές τις προτάσεις μπορεί να αποκρύπτει σκόπιμα την αβάσιμη αριθμητική των αυξανόμενων κυβερνητικών ελλειμμάτων.

Γίνεται αυτές τις μέρες μια εκδήλωση με αντικείμενο της συζήτησης τα fake news που διακινούνται στο διαδίκτυο. Στα πλαίσια της εκδήλωσης αυτής, διατυπώθηκαν προτάσεις για το πως μπορεί να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο, και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έθεσε ως προβληματισμό το ενδεχόμενο κατάργησης της ανωνυμίας.

Φορολογήστε τους πλούσιους. Καταργήστε τους δασμούς. Τέλος στα μονοπώλια.

Η σημαντική δημοσκοπική άνοδος της ΝΔ είχε προεξοφληθεί και είχε καταλλήλως εξηγηθεί. Οι γεωπολιτικές αστάθειες έχουν αλλεργία στον χαβαλέ. Και όταν οι πολίτες αντιλαμβάνονται την αξία μιας σοβαρής και ορθολογικής διακυβέρνησης σε έναν κόσμο πολύπλοκο και συχνά ανασφαλή, τρέχουν να στεγαστούν στο πιο ισχυρό πολιτικό/κυβερνητικό οχυρό.

Τον περασμένο μήνα, προειδοποίησα ότι οι τιμές της βενζίνης θα μπορούσαν να αυξηθούν στις ΗΠΑ ίσως και στα $10 το γαλόνι. Έκανα συγκρίσεις με την πετρελαϊκή κρίση του 1973, ειδικά με την εμφανή πτώση της αξίας του δολαρίου (όπως εκφράζεται από τον αριθμό των δολαρίων που χρειάζονταν για να αγοραστεί μια ουγγιά χρυσού) που προηγήθηκε της πετρελαϊκής κρίσης που ξέσπασε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Η "τιμή του χρυσού", ή με άλλα λόγια η συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ του κυμαινόμενου δολαρίου fiat και αυτού που χρησίμευε ως σημείο αναφοράς της αξίας του για σχεδόν δύο αιώνες πριν, είχε αυξηθεί από τα $35/ουγγιά το 1970 σε περίπου $100/ουγγιά στα μέσα του 1973.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν αυξήσει τις επιδρομές εστιάζοντας σε παραγωγικές υποδομές. Οι Ιρανοί στοχεύουν τις χώρες του Κόλπου. Λιγότεροι πύραυλοι, περισσότερα drones.

Η Κούβα σήμερα περνάει μια ανθρωπιστική κρίση. Όχι ότι πριν ζούσανε και σαν Μπρούκληδες. Όσοι έχουμε επισκεφτεί το πανέμορφο νησί της Καραϊβικής, μόνο φτώχεια και άθλιο βιοτικό επίπεδο συναντήσαμε.

Τις επόμενες ημέρες, θα δουν το φως της δημοσιότητας νέες δημοσκοπήσεις που θα αποτυπώνουν μια ισχυρή δυναμική για το κυβερνών κόμμα της ΝΔ, και ιδιαίτερα για το ποσοστό αποδοχής του κου Μητσοτάκη ως πρωθυπουργού.

Παρακολούθησα τη "σάτιρα" του  κου Λαζόπουλου για τον κο Γεωργιάδη. Είμαι ένθερμος οπαδός της σάτιρας και πάντα θαύμαζα την Αττική κωμωδία που μέσα ένα απόλυτα δημοκρατικό πλαίσιο, πέρναγε γενεές 14 δικαίους και αδίκους. Αν θεωρήσουμε ότι για πχ ο Σωκράτης συγκαταλεγόταν στους δικαίους.

Η Κίνα μείωσε τον ετήσιο στόχο οικονομικής ανάπτυξης σε ένα εύρος 4,5%-5%, τον χαμηλότερο στόχο ανάπτυξης από το 1991, καθώς αντιμετωπίζει προκλήσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Είναι η πρώτη φορά που ο στόχος μειώνεται από τότε που μειώθηκε σε "περίπου 5%" το 2023.

