Η "Οδύσσεια" του Ομήρου είναι ίσως το πιο διαχρονικό ταξίδι της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Πριν από περίπου 2.300 χρόνια, σύμφωνα με την παράδοση, ο βασιλιάς Πτολεμαίος Α της Αιγύπτου ανέθεσε στους συμβούλους του ένα σχεδόν αδιανόητο έργο: να συγκεντρώσουν όλα τα γραπτά κείμενα της ανθρωπότητας σε μία βιβλιοθήκη.

Υπάρχουν πίνακες που θαυμάζεις για την τεχνική τους, άλλοι που σε εντυπωσιάζουν για τη θεματολογία τους και ελάχιστοι που σε ακολουθούν για χρόνια, σαν μια εικόνα που αρνείται να εγκαταλείψει τη μνήμη.

Ένα χρώμα δεν είναι ποτέ απλώς ένα χρώμα. Πίσω από κάθε απόχρωση που συναντά κανείς σε έναν σπουδαίο πίνακα κρύβεται μια ιστορία γεμάτη ανακαλύψεις, ατυχήματα, επιστημονικά πειράματα, εμμονές, ακόμη και εγκλήματα.

Λίγοι καλλιτέχνες του 20ού αιώνα έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την προσωπική τους ζωή σε τόσο ισχυρό καλλιτεχνικό σύμβολο όσο η Φρίντα Κάλο.

Λίγοι συγγραφείς κατάφεραν να επηρεάσουν τόσο βαθιά την ευρωπαϊκή λογοτεχνία όσο ο Λουδοβίκο Αριόστο. Με το μνημειώδες “Ορλάντο ο Μαινόμενος” δεν δημιούργησε απλώς ένα ακόμη ιπποτικό ποίημα, αλλά αναδιαμόρφωσε ολόκληρη την παράδοση της Αναγέννησης, συνδυάζοντας περιπέτεια, φιλοσοφία, πολιτική σκέψη, ψυχολογική ανάλυση και λεπτή ειρωνεία σε ένα έργο που εξακολουθεί να θεωρείται κορυφαίο πέντε αιώνες μετά τη συγγραφή του.

Υπάρχουν λογοτεχνικά έργα που ανήκουν στην εποχή τους και άλλα που μοιάζουν να έχουν γραφτεί για το μέλλον. Οι "Επικίνδυνες Σχέσεις" (Les Liaisons dangereuses) του Πιερ-Αμπρουάζ  Σοντερλό ντε Λακλό ανήκουν αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.

Πριν από τη θρυλική “Έναστρη Νύχτα” (The Starry Night), υπήρξε ένας άλλος νυχτερινός ουρανός. Εννέα μήνες νωρίτερα, τον Σεπτέμβριο του 1888, ο Βίνσεντ βαν Γκογκ δημιούργησε την “Ταράτσα του Καφέ τη Νύχτα” (Café Terrace at Night), έναν πίνακα που δεν σηματοδοτεί απλώς την πρώτη φορά που ζωγράφισε ένα έναστρο τοπίο, αλλά και τη στιγμή που ανακάλυψε μια εντελώς νέα καλλιτεχνική γλώσσα.

Περισσότερο από μια απλή ιστορική αφήγηση για μια πολιτική δολοφονία, το νέο βιβλίο του Βρετανού συγγραφέα Josh Ireland εξερευνά μια από τις πιο σκοτεινές προσωπικές και πολιτικές αντιπαλότητες του 20ού αιώνα: τη σύγκρουση ανάμεσα στον Λέοντα Τρότσκι και τον Ιωσήφ Στάλιν.

Λίγα έργα τέχνης έχουν καταφέρει να διεισδύσουν τόσο βαθιά στη μαζική κουλτούρα όσο η περίφημη “Μητέρα του Γουίστλερ”. Από τα κινούμενα σχέδια της Disney και τους Simpsons μέχρι τη λογοτεχνία, τη διαφήμιση και τα αμερικανικά γραμματόσημα, η εικόνα της ηλικιωμένης γυναίκας καθισμένης σε προφίλ έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πολιτιστικά σύμβολα των τελευταίων 150 ετών.

Υπάρχουν καλλιτέχνες που αποτυπώνουν την εποχή τους και υπάρχουν καλλιτέχνες που γίνονται οι ίδιοι η εποχή τους.

Λίγοι άνθρωποι κατάφεραν να αλλάξουν τόσο βαθιά μια μορφή τέχνης όσο ο Louis Armstrong άλλαξε τη μουσική.