Οι ρατσιστικές αντιλήψεις πάντοτε συνοδεύουν τις κοινωνίες. Πολλοί προσδίδουν στον ρατσισμό τη διάσταση της ιδεολογίας. Λάθος. Ο ρατσισμός είναι απλά μια ωφελιμιστική προσέγγιση.
Αν πχ είσαι λευκός, straight άντρας, επιβάλλοντας την άποψη ότι οι μαύροι, οι γυναίκες και οι ομοφυλόφιλοι είναι υποδεέστερες οντότητες, έχεις καταφέρει χωρίς καμία προσπάθεια να βρεθείς σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με το 70%+ του παγκόσμιου πληθυσμού.
Ο μπαρμπα Ανέστης πχ, είναι ανώτερος από τη Γλυκατζή Αρβελέρ γιατί "κατουράει όρθιος" και από τον Νουρέγιεφ γιατί έλκεται ερωτικά από τη ζωντοχήρα από τη Λεστινίτσα. Απόλυτα βολικό.
Εδώ και πολλές δεκαετίες, όσοι ταλαιπωρήθηκαν από αυτόν τον ωφελιμισμό, αγωνίζονται για να καταστήσουν στην πράξη τις ιδεοληψίες αυτές ανενεργές. Με σημαντικά αποτελέσματα και σε ό,τι αφορά τις γυναίκες και σε ό,τι αφορά τους μη λευκούς κατοίκους του κόσμου μας.
Και ακόμα υπάρχουν άλυτα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την κοινωνική θέση, την επαγγελματική σταδιοδρομία, την οικογενειακή ισορροπία.
Οι ομοφυλόφιλοι μέχρι και πολύ πρόσφατα δεν είχαν δει καμία βελτίωση της θέσης τους. Θυμόμαστε όλοι τον τρόπο με τον οποίο λοιδορούνταν, την ανάγκη τους να κρύβουν τη σεξουαλική τους προτίμηση, να παντρεύονται κιόλας και να κάνουν και παιδιά. για να ρίξουν στάχτη στα μάτια μιας κοινωνίας που ήταν έτοιμη να τους κατασπαράξει για ό,τι η φύση επέλεξε γι' αυτούς.
Ο σεξουαλικός τους προσανατολισμός δεν ήταν απλά μια ακόμα φυσική επιλογή, ήταν το αδύνατό τους σημείο. Όταν η "Αυριανή" του Κουρή τα είχε βάλει με τον μέγα Χατζιδάκι, ευκόλως προσπάθησε να τον απαξιώσει κάνοντας λόγο για "σύκα". Η επίκληση και μόνο της ερωτικής του προτίμησης ήταν υπεραρκετή για να είναι ο "κακός" της ιστορίας.
Είναι προφανές ότι πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια και προς τη σωστή κατεύθυνση. Έχει όμως ακόμα να διανυθεί δρόμος πολύς. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι ο ομοφυλόφιλος συνάδελφός σας στη δουλειά, έχει την απόλυτη άνεση να σας αποκαλύψει τις προτιμήσεις του. Πόσο μάλλον και να σας φλερτάρει.
Προς τούτο, πραγματοποιείται κάθε χρόνο, σε μεγάλες πόλεις ανά τον κόσμο μια εκδήλωση προώθησης των ίσων δικαιωμάτων των ατόμων με εναλλακτικό σεξουαλικό προσανατολισμό. Το λεγόμενο "Gay Parade" ή/και "Pride".
Ποιο είναι το σημερινό status; Εν αντιθέσει προς το πρόσφατο παρελθόν, η πλειοψηφία των πολιτών, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, δέχεται ότι οι συμπολίτες μας αυτοί είναι σαρξ εκ της σαρκός της κοινωνίας μας, έχουν τα ίδια δικαιώματα, ισότιμη θέση, και άπαντες οφείλουν να σέβονται σε απόλυτο βαθμό τις επιλογές τους και την προσωπικότητά τους.
