Σκεφτείτε μια γειτονιά σε μια συνοικία, που οι κάτοικοι αγοράζουν λεμόνια από ένα μανάβικο. Τα λεμόνια έχουν κάποια τιμή. Ξαφνικά το κράτος αρχίζει και δανείζεται και να τυπώνει χρήματα τα οποία σαν χαρτοπόλεμος φτάνουν στο πορτοφόλι των κατοίκων της γειτονιάς. Συνεχίζουν να αγοράζουν τα ίδια λεμόνια, από τον ίδιο μανάβη που προμηθεύεται την ίδια ποσότητα καθημερινά. Λόγω της υπερβολικής ρευστότητας που έχουν τα νοικοκυριά, η τιμή των λεμονιών θα εκτοξευτεί. Θα έχουμε πληθωρισμό.
Ο πληθωρισμός είναι ένα φαινόμενο που παράγεται μόνο από το κράτος και από τη νομισματική πολιτική που ακολουθεί. Πληθωρισμό δεν μπορούν να παράξουν ούτε οι επιχειρήσεις, ούτε τα νοικοκυριά, για έναν απλό λόγο: Δεν έχουν πιεστήρια που να τυπώνουν χρήμα.
Θα έχετε ακούσει για τις συνεχόμενες ανόδους των τιμών των μετοχών, σε όλα τα χρηματιστήρια, με επίκεντρο τη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή αγορά, αυτή της Ν. Υόρκης. Στη Wall Street, οι εταιρείες στον τομέα του ΑΙ αποτιμώνται με βάση όχι τα κέρδη τους, αλλά τα κέρδη που κάπου, κάπως, κάποτε ίσως να εμφανίσουν.
Είναι ανόητοι οι επενδυτές στα χρηματιστήρια και συναλάσσονται σε τόσο υψηλές τιμές; Σε αξίες εταιρειών που συχνά δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα; Είναι τόσο ανόητοι όσο και τα νοικοκυριά του παραδείγματος της γειτονιάς μας, που αγοράζουν σε εξωφρενικές τιμές τα λεμόνια.
Οι τιμές των μετοχών δεν ανεβαίνουν, πληθωρίζονται. Και όταν λέμε πληθωρίζονται, δεν εννούμε ότι ενσωματώνουν την ετήσια επίδραση του πληθωρισμού στα κέρδη των εταιρειών, εννοούμε ότι φουσκώνουν λόγω πληθωρισμού.
Όπως τα λεμόνια, και οι μετοχές των εταιρειών που διαπραγματεύονται είναι πεπερασμένες. Μόνο που τα χρήματα που διαθέτουν όσοι συναλάσσονται με μετοχές είναι πολύ περισσότερα σε σχέση με το παρελθόν. Και σε αντίθεση με τα λεμόνια, οι επενδυτές έχουν κάτι που δεν έχουν τα νοικοκυριά. Μόχλευση. Μπορούν να "ρισκάρουν" πολλαπλάσια χρήματα από όσα έχουν στον κουμπαρά τους. Άρα αν έχετε ένα ευρώ και η μόχλευση είναι 1/10, θα τζιράρετε στο χρηματιστήριο 10 ευρώ. Αν έχετε 10 ευρώ, πλέον τζιράρετε 100. Η άνοδος γίνεται εκθετική.
Διαβάστε ακόμα: Συμφέρει να είσαι μπαταχτσής
Τόσο το ευρώ, όσο και το δολάριο, είναι νομίσματα που μετά την χρηματοοικονομική κρίση του 2008, αλλά και την πανδημία, είδαν την αποθεματική τους βάση να πενταπλασιάζεται έως και να δεκαπλασιάζεται. Με βάση το πιο πάνω παράδειγμά μας, πράγματι, αυτός που είχε ένα ευρώ, τώρα έχει δέκα, και τζιράρει 100 - εκεί που τζίραρε 10 -.
Έτσι, τα περιουσιακά στοιχεία που λέγονται μετοχές πληθωρίζονται. Και όχι μόνο. Επειδή αυτή η έκκρηξη ρευστότητας είναι κατά βάση συγκεντρωμένη σε μεγάλα μαγαζιά και εύπορους ιδιώτες, πληθωρίζεται ό,τι έχει την ανάγκη σημαντικής επένδυσης για να αποκτηθεί. Πληθωρίζονται τα έργα τέχνης, πληθωρίζεται η αξία των κατοικιών, και για να βγαίνει και η ανάλογη απόδοση στη νέα αξία των σπιτιών, πληθωρίζονται και τα ενοίκια.
Δεν υπάρχει χώρα στον πλανήτη που να μην αντιμετωπίζει στεγαστική κρίση, που προσπαθεί να λύσει με παρεμβάσεις στο AirBnb. Πήρε φωτιά το μάτι της κουζίνας και εμείς ρίχνουμε το νερό στην κουρτίνα που άρπαξε.
Ο πληθωρισμός όμως είναι στα πλαίσια του υγιούς πληθωρισμού διεθνώς, ήτοι πέριξ του 2%. Σε αυτό έπαιξε ρόλο η πολιτική επιτοκίων των κεντρικών τραπεζών, κυρίως όμως έχει να κάνει με το ότι, δεν έχουμε πολύ μεγάλη διασπορά της υπερβάλλουσας ποσότητας χρήματος στα νοικοκυριά των αναπτυγμένων οικονομιών, που μάλλον αντιμετωπίζουν και φαινόμενα συρρίκνωσης του εισοδήματός τους. Άρα η κατανάλωση που επηρεάζει το καλάθι του πληθωρισμού, δεν "ξεφεύγει" προς το παρόν πληθωριστικά, γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα υποστήριξης των υψηλών τιμών από τον μέσο καταναλωτή.
Αυτό το ατελείωτο όμως πέτσινο fiat χρήμα, πρέπει κάτι να γίνεται, κάπου να επενδύεται, κάπως να παράγει αποδόσεις. Μπορεί να δείτε κάποια στιγμή να αποσύρεται ελάχιστα από τις μετοχές για να "παίξει" στα εμπορεύματα ή για να τζογάρει στα πολύτιμα μέταλλα, όμως και αυτό είναι συγυριακό. Πάλι στο ταμπλό θα επιστρέψει, θα εξακολουθεί να φουσκώνει τις αποτιμήσεις για να γράφει εν πολλοίς λογιστικά κέρδη. Άλλωστε στα μέταλλα πάνε όσοι μερικώς αποσύρονται από τα κρατικά χρέη. Όμως και πάλι, να εγκαταλείψουν τα κρατικά χρέη δεν μπορούν, γιατί θα κινδυνέψει η ήδη τεράστια έκθεσή τους στον υπερδανεισμό των κρατών για να μοιράζουν επιδόματα.
Γι' αυτό, μην τις φοβάστε τις μετοχές, όσο το χρήμα ρέει άφθονο, όταν ακούτε για νέα κρατικά δάνεια, για νέες ποσοτικές χαλαρώσεις. Ακόμα και μια διόρθωση, απλά ευκαιρία θα είναι για να τοποθετηθεί κανείς πιο φθηνά.
Τα κράτη θα φροντίζουν για τις αποδόσεις σας, μέχρι να κατέβει ο υπέρμετρος πληθωρισμός και στα καρότα και τότε, ο σώζων ευατόν σωθήτο.
Add comment
Comments