Ο κος Νατσιός είναι καθηγητής μέσης εκπαίδευσης θεολόγος. Είναι και πολιτικός. Όταν αποφασίζεις να ενταχθείς στην πολιτική, η δεύτερη ιδιότητα κυριαρχεί της πρώτης. Μπορεί να είσαι όσο Χριστιανός επιθυμείς, όμως πρωτίστως είσαι πολιτικός, ήτοι φορέας της κοσμικής εξουσίας. Όχι της θεϊκής.
Αν πχ ο Ελληνικός λαός επιλέξει να του προσφέρει τη θέση του πρωθυπουργού και μας κάτσει πάλι μια πανδημία, στο δίλημμα "συμβουλεύομαι τους επιστήμονες ή την ιερά σύνοδο", είναι εγκληματικό να επιλέξεις το δεύτερο. Και να θεραπεύεις τους ασθενείς ψεκάζοντάς τους με αγιασμό, αναφωνώντας ταυτόχρονα "Κύριε ημών Ιησού Χριστέ", όπως μας προέτρεπε ο μητροπολίτης Αμβρόσιος.
Ο ίδιος μπορείς να αποφύγεις τα νοσοκομεία και να πίνεις λάδι από καντήλια, όταν διοικείς έναν λαό όμως, δεν καλείσαι να του επιβάλεις τους αναχρονισμούς σου.
Ο κος Νατσιός, πονηρά ποιών, κάνει πως το λησμονεί. Γιατί θεωρεί - ορθά - πως η πολιτική του επιβίωση συναρτάται από την ψήφο των θρησκόληπτων και την υποστήριξη των κατά τόπους μοναστηριών. Αυτό πράττει και η κα Καρυστιανού τασσόμενη κατά των αμβλώσεων. Εδώ όμως, δεν ακυρώνει μόνο τον διπλό του ως πολιτικού, αλλά και τον ρόλο του ως θεολόγου. Μετατρέπεται σε μέγα αντικληρικαλιστή.
Γιατί δημιουργήθηκαν οι θρησκείες; Για να δώσουν εξηγήσεις σε όσα ο άνθρωπος αδυνατούσε να εξηγήσει μέσω της παρατήρησης. Και στις πρώτες κοινωνίες, ο εκπρόσωπος της θρησκείας - μάγος - αναλάμβανε και την "εξουσία". Στην πορεία κάποιοι αμφισβήτησαν τη συγκέντρωση όλης της δυνάμης στον μάγο και έτσι επήλθε η διάκριση κοσμικής και θεϊκής εξουσίας.
Παρά τη βελτίωση της γνώσης και της συνακόλουθης λογικής επεξήγησης των φυσικών φαινομένων, αλλά και τη μεταφορά της ευθύνης των αποφάσεων στους "κοσμικούς", οι θρησκείες διατηρούσαν ακμαίες δυνάμεις. Γιατί;
Πρώτον γιατί μια βασικότατη απορία δεν μπορούσε καμία επιστημονική εξέλιξη να επιλύσει. Τη μεταθανάτια ζωή. Η επιστήμη ουσία την αρνείται. Οι άνθρωποι δεν συμβιβάζονται με αυτή την ιδέα. Προτιμούν τα βολικά θρησκευτικά αφηγήματα. Ο δεύτερος λόγος είναι πιο σπουδαίος. Μπορεί οι "κοσμικοί" να πήραν την εξουσία, ποια ήταν όμως η βάση της νομιμοποίησης αυτής της εξουσίας; Γιατί να κυβερνά ο Χ και όχι ο Ψ;
Εδώ οι θρησκείες έπαιζαν βασικό ρόλο. Προσέφεραν νομιμοποίηση. Ο Χ κυβερνούσε "ελέω Θεού". Αυτό αρκούσε. Και μόνο οι εκκλησίες μπορούσαν να σφραγίσουν αυτό το "ελέω Θεού". Με το αζημίωτο και για χιλιετίες. Μέχρι τον 18ο αιώνα, ο βασιλιάς της Γαλλίας "ελέω Θεού" κυβερνούσε.
Στην εποχή μας όλα αυτά έχουν ως ζητούμενα ημιεξαφανιστεί. Και έτσι έχουν εξαφανιστεί και χιλιάδες θρησκείες ανά τον κόσμο. "Μοίρα των ανθρώπων ο θάνατος και μοίρα των Θεών η λήθη" σοφά έγραφε ο Καραγάτσης. Και χιλιάδες Θεοί ακολούθησαν τη μοίρα της "λήθης".
Ποιοι Θεοί επιζούν; Οι ευφυείς. Αυτοί των οποίων οι εκκλησίες δεν πολυανέλυαν στα "ιερά κείμενα" τα φυσικά φαινόμενα και τα "βρήκαν" σιωπηρώς με την επιστήμη.
Στο "The King and I", ο βασιλιάς του Σιάμ (σημερινή Ταϋλάνδη), είναι βέβαιος (βάσει των ιερών κειμένων) ότι η γη κινείται πάνω σε μια γιγάντια χελώνα. Τι πιθανότητες είχε ο Θεός του να μην ξεχαστεί;
Οι θρησκείες που επιζούν έδωσαν διαχρονικά πιο φλου ερμηνείες, που στο ελάχιστο βαθμό που γίνονταν συγκεκριμένες, οι εκκλησίες τους το έριξαν στον "συμβολικό" χαρακτήρα των γραφομένων.
Ταυτόχρονα, ο Πάππας, έστω και αιώνες αργότερα, ζήτησε συγγνώμη από τον Γαλιλαίο (ναι η γη γυρίζει), και εν γένει οι σύγχρονες εκκλησίες φροντίζουν να απέχουν των επιστημονικών συζητήσεων, αναλύσεων και ερμηνειών. Για λόγους επιβίωσης.
Αν συγκρουστούν ανοιχτά και δημόσια με την επιστήμη, ο δρόμος της λήξης ανοίγει διάπλατα. Και το γνωρίζουν.
Ο κος Νατσιός συγκρούεται με την επιστήμη στα πλέον στοιχειώδη, ούτε καν στο αν το μποζόνιο του Χιγκς είναι το "σωματίδιο του Θεού".
Και υποδαυλίζει την ίδια την ύπαρξη της εκκλησίας.
Πιο αντικληρικαλιστής πεθαίνεις.
Γ.Δ.
Add comment
Comments