Η Ρούλα Κορομηλά δεν ήταν απλά μια επιτυχημένη τηλεοπτική παρουσιάστρια. Δημιούργησε σχολή. Και όσες ακολούθησαν τα βήματα της (όπως πχ η Ελένη Μενεγάκη), διέπρεψαν στη μικρή οθόνη και κέρδισαν τις καρδιές εκατομμυρίων τηλεθεατών.
Η συνταγή δεν ήταν σύνθετη ούτε περισπούδαστη. Ήταν απλή. Άκουγε στο όνομα "ταύτιση".
Η Κορομηλά ούτε ήταν, ούτε το έπαιζε διαβασμένη, καλλιεργημένη και με πλούτο ενδιαφερόντων. Δεν ήταν καν απλή. Ήταν απλοϊκή. Η Μενεγάκη σε αυτό προσέθεσε και τα στοιχεία της αφέλειας με ολίγη από ασχετοσύνη.
Έτσι και οι δύο κατάφεραν να ταυτιστούν με το κοινό τους, που βαριέται τους ντεμέκ "διανοούμενους", τους "ξερόλες", τους "μορφωμένους". Η απλοϊκότητα, η αφέλεια και η έλλειψη έστω και στοιχειωδών γνώσεων, έκανε το κοινό να νιώθει ότι οι κοπέλες αυτές ήταν "μία από αυτούς". Ήταν δικιά τους. Μίλαγε τη γλώσσα τους.
Η πολιτική (και αρκούντως επιλεκτικά τηλεοπτική) παρουσία της κας Καρυστιανού, ακολουθεί τα ίδια ακριβώς βήματα. Η κα Καρυστιανού, η "Μάνα των Τεμπών", η "Μαρία", επιχειρεί να βρει το κοινό που θα ταυτιστεί μαζί της. Δεν ξέρει από πολιτική, δεν καταλαβαίνει από ιδεολογίες, αδυνατεί να κάνει βαθυστόχαστες θεωρητικές αναλύσεις, δεν κατανοεί τις διαφορές μεταξύ της μίας ιδεολογικής προσέγγισης και της άλλης, πέφτει σε λούμπες, αμολάει κοτσάνες, ταυτίζεται.
Δεν προσπαθεί να κρύψει αυτές τις τρανταχτές αδυναμίες της, αντιθέτως της προβάλλει, είναι το δυνατό της σημείο.
Διαβάστε ακόμα: Πείτε μου έναν λόγο να ψηφίσει κανείς ΠΑΣΟΚ
Ο απλοϊκός κόσμος που είναι το εν δυνάμει κοινό της, είναι ιδιαίτερα καχύποπτος απέναντι σε ό,τι δεν καταλαβαίνει. Και την πολιτική, στην ανώτερη μορφή της, δεν την καταλαβαίνει.
Αντιθέτως, στο βαθμό που δεν του δίνει και επαρκείς λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητάς του, της αποδίδει και ύπουλες και πονηρές διαστάσεις. Τα λένε σύνθετα για να τον μπερδέψουνε.
Η "Μαρία" δεν τον ζαλίζει με θεωρητικούρες ούτε προφανώς με τεχνικές λεπτομέρειες, νούμερα, αριθμούς, στοιχεία, κοστολογήσεις. Είναι η γειτόνισσα, το καλό κορίτσι που ατύχησε στη ζωή, και που θέλει το καλό του. Θέλει να ζουν όλοι καλά, να έχουν όλοι λεφτά, και έναν γιατρό στο σπίτι όταν αρρωστήσουν. Απλά πράγματα, κατανοητά, γήϊνα.
Η μεγάλη μερίδα των ανθρώπων που την επιλέγουν στις δημοσκοπήσεις, δεν ανήκει πουθενά. Ούτε στη δεξιά, ούτε στην αριστερά, ούτε στα ενδιάμεσα. Δεν πιστεύει σε αυτά.
Ούτε εγώ πιστεύω, γιατί θεωρώ ξεπερασμένο το οριζόντιο σχήμα "Αριστερά - Δεξιά" που στη "δεξιά" μπορεί να τοποθετήσει τον πιο Ultra φιελελεύθερο δίπλα σε έναν χοντρόσβερκο χρυσαυγίτη. Οι διακρίσεις είναι πιο σύνθετες και πιο ιδεολογικές. Το κοινό της Μαρίας, δεν ανήκει πουθενά γιατί δεν βρίσκει αξία σε όλα αυτά. Η λύση είναι να βρεις ένα καλό παιδί (ή μια καλή κοπέλα εν προκειμένω) που να "νοιάζεται για τον κοσμάκη".
Τώρα πόσο ελεύθερες θα είναι οι αγορές. πόσο σεβαστά τα δικαιώματα, πόσο μεγάλο θα είναι το κράτος και πόσο φορομπηχτικό, αυτά είναι κουβεντολόι άχρηστο που γίνεται για να μπερδέψουν τον κόσμο. Όλοι αυτοί θέλουν το κακό μας, γι’ αυτό και ανακαλύπτουν ασθένειες και μετά εμβόλια για να μας εξαφανίσουν. Το λέει και η Μαρία.
Η Μαρία αντιθέτως είναι καλή χριστιανή (έχει καμιά 20αριά εικόνες σε κάθε δωμάτιο), ντύνεται ωραία και σεμνά, χτενίζεται ωραία και σεμνά, έχει δίπλα της ανθρώπους που αγαπούν τους ορθοδόξους αφελφούς μας του ξανθού γένους, θα βάλει φυλακή τους απατεώνες, θα κυβερνά τίμια, θα δίνει λεφτά στον λαό, θα ζούμε όλοι καλύτερα. Απλό; Απλούστατο.
Θα ρωτήσει και τον Μητσοτάκη πόσο στοιχίζει το Μέγαρο Μαξίμου, κάτι το οποίο μπορεί να μάθει αν ανατρέξει στον προϋπολογισμό και στις δαπάνες για την προεδρία της κυβέρνησης.
Όμως ποιος τα καταλαβαίνει αυτά τα κιτάπια; Άσε που γράφουν και ψέματα. Πάντως σίγουρα δεν τα καταλαβαίνει η Μαρία. Ούτε το κοινό της.
Bravo Maria!
Add comment
Comments