Εχθές έγινε μια συζήτηση στη βουλή, σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, με κύριο μενού το Μεσανατολικό. Μου κάνει εντύπωση που κάποιοι ζητούν σύγκλιση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Να συζητήσουν ποιοι και τι; Αυτός ο θεσμός έχει ως στόχο την ανταλλαγή απόψεων με στόχο την εύρεση κοινών σημείων εθνικής στρατηγικής. Με ποιους θα χαράξει από κοινού εθνική στρατηγική ο Μητσοτάκης (άντε να βάλω και τον Ανδρουλάκη); Με τον Νατσιό, τη Ζωή, τον Βελόπουλο και τον Κουτσούμπα;

Αφού πέρασε το δεύτερο μισό του περασμένου έτους περιοδεύοντας στη χώρα για να "καταπολεμήσει την ολιγαρχία", ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς εισήγαγε νομοθεσία για την κατάσχεση της περιουσίας των δισεκατομμυριούχων. Τη Δευτέρα, ο Σάντερς εισήγαγε τον νόμο "Κάντε τους δισεκατομμυριούχους να πληρώνουν το δίκαιο μερίδιό τους". Το νομοσχέδιο, το οποίο κατατέθηκε επίσης από τη βουλευτή Ρο Κάνα (Δημοκρατικό - Καλιφόρνια) στη Βουλή, θα επιβάλει ετήσιο φόρο περιουσίας 5% σε 938 Αμερικανούς δισεκατομμυριούχους για να συγκεντρωθούν περίπου 4,4 τρισεκατομμύρια δολάρια κατά την επόμενη δεκαετία.

Ο κος Παπαχελάς ήθελε να φτιάξει μια εκπομπή έρευνας, ένα ας πούμε ντοκιμαντέρ για τη 17Ν. Ενδιαφέρων ως θέμα. Το λάθος του; Ζήτησε επιχορήγηση από το Ελληνικό δημόσιο. Εργάζεται σε ένα ιδιωτικό κανάλι, παράγει περιεχόμενο γι΄αυτό το κανάλι, το περιεχόμενο θα "αποζημιώσει" το κανάλι για το κόστος του (ή όχι), μέσω της τηλεθέασης που φέρνει διαφημίσεις.

Ο Πέντρο Σάντσες της Ισπανίας, είναι ένα ξεχασμένο είδος. Ένας σοσιαλιστής πρωθυπουργός. Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι που υπάρχει για να μην ξεχνάμε τι σημαίνει μια χώρα να έχει  σοσιαλιστή πρωθυπουργό.

Πρώτον και κυριότερον να ξεκαθαρίσουμε ότι η Κύπρος "δεν κείται μακράν".  Παρά το ότι δεν διατηρώ και τις απολύτως θετικές γνώμες για τον Καραμανλή τον πρεσβύτερο, εν τούτοις έχω την κακιά συνήθεια να αξιολογώ τις πολιτικές επιλογές με γνώμονα το ιστορικό πλαίσιο και τα ιστορικά γεγονότα. Τα λοιπά τα αφήνω στους "χαχόλους".

Το πρόβλημα δεν είναι ότι η κυβέρνηση εισπράττει πολύ λίγα. Το πρόβλημα είναι ότι ξοδεύει πάρα πολλά.

Η Ουάσινγκτον πρέπει να σταματήσει να "πετάει good money after bad money" - και να διαφυλάξει τις ζωές των ανδρών και των γυναικών που καθημερινά εγγυώνται την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ με το αίμα τους.

Ο Φρανκ Φουρέντι, ένας από τους αγαπημένους ιδεολογικούς ινστρούχοτρες της ευρωπαϊκής λαϊκιστικής δεξιάς, έχει ένα επίμονο άγχος. Τι θα γίνει αν κερδίουν την εξουσία και μετά δεν ξέρουν τι να την κάνουν; Ουγγρικής καταγωγής κοινωνιολόγος που πέρασε δεκαετίες στο πολιτικό περιθώριο, ο Φουρέντι διευθύνει τώρα το MCC Brussels, ένα think tank που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν στη Βουδαπέστη.

