Midterms 2026: Οδηγός εκλογικής βραδιάς — από μια καλή δημοκρατική επίδοση σε ένα ιστορικό κύμα

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν στους Δημοκρατικούς λόγους αισιοδοξίας. Η δυσαρέσκεια προς τον πρόεδρο και η οικονομία έχουν γίνει κεντρικοί παράγοντες της εκλογικής αναμέτρησης, ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα εμφανίζεται ισχυρό σε πολιτείες που για χρόνια θεωρούνταν ασφαλείς για τους Ρεπουμπλικανούς. Παραμένει, ωστόσο, ανοιχτό αν αυτή η δυσαρέσκεια θα μετατραπεί σε αρκετές έδρες - ιδίως στη Γερουσία, όπου ο εκλογικός χάρτης ευνοεί τους Ρεπουμπλικανούς.

Τι ψηφίζουν και ποιοι ψηφίζουν

Και οι 435 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων είναι προς εκλογή. Στη Γερουσία κρίνονται 35 έδρες, περίπου το ένα τρίτο του σώματος. Επιπλέον, 36 πολιτείες εκλέγουν κυβερνήτες, ενώ 46 πολιτείες ψηφίζουν για περισσότερες από 6.100 θέσεις στα πολιτειακά τους κοινοβούλια. Σε ορισμένες πολιτείες υπάρχουν και δημοψηφίσματα ή άλλες προτάσεις για αλλαγές στη νομοθεσία και στα πολιτειακά συντάγματα.

Δικαίωμα ψήφου στις ομοσπονδιακές εκλογές έχουν, κατά κανόνα, πολίτες των ΗΠΑ που θα είναι τουλάχιστον 18 ετών την ημέρα των εκλογών και έχουν εγγραφεί σύμφωνα με τους κανόνες της πολιτείας τους. Οι προθεσμίες εγγραφής, οι τρόποι πρόωρης ή επιστολικής ψήφου και ορισμένοι κανόνες επιλεξιμότητας διαφέρουν από πολιτεία σε πολιτεία. Η συμμετοχή έχει ιδιαίτερη σημασία. Στις ενδιάμεσες εκλογές ψηφίζουν αναλογικά περισσότερο οι μεγαλύτερες ηλικίες, ενώ οι νεότεροι και άλλες ομάδες που έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα στις προεδρικές μπορεί να απέχουν περισσότερο. Το 2022, οι ψηφοφόροι άνω των 50 ήταν σχεδόν διπλάσιοι από εκείνους κάτω των 50. Ένα δημοκρατικό προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις, επομένως, δεν αρκεί από μόνο του: πρέπει να εμφανιστούν στην κάλπη οι ψηφοφόροι που το δημιουργούν.

Το διακύβευμα στην Ουάσιγκτον

Οι Ρεπουμπλικανοί ελέγχουν σήμερα τη Γερουσία με 53 έδρες έναντι 47 των Δημοκρατικών και ανεξάρτητων που συνεργάζονται μαζί τους. Οι Δημοκρατικοί χρειάζονται καθαρό κέρδος τεσσάρων εδρών για να αποκτήσουν πλειοψηφία. Η αριθμητική είναι απαιτητική, επειδή αρκετές από τις πιο υποσχόμενες ευκαιρίες τους βρίσκονται σε πολιτείες που ψήφισαν τον Ντόναλντ Τραμπ με διψήφια διαφορά το 2024.

Ο έλεγχος του Κογκρέσου επηρεάζει τη νομοθεσία, τη φορολογία, τις κρατικές δαπάνες και τον προϋπολογισμό. Η Βουλή μπορεί να μπλοκάρει ή να καθυστερεί κυβερνητικές πρωτοβουλίες και να εντείνει τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Η Γερουσία έχει επίσης κρίσιμο ρόλο στην έγκριση δικαστών και ανώτατων αξιωματούχων. Αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν και τα δύο σώματα, θα περιορίσουν αισθητά το περιθώριο του Τραμπ για τα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του, χωρίς βέβαια να εξαλείψουν το προεδρικό δικαίωμα αρνησικυρίας. Στις πολιτείες, οι κάλπες διαμορφώνουν πολιτικές για την παιδεία, την υγεία, τη φορολογία και τις εκλογικές διαδικασίες. Οι κυβερνήτες και τα πολιτειακά κοινοβούλια επηρεάζουν επίσης το πώς χαράσσονται μελλοντικά οι εκλογικές περιφέρειες. Άρα η βραδιά δεν θα κριθεί μόνο στην Ουάσιγκτον.

