Προεκλογικά, ο νυν δήμαρχος της Νέας Υόρκης, που ορκίστηκε στο Κοράνι προς αγαλλίαση των ψυχών όσων έριξαν 2 αεροπλάνα στους δίδυμους πύργους, είχε υποσχεθεί ότι η μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην πάλαι ποτέ μητρόπολη του καπιταλισμού, θα προσφέρετο στους δημότες δωρεάν. Λίγες μέρες αφότου ανέλαβε τη δημαρχία, αύξησε την τιμή των εισιτηρίων. Πιθανότατα, ούτε στη Νέα Υόρκη ο σοσιαλισμός θα εφαρμοστεί σωστά. Ο αγώνας να βρεθεί κομμάτι του πλανήτη όπου θα εφαρμοστεί σωστά, πάντως συνεχίζεται. Έστω στην Αντίγκουα και Μπαρμπάντος.
Ίσως όταν υποσχέθηκε αυτό στους ψηφοφόρους, ο κος Μαμντάνι να είχε αυταπάτες, ίσως να προσπάθησε, να διαπραγματεύτηκε, μέχρι και έρπη στα χείλη να έβγαλε, όμως να μην τον άφησαν να το υλοποιήσει τα μεγάλα συμφέροντα της πόλης. Ίσως να μην έχει επιλέξει και σωστούς συνεργάτες. Σε καμιά δεκαετία όπου και θα συγγράψει κανά βιβλίο, θα μάθουμε.
Τους κορόιδεψε τους Νεουρκέζους; Τους έπιασε Κώτσους κατά τη λαϊκή έκφραση; Ουδόλως. Όταν κάποιος σου λέει ανοησίες και εσύ τον ψηφίζεις, δεν φταίει αυτός που έλεγε τις ανοησίες. Ως προς αυτό τουλάχιστον είναι ειλικρινής. Όταν πχ ο κος Τσίπρας θα έσκιζε τα μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο, δεν έφταιγε σε καμία των περιπτώσεων. Φταίγανε όσοι δεν είχαν τη στοιχειώδη αντίληψη να διακρίνουν το σοβαρό από το γελοίο.Το εφικτό από το ανέφικτο. Το δέον από τη σαχλαμάρα.
Οι Νεουρκέζοι ας πούμε ότι πίστεψαν ότι ο Ισλαμοσοσιαλιστής υποψήφιος θα τους εξασφάλιζε δωρεάν μετακινήσεις. Και γιατί αυτό το θεώρησαν θετικό; Γιατί είναι θετικό κάποιος να θεωρεί ότι εν έτει 2025 υπάρχει στη ζωή "δωρεάν γεύμα;" Έπρεπε μόνο και μόνο από αυτό να καταψηφιστεί. Για λόγους άγνοιας, έλλειψης στοιχειώδους αντίληψης και τσαρλατανισμού.
Όλες οι υπηρεσίες μεταφοράς έχουν κάποιο κόστος για να υπάρχουν και να λειτουργούν. Οχήματα που πρέπει να αγοράζονται, να συντηρούνται, να αντικαθίστανται, προσωπικό που εργάζεται, εισφορές που καταβάλλονται μηνιαίως, φως, νερό, τηλέφωνο, καθαρισμός, τόκοι και χίλια δύο άλλα μικροέξοδα που αν αθροισθούν παράγουν ένα καθόλου ευκαταφρόνητο κόστος ύπαρξης και λειτουργίας. Αν τα κόστη αυτά δεν καλύπτονται, λεωφορεία δεν βγαίνουν στους δρόμους. Και ο βασικότερος τρόπος για να καλυφθούν είναι το εισιτήριο που πληρώνει αυτός που κάνει χρήση της υπηρεσίας.
Πράγματι, στις περισσότερες χώρες, και επειδή τα ΜΜΜ κατά κύριο λόγο χρησιμοποιούνται από εργαζόμενους με σχετικά χαμηλά εισοδήματα, τα κράτη επιδοτούν τις μετακινήσεις τους. Δεν τους χρεώνουν έναν εισιτήριο ανάλογο του κόστους της υπηρεσίας. Π.χ. στην Ελλάδα, ο χρήστης πληρώνει περίπου €1,50, ενώ αν έπρεπε να πληρώσει με βάση το κόστος της υπηρεσίας που χρησιμοποιεί, θα πλήρωνε μέχρι και διπλάσιο ποσό. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι το κράτος, παίρνει δια της φορολογίας χρήματα από πιο εύπορους - που δεν χρησιμοποιούν ΜΜΜ - και με αυτά επιδοτεί το εισιτήριο του λιγότερου εύπορου. Ο εύπορος πληρώνει για μια υπηρεσία που δεν χρησιμοποιεί.
Ας δεχθούμε ότι αυτό συνιστά μια οικονομική διευκόλυνση που δίδεται από τους περισσότερο τυχερούς σε μια κοινωνία προς όσους δεν ευνοήθηκαν ιδιαιτέρως από την τύχη ή τη συγκυρία. Το δωρεάν δεν αντιλαμβάνομαι.
Γιατί σε μια κοινωνία πρέπει να υπάρχει η ψευδαίσθηση του δωρεάν; Του τσάμπα. Γιατί να μην πρέπει όλοι να έχουν την σωστή οπτική που λέει πως όταν αγοράζεις κάτι, αυτό φτιάχτηκε με κάποιο κόστος, και πρέπει να πληρώσεις για να το αποκτήσεις. Έστω και αν σε κάποιο βαθμό σε υποστηρίξουμε εμείς οι υπόλοιποι. Γιατί να θεωρεί κάποιος ότι το Αθηναϊκό μετρό κυκλοφορεί δια της μεσολάβησης μεταφυσικών δυνάμεων που καλύπτουν το σύνολο των αναγκών του, οικονομικών και μη; Γιατί θα πρέπει να εκπαιδεύουμε την κοινωνία με τρόπο που στην πρώτη στροφή θα εμπιστευτεί τις κοτσάνες του κάθε Τσίπρα, του κάθε Μαμντάνι και του κάθε παρλαπίπα που πουλάει τσάμπα "ενσυναίσθηση" και "κοινωνική αλληλεγγύη", για να μας χρεώσει τελικά πολλαπλάσια από ό,τι δίναμε.
Γιατί να μην αντιληφθούμε επιτέλους ότι ο σοσιαλισμός δεν θα εφαρμοστεί "σωστά” ποτέ και πουθενά;
Ούτε στην Αντίγκουα και Μπαρμπάντος.
Add comment
Comments