Καλλιεργείται από συγκεκριμένα πολιτικά περιβάλλοντα ότι επίκειται ένα μεγάλο ξεπούλημα της χώρας από τον Μητσοτάκη και προσκύνημα στον Ερντογάν. Από πού προκύπτουν αυτές οι καταστροφολογικές βεβαιότητες είναι ένα ζητούμενο, ενώ το πώς θα γίνει κάτι τέτοιο και γιατί είναι ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα.
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη έχουν κυριαρχήσει ορισμένες παραδοξότητες, ειδικά στους τομείς της Εθνικής Αμυνας και των Εξωτερικών. Αιωρείται – ή μάλλον καλλιεργείται – σε συγκεκριμένα πολιτικά περιβάλλοντα ότι επίκειται, αν δεν είναι ήδη σε εξέλιξη, ένα μεγάλο ξεπούλημα της χώρας και ένα προσκύνημα στον Ερντογάν, ενώ λίγο-πολύ θεωρείται βέβαιο ότι κάποιο νησί θα παραχωρηθεί στην Τουρκία ελαφρά τη καρδία και δίχως πολλές συζητήσεις και διαδικασίες. Από πού προκύπτουν αυτές οι καταστροφολογικές βεβαιότητες είναι ένα ζητούμενο, πάντως οφείλει να δει κάποιος ότι έχουν μεγάλη απήχηση σε κάποια τμήματα των πολιτών.
Την ίδια στιγμή, όμως, είναι δύσκολο να εξηγηθεί πώς και για ποιον λόγο θα έκανε ένας έλληνας Πρωθυπουργός τέτοια σημεία και τέρατα. Παρά ταύτα, είναι αυτή η κυβέρνηση που έχει εκσυγχρονίσει τις ΕΔ σε βαθμό πρωτοφανή, είναι η ίδια κυβέρνηση που απέτρεψε στις αρχές του 2020 την υβριδική εισβολή της Τουρκίας στον Εβρο, και είναι η ίδια κυβέρνηση που αντιμετώπισε με εντυπωσιακή αποτελεσματικότητα την απόπειρα της Τουρκίας να προκαλέσει μια μεγάλη και σοβαρή κρίση στο Αιγαίο το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς. Τα τελευταία δύο χρόνια η Τουρκία έχει (σχεδόν) σταματήσει τις παραβιάσεις στο Αιγαίο, ενώ το βρώμικο παιχνίδι του Ερντογάν με τους μετανάστες έχει μετριαστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό και οι τούρκοι τουρίστες γεμίζουν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου χάρη στη γρήγορη βίζα. Πόσο άσχημα είναι αυτά;
Και μπορεί κανείς να ισχυριστεί βάσιμα ότι σε όλα αυτά δεν έχει παίξει ρόλο η απευθείας επικοινωνία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν; Δύσκολα. Ούτε φυσικά μπορεί να ισχυριστεί κάποιος άλλος ότι η Τουρκία έχει γίνει το "καλό παιδί" και έχει εγκαταλείψει τις παράνομες διεκδικήσεις της. Αντιθέτως, μάλλον σκοπεύει να τις προβάλλει με κάθε ευκαιρία, εκμεταλλευόμενη και τον νευραλγικό ρόλο της και την επιρροή της στο ευρύτερο γεωπολιτικό αλαλούμ της Μέσης Ανατολής. Ενόψει της νέας συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν την ερχόμενη εβδομάδα, ο Πρωθυπουργός περιέγραψε ορισμένα δεδομένα στην πρόσφατη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ (02.02). Καταρχάς επανέλαβε ότι "το μείζον ζήτημα, η μεγάλη διαφορά μας με την Τουρκία είναι μία και μόνο: η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο", προσθέτοντας ότι "όσο η Τουρκία προσθέτει σε αυτό το “μενού” και άλλα θέματα (…), το να προχωρήσουμε περαιτέρω σε αυτή την κατεύθυνση είναι κάτι το οποίο σε αυτή τη συγκυρία το θεωρώ δύσκολο".