Η γραμμή ανάμεσα σε μια καλή βραδιά και σε ένα κύμα

Το παρακάτω πλαίσιο οργανώνει τις αναμετρήσεις κατά βαθμό δυσκολίας. Δεν αποτελεί πρόβλεψη για κάθε περιφέρεια· είναι ένας τρόπος να διαβάζουμε τα αποτελέσματα καθώς κλείνουν οι κάλπες. Τα πρώτα σημάδια θα έρθουν από την Ανατολή, ενώ οι πιο δύσκολες δοκιμασίες για τους Δημοκρατικούς βρίσκονται σε πολιτείες που παραμένουν ρεπουμπλικανικές.

Βορειοανατολικά: οι πρώτες ενδείξεις

Βιρτζίνια: Μια δημοκρατική νίκη στη δεύτερη περιφέρεια της πολιτείας θα έδειχνε ότι το κόμμα κινείται προς μια καλή βραδιά. Αν κερδίσει και την πρώτη περιφέρεια, όπου ο Ρεπουμπλικανός Ρομπ Γουίτμαν προσπαθεί να κρατήσει την έδρα απέναντι στη Σάνον Τέιλορ, το σήμα θα είναι ισχυρότερο. Αν οι Δημοκρατικοί ανατρέψουν και τον Ρεπουμπλικανό Τζον Μακ Γκουάιρ στην πέμπτη περιφέρεια, την οποία ο Τραμπ είχε κερδίσει με 12 μονάδες, η συζήτηση θα περάσει σε ιστορικό κύμα. Η πρώτη περιφέρεια θεωρείται ιδιαίτερα χρήσιμος δείκτης, καθώς βρίσκεται περίπου στη μέση της πολιτικής κλίμακας των περιφερειών της Βουλής.

Πενσιλβάνια: Οι αναμετρήσεις στις έβδομη και δέκατη περιφέρειες είναι βασικές δοκιμασίες για μια καλή δημοκρατική επίδοση. Αν πέσει και η όγδοη, μια πιο εργατική και ρεπουμπλικανική περιφέρεια, το κύμα θα έχει μεγαλώσει. Μια νίκη του Μπομπ Χάρβι στην πρώτη περιφέρεια απέναντι στον Ρεπουμπλικανό Μπράιαν Φιτζπάτρικ θα ήταν ακόμη ισχυρότερη ένδειξη: ο Φιτζπάτρικ έχει κατορθώσει επί χρόνια να ξεχωρίζει από το κόμμα του, και η ήττα του θα έδειχνε ότι η πολιτική φθορά του κόμματος υπερνικά ακόμη και την προσωπική ανθεκτικότητα ενός μετριοπαθούς βουλευτή.

Μέιν: Η γερουσιαστής Σούζαν Κόλινς αντιμετωπίζει τον Δημοκρατικό Τρόι Τζάκσον σε μία από τις πιο προβεβλημένες μάχες της Γερουσίας. Δημοσκόπηση του CNN έδινε στον Τζάκσον 49% και στην Κόλινς 45%, αλλά η διαφορά βρίσκεται κοντά στο περιθώριο σφάλματος. Η Κόλινς έχει στο παρελθόν ξεπεράσει δυσμενείς δημοσκοπήσεις, γι’ αυτό το αποτέλεσμα θα είναι ουσιαστικό τεστ και για τη δύναμη της αντι-Τραμπ ψήφου και για τα όρια των δημοσκοπήσεων. Στην εκλογή κυβερνήτη, μια άνετη νίκη της Χάνα Πίνγκρι θα έδειχνε ότι οι Δημοκρατικοί ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους.