Γιατί ο Τραμπ αποφάσισε να επιτεθεί τώρα, εξοργίζοντας την εκλογική του βάση, ανεβάζοντας τις τιμές, θέτοντας σε κίνδυνο τις ενδιάμεσες εκλογές; Η απάντηση μπορεί να μην βρίσκεται στην "απόσπαση της προσοχής" από τα Αρχεία Έπσταϊν, ούτε στους δεσμούς με τον Νετανιάχου ή τον Πούτιν, αλλά σε μια απόλυτη ναρκισσιστική ένταση: αυτή της υπογραφής "μιας σελίδας στην ιστορία".

Θέλετε να πάρετε μια ιδέα για το πώς θα εξελιχθούν οι επόμενες γαλλικές προεδρικές εκλογές; Τότε δώστε προσοχή στις επερχόμενες τοπικές εκλογές. Ξεκινούν σε λίγες μόνο ημέρες και οι ψηφοφόροι σε περισσότερες από 35.000 κοινότητες θα κατευθυνθούν στις κάλπες για να εκλέξουν δημοτικά συμβούλια και δημάρχους. Αυτές οι αναμετρήσεις θα δώσουν μια σημαντική εικόνα για τη γαλλική πολιτική ενόψει της πολύ σημαντικής προεδρικής αναμέτρησης του 2027 που απειλεί να αναδιαμορφώσει τόσο τη Γαλλία όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ακόμη και πριν από το πρώτο χτύπημα των ΗΠΑ, αυτό το αντιδραστικό ισλαμιστικό καθεστώς καταβροχθιζόταν από τις δικές του παθογένειες.

Ήρθε η ώρα για τη Μαρίν Λεπέν και τον Τζόρνταν Μπαρντελλά να αποδείξουν ότι μπορούν να πετύχουν τις μεγάλες νίκες.

Μέχρι αργά την Πέμπτη, η άνοδος στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου φαινόταν περισσότερο ως μια ατυχής έξαρση των τιμών παρά ως επικείμενο πετρελαϊκό σοκ. Η άμεση αντίδραση στο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, μια αύξηση της τιμής κατά 10%, φαινόταν μάλλον ακίνδυνη για αυτό που θεωρούνταν εδώ και καιρό το εφιαλτικό σενάριο της αγοράς πετρελαίου.

Καθώς ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας υστερεί στις δημοσκοπήσεις, οι κολοσσοί του MAGA κινητοποιούνται για να στηρίξουν τον πιο πιστό Ευρωπαίο σύμμαχό τους.

Ως άμεσος γείτονας του Ιράν, η Τουρκία ανησυχεί για την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή. Η Άγκυρα φοβάται μια πυρκαγιά στην περιοχή, την ενίσχυση των κουρδικών ομάδων και τον αυξανόμενο αριθμό προσφύγων.

Οι Κούρδοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αναχαίτιση της εξάπλωσης των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους (IS) σε μεγάλο μέρος της βορειοανατολικής Συρίας και του Ιράκ. Θα μπορούσαν να κληθούν ξανά να βοηθήσουν τη Δύση; Είναι μια σκέψη που συζητείται ευρέως.

Η πολιτική μας μνήμη, μας απογοητεύει. Αντιμετωπίζουμε τις κυβερνητικές πολιτικές σαν να τις βλέπουμε για πρώτη φορά. Αλλά πολλά από αυτά που φαίνονται καινοτόμα έχουν βαθιές ιστορικές ρίζες. Αν δεν κατανοήσουμε αυτές τις ρίζες και το έδαφος στο οποίο αναπτύσσονται, θα αποτύχουμε να αντισταθούμε στις επιθέσεις κατά της ανθρωπιάς μας. Η νέα επίθεση της υπουργού Εσωτερικών στα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων είναι σοκαριστική και αποπροσανατολιστική. Η Shabana Mahmood θέλει να αυξήσει την περίοδο προσόντων για τους μετανάστες ώστε να αποκτήσουν άδεια αόριστης διάρκειας παραμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο από πέντε χρόνια σε 10 (και έως 20 για τους πρόσφυγες). Φαίνεται αλλόκοτη. Το ίδιο και η ευρύτερη επίθεσή της στους αιτούντες άσυλο, αρνούμενη στους ίδιους το μόνιμο καθεστώς πρόσφυγα, ακόμη και αν οι αιτήσεις τους είναι επιτυχείς.

