Ο θεωρητικός μας

Αν η παρέα ήταν ποδοσφαιρική ομάδα, αυτός θα κρατούσε τον πίνακα τακτικής. Και πιθανότατα ένα γράφημα για να μας εξηγήσει γιατί.

Ολοκλήρωσε ευδοκίμως τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο θρυλικό Bocconi του Μιλάνου. Από τότε έχει αναλάβει τον δύσκολο ρόλο να μας συμβουλεύει πώς να αξιοποιούμε τις αποταμιεύσεις μας. Κι αλίμονο αν κάνει λάθος... θα τον ακούμε μέχρι τη σύνταξη.

Στα 40 του, παντρεμένος και πατέρας, είναι πάντα καλοντυμένος, πάντα φρεσκοξυρισμένος και πάντα στην ώρα του. Κάτι που οι υπόλοιποι της ομάδας αντιμετωπίζουμε με έναν συνδυασμό θαυμασμού και καχυποψίας.

Έχει την παράξενη συνήθεια να βλέπει επενδυτικές ευκαιρίες εκεί που οι περισσότεροι βλέπουν απλώς... ειδήσεις. Ευτυχώς, μέχρι σήμερα, τις περισσότερες φορές έχει δίκιο.

Και, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, του αρέσει κι εκείνου το "Όσα Παίρνει ο Άνεμος". Σε αυτό το σημείο δεν πιστεύουμε πλέον στις συμπτώσεις.

Ε.Μ.

Η διευθύντριά μας

Δεν φοράει γυαλιά. Το avatar όμως τα έχει. Τα διάλεξε αποκλειστικά για λόγους κύρους. Και επειδή, όπως μας ενημέρωσε, "το management θέλει και λίγο styling".

Επέστρεψε στην Ελλάδα πριν από έξι χρόνια, έπειτα από μια απολύτως επιτυχημένη ακαδημαϊκή πορεία στις ΗΠΑ, στον χώρο του Management. Από τότε προσπαθεί να μας πείσει ότι οι διαδικασίες υπάρχουν για να τηρούνται. Εμείς, πάλι, προσπαθούμε να της εξηγήσουμε ότι υπάρχουν και οι... εξαιρέσεις.

Εργάζεται σε πολυεθνική, όπου όλα λειτουργούν με κανόνες, χρονοδιαγράμματα και πίνακες. Από επαγγελματική διαστροφή έχει αναλάβει να βάλει κι εμάς να λειτουργούμε έτσι. Μέχρι στιγμής, η μάχη είναι αμφίρροπη.

Πώς βρέθηκε στην ομάδα; Πολύ απλά. Είδε φως και μπήκε. Από τότε δεν ξαναβρήκε την έξοδο και, μεταξύ μας, μάλλον δεν την ψάχνει κιόλας.

Κι όσο κι αν προσπάθησε να αντισταθεί, τελικά υπέκυψε κι εκείνη.

Ναι... της αρέσει το "Όσα Παίρνει ο Άνεμος".

Στο σημείο αυτό έχουμε σοβαρές ενδείξεις ότι πρόκειται πλέον για προϋπόθεση συμμετοχής στην ομάδα.

Ν.Χ.

Ο Βενιαμίν της ομάδας

Ο τελευταίος που προστέθηκε στην παρέα και ο μοναδικός του οποίου η ηλικία αρχίζει ακόμη από "2". Βέβαια, αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ. Ο χρόνος, δυστυχώς, δεν κάνει εξαιρέσεις.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, οπότε η φοιτητική ζωή στη Θεσσαλονίκη άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία και είναι ο μοναδικός γερμανόφωνος της ομάδας. Είναι επίσης ο μόνος που καταλαβαίνει τι ακριβώς εννοούν οι Γερμανοί όταν λένε ότι "η διαδικασία είναι η διαδικασία".

Εργάζεται σε εταιρεία πληροφορικής χωρίς να είναι πληροφορικάριος. Όπως δηλώνει ο ίδιος, "το παλεύει". Οι συνάδελφοί του, απ' ό,τι φαίνεται, συμφωνούν.

Η σχέση του με το Greece2Day ξεκίνησε από την... απέναντι πλευρά. Ήταν αναγνώστης του site μέχρι που κόλλησε το μικρόβιο της γραφής και αποφάσισε να περάσει από τα σχόλια στα άρθρα. Ακόμη δεν έχει αποφασίσει αν ήταν καλή ιδέα.

Έχει πάντα μια φρέσκια ματιά, κάνει τις περισσότερες ερωτήσεις της ομάδας και μας υπενθυμίζει ότι καμία ιδέα δεν είναι δεδομένη μόνο και μόνο επειδή "έτσι τη βρίσκαμε".

Και φυσικά, πριν γίνει μέλος της ομάδας, πέρασε ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο παρακολουθώντας το «Όσα Παίρνει ο Άνεμος» και αναλύοντάς το... καρέ-καρέ. Τουλάχιστον αυτός έτσι ισχυρίζεται. Εμείς απλώς αποφασίσαμε να τον πιστέψουμε.