Η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων είχε σαν στόχο να μην κινδυνεύουν οι υπάλληλοι αυτοί από αλλαγές κυβερνήσεων. Όταν αλλάζει μια κυβέρνηση, να μην απολύει όσους διόρισε ο προηγούμενος για να τοποθετήσει στις κενές θέσεις τα "δικά" της παιδιά.
Αυτό σαν σκεπτικό δεν ήταν λάθος, γιατί στον χρόνο που προβλέφθηκε ήρθε να αντιμετωπίσει ένα πραγματικό πρόβλημα. Όμως έχουν περάσει δεκαετίες και από τότε έχουν αλλάξει πολλά.
Πλεόν, η πλειονότητα των διορισμών στο δημόσιο γίνεται μέσω ΑΣΕΠ, και εν γένει η λογική των "δικών" μας παιδιών έχει εν πολλοίς αμβλυνθεί.
Ένα ανύπαρκτο κόμμα (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), έχει σχεδόν όλα τα προβεβλημένα στελέχη του σε θέσεις στο δημόσιο, δεν θυμάμαι όμως να έχει γίνει ποτέ κυβέρνηση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Άρα, τα κριτήρια πρόσληψης δεν είναι κατ'ανάγκη η φιλική σχέση με το κυβερνών κόμμα.
Πέραν αυτού, το καθεστώς της μονιμότητας για άλλο λόγο υιοθετήθηκε και άλλους λόγους πλέον εξυπηρετεί. Η μονιμότητα συνιστά μια ιδιότυπη ασυλία, που προστατεύει τον δημόσιο υπάλληλο από ελλείμματα παρουσίας στον χώρο εργασίας (κάποιοι είναι και χρόνια εξαφανισμένοι), ελλείμματα παραγωγικότητας και απόδοσης, έκνομες συμπεριφορές, ακόμα και περιπτώσεις χρηματισμών. Και με τη γίδα στην πλάτη να τον πιάσεις, θα πρέπει να τον πληρώνεις για χρόνια και χρόνια μέχρι να τελεσιδικήσει η όποια δικαστική απόφαση.
Ένας συνδικαλιστής στο Γενικό κρατικό Νίκαιας (στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), που είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα χθεσινά ντροπιαστικά επεισόδια, δαπανά το μεγαλύτερο κομμάτι του εργασιακού του ωραρίου, ποστάροντας στο twitter μύδρους κατά της κυβέρνησης και εν γένει του συστήματος, δεν λείπει από καμία κινητοποίηση (ακόμα και αν αφορά την καρέτα καρέτα), δεν έχανε ομιλία της Καρυστιανού, όπου έπαιρνε και το μικρόφωνο και ζητούσε να "τελειώσουμε τον Μητσοτάκη" και γενικά είναι προφανές ότι ο άνθρωπος έχει πολύ αγαστές σχέσεις με τη σημαία, προς τούτο και ουδέποτε του απορρίπτει αίτημα για άδεια.
Για τέτοιες περιπτώσεις υιοθετήθηκε και διατηρείται η μονιμότητα; Για να κατοχυρώνεται το δικαίωμα στην αγωνιστική κοπάνα;
Διαβάστε ακόμα: Η αλήθεια για το Γενικό Κρατικό Νίκαιας
Εχθές, ο εκλεγμένος υπουργός υγείας μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης πήγε σε ένα δημόσιο νοσοκομείο να κάνει εγκαίνια μιας καινούργιας μονάδας. Υπάλληλος του νοσοκομείου δήλωσε στις κάμερες ότι δεν έπρεπε να πάει στο νοσοκομείο γιατί δεν τον θέλανε!!! Ποιοι δεν τον θέλανε; Να δεχθώ ότι δεν τον ήθελε η πλειοψηφία των εργαζομένων, αν και δεν ισχύει. Από πότε οι εργαζόμενοι σε έναν οργανισμό έχουν άποψη για τον αν θα επισκεφτεί τον οργανισμό ο νόμιμα εκλεγμένος διοικητής; Μήπως να προηγείται δημοψήφισμα ανάμεσα στους φαντάρους πριν ο υπουργός εθνικής αμύνης επισκεφτεί ένα τάγμα;
Την ώρα που έφτασε ο υπουργός, μια εργαζόμενη σε παροξυσμό και προφανείς φρενοβλαβικές διαταραχές, στάθηκε μπροστά του και άρχισε να τον αποκαλει "ξεφτίλα", "φασίστα" και να τον φτύνει. Έχει κάθε δικαίωμα μια εργαζόμενη να μην συμπαθεί ιδιαιτέρως τον προϊστάμενό της. Που στον πλανήτη τον φτύνει και τον εξυβρίζει ατιμωρητί μπροστά σε κάμερες;;;!!! Αν έχει θέμα με τον προϊστάμενό της, μπορώ να της στείλω ένα template επιστολής παραιτήσεως. Γνωρίζω ότι το Ιατρικό Κέντρο αναζητά προσωπικό. Τώρα, αν θα μπορεί να φωνάζει τον Αποστολόπουλο "φασίστα" και "ξεφτίλα", δεν της το εγγυώμαι.
Όλα τα ανωτέρω συνιστούν επαρκέστατους λόγους απολύσεως οπουδήποτε στον κόσμο, σε οποιαδήποτε εταιρεία ή οργανισμό.
Προσέξτε, όχι απλά απολύσεως, αλλά και μη καταβολής αποζημίωσης, διότι η απόλυση θα λάμβανε χώρα για "σπουδαίο" λόγο.
Υπό ποία λογική δεν συνιστούν λόγο απόλυσης στο Ελληνικό δημόσιο; Επειδή υπάρχει μονιμότητα;
Μα τότε η μονιμότητα δεν προστατεύει την εργασιακή ασφάλεια, κατοχυρώνει το δικαίωμα στη διάλυση και το ξεχαρβαλώμα των δημόσιων οργανισμών.
Δεν πρέπει απλά να καταργηθεί, δεν φτάνει. Πρέπει να ξηλωθούν πολλοί και άμεσα.
Add comment
Comments