Η Κούβα σήμερα περνάει μια ανθρωπιστική κρίση. Όχι ότι πριν ζούσανε και σαν Μπρούκληδες. Όσοι έχουμε επισκεφτεί το πανέμορφο νησί της Καραϊβικής, μόνο φτώχεια και άθλιο βιοτικό επίπεδο συναντήσαμε.
Και ας έχει σαν σημαντική πηγή εσόδων τον τουρισμό. Και ας διαχειρίζεται 2 παγκόσμια brands (πούρα και ρούμι). Ενώ έχει τον ίδιο πληθυσμό με την Ελλάδα, έχει μόλις το 35% του ΑΕΠ της χώρας μας, και ας περάσαμε μια χρεοκοπία.
Άλλη μια περίπτωση που ο σοσιαλισμός δεν εφαρμόστηκε σωστά.
Σήμερα, οι ΗΠΑ, θέλουν να εφαρμόσουν στην Κούβα λύση τύπου Βενεζουέλας. Όχι να συλλάβουν τον πρόεδρό τους. Να τους κάνει να συμβιβαστούν - όπως η επαναστάτρια Τσαβική Νάνσι Ροντρίγκες στο Καράκας - μέσω οικονομικής ασφυξίας.
Οι ειδήσεις που έρχονται από την Αβάνα, αναφέρουν τεράστιο ενεργειακό έλλειμμα, σε συνδυασμό με τα ελλείμματα στην παραγωγή και την προσφορά προϊόντων, που άλλωστε είναι και συνώνυμα του σοσιαλισμού.
Να τους λυπηθούμε; Να τους συμπαρασταθούμε; Να ζητήσουμε να σταματήσει η οικονομική ασφυξία τους;
Ανθρώπινα, η απάντηση είναι ναι. Ήταν ναι όμως και "χθες" που δεν υπέφεραν από τους αποκλεισμούς των ΗΠΑ (το εμπάργκο από το 1962 ήταν μικρής οικονομικής επίπτωσης), υπέφεραν από το αυταρχικό σοσιαλιστικό καθεστώς που τους στερούσε και τις πιο στοιχειώδεις ελευθερίες και τους καταδίκαζε στην αιώνια φτώχεια, πουλώντας δηλητήριο του μπλε σκορπιού σαν φάρμακο για τον καρκίνο (κάτι σαν το νερό του Καματερού).
Ναι, να μην έχουν ελλείψεις σε καύσιμα και ενέργεια. Να μην έχουν γεμίσει σκουπίδια γιατί δεν υπάρχει βενζίνη για να κινηθούν τα απορριμματοφόρα. Και να μην "προσκυνήσουν" τις ΗΠΑ. Με μια προϋπόθεση:
Να το αποφασίσουν οι ίδιοι. Το οτιδήποτε. Αν θέλουν να ακολουθήσουν το σοσιαλιστικό μονοπάτι ή να γίνουν μια χώρα με πολιτικές ελευθερίες και ελεύθερες αγορές.
Να φτιαχτούν κόμματα, να δημοσιοποιήσουν τις θέσεις τους, να λειτουργούν ελεύθερα, να γίνουν ελεύθερες εκλογές , και το επόμενο δημοκρατικά εκλεγμένο κοινοβούλιο να αποφασίσει για το τι μέλλει γενέσθαι.
Αν αποφασίσει διατήρηση του σοσιαλιστικού εφιάλτη, εμείς μαζί τους. Να βγούμε και στους δρόμους για συμπαράσταση. Αν αποφασίσει έναν άλλο δημοκρατικό δρόμο, να μην θεωρηθούν οι εκλογές άκυρες, ή να μην μετράνε τις κάλπες όπως ο Μαδούρο.
Χωρίς αυτήν την προϋπόθεση, θα τους συμπαρίσταται μόνο αντιπροσωπεία του ΚΚΕ.
Στην Κούβα 2 πράγματα δεν ευδοκιμούν. Οι ελιές και η δημοκρατία.
Για τις ελιές δεν μπορούν να γίνουν και πολλά.
Ας γίνει επιτέλους κάτι για τη δημοκρατία.
Add comment
Comments