Οι ψέκες και ο έρπης ζωστήρ

Published on January 25, 2026 at 9:32 PM

Συζήταγα εχθές με έναν γνωστό που τον ξέρω πολλά χρόνια. Διαθέτει μια ατομική επιχείρηση, είχε ισχυρά εισοδήματα μέχρι το 2010, όμως έκτοτε ταλαιπωρείται. Γενικώς πάντα μου έδινε την εικόνα εν γένει ορθολογικά σκεπτόμενου.

Μεταξύ τυριού και αχλαδιού, μου ανέλυσε μια θεωρία ότι μας οδήγησαν εσκεμμένα στην πτώχευση για να μας ελέγξουν, γιατί είμαστε ως χώρα φλουρί Κωνσταντινάτο και θέλανε να βάλουν στο χέρι στα "τζουβαέρια" μας.

Προσπέρασα - όσο μπορούσα - την αρχική έκπληξη, και του εξήγησα ότι δεν μπορείς ισόβια να ζεις με υπέρογκα ελλείμματα καλύπτοντάς τα με δανεικά. Θα έρθει η στιγμή που θα σε "πνίξουν" τα δανεικά, κανείς δεν θα σε δανείζει και θα βρεις τοίχο.

Του ανέφερα δε ότι με βάση το έλλειμμα του 2009, αν για απροσδιόριστο λόγο συνέχιζαν αδιάκοπα να μας δανείζουν, σήμερα θα χρωστάγαμε περίπου €1 τρις, και θα πληρώναμε κάθε χρόνο για τόκους όσα υπερβολικά σήμερα πληρώνουμε για συντάξεις.

Με κοίταξε με συνωμοτικό ύφος και με ρώτησε "και ποιος το μετράει το έλλειμμα;" Ήπια λίγο κρασί για να συνέλθω, και του εξήγησα ότι και κανείς να μην το μετράει, αν θες να δεις πόσο είναι το ετήσιο έλλειμμα, δες πόσο αυξήθηκε το χρέος σε ένα χρόνο.

Δεν πείστηκε και δεν συνέχισα την προφανώς την άσκοπη συζήτηση.

Μου δημιουργήθηκε βλέποντάς τον όμως η εξής απορία: "Ήταν πάντα ψεκ ή η χρεοκοπία και η επίδρασή της στα εισοδήματά του τον μετέτρεψαν;"

Δεν είχα - και δεν έχω - εύκολη απάντηση. Σίγουρα, προ χρεοκοπίας, οι ψεκ θεωρίες είτε ήταν ανύπαρκτες είτε αντιμετωπίζονταν με χλευασμό και ειρωνεία. Μετά τη χρεοκοπία πολλαπλασιάζονται σαν μύκητες.

Προσπαθώντας να βρω μια κάποια εξήγηση στην επιστήμη, κατέφυγα στην ιατρική και στην περίπτωση της ανεμοβλογιάς:

Όταν κάποιος περάσει ανεμοβλογιά, ο ιός δεν εξαφανίζεται από τον οργανισμό του, απλά κρύβεται στα γάγγλια.

Συνήθως σε μεγαλύτερη ηλικία και σίγουρα όταν βρει τον αμυντικό μηχανισμό μας εξασθενημένο, εμφανίζεται ξανά σε άλλη μορφή, πιο επιθετική, πιο επικίνδυνη, πιο επώδυνη. Ως έρπης ζωστήρ.

Αυτή η αναλογία μου φάνηκε ότι έχει μια μορφή σύνδεσης με την αναζήτησή μου. Όσοι δεν έχουν διαμορφώσει ένα στέρεο οικοδόμημα σκέψης, ένα πνευματικό υπόβαθρο στηριγμένο στον ορθολογισμό, μια στοιχειώδη ικανότητα ανάλυσης βασικών δεδομένων, κουβαλάνε τον "ψεκασμό" ισοβίως μέσα τους.

Όσο τα πράγματα πηγαίνουν καλά, ο βίος είναι εν γένει ανθόσπαρτος και το μέλλον φαντάζει φωτεινό, διαθέτουν ισχυρές αντιστάσεις και άμυνες έναντι του ενδογενούς πνευματικού μαρασμού.

Όταν "στραβώσει" η δουλειά, όταν ανατραπεί η ευμαρής κανονικότητα και όταν δεν διακρίνεται και κάποιο ισχυρό φως στην άκρη του τούνελ, οι άμυνες και οι αντιστάσεις υποχωρούν, και οι κρυμμένες ροπές προς τον ανορθολογισμό θεριεύουν και καταλαμβάνουν τη σκέψη.

Και στην περίπτωση του γνωστού μου, έχουμε και κάποιον με εμφανή κάποια στοιχειώδη ποιοτικά χαρακτηριστικά. Σκεφτείτε όσους δεν τα διαθέτουν καν. Με πόση εντυπωσιακή ορμή ξετυλίγονται οι ακραίες θεωρίες, πόσο απόλυτα κυριεύουν κάθε νοητική διαδρομή, σε πόση πνευματική ακρότητα μπορεί να οδηγηθούν και πόσο τερατώδεις ισχυρισμούς είναι έτοιμοι να υιοθετήσουν.

Για την άμβλυνση των συνεπειών του έρπητα, υπάρχει αντιβίωση. Για το εμβόλιο δεν κάνω καν λόγο για ευνόητους λόγους. 

Για την "μόλυνση" από τον ψεκασμό, η επιστήμη δεν έχει να μας προτείνει λύσεις.

 

Γ.Π.

Add comment

Comments

There are no comments yet.