Νέα Υόρκη και Νιου Τζέρσεϊ: Οι αναμετρήσεις στις περιφέρειες NY-17 και NJ-7 θα δείξουν αν οι Δημοκρατικοί κερδίζουν έδαφος σε μορφωμένα προάστια που ο Τραμπ είχε κερδίσει οριακά. Αν κερδίσουν και την NY-21, μια πιο εργατική και ρεπουμπλικανική περιφέρεια που μένει χωρίς εν ενεργεία βουλευτή, θα πρόκειται για πολύ ισχυρότερο δείκτη.

Νότος: οι δύσκολες πολιτείες και οι μεγάλες εκπλήξεις

Τζόρτζια: Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Τζον Όσοφ θεωρείται φαβορί απέναντι στον Ρεπουμπλικανό Μάικ Κόλινς. Μια καθαρή επανεκλογή του θα σημαίνει ότι οι Δημοκρατικοί κρατούν μία από τις έδρες που χρειάζονται για να παραμείνουν ανταγωνιστικοί στη μάχη της Γερουσίας. Η κυβερνητική αναμέτρηση, ανάμεσα στην Κίσα Λανς Μπότομς και τον Ρικ Τζάκσον, είναι πιο αμφίρροπη· νίκη της Μπότομς θα ξεπερνούσε τις βασικές προσδοκίες.

Βόρεια Καρολίνα: Ο πρώην κυβερνήτης Ρόι Κούπερ είναι το ισχυρότερο δημοκρατικό στοίχημα για να ανατρέψει ρεπουμπλικανική έδρα στη Γερουσία. Μετρήσεις του τέλους Οκτωβρίου τον έδειχναν να προηγείται με διψήφια διαφορά. Μια νίκη του με τουλάχιστον έξι μονάδες θα ήταν ένδειξη ότι οι Δημοκρατικοί βρίσκονται σε καλό δρόμο για τη Γερουσία· μια πολύ μικρότερη διαφορά θα έδειχνε ότι το εθνικό κλίμα δεν μεταφέρεται παντού με την ίδια ένταση.

Φλόριντα: Οι Δημοκρατικοί προσπαθούν να κρατήσουν έδρες της Βουλής που οι Ρεπουμπλικανοί επαναχάραξαν προς όφελός τους. Αν διατηρήσουν τις έδρες στις FL-25 και FL-14, θα κινηθούν κοντά στις προσδοκίες τους. Νίκες σε πιο δύσκολες περιφέρειες, όπως η FL-13, ή στην εκλογή κυβερνήτη με τον Ντέιβιντ Τζόλι απέναντι στον Μπάιρον Ντόναλντς, θα σήμαιναν σαφώς ισχυρότερη επίδοση. Μια δημοκρατική νίκη στη Γερουσία απέναντι στην Άσλεϊ Μούντι θα ήταν ιστορική ανατροπή.

Νότια Καρολίνα και Μισισιπή: Οι αναμετρήσεις στη Γερουσία έχουν γίνει ασυνήθιστα ανταγωνιστικές για δύο πολιτείες που θεωρούνταν ασφαλείς για τους Ρεπουμπλικανούς. Αν η Άνι Άντριους νικήσει τη Ντάρλιν Γκράχαμ στη Νότια Καρολίνα ή ο Σκοτ Κόλομ τη Σίντι Χάιντ-Σμιθ στο Μισισιπή, οι Δημοκρατικοί θα έχουν πετύχει ανατροπή ιστορικών διαστάσεων.

Τέξας: Ο Τζέιμς Ταλαρίκο αντιμετωπίζει τον Κεν Πάξτον στη Γερουσία, ενώ η Τζίνα Χινοχόσα διεκδικεί την κυβερνητική θέση από τον Γκρεγκ Άμποτ. Ο Τραμπ είχε κερδίσει το Τέξας με σχεδόν 14 μονάδες το 2024. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, όμως, έδιναν στον Ταλαρίκο προβάδισμα 49% έναντι 43% σε μέτρηση του CNN, ενώ άλλες μετρήσεις έδειχναν μικρότερη διαφορά. Για την κυβερνητική αναμέτρηση, ο Άμποτ παρέμενε ελαφρώς μπροστά. Αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τη Γερουσία στο Τέξας, θα είναι μεγάλη ανατροπή· αν κερδίσουν και την κυβερνητική εκλογή, η πολιτική γεωγραφία του Νότου θα έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα.