Στον πόλεμο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, το Ιράν είναι σε μεγάλο βαθμό μόνο του. Το καθεστώς στην Τεχεράνη βασίζεται κυρίως στα δικά του συστήματα πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών και δεν θέλει να συνθηκολογήσει.

Ο Τραμπ λέει ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες, αλλά τα αποθέματα μπορεί και όχι. Και θα υπάρχουν αντίπαλοι μακριά από τη Μέση Ανατολή που θα κάνουν την καταμέτρηση.

Τα οικονομικά, και πιο συγκεκριμένα, η πραξεολογία, είναι μια επιστήμη χωρίς αξίες. Με τα λόγια του Rothbard, η πραξεολογία ασχολείται με τις αξίες, τους στόχους και τις ενέργειες των δρώντων, αλλά όχι με το "πώς θα έπρεπε να είχαν ενεργήσει ή πώς όφειλαν να ενεργήσουν". Ο ηθικός χαρακτήρας των επιθυμιών δεν αποτελεί μέρος της πραξεολογίας, αν και αυτό δεν αποκλείει τα δύο σώματα γνώσης από το να αλληλοσυμπληρώνονται. Ο Rothbard στο βιβλίο του "Ηθική της Ελευθερίας" διευκρινίζει ότι το φυσικό δίκαιο παρουσιάζει στους ανθρώπους τους σκοπούς που πρέπει να επιδιώκονται επειδή είναι συνεπείς με τη φύση τους, αποτελώντας μια "επιστήμη της ευτυχίας" που δείχνει τους δρόμους προς αυτήν.

Το πιο αξιόπιστο μέτρο αξιολόγησης μιας διακυβέρνησης στη ζωή των πολιτών είναι ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός, ο οποίος είναι εκτός ελέγχου.

Σύμφωνα με τον Ντόναλντ Τραμπ, οι Ιρανοί έχουν μια μοναδική ευκαιρία στη ζωή τους. "Η ώρα της ελευθερίας σας είναι κοντά", δήλωσε, καθώς αμερικανικά και ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη βομβάρδιζαν ιρανικές πόλεις και το συγκρότημα κατοικιών του ανώτατου ηγέτη της χώρας. "Όταν τελειώσουμε, αναλάβετε εσείς την κυβέρνησή σας. Θα είναι δική σας. Αυτή θα είναι πιθανώς η μόνη σας ευκαιρία για γενιές".

"Αν είχα μια ώρα για να λύσω ένα πρόβλημα, θα αφιέρωνα 55 λεπτά σκεπτόμενος το πρόβλημα και 5 λεπτά σκεπτόμενος τη λύση", φέρεται να είπε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. Η σημασία του προσδιορισμού του σχετικού ερωτήματος ισχύει εξίσου και για τον πολιτικό διάλογο. Πολλές πολιτικές παρεμβάσεις εξαρτώνται αποκλειστικά από το πώς διατυπώνεται το πρόβλημα εξαρχής. Σε κάθε συζήτηση, η πλευρά που ορίζει το ερώτημα απολαμβάνει σημαντικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων της. Συχνά υπάρχει άφθονο περιθώριο χειραγώγησης κατά την τοποθέτηση του ερωτήματος. Έτσι, για παράδειγμα, η συζήτηση για την παράνομη μετανάστευση διατυπώνεται ως συζήτηση για τον "ρατσισμό". Με αυτόν τον τρόπο, όποιος υπερασπίζεται την άποψη που χαρακτηρίζεται ως "ρατσιστική" αγωνίζεται πάντα με το ένα χέρι δεμένο πίσω από την πλάτη του.