Στην Τεχεράνη, ακούγονται πενθούντες να φωνάζουν "θάνατος στον Χαμενεΐ" σε κηδείες, μετά από ημέρες θανατηφόρων διαμαρτυριών στο Ιράν. Κανονικά, οι τελετές θα περιλάμβαναν επικκλήσεις του τύπου "δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μόνο ο Αλλάχ», - αντί για διαμαρτυρίες κατά του ανώτατου ηγέτη. Η αμερικανική ομάδα υπεράσπισης των δικαιωμάτων HRANA αναφέρει ότι σχεδόν 500 διαδηλωτές έχουν σκοτωθεί από τότε που ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες στα τέλη Δεκεμβρίου - μεταξύ αυτών ένας διαιτητής ποδοσφαίρου και μια φοιτήτρια.
Την Κυριακή το βράδυ, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν "πολύ ισχυρές επιλογές" για να παρέμβουν στη χώρα. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν απάντησε λέγοντας ότι η χώρα του είναι "έτοιμη" για πόλεμο - αλλά "δεν τον επιδιώκει".
Εν τω μεταξύ, το Ιράν παραμένει υπό ολοήμερη διακοπή του διαδικτύου, γεγονός που δυσχεραίνει την πρόσβαση σε πληροφορίες. Το μεγαλύτερα διεθνή μέσα ενημέρωσης δεν μπορούν επίσης να μεταδώσουν πληροφορίες από το εσωτερικό της χώρας.
Οι στρατιωτικές επιλογές
Στον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ έχουν παρουσιαστεί μια σειρά από στρατιωτικές επιλογές για την αμερικανική επέμβαση στο Ιράν. Η Ισλαμική Δημοκρατία έχει ορκιστεί να αντιδράσει σε περίπτωση επίθεσης. Όπως και με τις ίδιες τις διαμαρτυρίες, υπάρχει ένα πρόσφατο ιστορικό προηγούμενο. Τον Ιούνιο του περασμένου έτους, το Ισραήλ και το Ιράν ανταγωνίστηκαν σε έναν σύντομο αλλά έντονο 12ήμερο πόλεμο, με την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ να συμμετέχει στο τέλος για να καταστρέψει μεγάλο μέρος του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν σε τρεις τοποθεσίες.
Αυτή τη φορά, τυχόν στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ - εάν εγκριθούν από τον Πρόεδρο Τραμπ - πιθανότατα θα στοχεύουν στην καρδιά του μηχανισμού ασφαλείας του Ιράν, στοχεύοντας το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν, τις Μπασίτζ και ενδεχομένως τον ίδιο τον Ανώτατο Ηγέτη, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Αυτό υπάρχει κίνδυνος να γυρίσει μπούμερανγκ.
Η Ισλαμική Δημοκρατία έχει ήδη χαρακτηρίσει τους διαδηλωτές ως "τρομοκράτες... που προσπαθούν να ευχαριστήσουν τον Ντόναλντ Τραμπ". Μια αμερικανική βομβαρδιστική επιδρομή που θα προκαλούσε θύματα μεταξύ των αμάχων θα μπορούσε ενδεχομένως να λειτουργήσει προς όφελος του καθεστώτος. Όσον αφορά τα αντίποινα, το Ιράν δεν είναι εντελώς αδύναμο. Έχει ακόμα ένα οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων, έχει τους συμμάχους του τους Χούθι στην Υεμένη και θα μπορούσε να προσπαθήσει να ναρκοθετήσει το στρατηγικό Στενό του Ορμούζ.
Αλλά δανειζόμενοι τα λόγια ενός προέδρου των ΗΠΑ, το Ιράν "δεν έχει όλα τα χαρτιά". Βρίσκεται σε πολύ πιο αδύναμη θέση σήμερα από ό,τι πριν από 18 μήνες, έχοντας χάσει τον κύριο σύμμαχό του στη Συρία και έχοντας παρακολουθήσει το Ισραήλ να διαπερνά την αεράμυνά του και να χτυπά όπου θέλει στη Μέση Ανατολή.
Τι θα χρειαζόταν για να ανατραπεί το ιρανικό καθεστώς;
Το Ι ράν έχει περάσει από αυτό το μονοπάτι αρκετές φορές τα τελευταία 17 χρόνια. Κάθε φορά επανεμφανίζονται τα ίδια ερωτήματα: Τι θα χρειαστεί για να ανατραπεί το καθεστώς; Πώς θα ξέρουμε αν έχει φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής; Για να βρεθεί το καθεστώς πραγματικά σε σοβαρό κίνδυνο κατάρρευσης, θα χρειαζόταν μεγάλος και σημαντικός αριθμός των δυνάμεων ασφαλείας να αλλάξουν πλευρά και να ενωθούν με τους διαδηλωτές. Αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα. Η Ισλαμική Δημοκρατία διαθέτει έναν από τους βαθύτερους, πιο διαδεδομένους και πιο αποτελεσματικούς μηχανισμούς ασφαλείας στον κόσμο.
Διαθέτει πληροφοριοδότες, ελεγκτές διαδικτυακού περιεχομένου και έναν ολόκληρο στρατό από μέλη της Μπασίτζ, των οποίων η δουλειά είναι να προστατεύουν το καθεστώς και τις κατασταλτικές του αξίες. Έχει καταφέρει να συντρίψει κάθε κίνημα διαμαρτυρίας μέχρι στιγμής - σκοτώνοντας και συλλαμβάνοντας μεγάλο αριθμό ανθρώπων, σε πολλές περιπτώσεις βασανίζοντάς τους στη φυλακή και στη συνέχεια απελευθερώνοντάς τους, χτυπημένους και τραυματισμένους, ώστε να μπορούν να προειδοποιούν τους άλλους για το τι θα συμβεί αν σας πιάσουν. Είναι μια πολιτική αποτροπής μέσω του φόβου.
Add comment
Comments