Οι βουλευτές Αθανάσιος Ζεμπίλης (βουλευτής Π.Ε. Εύβοιας), Ανδρέας Κατσανιώτης (βουλευτής Π.Ε. Αχαΐας), Ξενοφών Μπαραλιάκος (βουλευτής Π.Ε. Πιερίας), Γιάννης Οικονόμου (βουλευτής Π.Ε. Φθιώτιδας) και Ιωάννης Παππάς ζητούν ενίσχυση του κοινοβουλευτικού ρόλου και επαναπροσδιορισμό της σχέσης κυβέρνησης και βουλευτών, υπογραμμίζοντας ότι η λειτουργία της εξουσίας πρέπει να φέρνει τα κέντρα λήψης αποφάσεων πιο κοντά στην κοινωνία.
Στην επιστολή αναφέρουν, μεταξύ άλλων, πως "σήμερα μπορούμε να επαναξιολογήσουμε από κοινού το επιτελικό κράτος, το οποίο μέχρι σήμερα αξιολογείται από τον εαυτό του, στη βάση ποσοτικών και όχι ποιοτικών δεικτών".
Διαβάζω λοιπόν για τις αντιρρήσεις των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στο επιτελικό κράτος και με λούζει κρύος ιδρώτας.
Υποθέτω πως ο χρόνος δημοσιοποίησης της επιστολής, λίγες μέρες μετά την άρση της ασυλίας όσων εμπλέκονται, δικαίως ή αδίκως, στο υπαρκτό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, προκειμένου να εξεταστούν από τη Δικαιοσύνη, δεν είναι τυχαίος. Το ίδιος ισχύει και εν όψει του νέου εκλογικού νόμου που περιορίζει σταυρούς και ρουσφετολογικές βαρονίες.
Ως πολίτης, το ισοζύγιο θετικών και αρνητικών του επιτελικού κράτους το κρίνω θετικό. Η αντιμετώπιση της πανδημίας, όπου χρειάστηκε να συνεργήσουν δύο-τρία υπουργεία, αποτελεί άριστη απόδειξη.
Το ίδιο και η αντιμετώπιση της υβριδικής εισβολής στον Έβρο, οι συμφωνίες ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, τα Θαλάσσια Πάρκα που ανέβασαν τον πυρετό της Τουρκίας. Θετικά θεωρώ και την έναρξη της λειτουργίας μη κρατικών πανεπιστημίων, καθώς και το e-gov, το μέγιστο επίτευγμα υπέρ του ταλαίπωρου πολίτη, που καταβάλλει φόρους Σουηδίας και απολαμβάνει κρατικές υπηρεσίες Ουζμπεκιστάν.
Το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη θεωρώ πως είναι μια πιο οργανωμένη μορφή του μοντέλου του "μπλοκακίου" του Κώστα Σημίτη. Μία φορά τον μήνα, ο Σημίτης και οι συνεργάτες του συναντούσαν τους υπουργούς και, με σημειώσεις σε ένα μπλοκάκι, ενημερώνονταν για την πρόοδο των έργων που είχαν ανατεθεί στον καθένα.
Με το μπλοκάκι του Σημίτη ολοκληρώθηκαν τα μεγαλύτερα έργα που έγιναν στην Ελλάδα μετά τις περιόδους του Τρικούπη και του Βενιζέλου.
Με το "επιτελικό μπλοκάκι" του Κυριάκου έγιναν τα τελευταία χρόνια όσα περιγράψαμε παραπάνω και ακόμη περισσότερα.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που, μετά από επτά χρόνια στην εξουσία, συμπεριλαμβανομένων των όποιων φθορών, η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτο κόμμα σε όλες τις έρευνες, με διπλάσιο ποσοστό από το δεύτερο.
Διαβάστε ακόμα: Το μεγάλο κόλπο με τη ΔΕΗ
Τι συνήθως απαιτούν οι βουλευτές όταν θέλουν τον λαό "εγγύτερα" στις αποφάσεις και την εξουσία; Αποφάσεις που αφορούν την ευημερία του συνόλου της κοινωνίας ή αποφάσεις που ευνοούν ειδικές κατηγορίες από τις οποίες εξαρτώνται;
Φοβάμαι πως εννοούν το δεύτερο.
Πιστεύω πως ο χρόνος δημοσιοποίησης της επιστολής, λίγες μέρες πριν από την άρση της ασυλίας για τους υπόπτους στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και λίγες εβδομάδες πριν από την πρόταση για τον νέο εκλογικό νόμο, δεν είναι τυχαίος.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο νέος εκλογικός νόμος περιορίζει τον ρόλο της σταυροθηρίας, που αποτελεί βασική πηγή της ρουσφετολογίας στην καθ’ ημάς Ανατολή, την έσχατη επαρχία της Ευρώπης στον βαλκανικό νότο.
