Για τον Πρόεδρο Τραμπ, είναι η ώρα για αποφάσεις. Πριν από δέκα ημέρες, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ ήταν έτοιμες να "σώσουν" τους Ιρανούς διαδηλωτές εάν η κυβέρνησή τους χρησιμοποιούσε βία εναντίον τους. Οι ΗΠΑ, είπε ο πρόεδρος, ήταν "έτοιμες να ξεκινήσουν". Αυτό συνέβη πριν ξεκινήσει πραγματικά η βίαιη καταστολή στο Ιράν. Τώρα, με την πλήρη έκτασή της να αποκαλύπτεται με σοκαριστικό τρόπο, ο κόσμος περιμένει να δει πώς θα αντιδράσει ο Τραμπ. "Κανείς δεν ξέρει τι πρόκειται να κάνει ο Πρόεδρος Τραμπ εκτός από τον Πρόεδρο Τραμπ", δήλωσε η Γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου Καρολίν Λίβιτ. "Ο κόσμος μπορεί να συνεχίσει να περιμένει και να μαντεύει". Αλλά για πόσο καιρό; Ανώτεροι αξιωματούχοι πρόκειται να ενημερώσουν σήμερα τον πρόεδρο για όλες τις πιθανές πορείες δράσης. Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Air Force One την Κυριακή, ο Τραμπ είπε ότι εξετάζει "μερικές πολύ ισχυρές επιλογές".
Κατακλυσμένος από επιτυχία στη Βενεζουέλα - ο πρόεδρος χαρακτήρισε τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο ως μία από τις πιο επιτυχημένες επιχειρήσεις στην ιστορία των ΗΠΑ - ο πειρασμός να αναπτυχθεί ο στρατός πρέπει να είναι μεγάλος.
Όπως απέδειξαν τα γεγονότα του περασμένου καλοκαιριού, οι ΗΠΑ είναι απόλυτα ικανές να εξαπολύσουν επιθέσεις από απόσταση. Τα stealth βομβαρδιστικά B-2 πέταξαν 30ωρες αποστολές μετ' επιστροφής από την αεροπορική βάση Whiteman στο Μιζούρι για να ρίξουν βόμβες διάρρηξης καταφυγίων σε δύο από τις σημαντικότερες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Είτε οι ΗΠΑ επιλέξουν κάτι παρόμοιο, είτε εντοπίσουν επιθέσεις σε στοιχεία του καθεστώτος που ευθύνονται για την τρέχουσα καταστολή, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η Ουάσινγκτον έχει μια μακρά λίστα στόχων από την οποία μπορεί να επίλέξει.
Αξιωματούχοι του Πενταγώνου αναφέρουν ότι η απάντηση θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια ποικιλία άλλων, πιο μυστικών μεθόδων, συμπεριλαμβανομένων κυβερνοεπιχειρήσεων και μυστικών ψυχολογικών εκστρατειών που αποσκοπούν στη διατάραξη και σύγχυση των δομών διοίκησης του Ιράν. Ένα σενάριο που σχεδόν σίγουρα μπορεί να αποκλειστεί, ωστόσο, είναι οτιδήποτε μοιάζει έστω και στο ελάχιστο με αυτό που εκτυλίχθηκε στο Καράκας στις 3 Ιανουαρίου.
Ακόμα και στην αποδυναμωμένη του κατάσταση και χτυπημένο από πρόσφατες αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις, το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα. Η Ισλαμική Δημοκρατία είναι ένα καθεστώς σκληραγωγημένο στις μάχες. Η απομάκρυνση έστω και μιας προσωπικότητας είναι απίθανο να υποτάξει ολόκληρη τη χώρα στη βούληση της Ουάσιγκτον. Η πρόσφατη αναφορά του Τραμπ στην καταστροφική προσπάθεια του Τζίμι Κάρτερ το 1980 να διασώσει Αμερικανούς ομήρους που κρατούνταν στο Ιράν δείχνει επίσης ότι γνωρίζει τις παγίδες που θα μπορούσαν να συνοδεύουν οποιαδήποτε προσπάθεια να στείλει αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος. Οκτώ Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν όταν ένα ελικόπτερο και ένα μεταγωγικό αεροσκάφος EC-130 συγκρούστηκαν στο έδαφος στην ανατολική έρημο του Ιράν.
Αυτή η αποτυχημένη επιχείρηση, σε συνδυασμό με την ταπείνωση που ένιωσε κανείς από το θέαμα των Αμερικανών ομήρων με κουκούλα να παρελαύνουν μπροστά στις κάμερες στην Τεχεράνη, ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στην εκλογική ήττα του Κάρτερ αργότερα εκείνο το έτος. "Δεν ξέρω αν θα είχε κερδίσει τις εκλογές", δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους των New York Times την περασμένη εβδομάδα, "αλλά σίγουρα δεν είχε καμία πιθανότητα μετά από εκείνη την καταστροφή". Αλλά 46 χρόνια αργότερα, υπάρχει ένα μεγαλύτερο ερώτημα που καθοδηγεί τους στρατιωτικούς υπολογισμούς της Ουάσινγκτον: τι προσπαθεί πραγματικά να πετύχει η κυβέρνηση Τραμπ στο Ιράν;
Διαβάστε ακόμα: Πώς μπορούν να βοηθηθούν οι Ιρανοί
Ο Πρόεδρος Τραμπ πιθανότατα προσπαθεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά του ιρανικού καθεστώτος, είπε ο Τόντμαν, αντί να το ανατρέψει. "Νομίζω ότι οι κίνδυνοι αλλαγής καθεστώτος είναι τόσο μεγάλοι που δεν πιστεύω ακόμη ότι αυτός είναι ο πρωταρχικός του στόχος εδώ", πρόσθεσε. "Θα μπορούσαν να είναι περισσότερες παραχωρήσεις στις πυρηνικές συνομιλίες. Θα μπορούσε να είναι να σταματήσει η καταστολή. Θα μπορούσε επίσης να είναι να προσπαθήσει να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις που οδηγούν σε... κάποιο είδος άρσης των κυρώσεων". Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι στοιχεία του ιρανικού καθεστώτος έχουν επικοινωνήσει, ανυπόμονα να διαπραγματευτούν, πιθανώς για να συνεχίσουν τον διάλογο για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας. "Αυτό που ακούτε δημόσια από το ιρανικό καθεστώς είναι αρκετά διαφορετικό από τα μηνύματα που λαμβάνει η κυβέρνηση κατ' ιδίαν", δήλωσε η Λίβιτ τη Δευτέρα, προσθέτοντας ότι η διπλωματία ήταν "πάντα η πρώτη επιλογή".
