Άχαρο το επάγγελμα του λογιστή. Φταίει για τα πάντα. Και δεν μπορεί να κάνει και διαφορετικά από το να αποδεχτεί αγόγγυστα την ευθύνη. Αν σε μια επιχείρηση κάποιος βρεθεί μπροστά σε παρατυπίες, ο επιχειρηματίας με απόλυτα φυσικότητα και βεβαιότητα θα δείξει με το δάχτυλο τον λογιστή. Αυτός φταίει για τα πάντα, ακόμα και για τις αρπαχτές του επιχειρηματία από το ταμείο.
Ο κος Ανδρουλάκης κατέθεσε μια δήλωση πόθεν έσχες - ως όφειλε - και δεν εμφάνισε το ευτελές ποσό του €1 εκ. Ποιος φταίει; Ο λογιστής. Αλλίμονο!
Προφανώς δεν επιθυμώ να ισχυριστώ ότι ενσυνειδήτως δεν παρουσίασε το ποσό αυτό, από τη στιγμή μάλιστα που το εμφάνιζε στις προηγούμενες δηλώσεις του. Ένα με το βόθρο των trolls του διαδικτύου δεν θα γίνουμε.
Επίσης δεν θα θέσω το ερώτημα πως απέκτησε το ποσό αυτό, αφού επί της ουσίας δεν έχει εργαστεί. Η Ε.Ε. ληστεύει του Ευρωπαίους φορολογούμενους για να ταΐζει χαβιάρι τους εκλεγμένους και μη ράθυμους γραφειοκράτες της στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο. Και θα ήταν υπερβολικό να κατηγορηθεί ο κος Ανδουλάκης ως κλεπταποδόχος αν και το €1 εκ. είναι προϊόν κλοπής. Νομιμοφανούς μεν, κλοπής δε.
Μην περιμένετε να καταδικάσω τον κο Ανδρουλάκη που διατηρεί τις καταθέσεις εις ασφαλή τράπεζα της αλλοδαπής και όχι σε ημέτερο πιστωτικό ίδρυμα που σκοπεύει να φορολογήσει και αγρίως. Μπορεί να μην φημίζεται για τις επιδόσεις του στα IQ tests της Mensa, ανόητο όμως δεν τον λες.
Ούτε θα αναρωτηθώ τι θα γινόταν αν αυτό το €1 εκ. ξεχνούσε να το καταχωρίσει στη δήλωσή του, ο κος Μητσοτάκης ή κάποιος υπουργός του. Άλλωστε, δεν το αποκλείω ο κος Ανδρουλάκης να ζητούσε σύσταση προανακριτικής επιτροπής, με την αρωγή των λοιπών κομμάτων του "προοδευτικού" χώρου, ήτοι του κου Πολάκη, της Ζωής και της κομισάριας Πέρκα.
Διαβάστε ακόμα: Βάστα Γερούν!
Απλά θα αναρωτηθώ αν ο κος Ανδρουλάκης έλαβε το απαιτούμενο μάθημα από τον εν λόγω πάθημά του, που ορθά ουδείς έσπευσε λαϊκίστικα να εκμεταλλευτεί.
Το πρώτο μάθημα σχετίζεται με μια διαχρονική παροιμία/παραίνεση, που μας επιβάλλει το λιλί μας και την υπογραφή μας, να προσέχουμε που τα βάζουμε. Ό,τι μας φέρνουν στο γραφείο για υπογραφή δεν το υπογράφουμε κιόλας sans voir. Όχι τίποτα άλλο, μην ξυπνήσουμε το πρωί και βρεθούμε και με κανά νησί λιγότερο.
Το δεύτερο έχει να κάνει με την εν γένει κριτική προς το αφορισμένο επιτελικό κράτος.
Τι σημαίνει επί της ουσίας επιτελικό κράτος; Χωρίς πολυσύνθετες αναλύσεις, επιτελικό κράτος σημαίνει ότι, όταν δίνεις σε κάποιον μια δουλειά, βάζεις ταυτόχρονα και κάποιον άλλον να ελέγχει αν η δουλειά αυτή γίνεται σωστά, στην ώρα της και χωρίς λάθη και παραλείψεις.
Στην απλή περίπτωση του κου Ανδρουλάκη, επιτελικό κράτος θα σήμαινε κάποιος, ο όποιος, να ήλεγχε τον κακό λογιστή για τη δήλωση που έφτιαξε. Έτσι θα έβρισκε το χαμένο εκατομμύριο και δεν θα έσπευδε κάθιδρος ο αγαπητός Νίκος να προλάβει να μην γίνει ρόμπα. Και δη ξεκούμπωτη.
Διότι αν δεν ελέγχει κανείς κανένα, μέσω του "κακού" επιτελικού κράτους, κινδυνεύει ο κάθε Ανδρουλάκης, αν ποτέ κυβερνήσει τον τόπο, να κληθεί μετά τη θητεία του να συγγράψει πόνημα που να εξηγεί ότι για όλα έφταιγαν οι συνεργάτες του.
Έχει ξαναγίνει.
Add comment
Comments