Εδώ ο κόσμος χάνεται και στο ΠΑΣΟΚ ερίζουν για το πώς δεν θα συγκυβερνήσουν με την ΝΔ, μετά την επόμενη κάλπη. Ζημιά στους ίδιους και βεβαίως στη χώρα κάνουν όμως έτσι, ενώ… προμοτάρουν και τη λύση Νέα Δημοκρατία.
Στον απόηχο του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ και ενώ καταλαγιάζει ο κουρνιαχτός γύρω από το αν θα συγκυβερνήσει με την ΝΔ μετά την επόμενη κάλπη, μπορούμε να επαινέσουμε - αν το επιτρέπει ο ρόλος μας - το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για την επιτυχή αυτοπαγίδευσή του.
Σε μία εποχή κατά την οποία η αβεβαιότητα είναι κυρίαρχη και ο κάθε πολίτης, το κάθε νοικοκυριό και η κάθε επιχείρηση κοιτούν με αγωνία τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τις επιπτώσεις που αυτές θα έχουν στην καθημερινότητά τους, το ΠΑΣΟΚ "κατόρθωσε" με το πρόσφατο συνέδριό του να προσθέσει ακόμη μία αβεβαιότητα. Ακόμη μία ανησυχία, την οποία υπό άλλες περιστάσεις είθισται να «διευθετεί», ο πολιτικός κόσμος της χώρας: "Τι θα γίνει μετά τις εκλογές; Θα έχουμε ακυβερνησία, έστω για μία περίοδο;".
Όσο κι αν η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα μπορεί να θεωρείται ως δεδομένη υπό κανονικές περιστάσεις, ο ισχύων εκλογικός νόμος (Ν. 4654/2020 (ΦΕΚ Α 15/29.01.2020) και η στάση του δεύτερου από πλευράς εκλογικής ισχύος κόμματος, (βάσει εδρών στην Βουλή αλλά και δημοσκοπήσεων) του ΠΑΣΟΚ, την καθιστούν αμφίβολη και πάντως επισφαλή.
Για την ακρίβεια, οι επιπτώσεις της απόφασης του ΠΑΣΟΚ να μην συγκυβερνήσει με την ΝΔ, εάν αυτό απαιτηθεί εκ του αποτελέσματος της κάλπης, οδηγεί σε δυο τινά:
Διαβάστε ακόμα: Κι όμως, η ΤΝ μπορεί να είναι η λύση για τη δίκη των Τεμπών
Πρώτον, ωθεί ένα τμήμα του εκλογικού τμήματος προς την ΝΔ εξαιτίας των ανησυχιών περί ακυβερνησίας.
Δεύτερον, "παγιδεύει" το ίδιο το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση που όντως αναδειχθεί "πρώτο κόμμα με διαφορά έστω μίας ψήφου", όπως πρεσβεύει ο πρόεδρός του. Διότι, εάν δεν συνεργαστεί με το - κατά την λογική Ανδρουλάκη - "δεύτερο" κόμμα, που λογικά θα είναι η ΝΔ, τότε με οποιοδήποτε άλλο κόμμα κι αν συνεργαστεί είναι αμφίβολο εάν θα μπορέσει να συγκεντρώσει τον απαραίτητο αριθμό εδρών στην Βουλή για τον σχηματισμό κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Στο δια ταύτα, λοιπόν, αυτής της υπόθεσης, τι κερδίζει το ΠΑΣΟΚ με αυτήν του την απόφαση και τι κερδίζει η χώρα; Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ "κερδίζει" το ρόλο του "κινήτρου", για τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν ΝΔ μπας και εξασφαλίσει αυτοδυναμία και η χώρα "κερδίζει" αβεβαιότητα, που πολύ απλά δεν χρειαζόταν, ιδίως κατά την παρούσα ρευστή περίοδο.
Τώρα, εάν υπήρξαν οφέλη για ορισμένους στην εσωκομματική σκακιέρα από όλη αυτήν την συζήτηση, τούτο είναι μία άλλη υπόθεση. Το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα πάντως, την έβλαψε αυτή η κουβέντα.
Μπόρεσε επίσης να μετατοπίσει, κατ’ ελάχιστον ενδεχομένως, τα φώτα της δημοσιότητας από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, όπως ο πληθωρισμός και η ακρίβεια, ωφελώντας και πάλι το νυν κυβερνών κόμμα. Την ίδια ώρα, δηλαδή, που οι πολίτες της χώρας κοιτούν τις τιμές των αγαθών στα ράφια τω σούπερ μάρκετ με δέος και αποτροπιασμό, στο ΠΑΣΟΚ ερίζουν, όχι εάν θα συγκυβερνήσουν με τη ΝΔ, αλλά με τι βαθμό αποδοκιμασίας θα ανακηρύξουν αυτήν τους την άρνηση.
Όλα αυτά, δε, επειδή - όπως υποστηρίζουν - εισέπραξαν υπέρμετρη εκλογική ζημία από την συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Αυτήν που έσωσε τη χώρα με το PSI και το Β’ μνημόνιο. Επί του οποίου ο φίλτατος Αλέξης Τσίπρας θεώρησε αναγκαίο να προσθέσει και ένα τρίτο.
Add comment
Comments