Υπάρχει ένα γνωστό ανέκδοτο για έναν κυνηγό που προσπαθούσε να σκοτώσει μια θεόρατη αρκούδα. Παρά το ότι κάθε φορά χρησιμοποιούσε όλο και πιο αποτελεσματικά όπλα, η αρκούδα ούτε γρατζουνιά δεν πάθαινε, και πάντα το σκηνικό κατέληγε με την αρκούδα να "διακορεύει" τον κυνηγό.
Κάποια στιγμή αποφάσισε ο κυνηγός να κάνει χρήση του πιο δυνατού του όπλου. Πλησίασε την αρκούδα την στόχευσε και η αρκούδα έπεσε κάτω. Ο κυνηγός αναφώνησε "Αρκούδα, ο κυνηγός σε σκότωσε". Απτόητη - φευ - η αρκούδα, σηκώθηκε πάλι αγρατζούνιστη και του λέει "π@π@ρια κυνηγός, για την "διακόρευση έρχεσαι".
Ωραίο ανέκδοτο, διασκεδαστικό αλλά που κολλάει με την επικαιρότητα; Για την ακρίβεια, πιο ταιριαστό ανέκδοτο δεν μπορούσε να υπάρξει.
Παρακολουθώ τις χρόνιες προσπάθειες χαριτωμένων συμπολιτών μας, οι οποίοι προσπαθούν να χτυπήσουν το "σύστημα", να φέρουν την πλήρη ανατροπή, να τα "αλλάξουν" όλα, να επιβάλλουν τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία και διάφορα άλλα πολύ φιλόδοξα, ανακαλύπτουν διάφορους Μεσσίες ανά περιόδους, τους εμπιστεύονται, τους ακολουθούν, τους δοξάζουν, δακρύζουν από τη συγκίνηση όπως η κα Γιάμαλη όταν εξελέγη ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί τα "όνειρα θα έπαιρναν εκδίκηση", και τελικά καταλήγουν, πάντα μα πάντα διακορευμένοι.
Και ποτέ μα ποτέ δεν έφταιγαν οι ίδιοι, πάντα φταίει ο Μεσσίας που απεδείχθη ψευδοπροφήτης, εφεδρεία του "συστήματος" για να προσφέρει ερωτικές απολαύσεις στην αρκούδα.
Έτσι και σήμερα, θεώρησαν ότι βρήκαν στο πρόσωπο της κας Καρυστιανού τον νέο Μεσσία, το πρόσωπο που θα καθάριζε τους στάβλους του Αυγεία, θα έβαζε τους πάντες στη φυλακή, θα απολύμαινε με χλωρίνη τη δικαιοσύνη και εν γένει θα μας οδηγούσε στη γη της Χαναάν. Και παλεύουν τώρα να αποφύγουν να πρέπει να δίνουν προίκες για να παντρεύουν τις κόρες τους. Αν δεν τους οδηγούνε και με σεντόνια - σαν τον Λάμπρο Κωνσταντάρα - στα αστυνομικά τμήματα σε περίπτωση μοιχείας (ξενοπηδήματος κατά την αργκό), και τυχερούς θα τους πεις.
Δεν τους φοβάμαι όμως. Μπορεί η κα Καρυστιανού να απεδείχθη και αυτή ψευδοπροφήτης, όμως κάποιος άλλος θα εμφανιστεί. Κορόιδα υπάρχουν.
Αυτή η Μεσσιανική αντίληψη, που διακάτεχε τους Ιουδαίους επί Ρωμαϊκής κατοχής, και που αναζητούσαν τον Μεσσία που θα ερχόταν να τους απελευθερώσει, περιέργως φτάνει έως τις μέρες μας. Τι είναι όμως η επίκληση του Μεσσία; Είναι στην ουσία η παραδοχή μιας αδυναμίας. Δεν χρειάζονταν Μεσσία οι Ιουδαίοι, οι ίδιοι έφταναν υπό συνθήκες. Απλά ένιωθαν αδύναμοι να αναλάβουν δράση.
Επίσης συνιστά μια άρνηση της ίδιας της δημοκρατίας. Η δημοκρατία, ως πολίτευμα, μπορεί να έχει τις χίλιες όσες αδυναμίες της (ως επισήμαινε ο Τσώρτσιλ), είναι όμως το πολίτευμα της ατομικής ευθύνης. Το πολίτευμα που αποκλείει τους Μεσσίες. Τους εξ ουρανού ερχόμενους. Όποιος επιθυμεί Μεσσίες, θα πρέπει να τους αναζητήσει σε άλλα πολιτεύματα. Στον Μουσολίνι, στον Χίτλερ, στον Στάλιν που τον βαλσάμωσαν κιόλας ως Φαραώ για να τον προσκυνούν και νεκρό.
Η δημοκρατία είναι ό,τι λέει το Σύνταγμά μας. Επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Όχι συλλογικά. Ατομικά. Στην καθημερινή τους δράση, στις καθημερινές τους ενέργειες, στις καθημερινές τους επιλογές. Κυρίως τις επιλογές. Για να αλλάξει το οτιδήποτε στραβό στον τόπο μας, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς. Και επειδή δεν βρίσκουμε λόγους να αλλάξουμε εμείς, αναμένουμε τον Μεσσία για διορθώσει τα στραβά.
Αυτή η Μεσσιανική αντίληψη κουβαλά και μια εσχατολογική προσέγγιση, μια ελπίδα για το πέρασμα στον "χαμένο παράδεισο", τη συμβολή πάντα του Μεσσία. Εκεί που όλα θα είναι τέλεια, αρμονικά και εκ θεού οριζόμενα. Μόνο που δεν υπάρχουν παράδεισοι. Δεν υπάρχουν τέλεια συστήματα, ούτε τέλειες κοινωνίες, γιατί δεν υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι. Πάντα υπάρχουν και θα υπάρχουν και ατέλειες και αδικίες και διαφθορά και διαπλοκή και ρουσφέτι και όλα τα κακά της μοίρας μας. Και κανένας Μεσσίας δεν θα τα εξαφανίσει σαν το Azax. Μπορούμε να τα βελτιώσουμε, να τα αμβλύνουμε, να προοδεύσουμε. Και το κάνουμε. Δεν είναι ίδια η Ελλάδα του 2025 με την Ελλάδα του 1925. Και ας μην μεσολάβησαν Θεάνθρωποι.
Όλα είναι στο χέρι μας. Και ας αφήσουμε το ανόητο "κυνήγι".
Πόσο διακόρευση να αντέξει και ένας άνθρωπος;
Add comment
Comments