Δείτε πώς θα μπορούσε να μοιάζει η επερχόμενη δημοσιονομική κρίση των $51 τρισ.

Το εθνικό χρέος, το οποίο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αγνοεί με κάθε δυνατό τρόπο, βγαίνει εκτός ελέγχου. Το εθνικό χρέος στις 26 Ιανουαρίου 2025 ήταν $38,5 τρις. Μέχρι το 2030, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης $2,01 τρις. σε 10 χρόνια, το εθνικό χρέος θα είναι $48,9 τρισ. Αντικαταστήστε τον ρυθμό ανάπτυξης των τελευταίων πέντε ετών, $2,5 τρις., και μπορείτε να αυξήσετε το χρέος κατά άλλα $2 τρις. στα $50,9 τρις. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;

Είναι περίπλοκο, με πολλαπλές κατηγορίες κινδύνου, σύμφωνα με μια νέα έκθεση της μη κερδοσκοπικής, μη κομματικής Επιτροπής για έναν Υπεύθυνο Ομοσπονδιακό Προϋπολογισμό (CRFB). Κάθε μία από τις κατηγορίες τελικά καταρρέει στα κεφάλια όλων όσων ζουν στη χώρα χωρίς δίχτυ ασφαλείας.

Το έγγραφο της CRFB εξηγεί ότι όταν τα πράγματα πάνε πολύ άσχημα σε μια χώρα, το αποτέλεσμα ονομάζεται δημοσιονομική κρίση, γνωστή και ως κρίση δημόσιου χρέους, και είναι "ένα έντονο οικονομικό σοκ ή ύφεση που προκαλείται ή πυροδοτείται από υψηλά επίπεδα τρέχοντος ή αναμενόμενου δημόσιου δανεισμού".

Υπάρχουν έξι κατηγορίες δημοσιονομικής κρίσης, οι οποίες σχεδόν όλες είναι άμεσο ή έμμεσο αποτέλεσμα του υπέρογκου εθνικού χρέους:

1. Χρηματοοικονομική - Υπάρχει μειωμένη εμπιστοσύνη στην έκδοση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων ομολόγων. Οι αποδόσεις (τα επιτόκια που πρέπει να προσφέρουν αυτά τα ομόλογα για να προσελκύσουν αγοραστές) αυξάνονται απότομα. Οι traders γίνονται επιφυλακτικοί απέναντι στην πτώση των τιμών των ομολόγων και πιθανώς πανικοβάλλονται διεθνώς. Η πίστωση γενικά επιβραδύνεται ή παγώνει. Βασικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καταρρέουν.
   
2. Πληθωρισμός  - Μια κυβέρνηση προσπαθεί να διαχειριστεί το εκρηκτικό χρέος μέσω αυτού που το CRFB ονόμασε νομισματοποίηση, το οποίο είναι ένα σύνολο τεχνικών χειραγώγησης, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής μείωσης των επιτοκίων ή αυτού που ονόμασαν "οικονομική καταστολή", οποιαδήποτε ή όλες από τις οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ταχεία αύξηση του πληθωρισμού, πολύ περισσότερο από ό,τι συνέβη το 2021 και το 2022.
   
3. Λιτότητα - Ιστορικά, ένας από τους τρόπους με τους οποίους οι κυβερνήσεις προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το χρέος, είναι μέσω προγραμμάτων λιτότητας, απότομης αύξησης των φόρων και σημαντικών περικοπών δαπανών. Τα αποτελέσματα είναι σοβαρή ύφεση και ταλαιπωρία για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
4. Νόμισμα - Το νόμισμα μιας χώρας απειλείται από το υπερβολικό χρέος.Όταν οι αγορές γίνονται επιφυλακτικές, η αξία του νομίσματος μειώνεται, επειδή η αξία είναι στην πραγματικότητα συνάρτηση της αντίληψης. Υπήρχε μια εποχή στον 19ο έως τον 20ό αιώνα που μπορούσες να αγοράσεις έναν πίνακα του Βαν Γκογκ ή του Πικάσο για ένα τραγούδι. Τώρα αξίζουν πολλά. Αλλά οι αλλαγές τρέχουν και αντίστροφα. Το δολάριο ΗΠΑ είναι το κύριο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, παρέχοντας πολλά πλεονεκτήματα σε ολόκληρη τη χώρα και σε όλους όσους ζουν εδώ, τα οποία θα εξαφανίζονταν.
5. Πτώχευση - Συνταγματικά, μέσω της 14ης Τροπολογίας, οι ΗΠΑ δεν επιτρέπεται να αθετήσουν το χρέος τους. Αλλά, πολλά πράγματα που συμβαίνουν δεν προβλέπονται από το Σύνταγμα. Όπως εξήγησε κάποιος σε έναν πρώην υπάλληλο του Κογκρέσου, ο οποίος κάποτε μου μοιράστηκε την αναλογία, από οικονομικής άποψης, μια πτώχευση των ΗΠΑ θα ήταν σαν να πυροδοτούνταν ταυτόχρονα κάθε πυρηνικό όπλο. Το ερώτημα είναι αν κάθε ζωντανό πράγμα θα εξαλειφόταν (ίσως εκτός από μερικές κατσαρίδες) ή αν η επίδραση θα ήταν κάτι απλώς απίστευτα φρικτό.
6. Σταδιακή φθορά - Σύμφωνα με τα λόγια του CRFB, "Το βιοτικό επίπεδο και η δημοσιονομική και νομισματική ευελιξία θα μπορούσαν σταδιακά να διαβρωθούν ως απάντηση στο αυξανόμενο χρέος, προκαλώντας ενδεχομένως τόση ή και μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη ζημιά από μια οξεία άμεση κρίση".

Διαβάστε ακόμα: Ιράν: Κράτος μωσαϊκό με εσωτερικές συγκρούσεις