Καθώς πέφτει η νύχτα πάνω από την Τεχεράνη και οι κορυφές της οροσειράς Αλμπόρζ χάνονται στο σκοτάδι, χιλιάδες Ιρανοί κατακλύζουν κάθε βράδυ τις πλατείες και τους δρόμους της πρωτεύουσας, συμμετέχοντας σε φιλοκυβερνητικές συγκεντρώσεις που οργανώνονται με στόχο τη συσπείρωση απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Στην περιοχή της πλατείας Ταζρίς, μία από τις πιο εύπορες συνοικίες της πόλης, συνθήματα όπως το “Θάνατος στην Αμερική” αντηχούν αδιάκοπα ανάμεσα σε σημαίες του Ιράν, ενώ μικροπωλητές πωλούν τσάι, καπέλα με πατριωτικά σύμβολα και διάφορα αναμνηστικά σε ένα πλήθος που εμφανίζεται αποφασισμένο και οργισμένο.
“Είμαι έτοιμη να θυσιάσω τη ζωή μου για τη χώρα και τον λαό μου”, δήλωσε μια νεαρή γυναίκα, η Τιάνα, φορώντας γυαλιά στα χρώματα της ιρανικής σημαίας, μέσα στον εκκωφαντικό θόρυβο των συνθημάτων. Όπως είπε, “ολόκληρος ο στρατός και οι διοικητές είναι έτοιμοι να πολεμήσουν μέχρι τέλους”, απορρίπτοντας τις νέες απειλές του προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, για επανέναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε προειδοποιήσει μέσω της πλατφόρμας Truth Social ότι “ο χρόνος τελειώνει για το Ιράν”, υποστηρίζοντας πως αν δεν υπάρξει άμεση συμμόρφωση “δεν θα απομείνει τίποτα”. Η δήλωση αυτή ήρθε σε μια περίοδο κατά την οποία οι ειρηνευτικές επαφές παραμένουν παγωμένες και η εύθραυστη εκεχειρία μοιάζει να κρέμεται από μία κλωστή.
Ανάμεσα στους διαδηλωτές, ένας ηλικιωμένος άνδρας κρατούσε ένα αυτοσχέδιο πλακάτ γραμμένο στα φαρσί. Το μήνυμα έλεγε ότι “η πυρηνική και πυραυλική τεχνολογία είναι εξίσου σημαντική με τα σύνορα της χώρας και πρέπει να προστατευθεί”.
Ο ίδιος επέμενε ότι η Τεχεράνη επιδιώκει “πυρηνική ενέργεια και όχι πυρηνικά όπλα”, κατηγορώντας παράλληλα την Ουάσιγκτον ότι γνωρίζει πως το Ιράν δεν διαθέτει βόμβα, αλλά παρ’ όλα αυτά συνεχίζει τις πιέσεις και τις απειλές.
Την ίδια ώρα, καθώς εντείνονται οι φήμες για πιθανές νέες αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις, πολλοί Ιρανοί εμφανίζονται πεπεισμένοι ότι ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει.
“Κανείς εδώ δεν πιστεύει πραγματικά ότι ο Trump θέλει διαπραγμάτευση”, ανέφερε η Φατίμα, μια γυναίκα που, όπως είπε, μεγάλωσε στο Λονδίνο και στο Ντουμπάι. Κατά την άποψή της, η αμερικανική στρατηγική περιορίζεται σε τελεσίγραφα και απειλές, ανεξαρτήτως των κινήσεων που θα κάνει τελικά η Τεχεράνη.
Οι λεγόμενες “νυχτερινές συγκεντρώσεις” πραγματοποιούνται σχεδόν αδιάκοπα τους τελευταίους τρεις μήνες, από την έναρξη της πολεμικής κρίσης. Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες έχει κάνει την εμφάνισή του ένα ακόμη πιο ανησυχητικό στοιχείο: δημόσια περίπτερα εκπαίδευσης όπλων, όπου πολίτες διδάσκονται βασική χρήση πυροβόλων, ένδειξη ότι οι ιρανικές αρχές προετοιμάζουν την κοινωνία για πιθανή νέα κλιμάκωση.
Στην πλατεία Βανάκ, γυναίκες με μαύρο τσαντόρ εκπαιδεύονταν στον χειρισμό τυφεκίων AK-47 από άνδρες με στρατιωτική περιβολή και καλυμμένα πρόσωπα. Λίγα μέτρα πιο πέρα, ένα μικρό κορίτσι κρατούσε ένα άδειο Καλάσνικοφ, σημαδεύοντας στον αέρα πριν επιστρέψει το όπλο στον εκπαιδευτή της.
Το κλίμα στρατιωτικής κινητοποίησης μεταφέρεται πλέον και στην κρατική τηλεόραση. Παρουσιαστές εμφανίζονται σε ζωντανές εκπομπές κρατώντας αυτόματα όπλα, ενώ σε μία περίπτωση ο παρουσιαστής Χοσεΐν Χοσεϊνί πυροβόλησε ακόμη και προς την οροφή του στούντιο, μετά από επίδειξη μέλους των Φρουρών της Επανάστασης.
Σε άλλη εκπομπή, η παρουσιάστρια Μομπίνα Νασίρι εμφανίστηκε κρατώντας επιθετικό τυφέκιο, δηλώνοντας ότι παρέλαβε το όπλο από την πλατεία Βανάκ ώστε “να μάθει κι εκείνη, όπως όλοι οι πολίτες, να το χρησιμοποιεί”.
Παρά τη σκληρή πολεμική ρητορική, δεν συμμερίζονται όλοι οι Ιρανοί το κλίμα αντιπαράθεσης. Σε μικρή απόσταση από τις συγκεντρώσεις της Ταζρίς, σε ένα ήσυχο πάρκο κοντά στο Μουσείο Κινηματογράφου του Ιράν, πολίτες περπατούσαν χαλαρά, έπιναν τσάι και ξεφύλλιζαν βιβλία σε υπαίθριους πάγκους.
“Όχι στον πόλεμο”, είπε σύντομα ένας νεαρός καθώς περνούσε.
Μια πανεπιστημιακή καθηγήτρια, που ζήτησε να παραμείνει ανώνυμη, περιέγραψε χαμηλόφωνα την αγωνία της για το μέλλον της χώρας. Καθισμένη δίπλα στον σύζυγό της, εξήγησε ότι το μόνο που επιθυμούν είναι “ένα φυσιολογικό κράτος, όπου τα παιδιά τους θα μπορούν να έχουν μέλλον”.
“Θέλουμε ειρήνη”, συμπλήρωσε μια νεαρή γυναίκα, αποτυπώνοντας το βαθύ χάσμα που διατρέχει σήμερα την ιρανική κοινωνία.
Ωστόσο, όσο η ένταση αυξάνεται και η πιθανότητα επανέναρξης του πολέμου παραμένει ορατή, οι πιο μετριοπαθείς φωνές μοιάζουν να χάνονται κάτω από τον θόρυβο της επίσημης πολεμικής ρητορικής και της κρατικά οργανωμένης κινητοποίησης.
Add comment
Comments