Εν τω μεταξύ, ανώνυμοι αξιωματούχοι δήλωσαν στη Wall Street Journal ότι ο Αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς είναι ένας από τους λίγους που προτρέπουν τον Τραμπ να επιδιώξει πρώτα τη διπλωματία. "Το πιο έξυπνο πράγμα που έχουν κάνει", δήλωσε ο Βανς στους δημοσιογράφους την περασμένη Πέμπτη, "είναι να έχουν μια πραγματική διαπραγμάτευση με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το τι πρέπει να δούμε όσον αφορά το πυρηνικό τους πρόγραμμα". Αλλά αν συνεχιστεί μια αιματηρή καταστολή σε όλο το Ιράν, η διπλωματία κινδυνεύει να φανεί ως αδυναμία. "Αν δεν είναι αρκετή, αποθαρρύνει τους διαδηλωτές", είπε ο Τόντμαν. Ίσως έχοντας αυτό κατά νου, και με τις φρικιαστικές αφηγήσεις που αναδύονται από το Ιράν παρά το μπλακ άουτ στο διαδίκτυο, ο πρόεδρος έχει δηλώσει ότι μπορεί να αισθάνεται υποχρεωμένος να δράσει ακόμη και πριν εξερευνηθούν οι διπλωματικές οδοί.
Ένα περιορισμένο πλήγμα, πιστεύουν ορισμένοι, θα μπορούσε να βοηθήσει στην ενθάρρυνση των διαδηλωτών, ενώ παράλληλα θα ενημέρωνε το καθεστώς ότι μπορεί να υπάρξουν χειρότερα. "Το μόνο που έχει να κάνει ο Τραμπ είναι να πυροβολήσει για να προκαλέσει πανικό στο εσωτερικό του καθεστώτος", δήλωσε ο Μπιλάλ Σάαμπ, συνεργάτης στο Πρόγραμμα Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής στο Chatham House. "Ένα αμερικανικό πλήγμα θα μπορούσε να ενθαρρύνει τους διαδηλωτές και να αποσπάσει την προσοχή του καθεστώτος", πρόσθεσε. Αλλά ο Σάαμπ είπε ότι η στρατιωτική δράση θα μπορούσε επίσης να γυρίσει μπούμερανγκ. "Θα μπορούσε να σκληρύνει την αποφασιστικότητα του καθεστώτος και την ακόμη μεγάλη βάση υποστήριξής του σε όλη τη χώρα. Μια συσπείρωση γύρω από τη σημαία δεν θα ήταν σοκαριστική", είπε. "Αυτό είναι πιο πιθανό... αν το πλήγμα είναι συμβολικό ή μεμονωμένο".
Είναι ένα πολύπλοκο σύνολο υπολογισμών για τον πρόεδρο, που επιδεινώνεται από τη γνώση ότι το Ιράν έχει απειλήσει να απαντήσει σε οποιαδήποτε αμερικανική επίθεση. Και παρά τη ζημιά που προκλήθηκε από τις ισραηλινές και αμερικανικές επιθέσεις, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει ένα σημαντικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων.
Σε όλη τη Μέση Ανατολή, οι σύμμαχοι και οι πληρεξούσιοι του Ιράν μπορεί να έχουν εξαφανιστεί - όπως ο πρώην πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ - ή να έχουν αποδυναμωθεί, όπως συμβαίνει με τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, αλλά ο "Άξονας της Αντίστασης" δεν έχει ακόμη εξαντληθεί. Οι Χούθι στην Υεμένη και οι σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ εξακολουθούν να είναι ικανοί για δράση. Μεταξύ των φωνών που προτρέπουν τον Πρόεδρο Τραμπ να ενεργήσει με τόλμη είναι ο άνθρωπος που προσφέρεται να ηγηθεί της μετάβασης του Ιράν από την κυριαρχία των κληρικών. "Ο πρόεδρος έχει μια απόφαση να πάρει αρκετά σύντομα", δήλωσε στο CBS News ο Ρεζά Παχλαβί, ο εξόριστος γιος του τελευταίου μονάρχη του Ιράν. "Ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλιστεί ότι θα σκοτωθούν λιγότεροι άνθρωποι στο Ιράν είναι να παρέμβουμε νωρίτερα", είπε. "Έτσι, αυτό το καθεστώς καταρρέει επιτέλους και βάζει τέλος σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε".
Ακούγεται απλό. Είναι όμως;
Add comment
Comments