Ιδέες, τέχνη και άνθρωποι που άφησαν το αποτύπωμά τους

Υπάρχουν άνθρωποι που αφήνουν πίσω τους βιβλία.

Υπάρχουν βιβλία που προσπαθούν να μας πείσουν για μια ιδέα.

Υπάρχει ένας τρόπος να μιλήσουμε για το ελληνικό ελαφρό τραγούδι μέσα από τις μελωδίες, τους συνθέτες και τις μεγάλες φωνές του.

Ένας άνδρας κρατά μια τρίαινα. Μια γυναίκα στέκεται δίπλα του χωρίς να μας κοιτάζει. Πίσω τους, ένα λευκό ξύλινο σπίτι με ένα παράξενο γοτθικό παράθυρο. Τίποτε δεν συμβαίνει.

Μια Ελλάδα που τραγουδούσε πριν ακόμη προλάβει να επουλώσει τις πληγές της

Λίγες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου υπήρξαν τόσο διορατικές όσο το "Ace in the Hole" (γνωστή και ως "The Big Carnival").

"Η τζαζ είναι ένας τρόπος έκφρασης. Εγώ απλώς προσπάθησα να της δώσω συμφωνική μορφή".

Η νέα κινηματογραφική μεταφορά της "Οδύσσειας" από τον Κρίστοφερ Νόλαν αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για το διαχρονικό έργο του Ομήρου, αλλά και μια σειρά από παλιές συζητήσεις γύρω από την ιστορική του βάση, τη γλώσσα του και τον ίδιο τον δημιουργό του.

Η εικόνα της γυναίκας στην αρχαιότητα διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από άνδρες συγγραφείς, οι οποίοι είτε την εξιδανίκευαν ως υπόδειγμα αγνότητας είτε την παρουσίαζαν ως αχόρταγα φιλήδονη.

Η Επίδαυρος, το παγκόσμιο σύμβολο του ανά τον κόσμο θεάτρου, συνδέεται με την πρωτεύουσα της χώρας με έναν καρόδρομο. Όποιος θέλει να επισκεφτεί το σπουδαιότερο πολιτιστικό μνημείο αφηγηματικής τέχνης, πρέπει να έχει γερό στομάχι και Vomex για παν ενδεχόμενο.

Όταν αποφασίζεις να ασχοληθείς καλλιτεχνικά με την "Οδύσσεια", πρέπει να ξεκινήσεις από το τι σημαίνει το όνομα "Οδυσσέας". Το όνομα αυτό προέρχεται από το ρήμα "ὀδύσσομαι" που σημαίνει οργίζομαι, μισώ, αγανακτώ. Άρα Οδυσσέας είναι αυτός που "προκαλεί ή δέχεται μίσος".

Φανταστείτε μια τεράστια βιβλιοθήκη όπου εκατομμύρια σελίδες παραμένουν ανοιχτές μπροστά στα μάτια των ιστορικών, αλλά είναι ουσιαστικά αόρατες.