Μεσοδυτικές πολιτείες: η ψήφος της εργατικής τάξης

Οχάιο: Η αναμέτρηση του Δημοκρατικού Σέροντ Μπράουν με τον Ρεπουμπλικανό Τζον Χάστεντ είναι μία από τις καθοριστικές μάχες της Γερουσίας. Οι τελευταίες μετρήσεις την εμφάνιζαν αμφίρροπη, με ορισμένες να δίνουν μικρό προβάδισμα στον Μπράουν. Παράλληλα, η Δημοκρατική Έιμι Άκτον προηγείται στην εκλογή κυβερνήτη απέναντι στον Βίβεκ Ραμασουάμι. Αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν και τις δύο πολιτειακές αναμετρήσεις, θα δείξουν ότι ανακτούν μέρος της υποστήριξης που έχασαν από τους λευκούς ψηφοφόρους της εργατικής τάξης.

Αϊόβα: Ο Τζος Τούρεκ και η Άσλεϊ Χίνσον βρίσκονται κοντά στις δημοσκοπήσεις. Επειδή ο Τραμπ κέρδισε την πολιτεία με 13 μονάδες, μια δημοκρατική νίκη θα έδειχνε ότι οι δασμοί, το κόστος καυσίμων και η οικονομική πίεση στους αγρότες έχουν αλλάξει ουσιαστικά το κλίμα. Κέρδη των Δημοκρατικών στις περιφέρειες IA-1 και IA-3 θα συνιστούσαν καλή επίδοση· νίκη τους και στην πιο ρεπουμπλικανική IA-2 θα έδειχνε μεγαλύτερο κύμα.

Μίσιγκαν: Ο Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ και ο Μάικ Ρότζερς διεκδικούν μια έδρα που οι Δημοκρατικοί πρέπει να κρατήσουν. Το CNN έδινε στον Ελ-Σαγέντ προβάδισμα 49%–42%, ενώ άλλες δημοσκοπήσεις έδειχναν μικρότερη διαφορά. Η εκλογή έχει και εσωκομματική σημασία: ο Ελ-Σαγέντ εκφράζει την αριστερή πτέρυγα και η πορεία του θα δείξει αν μπορεί να διατηρήσει τη στήριξη ευρύτερου δημοκρατικού συνασπισμού. Αν επικρατήσει με άνεση, οι Δημοκρατικοί θα έχουν κρατήσει την έδρα τους και θα έχουν περάσει μια δύσκολη δοκιμασία.

Κάνσας και Νεμπράσκα: Το Κάνσας, όπου οι Δημοκρατικοί δεν έχουν εκλέξει γερουσιαστή από το 1932, έχει μετατραπεί σε μάχη στήθος με στήθος ανάμεσα στον Άνταμ Χάμιλτον και τον Ρότζερ Μάρσαλ. Στη Νεμπράσκα, ο ανεξάρτητος Νταν Όσμπορν επιχειρεί να ανατρέψει τον Ρεπουμπλικανό Πιτ Ρίκετς. Νίκη σε οποιαδήποτε από αυτές τις πολιτείες θα έφερνε τη βραδιά κοντά σε ιστορικό δημοκρατικό κύμα.

Δύση: οι τελευταίες κάλπες και οι πιο δύσκολες ανατροπές

Αλάσκα: Η Μαίρη Πελτόλα αντιμετωπίζει τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Νταν Σάλιβαν σε πολιτεία που ψήφισε υπέρ του Τραμπ με 13 μονάδες. Η Αλάσκα χρησιμοποιεί ταξινομημένη ψήφο, όπου οι ψηφοφόροι ιεραρχούν τους υποψηφίους. Μια νίκη της Πελτόλα θα ήταν εντυπωσιακή και θα έδειχνε ότι η δυσαρέσκεια για το κόστος καυσίμων και την κυβέρνηση έχει περάσει και σε βαθιά ρεπουμπλικανικό έδαφος. Η εκλογή κυβερνήτη, όπου ο Δημοκρατικός Τζόναθαν Κράις-Τόμκινς εμφανίζεται φαβορί, είναι επίσης ένα ενδιαφέρον πολιτειακό τεστ.

