Οι σημερινές εξελίξεις ήταν και οι προβλεπόμενες και οι αναμενόμενες. Η επίθεση στο Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ έχει προεξοφληθεί εδώ και πολύ καιρό. Αυτό που δεν μπορεί κανείς να προεξοφλήσει είναι η ένταση των συγκρούσεων, η διάρκειά τους και προφανώς το αποτέλεσμα.
Και δεν έχουμε καμία πρόθεση να αναλωθούμε σε εκτιμήσεις μόλις λίγες ώρες από την έναρξη των εχθροπραξιών.
Το Ιράν κυβερνάται από ένα αυταρχικό, μισαλλόδοξο και απρόβλεπτο καθεστώς μουλάδων, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αφεθεί να βρεθεί με πυρηνικά όπλα στα χέρια του.
Ταυτόχρονα, οι μουλάδες αποτελούν βασική - έως και αποκλειστική - πηγή χρηματοδότησης όλων των ένοπλων τρομοκρατικών ομάδων στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής, από τη Χαμάς και τη Χεζμπολλάχ, μέχρι και τους Χούθι.
Από την άλλη, σίγουρα εγείρονται ερωτηματικά αναφορικά με το κατά πόσο ΗΠΑ και Ισραήλ ακολουθούν μια διεθνώς νόμιμη διαδρομή για την αντιμετώπιση του διαχρονικού κράτους/τρομοκράτη που λέγεται Ιράν. Ειδικά σε μια περίοδο όπου οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν και επεμβαίνουν σε κράτη με δικτατορικά μεν καθεστώτα (Βενεζουέλα, Κούβα), με απροκάλυπτο δε τρόπο, που πόρρω απέχει της απαιτούμενης διεθνούς νομιμότητας.
Διάβασα την ανάρτηση μιας διορισμένης Ελλληνίδας βουλευτού, της κας Ακρίτα, που λιτά και με σαφήνεια έγραψε "Με το Ιράν". Δικαίωμά της; Αναφαίρετο. Εμείς δεν είμαστε φασίζοντες ακροαριστεροί "προοδευτικοί". Όταν όμως λέμε "με το Ιράν", τι εννοούμε;
Όταν δηλώνει κανείς "Με την Ουκρανία", δεν τίθενται ερωτήματα ή ανάγκες διευκρίνισης (μόνο αν τότε δήλωνες "με τον άνθρωπο" ουσία πέταγες χαρταετό). Γιατί; Γιατί όταν λες "με την Ουκρανία", υποστηρίζεις τον Ουκρανικό λαό.
Όταν λες "Με το Ιράν", ποιον υποστηρίζεις; Το κράτος, το καθεστώς ή τον λαό; Γιατί αυτά τα τρία δεν είναι ταυτόσημες έννοιες.
Άλλο Ιράν (καθεστώς), άλλο Ιράν (λαός). Ο λαός δεν έχει καμία σχέση με το καθεστώς. Είναι ένας λαός που υποφέρει από το καθεστώς.
Δεν μπορεί να ταυτίζεις καθεστώς και λαό, όταν ένα καθεστώς σκοτώνει άνευ ενδοιασμών δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή διαμαρτύρονται.
Δεν μπορεί να ταυτίζεις καθεστώς και λαό, όταν ένα καθεστώς σκοτώνει άνευ ενδοιασμών γυναίκες μόνο και μόνο επειδή δεν φορούν σωστά την ισλαμική μαντήλα.
Δεν μπορεί να ταυτίζεις καθεστώς και λαό, όταν την ίδια στιγμή που ο λαός υποφέρει από οικονομική ασφυξία, το καθεστώς στέλνει τα παιδιά του στην "καταραμένη" Δύση για να ζουν σαν πρίγκηπες δημοσία δαπάνη.
Η δική μας απάντηση είναι το ίδιο λιτή και σαφής: Με τον Ιρανικό λαό.
Ο λαός θέλει να ζήσει ελεύθερα και με αξιοπρέπεια. Δεν θέλει ούτε πυρηνικά, ούτε να σπαταλά τους περιορισμένους πόρους του για να χρηματοδοτεί τον Ισλαμικό τσογλανισμό.
Ένας πόλεμος κάπου καταλήγει. Σε ένα αποτέλεσμα. Σε ένα - ίσως - καινούργιο status quo. Τι θέλουμε; Το καλύτερο για τον λαό. Έναν λαό που δεν αποτελείται μόνο από Πέρσες, αλλά και από Κούρδους, Μπαλούχους, Αζέρους, Λουρς, Γκιλάκους, Σιστάνις και άλλες μειονότητες που συχνά καταπιέζονται.
Με τους Ιρανούς, αδιαπραγμάτευτα και κατά του καθεστώτος που τους στερεί την αξιοπρέπεια.
Add comment
Comments