Η συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΑΝΤ1 (11.06) είχε πολλαπλό ενδιαφέρον, κυριάρχησε όμως ανάμεσα στα όσα είπε (για Σαμαρά-Καραμανλή, Ανδρουλάκη, Τσίπρα, οικονομία, κ.ά.) ένα στοιχείο.
Ο Πρωθυπουργός περιέγραψε με κάθε επισημότητα την εκλογική στρατηγική και τους στόχους του για την αναμέτρηση του 2027, εφόσον λάβει κανείς υπόψη την πολλοστή, κατηγορηματική του δέσμευση ότι τότε θα γίνουν οι εκλογές. Με βάση τα όσα ανέφερε, δεν υπάρχουν διπλές εκλογές, στόχος είναι η νίκη μια κι έξω, συνεπώς την άνοιξη του ’27, η ΝΔ επιδιώκει την αυτοδυναμία και τίποτε άλλο.
Ως τακτική επιλογή είναι ορθή και σχεδόν μονόδρομος. Οτιδήποτε άλλο απλώς θα ενθάρρυνε την χαλαρή ή τιμωρητική ψήφο, την αδιαφορία, την αποχή και όποια άλλη εκλογική συμπεριφορά θα μπορούσε να έχει πολλαπλές περιπλοκές. Όμως, η τακτική αυτή ισοδυναμεί με ένα τεράστιο ρίσκο, με ένα “όλα ή τίποτε”, που μπορεί εν τέλει να μην αποτρέψει το μπέρδεμα.
Η αναφορά του Πρωθυπουργού δεν είναι γενική και αόριστη, έχει συγκεκριμένες αριθμητικές αντιστοιχίσεις. Αυτοδυναμία με την πρώτη σημαίνει περίπου ότι στόχος είναι, για να υπάρχει βεβαιότητα, μία επανάληψη του εκλογικού θριάμβου της ΝΔ του 2023 (40,56%).
Οφείλει κανείς να λαμβάνει πάντοτε υπόψη του τα χαρακτηριστικά του εκλογικού νόμου. Καθοριστικές παράμετροι για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης είναι α) το ποσοστό του πρώτου κόμματος, σε συνδυασμό με β) το ποσοστό των κομμάτων που μένουν εκτός Βουλής. Όσο μεγαλύτερο είναι το β) τόσο χαμηλότερο απαιτείται να είναι το α).
Διαβάστε ακόμα: Τα προεόρτια μιας επόμενης χρεοκοπίας
Κοιτάζοντας πίσω στο 2023, οι 158 έδρες στην αναμέτρηση του Ιουνίου, η οποία έγινε με το εκλογικό σύστημα που ισχύει και σήμερα (η πρώτη του Μαΐου είχε γίνει με απλή αναλογική), επιτεύχθηκαν με το ποσοστό της ΝΔ στο 40,56% και τα κόμματα εκτός Βουλής στο 6,08%. Αν κάνει κάποιος την σχετικά ρεαλιστική υπόθεση, ότι σε εκείνες τις εκλογές είχε μείνει εκτός Βουλής η Πλεύση Ελευθερίας, που οριακά πέτυχε ένα ποσοστό 3,17%, η ΝΔ θα αρκούνταν σε ένα 37,5% για να εξασφαλίσει 151 έδρες, με το σύνολο των εκτός Βουλής κομμάτων στο 9,25%.
Ας πούμε λοιπόν ότι αυτός είναι ένας οριακά ρεαλιστικός στόχος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη εν όψει των επόμενων εκλογών. Δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει ότι θα το επιτύχει. Άλλο οι εκλογές, άλλο οι δημοσκοπήσεις, που σήμερα δεν δείχνουν μία τόσο μεγάλη δυναμική της ΝΔ.
Περιγράφοντας όμως ήδη αυτήν την πολύ συγκεκριμένη επιδίωξη, ο Πρωθυπουργός θέτει τον πήχη πολύ ψηλά και οτιδήποτε κάτω από αυτό θα θεωρηθεί αποτυχία, είτε από την αντιπολίτευση, είτε και από ορισμένους εντός ΝΔ. Προφανώς και έχουν σημασία όλες οι λεπτομέρειες. Και προφανέστερα, μία τέτοια τακτική επιλογή είναι λογικό να ευνοεί την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη συσπείρωση.
Άλλωστε, δύσκολα θα μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει φιάσκο ένα ποσοστό της τάξης του 35%-36%, ακόμη κι αν δεν δώσει αυτοδυναμία και, πάντως, κάτι τέτοιο θα διευκολύνει τα πράγματα σε μία δεύτερη αναμέτρηση, που σε μία τέτοια περίπτωση θα είναι αναπόφευκτη.
Μπορεί όμως να φανταστεί κανείς τι θα συμβεί αν το εκλογικό αποτέλεσμα απέχει σημαντικά από τον στόχο που έχει θέσει από τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Την τελευταία φορά πάντως που έκανε κάτι παρεμφερές, δεν είχαν πάει καλά τα πράγματα. Στις ευρωεκλογές του 2024 ο Πρωθυπουργός είχε αναφέρει ότι ένας «εύλογος πήχης» ήταν το 33,12% του 2019.
Θέλησε έτσι να αποφύγει την καλλιέργεια υπερβολικών προσδοκιών, θέτοντας ως στόχο ή ως μέτρο σύγκρισης το θριαμβευτικό αποτέλεσμα του 40% και πλέον των εθνικών εκλογών, μόλις έναν χρόνο νωρίτερα. Η ΝΔ έλαβε τελικά 28,31% το 2024, ποσοστό που έκτοτε συνιστά και μία από τις καλύτερες δημοσκοπικές της επιδόσεις.
Εν ολίγοις, εδώ και λίγες ημέρες, το εκλογικό ποντάρισμα είναι μεγάλο. Περισσότερο ή λιγότερο σύντομα θα αρχίσουν και τα χαρτιά να ανοίγουν στο τραπέζι.
Add comment
Comments