Εξήντα - σαράντα. Αν δεν αλλάξει κάτι τους επόμενους 12 μήνες, κι αν το ΠΑΣΟΚ δεν στρίψει προς την κυβερνησιμότητα αντί της διαμαρτυρίας, η διαχωριστική γραμμή του 2027 θα είναι η εξής: από τη μια η κυβέρνηση με την όποια φθορά κουβαλάει και από την άλλη οι "τα πάντα όλα" - αυξήσεις, επιδοτήσεις, ράπισμα στη διαπλοκή και τη διαφθορά και όσα ζητάει το "μέσα μας".
Η χώρα μπήκε στο 2026 με μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή. Από τη μια πλευρά ο Μητσοτάκης με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την ακρίβεια, το Στεγαστικό, τη λειψυδρία, την κυβερνητική φθορά, τον εξοπλισμό για το FIR (που μοιάζει με σαράβαλο Fiat), τα τρένα και τη γραμμή Αθήνα – Θεσσαλονίκη, το βαθύ κράτος, τον Ερντογάν, τον Πούτιν, τον Τραμπ και ό,τι άλλο μπορεί να ξημερώσει σε αυτή την όμορφη χώρα και σε αυτό τον κόσμο που τρελάθηκε… Καθόλου ελκυστικό όλο αυτό. Από την άλλη; Αυτό που θέλει το "μέσα μας", αυτά που εμείς, οι απλοί πολίτες, θα μπορούσαμε να κάνουμε αν γινόμασταν πρωθυπουργοί για μια μέρα. "Τα πάντα όλα": αυξήσεις, επιδοτήσεις, ράπισμα στη διαπλοκή και τη διαφθορά και όσα ζητάει η ψυχούλα μας για να ηρεμήσει.
Οσα δεν κάνουν δηλαδή οι άλλοι, αυτοί που κυβερνάνε, γιατί τους κρατάνε. Τότε τους κρατούσε η Siemens και μας έριξαν κάτω από τη γερμανική μνημονιακή μπότα. Σήμερα ξεπληρώνουν γραμμάτια στον Μπιλ Γκέιτς για το μπόλι, στον Σόρος και ένας Θέος ξέρει ποιους άλλους νεοταξίτες που απειλούν το έθνος και τη θρησκεία μας. Ο λαός όμως αντιδρά. Πριν από έντεκα χρόνια ήταν το ράπισμα στους δανειστές και η διαγραφή του επονείδιστου χρέους με ιερουργό "έναν ήρωα με παντούφλες", τον βέλγο Ερίκ Τουσέν. "Η ελπίδα έρχεται" έλεγε το πρώτο τηλεοπτικό σποτ του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015. Ο λαός αγκάλιασε την "ελπίδα". Με ποιο τρόπο;
Επιβραβεύοντας όσους πρωταγωνίστησαν στις πλατείες των Αγανακτισμένων και όσους φώναζαν "Παπούλια προδότη" σε έναν άνθρωπο, τον πρώην ΠτΔ Κάρολο Παπούλια, που είχε πολεμήσει τον γερμανό κατακτητή: ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε στις 25/1/2015 ποσοστό 36,34%, οι ΑΝΕΛ του Καμμένου 4,75% και η Χρυσή Αυγή του Μιχαλολιάκου 6,28%. Εξι μήνες μετά ο λαός είπε το βροντερό "Όχι" τον Ιούλιο του 2025. Το λεγόμενο "αντισυστημικό μέτωπο" κατατρόπωσε με άνεση το λεγόμενο "μέτωπο της λογικής" με 61,31% έναντι 38,69%.
Αυτό το πλειοψηφικό 60% είναι και σήμερα παρόν και μπορεί κιόλας να έχει μεγαλώσει. Στις δημοσκοπήσεις, η ΝΔ κινείται πέριξ του 30% και στο "μέτωπο της λογικής" μπορεί να προσθέσει κανείς μόνο ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ. Οχι προφανώς εκείνο που φλερτάρει με τα κόμματα διαμαρτυρίας. Μετά την εμφάνιση της Καρυστιανού ως κεντρικού προσώπου στο λεγόμενο "αντισυστημικό μέτωπο", με βάση πάντα τη φωτογραφία της στιγμής, το δώρο που κάνει ένα κατά το ήμισυ "αντισυστημικό" ΠΑΣΟΚ στον κ. Μητσοτάκη είναι αληθινά ανεκτίμητο. Γιατί το "δωμάτιο" του 40% που αντιπροσωπεύει στη χώρα το λεγόμενο "μέτωπο της λογικής" είναι μεγαλύτερο από το 30% που καταλαμβάνει αυτή τη στιγμή ο κ. Μητσοτάκης με βάση τις δημοσκοπήσεις. Σήμερα, 11 χρόνια μετά την εποχή του "Η ελπίδα έρχεται", οι ίδιες διαχωριστικές γραμμές χαράσσονται ξανά.
Γιατί οι… ελπίδες ξανάρχονται. Με εύκολες λύσεις για όλα που σου σηκώνεται η τρίχα και υποσχέσεις για "θεραπεία" της κοινωνίας από τη σήψη, τη διαφθορά και τη διαπλοκή οι οποίες παραπέμπουν σε ιστορίες με γύψους —πόσο ταιριαστό είναι αυτό το "δεν θέλουμε κανέναν πολιτικό"… Επομένως, αν το ΠΑΣΟΚ δεν κάνει μια αποφασιστική στροφή προς τη σταθερότητα, η πόλωση ανάμεσα στο 60% του «αντισυστημικού μετώπου και στο υπόλοιπο 40% θα μπορούσε να πλήξει τη Χαριλάου Τρικούπη.
Οδηγώντας πίσω στον Μητσοτάκη ακόμη και όσους τον βρίζουν από από το πρωί μέχρι το βράδυ για τα όποια στραβά και τα όποια λάθη του. Εντρομοι ότι έρχεται να τους θεραπεύσει και να τους αποκαθάρει το υπό δημιουργία μαύρο μέτωπο. Με λιβάνι, αγιαστούρα και απειλές.
Add comment
Comments