Τα πολιτικά φέουδα και οι τοπικές βαρονίες ανησυχούν για τα φεουδαρχικά πολιτικά κατάλοιπα του ρουσφετολγισμού. Ο εκλογικός νόμος και το επιτελικό κράτος είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.
Τα επιχειρηματικά συμφέροντα ανησυχούν για την ανάδειξη της ΔΕΗ στα ευρωπαϊκού μεγέθους παίκτη στην ενέργεια. Το ίδιο ανησυχούν και τα "υβριδικά" γεωπολιτικά συμφέροντα που συγχαίρουν την αντιπολίτευση για τη στάση της εναντίον της συμφωνίας με τη Γαλλία.
Ούτε βήμα πίσω…
Υ.Γ: *Τι είναι το επιτελικό κράτος και ποια η δομή του
Η δομή του λεγόμενου "επιτελικού κράτους" στην Ελλάδα διαμορφώθηκε κυρίως μετά το 2019 με τον νόμο 4622/2019 και στόχο είχε τη συγκέντρωση του στρατηγικού σχεδιασμού, του συντονισμού και της παρακολούθησης του κυβερνητικού έργου στο κέντρο της κυβέρνησης, δηλαδή γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου.
Βασικοί Πυλώνες της Δομής
1. Πρωθυπουργοκεντρικό Κέντρο Διακυβέρνησης
Στον πυρήνα βρισκόταν ο Πρωθυπουργός και η Προεδρία της Κυβέρνησης, που ανέλαβε ρόλο "κεντρικού εγκεφάλου" του κράτους. Εκεί συγκεντρώθηκαν κρίσιμες υπηρεσίες:
- Γενική Γραμματεία Πρωθυπουργού
- Γενική Γραμματεία Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων
- Γενική Γραμματεία Συντονισμού
- Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης
- Ειδικές μονάδες στρατηγικού σχεδιασμού και παρακολούθησης έργου
2. Προεδρία της Κυβέρνησης
Δημιουργήθηκε ως ενιαίο διοικητικό σχήμα που υπήγαγε υπηρεσίες οι οποίες παλαιότερα ήταν διάσπαρτες. Σκοπός ήταν:
- παρακολούθηση κυβερνητικών δεσμεύσεων
- έλεγχος χρονοδιαγραμμάτων
- συντονισμός υπουργείων
- αξιολόγηση πολιτικών
3. Υπουργεία με Στόχους και KPI’s
Τα υπουργεία συνέχισαν να λειτουργούν, αλλά με μεγαλύτερη λογοδοσία προς το κέντρο:
- ετήσια σχέδια δράσης
- δείκτες απόδοσης
- παρακολούθηση υλοποίησης μεταρρυθμίσεων
- συχνή επικοινωνία με το Μαξίμου
(KPIs σημαίνει Key Performance Indicators = Βασικοί Δείκτες Απόδοσης / Δείκτες Επίδοσης).
4. Εθνική Αρχή Διαφάνειας
Ενισχύθηκε ως υπερ-ελεγκτικός μηχανισμός κατά της κακοδιοίκησης και διαφθοράς.
5. Ψηφιακή Διακυβέρνηση
Παράλληλα αναπτύχθηκε ισχυρό σκέλος ψηφιακού κράτους μέσω του gov.gr και του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Στην πράξη τι σήμαινε
Το κάθε υπουργείο δεν λειτουργούσε πλήρως αυτόνομα. Μεγάλες νομοθετικές ή πολιτικές πρωτοβουλίες περνούσαν από:
1. πολιτική έγκριση
2. τεχνικό έλεγχο
3. νομική επεξεργασία
4. συντονισμό με άλλα υπουργεία
5. τελική έγκριση κέντρου κυβέρνησης
Πλεονεκτήματα
- καλύτερος συντονισμός
- ταχύτερη λήψη αποφάσεων σε κρίσεις
- ενιαία κυβερνητική γραμμή
- λιγότερες αντιφάσεις υπουργών
Κριτική
- υπερσυγκέντρωση εξουσίας
- καθυστερήσεις λόγω πολλών εγκρίσεων
- περιορισμός αυτονομίας υπουργών
- πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο
Συνοπτικά
Ήταν ένα μοντέλο όπου το κράτος λειτούργησε περισσότερο σαν εταιρεία με κεντρική διοίκηση και υπουργεία ως επιχειρησιακές μονάδες.
Add comment
Comments