Σημείωσε όμως και κάτι ακόμη, που υπερβαίνει το στενό πλαίσιο των διμερών σχέσεων. "Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι μπορώ να συνομιλώ απευθείας με τον πρόεδρο Ερντογάν, πιστεύω ότι μόνο καλό είναι, διότι προφανώς δεν συζητούμε μόνο τα Ελληνοτουρκικά", είπε ο Πρωθυπουργός και προσέθεσε ότι "η Ελλάδα θα είχε κάθε διάθεση να αναπτύξει και περισσότερες πρωτοβουλίες στην ευρύτερη περιοχή. Θα μπορούσαμε να δούμε το ζήτημα μιας ευρύτερης περιφερειακής διάσκεψης που να εμπλέκει και την Τουρκία'. Ρωτήθηκε ο Πρωθυπουργός και για τις "γκρίζες ζώνες" και το θέμα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, που θέτει επίμονα η Αγκυρα. Απάντησε ότι για την Ελλάδα είναι θέματα που δεν υφίστανται και δεν συζητούνται, ενώ προσέθεσε ότι μόνο αν εγκαταλείψει τις προκλήσεις και άρει το casus belli, η Τουρκία θα μπορέσει να αποκτήσει πρόσβαση σε ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.
Εν κατακλείδι, και εν όψει της νέας συνάντησης με τον πρόεδρο της Τουρκίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε: "Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω ότι αν ο πρόεδρος Ερντογάν πραγματικά θέλει να αφήσει αυτό το κεφάλαιο στο παρελθόν και να μπορέσουμε να εστιάσουμε στο μέλλον, αν υπάρχει αυτή η επιθυμία, τότε εγώ θα ήμουν προφανώς διατεθειμένος να μπω ουσιαστικά σε αυτή τη συζήτηση. Αν με ρωτάτε πόσο πιθανό είναι, δεν το θεωρώ πολύ πιθανό στην παρούσα συγκυρία". Πόση κριτική μπορεί να επιδέχονται αυτές οι επισημάνσεις ενός Πρωθυπουργού της Ελλάδας; Και πού μπορεί κανείς να εντοπίσει σε αυτά τα λόγια "επαμφοτερίζοντα μηνύματα που εκλαμβάνονται ως αδυναμίες", όπως έλεγε σχεδόν την ίδια ώρα ο Κώστας Αλ. Καραμανλής από την Καλαμάτα, όπου βρέθηκε παρέα με τον Αντώνη Σαμαρά; Ο τελευταίος απασφάλισε μια μέρα αργότερα ζητώντας σε συνέντευξή του σε τοπικό κανάλι (03.02) να μη γίνει καν το ταξίδι του κ. Μητσοτάκη στην Αγκυρα!
Στις παραινέσεις και στις συστάσεις του, αυτή τη φορά ο κ. Καραμανλής περιέλαβε το ότι πρέπει να ενισχύουμε διαρκώς το αξιόμαχο και το φρόνημα των ενόπλων δυνάμεων και "πάνω απ’ όλα να σφυρηλατούμε καθημερινά πνεύμα αποφασιστικότητας, εθνικής συνεννόησης και υπεράσπισης των δικαίων του Ελληνισμού. Και ενίοτε να ακούμε τους πιο έμπειρους αντί να τους διαγράφουμε, κυριολεκτικά ή μεταφορικά". Μάλλον αυτό το τελευταίο είναι το κρίσιμο. Θέλησε όμως ο κ. Καραμανλής να ευχαριστήσει για την παρουσία του στους εορτασμούς της Υπαπαντής στην Καλαμάτα και τον φίλο του Προκόπη Παυλόπουλο, "έναν επιφανή Μεσσήνιο, λαμπρό ακαδημαϊκό και πολιτικό με αξιοζήλευτη σταδιοδρομία, κορυφαίος σταθμός της οποίας ήταν η υποδειγματική θητεία του ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας", όπως είπε ο πρώην πρωθυπουργός.
Συνειρμικά, και επειδή ορισμένοι μιλούν για "επαμφοτερίζοντα μηνύματα", έρχεται στον νου εκείνη η εικόνα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2017. Ο κ. Παυλόπουλος καθισμένος στην άκρη ενός καναπέ στο Προεδρικό Μέγαρο να ακούει τον τούρκο πρόεδρο να ανοίγει όλη τη βεντάλια των αναθεωρητικών σχεδίων του.
Δεν το λες και από τις καλύτερες στιγμές της υποδειγματικής θητείας. Δεν έχει όμως και τόση σημασία. Σημασία έχει πώς τα λένε μεταξύ τους και πόσο ανησυχούν οι καραμανλικοί.
Add comment
Comments