Κολοράντο και Αριζόνα: Στο Κολοράντο, μια δημοκρατική νίκη στην CO-8 θα ήταν συμβατή με μια καλή βραδιά· ανατροπές στις πιο ρεπουμπλικανικές CO-5 ή CO-4 θα έδειχναν ισχυρότερο κύμα. Στην Αριζόνα, μια άνετη επανεκλογή της Κέιτι Χομπς και νίκη στην ανοιχτή AZ-1 θα έδειχναν ότι οι Δημοκρατικοί κρατούν τη δυναμική τους σε μια πολιτεία που παραμένει ανταγωνιστική.

Καλιφόρνια, Όρεγκον και Νεβάδα: Στην Καλιφόρνια, ήττα του Ρεπουμπλικανού Ντέιβιντ Βαλαντάο από τον Ράντι Βιλέγκας θα έδειχνε ότι οι Δημοκρατικοί κερδίζουν έδαφος σε περιφέρειες με μεγάλο ισπανόφωνο πληθυσμό. Στο Όρεγκον, η νίκη της Τίνα Κότεκ θα έδειχνε ότι η αντίδραση κατά του Τραμπ υπερισχύει της τοπικής δυσαρέσκειας. Στη Νεβάδα, νίκη του Δημοκρατικού Άαρον Φορντ απέναντι στον Τζο Λομπάρντο θα πρόσθετε ακόμη μία ένδειξη ευρύτερης δημοκρατικής στροφής.

DSA και παραδοσιακοί Δημοκρατικοί: η δεύτερη μάχη της βραδιάς

Οι εκλογές δεν θα κρίνουν μόνο ποιο κόμμα ελέγχει το Κογκρέσο. Θα δείξουν και ποια πτέρυγα θα αποκτήσει μεγαλύτερη ισχύ μέσα στο ίδιο το Δημοκρατικό Κόμμα.

Οι Democratic Socialists of America (DSA) δεν είναι ξεχωριστό κόμμα στις εκλογές αυτές. Είναι οργάνωση που στηρίζει υποψηφίους οι οποίοι κατεβαίνουν συνήθως με το ψηφοδέλτιο των Δημοκρατικών. Η επίσημη στήριξη της DSA σημαίνει οργανωτική και πολιτική δέσμευση· δεν σημαίνει, όμως, ότι κάθε αριστερός Δημοκρατικός ή κάθε υποψήφιος που υποστηρίζει επιμέρους αριστερές πολιτικές είναι μέλος της οργάνωσης. Η ίδια η DSA διευκρινίζει ότι οι δικές της "εκλογικές μάχες" αφορούν συγκεκριμένες σχέσεις και οργανωτικές δεσμεύσεις.

Η διαφορά με τους παραδοσιακούς Δημοκρατικούς είναι πολιτική και στρατηγική. Οι πιο μετριοπαθείς υποψήφιοι δίνουν συχνά έμφαση στη διαχείριση, στη διεύρυνση της εκλογικής απήχησης και στη συνεργασία με ανεξάρτητους ή κεντρώους ψηφοφόρους. Οι υποψήφιοι που συνδέονται με την DSA προβάλλουν πιο ριζοσπαστικές προτάσεις για την υγεία, τη στέγαση, την εργασία και τον ρόλο του κράτους στην οικονομία. Η επίσημη πολιτική πλατφόρμα της οργάνωσης περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, δημόσια ιδιοκτησία σε μεγάλες επιχειρήσεις και βασικούς κλάδους, καθολική υγειονομική κάλυψη χωρίς άμεσο κόστος για τους πολίτες και εγγύηση ομοσπονδιακής απασχόλησης.

