Τα όσα ειπώθηκαν για την υποδοχή της φρεγάτας "Κίμων" μας θύμισαν ότι η στάση της ελληνικής Αριστεράς απέναντι στις στρατιωτικές υποδομές είναι ιδιαζόντως υποκριτική.
Επενδύεται κατά σύστημα στον αντιμιλιταρισμό και στην ειρηνοφιλία. Είναι μια παλιά πρακτική, από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, όταν το κομμουνιστικό στρατόπεδο υποκινούσε στη Δύση τα κινήματα ειρήνης.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2025 παραδόθηκε στην Ελλάδα η φρεγάτα "Κίμων" η πρώτη από τις τέσσερις φρεγάτες Belharra με τις οποίες εκσυγχρονίζεται το Πολεμικό Ναυτικό της χώρας – ισχυρά όπλα με τα οποία η χώρα διασφαλίζει την ειρήνη. Στις 14 Ιανουαρίου 2026 η Ελλάδα υποδέχτηκε επίσημα το πλοίο σε λαμπρή τελετή υποδοχής. Ευλόγως, στην τελετή παρευρέθηκαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας.
Η είδηση της υποδοχής της φρεγάτας λογικά "έπαιξε" ψηλά στα δελτία της κρατικής ραδιοτηλεόρασης. Στα κρατικά ΜΜΕ υπήρξε επίσης εκτεταμένη κάλυψη στην είσοδο της φρεγάτας στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην τελετή της υποδοχής της, στην ένταξή της στον πολεμικό σχεδιασμό της χώρας, επίσης με θριαμβικούς τόνους - και σε αυτό το πνεύμα έδωσαν τον οβολόν τους οι ρεπόρτερ που κάλυψαν τα γεγονότα.
Για τον ενθουσιώδη τόνο στην κάλυψη του γεγονότος, για την παρουσία της πολιτειακής και της πολιτικής ηγεσίας, για τις δηλώσεις τους, κυρίως επειδή τόνισαν την αναβάθμιση του αξιόμαχου του Πολεμικού Ναυτικού και συσχέτισαν τις επενδύσεις της χώρας στην Αμυνα με τη μόνιμη απειλή της Τουρκίας, υπήρξαν πολλές επικρίσεις. Καταρχάς από την Τουρκία. Και βέβαια από την ελληνική αντιπολίτευση του "αντισυστήματος". Ο ακροδεξιός λαϊκιστής Βελόπουλος, παριστάνοντας τον εμπειρογνώμονα, θα προτιμούσε την αγορά πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Και η Αριστερά επανέφερε την παραδοσιακή ρητορική για τους εξοπλισμούς: Τι τα θέλουμε τα όπλα τα κανόνια τα σπαθιά Να τα κάνουμε αλέτρια να δουλεύει η αγροτιά Τι τα θέλουμε τα όπλα τα κανόνια τα βαριά Να τα κάνουμε εργαλεία να δουλεύει η εργατιά.
Με τη ρητορική της καθομιλουμένης, δηλαδή, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος μίλησε για στρατιωτικές φιέστες που οργάνωσε το δίδυμο Μητσοτάκη-Δένδια. Και έκοψε από την εκπροσώπηση του κόμματος στο Συμβούλιο της Ευρώπης τη βουλεύτρια Νίνα Κασιμάτη επειδή πήγε στην τελετή παραλαβής της φρεγάτας. Από την πλευρά του, το ΚΚΕ, διά του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Νίκου Καραθανασόπουλου, σχολίασε "Ας κρατήσουν οι χοροί".
Παράλληλα, έπιασαν δουλειά διάφορες επιτροπές ειρήνης που διακινούν τη γνωστή δήθεν αντιμιλιταριστική ρητορική: μια τέτοια επιτροπή, της Σαλαμίνας, ισχυρίζεται ότι ο υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας καλεί τον λαό να αναπτύξει "κουλτούρα πολέμου" και "να εξοικειωθεί με τα φέρετρα που θα έχουν πάνω τους και τις σημαίες της ΕΕ" και μέσα τα παιδιά του και ζητά "να τερματιστεί η συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους".
Από κοντά και διάφορες δυνάμεις του αριστερισμού, με τα κλασικά συνθήματα "Ειρήνη και φιλία των λαών, όχι στο κυνήγι των εξοπλισμών και στους ανταγωνισμούς των καπιταλιστών". Η ρητορική αυτή της Αριστεράς, όπως είναι αναμενόμενο, ακούγεται πιο δυνατά στα σόσιαλ μίντια, όπου συνήθως εκλαϊκεύεται η γραμμή και εκφράζεται με την ακρότητα που επιτρέπει ενός τύπου λαϊκό έρεισμα. Μια συνισταμένη αυτής της ρητορικής συμπυκνώνεται στην παρακάτω φράση ενός προσώπου του facebook: «"Φουσκώνουν από υπερηφάνεια όλοι οι στρατόκαυλοι, οι μιλιταριστές και οι γεμάτοι από νοσηρό εθνικισμό Ελληναράδες…"
Η στάση της κομμουνιστικής Αριστεράς και των διαφόρων κομματιών της που έχουν αποσχιστεί από "το ένα και μοναδικό κόμμα" απέναντι στις στρατιωτικές υποδομές είναι ιδιαζόντως υποκριτική. Επενδύεται κατά σύστημα στον αντιμιλιταρισμό και στην ειρηνοφιλία. Είναι μια παλιά πρακτική, από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, όταν το κομμουνιστικό στρατόπεδο υποκινούσε στη Δύση τα κινήματα ειρήνης. Στο μεταξύ, όμως, το κομμουνιστικό στρατόπεδο συμμετείχε με ένταση σε μια κούρσα εξοπλισμών για την οποία τα κινήματα ειρήνης δεν είχαν τίποτα να πουν – κι αν τους το επισήμαινε κανείς, ήταν έτοιμοι να ισχυριστούν ότι η Σοβιετική Ενωση και οι δορυφόροι της ήταν αναγκασμένοι να εξοπλίζονται απέναντι στις βλέψεις του ιμπεριαλισμού.
Η παραδοσιακή εκείνη ιδεολογική στάση είναι και σήμερα ενεργή. Και προφανώς είναι επενδυμένη στα παραδοσιακά ιδεολογικά παραφερνάλια του χώρου: τον αντιδυτικισμό, τον αντιευρωπαϊσμό και τον ανοιχτό ή καλυμμένο πουτινισμό – από τον οποίο περιμένουν εκδίκηση για την κατάρρευση του κομμουνισμού το 1989.
Σταθερή στάση από οπαδούς ολοκληρωτισμών…
Οσο για τον αντιμιλιταρισμό, ας τον θυμηθούμε στην επόμενη συγκέντρωση με κνίτες που θα παρελαύνουν με στρατιωτικό βήμα κρατώντας τα ρόπαλά τους με κόκκινα σημαιάκια για ξεκάρφωμα.
Αλλά αυτοί είναι, που θα έλεγε και ο Κουτσούμπας.
Add comment
Comments