Ο πρόεδρος Trump, πριν από λίγες ώρες, απείλησε ότι θα καταστρέψει ολόκληρο τον πολιτισμό του Ιράν (αν δεν προχωρήσουν άμεσα οι διαπραγματεύσεις και δεν υπάρξει συμφωνία μέχει τις 8 .μ.μ (ώρα ανατολικής ακτής ΗΠΑ).
Μπλοφάρει; Απολύτως.
Ο Trump είναι και λαϊκιστής και νάρκισσος και εγωπαθής και ό,τι άλλο θέλετε. Ηλίθιος δεν είναι. Ή τουλάχιστον τόσο που να μην καταλαβαίνει τα βασικά. Όταν είσαι έτοιμος να κάνεις χρήση ενός τελεσιγράφου, απλά θέτεις τον χρόνο και τις συνέπειες. Τάδε ώρα, αν δεν, θα βομβαρδίσουμε τους σταθμούς σας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και θα ζείτε στο σκοτάδι. Τέλος. Αυτό αρκεί.
Όταν όσο φτάνει η ώρα που τελειώνει η άμμος στην κλεψύδρα, κλιμακώνεις τη ρητορική, σε βαθμό που σε καθιστά κιόλας πρόσωπο απεχθές στη διεθνή κοινότητα, απλά προσπαθείς να ανεβάσεις την πίεση προς το αντίπαλο μέρος. Δεν χρειάζεται να μιλάς ούτε για λίθινες εποχές, ούτε για καταστροφή πολιτισμών. Μην ανησυχείς, οι Μουλάδες το έχουν πιάσει το υπονοούμενο. Από καιρό.
Σε τι ποντάρεις; Ότι κάποιοι - με τους οποίους είσαι σε επαφή - θα πιέζουν στο εσωτερικό, επικαλούμενοι τη βαρύτητα και τη σκληρότητα των δηλώσεών σου, προκειμένου να επιτύχουν να πείσουν μεγάλο κομμάτι του συστήματος να κάνει πολλά βήματα πίσω για να αποφευχτεί μια καταστροφική κλιμάκωση.
Οι εκκαθαρίσεις σειράς ηγετών, που πέτυχε το Ισραήλ, δεν μπορεί να μην έχουν δημουργήσει φαινόμενα αρυθμίας στην πυραμίδα της ιεραρχίας. Και αυτές οι αρυθμίες δεν αποκαθιστώνται από τη μια μέρα στην άλλη και μάλιστα εν μέσω εχθροπραξιών. Δεν υφίσταται κοινή συνισταμένη και κοινό κέντρο λήψης αποφάσεων, υπάρχουν αντικρουόμενες προσεγγίσεις, κάποιες εκ των οποίων έχουν και την Αμερικάνικη στήριξη. Αυτά δεν τα αντιλαμβανόμαστε, γιατί ο Ιράν είναι μια χώρα γεμάτη στεγανά στην πληροφόρηση. Μπορούμε όμως ευκόλως να τα εικάσουμε.
Για έναν βασικό πυρήνα του καθεστώτος, οι απειλές Trump, ακόμα και αν υλοποιηθούν, δεν προκαλούν φόβο. Φόβο προκαλεί μόνο η πιθανή απώλεια της εξουσίας που θα συνεπάγεται και προσωπικές περιπέτειες στα όρια της δημόσιας εκτέλεσης.
Προς τούτο και φωνάζουν τους νέους της χώρας και τους πανεπιστημιακούς να κάνουν αλυσίδες γύρω από τις ενεργειακές υποδομές για να μην τις πλήξουν οι Αμερικανοί φοβούμενοι την κατακραυγή από τον θάνατο χιλιάδων. Βέβαια οι ίδιοι δεν πάνε πρώτοι να στήσουν τις αλυσίδες. Την κρεμάλα πάνε να αποφύγουν. Μην πάνε και από βόμβα.
Το ζήτημα είναι σε αυτήν την μπλόφα τι θα επικρατήσει. Ο φόβος της απώλειας της εξουσίας ή ο φόβος μιας σημαντικής καταστροφής που θα χρειάζεται δεκαετίες για να αποκατασταθεί, δεν θα είναι εσωτερικά διαχειρίσιμη, και μόλις τελειώσουν οι εχθροπραξίες θα βρει τον κόσμο να ζητάει κεφάλες επί πίνακι. Άρα γυρνάμε πάλι στην απώλεια της εξουσίας.
Η προοπτική που δίνει ο Trump σε κάποιους, είναι να πείσουν το σύστημα να οπισθοχωρήσει μπροστά στην πίεση, αυτοί οι κάποιοι σταδιακά να βρεθούν με την εξουσία, εξασφαλίζοντας απλά ασυλία στου υπόλοιπους. Ένα μοντέλο που μοιάζει με της Βενεζουέλας, αλλά πάει να εφαρμοστεί σε άλλη χώρα, σε άλλο λαό και σε μουλάδες.
Σοβαρή πιθανότητα να μην πιάσει η μπλόφα. Να θεωρήσει η πλειοψηφία του συστήματος ότι είναι μπλόφα και απλά να πει "τα βλέπω".
Σε αυτήν την περίπτωση, πόσα "κανονάκια" αξιοπρέπειας έχουν μείνει στον Trump για να κάνει μια ακόμα κωλοτούμπα;
Add comment
Comments