Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε στους Δελφούς ότι επιστρέφει για να έχουμε σταθερότητα. Μόνο που η σταθερότητα του Μητσοτάκη, της οποίας τα καύσιμα, ή έστω οι αναθυμιάσεις, δεν έχουν εξαντληθεί ακόμα, βασίστηκε στη "δική" του: 60 ευρώ από τα ATM, "η θάλασσα δεν έχει σύνορα", "λιάζονται και εξαφανίζονται", Καμμένος, Novartis, Παππάς, Παπαγγελόπουλος κ.ο.κ.
Ο κύβος, λοιπόν, ερρίφθη. Λίγο η μάλλον καθοδική δημοφιλία της Μαρίας Καρυστιανού, λίγο τα ρεπορτάζ για το σοβαρό ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο, και ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, αποφάσισε να ανακοινώσει την Πέμπτη στο Φόρουμ των Δελφών ότι "επιστρέφει" - και να μας πει και γιατί "επιστρέφει".
Κάνοντας και αυτοκριτική για τη μακρά σιωπή του - μιλάμε, βέβαια, για έναν άνθρωπο που έως τον περασμένο Οκτώβριο ήταν βουλευτής, μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας, και εκ της θέσεώς του σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να σιωπά, αλλά τέλος πάντων - ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε ότι επιστρέφει στην πολιτική δράση προκειμένου "να επιστρέψει στο πολιτικό σύστημα η κανονικότητα και η σταθερότητα", αφού, όπως εξήγησε, "θεωρώ αναγκαίο να υπάρξει κανονικότητα και σταθερότητα στον τόπο".
Είναι προφανές ότι η προσπάθεια επανατοποθέτησης του κ. Τσίπρα στο πολιτικό σκηνικό, στην οποία διεθνείς σύμβουλοι επικοινωνίας έβαλαν την ταμπέλα rebranding (σε κείμενο εργασίας), έχει ολιστικά χαρακτηριστικά.
Ο πρώην πρωθυπουργός, τόσο με το βιβλίο του όσο και με τις μετέπειτα δηλώσεις του επιχειρεί να ξανασυστηθεί με το εκλογικό σώμα ως μετριοπαθής και αν όχι να αποκηρύξει ή τουλάχιστον να βάλει σε ένα πλαίσιο το προηγούμενο "ριζοσπαστικό" και χαοτικό προφίλ του ίδιου και της διακυβέρνησής του. Κάτι τέτοιο είναι σίγουρα αναγκαίο. καθώς ο κ. Τσίπρας έχει κριθεί αρνητικά από τους πολίτες στις εθνικές εκλογές και ως πρωθυπουργός και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης.
Διαβάστε ακόμα: Η ελληνογαλλική σχέση με το βλέμμα στο μέλλον
Μάλιστα, η καταψήφισή του το 2023, που οδήγησε και στην παραίτηση από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, γέννησε το σημερινό πολιτικό σκηνικό με την κυριαρχία του κ. Μητσοτάκη χωρίς, δημοσκοπικά τουλάχιστον, αντίπαλον δέος, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Το ερώτημα είναι πώς η λέξη "σταθερότητα" που επέλεξε ως πρόταγμα ο κ. Τσίπρας στους Δελφούς για την επικείμενη επιστροφή του θα λειτουργήσει στα μάτια των πολιτών, σε συνδυασμό με την εμπειρία που είχαν από τον ίδιο και τη διακυβέρνησή του.
Καταρχάς, η χρήση της λέξης "σταθερότητα" σε αντιδιαστολή με τη χρήση της ίδιας ακριβώς λέξης από τον κ. Μητσοτάκη στις εκλογές του 2023 (με εξαιρετικά αποτελέσματα για τον ίδιο και το κόμμα του), αλλά και ενόψει των εκλογών του 2027 ή του φθινοπώρου του 2026, αν έχουμε πρόωρες, έχει σίγουρα ενδιαφέρον.
Και μοιάζει λίγο με… ομοιοπαθητική από τον κ. Τσίπρα και προς τον αντίπαλό του και προς τον "παλιό" εαυτό του, αν είναι όντως παλιός. Προφανώς τη σταθερότητα σε ό,τι αφορά το κόστος δανεισμού και τη διεθνή θέση της χώρας δεν μπορεί να την επικαλεστεί για να κοντράρει τον κ. Μητσοτάκη στο δυνατό του σημείο - κοντολογίς τα δημοσιονομικά και τις εξωτερικές σχέσεις.
Κυρίως γιατί αυτή η εικόνα του αντιπάλου του βασίζεται όχι μόνο σε όσα έχει δώσει ως δείγματα γραφής αλλά, σε σημαντικό βαθμό, και στη σύγκριση που κάνουν πολίτες με τον ίδιο τον κ. Τσίπρα. Δεν είναι τυχαίο ότι την Παρασκευή, μετά τη δήλωση επιστροφής από τον κ. Τσίπρα, υπήρξαν αναλυτές που εκτίμησαν ότι αυτή μπορεί να αποτελέσει δώρο για τον κ. Μητσοτάκη στη χειρότερη (άρα στην καλύτερη) στιγμή, τώρα που οι μετρήσεις καταγράφουν τη φθορά από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ωστόσο για να είναι κανείς δίκαιος υπάρχει μια ερμηνεία της λέξης "σταθερότητα" στην οποία πατάει ο κ. Τσίπρας. Και δεν αφορά τα δημοσιονομικά αλλά την πραγματική οικονομία καθώς σίγουρα δεν συνιστά σταθερότητα οι πολίτες να φοβούνται να μπουν στο σούπερ μάρκετ και οι νέοι εργαζόμενοι να αδυνατούν να νοικιάσουν ένα παλιό διαμέρισμα με ενοίκιο που δεν θα υπερβαίνει τον μισθό τους.
Στα υπόλοιπα όμως, η σταθερότητα του Μητσοτάκη, της οποίας τα καύσιμα, ή έστω οι αναθυμιάσεις, δεν έχουν εξαντληθεί ακόμα βασίστηκε στη "δική" του: 60 ευρώ από τα ATM, "η θάλασσα δεν έχει σύνορα", "λιάζονται και εξαφανίζονται", Καμμένος, Novartis, Παππάς, Παπαγγελόπουλος κ.ο.κ.
Τέλος, αν επρόκειτο να το πάει εκεί ο κ. Τσίπρας, να ολοκληρώσει τον κύκλο από το "θα βαράμε το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν" έως τη "σταθερότητα", τι το ήθελε να δηλώσει στις αρχές του ίδιου μήνα (03.04) στον Ν. Χατζηνικολάου ότι "έπρεπε να είχα κλείσει τις τράπεζες την επομένη των εκλογών";
Add comment
Comments