Στις φετινές κάλπες, η DSA έχει στηρίξει 131 υποψηφίους σε 30 πολιτείες και έχει λάβει θέση σε 33 πολιτειακά δημοψηφίσματα. Αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει πολλές τοπικές και πολιτειακές αναμετρήσεις· δεν σημαίνει ότι 131 υποψήφιοι διεκδικούν έδρα στο Κογκρέσο. Ορισμένοι υποψήφιοι που στηρίζονται από την DSA κατεβαίνουν απέναντι σε άλλους Δημοκρατικούς, ενώ άλλοι είναι οι υποψήφιοι του κόμματος σε ασφαλείς ή ανταγωνιστικές περιφέρειες.

Ανάμεσα στα πρόσωπα που αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο είναι η Ντάριαλιζα Άβιλα Σεβαλιέ και η Κλερ Βαλντέζ στη Νέα Υόρκη, ο Κρις Ραμπ στην Πενσιλβάνια και ο Τζέρεμι Κίρος στη Μινεσότα. Η εξέλιξη των εκλογών τους θα δείξει αν η δυναμική που έφερε στο προσκήνιο τη νέα αριστερά μπορεί να μετατραπεί σε πραγματική κοινοβουλευτική παρουσία. Η Associated Press επισημαίνει ότι μόνο μια μικρή ομάδα υποψηφίων για το Κογκρέσο αυτοπροσδιορίζεται ως μέλη της DSA ή συνδέεται καθαρά με αυτήν, παρότι η συζήτηση περί "σοσιαλισμού" έχει καταλάβει μεγάλο μέρος της προεκλογικής αντιπαράθεσης.

Ο Ελ-Σαγέντ στο Μίσιγκαν και ο Τζάκσον στο Μέιν είναι κεντροαριστεροί Δημοκρατικοί, αλλά δεν πρέπει να παρουσιάζονται αυτομάτως ως "υποψήφιοι της DSA". Η οργάνωση επισημαίνει ρητά ότι οι συγκεκριμένες εκστρατείες δεν αποτελούν δικές της εκλογικές μάχες, ακόμη κι αν οι υποψήφιοι στηρίζουν ορισμένες προτεραιότητές της ή είχαν λάβει υποστήριξή της σε προηγούμενη εσωκομματική διαδικασία. Αυτή η διάκριση έχει σημασία: άλλο η ιδεολογική συγγένεια και άλλο η επίσημη οργανωτική σύνδεση.

Το ερώτημα για τους Δημοκρατικούς είναι αν μπορούν να συνδυάσουν αυτές τις δύο στρατηγικές: να κερδίσουν σε δύσκολες πολιτείες με υποψηφίους που μπορούν να απευθυνθούν σε ευρύτερο ακροατήριο, ενώ ταυτόχρονα δίνουν περισσότερο χώρο σε μια αριστερή πτέρυγα που απαιτεί βαθύτερες αλλαγές. Αν η DSA αποκτήσει νέους βουλευτές, η επιρροή της θα είναι μεγαλύτερη στις εσωκομματικές μάχες για την ηγεσία, το πρόγραμμα και τις προτεραιότητες της επόμενης διετίας. Δεν συνεπάγεται, όμως, ότι η οργάνωση θα ελέγχει το Δημοκρατικό Κόμμα ή ότι όλοι οι Δημοκρατικοί θα υιοθετήσουν το πρόγραμμά της.

Τι λένε οι τελευταίες δημοσκοπήσεις

Στην εθνική ερώτηση για το ποιο κόμμα θα ψήφιζαν οι πολίτες για τη Βουλή, οι Δημοκρατικοί διατηρούν προβάδισμα περίπου οκτώ μονάδων στους περισσότερους μέσους όρους. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση του NBC, η διαφορά ήταν μικρότερη, 52% έναντι 45%. Η εικόνα, λοιπόν, δείχνει σταθερό δημοκρατικό προβάδισμα, αλλά όχι μία μοναδική εκτίμηση κοινή σε όλους τους δημοσκόπους.