Υπάρχει και μια μειοψηφία - όχι μικρή - που είτε διατηρεί επιφυλάξεις, είτε διατυπώνει ενστάσεις, είτε και αναπαράγει τα παλιά στερεότυπα.
Με το φτωχό μου το μυαλό, αυτές οι ετήσιες εκδηλώσεις πρέπει να έχουν σαν στόχο την κατεδάφιση και αυτών των τελευταίων οχυρών της προκατάληψης. Να ακυρώσουν και τις επιφυλάξεις και τις ενστάσεις και τα στερεότυπα, οδηγώντας το σύνολο των μελών της κοινωνίας στην άποψη ότι οι άνθρωποι δεν κρίνονται από το τι τους έλκει ερωτικά.
Με ποιον τρόπο οι εκδηλώσεις αυτές εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό με τον τρόπο που πραγματοποιούνται; Γιατί θα πεισθεί και αυτός που θεωρεί την ομοφυλοφιλία αμαρτία ή ψυχασθένεια, βλέποντας άρματα καρναβαλιού, όπου οι συμμετέχοντες συνήθως εμφανίζονται περισσότερο ως γκροτέσκες κωμικοφιγούρες παρά ως πολίτες με αξία, σοβαρότητα, δομημένη άποψη και ισχυρή επιθυμία ανατροπής της μειονεκτικής τους θέσης;
Αυτές οι εκδηλώσεις δεν προσπαθούν να πείσουν, προσπαθούν να πολώσουν, ως κάθε ακραία ατομική ή συλλογική εκδήλωση. Ποιος ο λόγος στην Ελλάδα, οι ομιλίες να σχετίζονται με την "κακή κυβέρνηση των δολοφόνων" και "τη γενοκτονία στη Γάζα"; Πως σχετίζονται όλα αυτά με το απόλυτο δικαίωμα στην ίση μεταχείριση του κάθε πολίτη; Ποιος ο λόγος να βάζει κάποιος διαχωριστικές γραμμές ακόμα και μεταξύ των ομοφυλοφίλων;;;!!!!
Μια εκδήλωση περηφάνειας, οφείλει να αναδεικνύει τους λόγους που πρέπει να είναι κανείς περήφανος. Δεν κάνει περήφανο έναν άνδρα ομοφυλόφιλο ότι του αρέσουν οι άντρες, όπως δεν κάνει περήφανο έναν ετεροφυλόφιλο άντρα το ότι του αρέσουν οι γυναίκες.
Δεν κάνει περήφανο έναν ομοφυλόφιλο άντρα το ότι στην ερωτική του ζωή του αρέσουν τα δερμάτινα βοηθήματα, όπως δεν είναι λόγος περηφάνειας για την ετεροφυλόφιλη γυναίκα το ότι χρησιμοποιεί dildos.
Υπάρχουν αξιολογότατοι ομοφυλόφιλοι καλλιτέχνες, πολιτικοί, μηχανικοί, δικηγόροι, ιατροί, επιχειρηματίες, στελέχη επιχειρήσεων. Αυτό είναι λόγος περηφάνειας. Η απτή απόδειξη ότι η σεξουαλική επιλογή δεν καθορίζει την αξία ενός ανθρώπου.
Είναι λόγος περηφάνειας ότι δύο ομοφυλόφιλοι μπορούν να οικοδομήσουν μια υγιή σχέση και μια ομαλή συμβίωση, αναπτύσσοντας συνεχώς και διευρύνοντας την κοινωνικότητά τους. Αυτά θα ανέμενα να αναδειχθούν σε τέτοιες εκδηλώσεις.
Όσα καταρρίπτουν τα στερεότυπα, όχι όσα δημιουργούν εστίες σύγκρουσης με όσους λειτουργούν ακόμα με παρωχημένες αντιλήψεις.
Λυπάμαι, αλλά τέτοιες εκδηλώσεις δεν είναι ούτε προς διαφήμιση, ούτε προς συμμετοχή.
Γιατί κάνουν κακό σε αυτούς που θεωρητικώς υπερασπίζονται.
Add comment
Comments