Ο Κιρ Στάρμερ ανακοίνωσε την παραίτησή τουαπό την πρωθυπουργία του Ηνωμένου Βασιλείου, βάζοντας τέλος σε μια θητεία λιγότερη των δύο ετών, η οποία ξεκίνησε με θριαμβευτικές προσδοκίες αλλά ολοκληρώνεται μέσα σε κλίμα εσωκομματικής αμφισβήτησης και πολιτικής φθοράς.
Η αποχώρησή του έρχεται έπειτα από εβδομάδες έντονων πιέσεων από βουλευτές, υπουργούς και κομματικά στελέχη των Εργατικών, οι οποίοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Στάρμερ δεν μπορούσε πλέον να οδηγήσει το κόμμα στη νίκη στις επόμενες βρετανικές εκλογές.
Από τον θρίαμβο του 2024 στην παραίτηση
Όταν οι Εργατικοί κατήγαγαν σαρωτική νίκη στις εκλογές του 2024, ο Στάρμερ παρουσιαζόταν ως ο άνθρωπος που έβαζε τέλος σε δεκατέσσερα χρόνια συντηρητικής διακυβέρνησης.
Πρώην γενικός εισαγγελέας, με εικόνα σοβαρού τεχνοκράτη και μετριοπαθούς μεταρρυθμιστή, υποσχόταν σταθερότητα μετά από μια μακρά περίοδο πολιτικών αναταράξεων που περιλάμβανε τις πρωθυπουργίες των Μπόρις Τζόνσον, Λιζ Τρας και Ρίσι Σούνακ.
Ωστόσο, η φθορά ήρθε πολύ πιο γρήγορα από ό,τι περίμεναν οι υποστηρικτές του.
Οι δημοσκοπήσεις άρχισαν να επιδεινώνονται, οι τοπικές εκλογές του 2026 εξελίχθηκαν σε σοβαρό πλήγμα για τους Εργατικούς και η εσωκομματική γκρίνια μετατράπηκε σταδιακά σε οργανωμένη αμφισβήτηση της ηγεσίας του.
Οι λόγοι της κατάρρευσης
Η παραίτηση του Στάρμερ δεν οφείλεται σε ένα μόνο γεγονός αλλά σε μια συσσώρευση προβλημάτων.
Στο εσωτερικό μέτωπο, η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με:
- Αργή οικονομική ανάπτυξη.
- Αυξημένο δημόσιο χρέος.
- Συνεχιζόμενες πιέσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS).
- Δυσφορία για τη μεταναστευτική πολιτική.
- Εσωτερικές συγκρούσεις στους Εργατικούς.
Παράλληλα, μια σειρά πολιτικών επιλογών προκάλεσε αντιδράσεις μέσα στο ίδιο του το κόμμα.
Η υπόθεση του διορισμού του Πίτερ Μάντελσον, ο οποίος βρέθηκε στο επίκεντρο πολιτικής αντιπαράθεσης λόγω παλαιότερων σχέσεων με τον Τζέφρι Έπσταϊν, επιδείνωσε περαιτέρω το κλίμα.
Ο άνθρωπος που τον ανέτρεψε
Η καθοριστική εξέλιξη φαίνεται πως ήταν η επιστροφή του Άντι Μπέρναμ στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Ο δημοφιλής δήμαρχος του Μάντσεστερ κέρδισε πρόσφατα κρίσιμη αναπληρωματική εκλογή και επέστρεψε στο κοινοβούλιο, αποκτώντας αμέσως δυναμική ως πιθανός διάδοχος του Στάρμερ.
Σύμφωνα με βρετανικά μέσα ενημέρωσης, δεκάδες βουλευτές και αρκετά κορυφαία στελέχη των Εργατικών πίστευαν πλέον ότι μόνο μια αλλαγή ηγεσίας μπορούσε να αποτρέψει περαιτέρω πολιτική κατάρρευση.
Οι πιέσεις κορυφώθηκαν μέσα στο Σαββατοκύριακο, με τον Στάρμερ να συνειδητοποιεί ότι είχε χάσει την εμπιστοσύνη μεγάλου μέρους της κοινοβουλευτικής του ομάδας.
Η παραίτηση και η μεταβατική περίοδος
Στην αποχαιρετιστήρια δήλωσή του έξω από τη Ντάουνινγκ Στριτ, ο Στάρμερ παραδέχθηκε ότι το κόμμα του δεν τον θεωρούσε πλέον τον κατάλληλο ηγέτη για να οδηγήσει τους Εργατικούς στις επόμενες εκλογές. Δήλωσε ότι αποδέχεται την κρίση των συναδέλφων του “με καλή πίστη” και ζήτησε να ξεκινήσει άμεσα η διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη.
Παρότι ανακοίνωσε την αποχώρησή του, αναμένεται να παραμείνει προσωρινά στο αξίωμα μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία διαδοχής, η οποία πιθανότατα θα ολοκληρωθεί έως τον Σεπτέμβριο.
Ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός;
Το μεγάλο φαβορί θεωρείται ο Άντι Μπέρναμ.
Ο πρώην υπουργός και επί σειρά ετών δήμαρχος του Μάντσεστερ έχει καταφέρει να διατηρήσει υψηλή δημοτικότητα ακόμη και σε περιοχές όπου οι Εργατικοί έχαναν έδαφος.
Ωστόσο, δεν αποκλείεται να υπάρξουν και άλλοι υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων:
- Ο Γουές Στρίτινγκ.
- Η Σαμπάνα Μαχμούντ.
- Η Άντζελα Ρέινερ.
Η εσωκομματική αναμέτρηση αναμένεται να καθορίσει όχι μόνο το μέλλον των Εργατικών αλλά και τη γενικότερη πορεία της βρετανικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια.
Οι επιπτώσεις για τη Βρετανία
Η παραίτηση του Στάρμερ σημαίνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα αποκτήσει τον έβδομο πρωθυπουργό του μέσα σε μία δεκαετία, γεγονός που αναδεικνύει τη διαρκή πολιτική αστάθεια που χαρακτηρίζει τη χώρα μετά το Brexit.
Οι αγορές παρακολουθούν με ανησυχία τις εξελίξεις, καθώς η χώρα αντιμετωπίζει:
- Χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.
- Υψηλό κόστος δανεισμού.
- Μεγάλο δημόσιο χρέος.
- Αυξανόμενες κοινωνικές πιέσεις.
Το ερώτημα που κυριαρχεί πλέον στο Λονδίνο δεν είναι αν τελείωσε η εποχή Στάρμερ. Αυτό έχει ήδη συμβεί.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν ο διάδοχός του θα μπορέσει να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων και να αποτρέψει μια νέα περίοδο πολιτικής αστάθειας σε μια χώρα που τα τελευταία χρόνια αλλάζει πρωθυπουργούς με ρυθμό που θυμίζει περισσότερο κοινοβουλευτική κρίση παρά σταθερή δημοκρατία.
Add comment
Comments