Στη Γερουσία, οι τελευταίες μετρήσεις του CNN έδειχναν τον Ελ-Σαγέντ μπροστά στο Μίσιγκαν με 49%–42% και τον Ταλαρίκο μπροστά στο Τέξας με 49%–43%. Στο Μέιν, ο Τζάκσον προηγούνταν 49%–45%, ενώ στο Κάνσας δεν υπήρχε σαφής επικεφαλής: 49% για τον Χάμιλτον και 45% για τον Μάρσαλ. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν στο δεύτερο μισό του Οκτωβρίου και το περιθώριο σφάλματός τους κυμαινόταν περίπου από 4,2 έως 4,7 μονάδες. Οι διαφορές αυτές δείχνουν ανταγωνιστικές αναμετρήσεις, όχι βέβαιες νίκες.

Άλλες έρευνες που δημοσιεύθηκαν την 1η Νοεμβρίου έδιναν στον Τζάκσον προβάδισμα πέντε μονάδων στο Μέιν, στον Ταλαρίκο τέσσερις στο Τέξας, στον Ελ-Σαγέντ τέσσερις στο Μίσιγκαν και στον Χάμιλτον μία μονάδα στο Κάνσας. Η σύγκριση των διαφορετικών μετρήσεων αναδεικνύει το βασικό χαρακτηριστικό της βραδιάς: οι Δημοκρατικοί έχουν την ευνοϊκή εθνική δυναμική, αλλά αρκετές κρίσιμες πολιτειακές μάχες παραμένουν ανοιχτές.

Πώς διαβάζουμε τα αποτελέσματα σαν επαγγελματίες

Καλή δημοκρατική βραδιά: οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τη Βουλή, διατηρούν τις ανταγωνιστικές έδρες τους στη Γερουσία και επικρατούν στις βασικές μάχες της Βιρτζίνια, της Πενσιλβάνια και της Βόρειας Καρολίνας.

Πολύ καλή βραδιά: κερδίζουν επιπλέον πολιτείες όπως το Οχάιο ή το Τέξας, διατηρούν προβάδισμα στο Μίσιγκαν και το Μέιν και μετατρέπουν την αμφίρροπη εικόνα της Γερουσίας σε πραγματική πιθανότητα αλλαγής ελέγχου.

Ιστορική βραδιά: οι Δημοκρατικοί κερδίζουν σε πολιτείες όπως το Κάνσας, η Νότια Καρολίνα ή το Μισισιπή, ανατρέπουν έδρες της Βουλής σε περιφέρειες που ο Τραμπ είχε κερδίσει με διψήφια διαφορά και κερδίζουν περισσότερες από τις κρίσιμες μάχες του Νότου και της Μεσοδυτικής περιοχής. Σε αυτό το σενάριο θα μιλάμε για κύμα, όχι απλώς για αλλαγή πλειοψηφίας.

Τα πρώτα αποτελέσματα από την Ανατολή θα δείξουν αν οι Δημοκρατικοί κινούνται εντός των προσδοκιών. Οι πολιτείες που θα κλείσουν αργότερα τις κάλπες - ιδίως το Τέξας, η Αϊόβα, το Κάνσας και η Αλάσκα - θα δείξουν αν η δυσαρέσκεια έχει φτάσει σε βάθος σε περιοχές που παραμένουν ρεπουμπλικανικές.

Η αδύναμη δημοτικότητα του προέδρου και το υψηλό κόστος ζωής δημιουργούν ευνοϊκό περιβάλλον για τους Δημοκρατικούς. Οι Ρεπουμπλικανοί, όμως, έχουν ισχυρή βάση σε πολλές από τις αμφίρροπες πολιτείες και σημαντικό πλεονέκτημα στις προεκλογικές δαπάνες. Η κάλπη θα απαντήσει αν η αντι-Τραμπ ψήφος είναι αρκετά μεγάλη και αρκετά διασκορπισμένη ώστε να αλλάξει τον χάρτη της εξουσίας. Και θα δείξει αν, μαζί με τον έλεγχο του Κογκρέσου, αλλάζει και η ισορροπία ανάμεσα στους μετριοπαθείς Δημοκρατικούς και στη νέα αριστερή πτέρυγα.