Εχθές ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση το ύψος του κατώτατου μισθού που η ίδια καθορίζει και επιβάλλει. Και δέχτηκε κριτικές γιατί έδωσε "μόνο" €40 τον μήνα, Να υπενθυμίσουμε ότι ο μηνιαίος (σε δωδεκάμηνη βάση) κατώτατος μισθός καθορίστηκε στα €1.073.
Να ξεκινήσουμε από μερικά βασικά. Η κυβέρνηση δεν δίνει. Ποτέ. Και δεν δίνει γιατί δεν έχει. Οι κυβερνήσεις δεν είναι επιχειρήσεις για να παράγουν πλούτο. Οι κυβερνήσεις απλά διαχειρίζονται δικό μας πλούτο που αποσπούν μέσω της φορολογίας. Κάνουν μνημόσυνα με ξένα κόλλυβα. Other's people money, που λένε οι Αγγλοσάξωνες.
Στην περίπτωση δε του βασικού μισθού, ούτε καν τα χρήματα που διαχειρίζονται δεν χρησιμοποιούνται στη μεγάλη τους πλειοψηφία. Τον βασικό μισθό τον πληρώνουν οι επιχειρήσεις. Δηλαδή μια κυβέρνηση επιβάλλει πόσα χρήματα θα δίνει ο "Α" στον "Β" για την παροχή μιας υπηρεσίας. Υπό αυτήν την έννοια, η θέση μιας κυβέρνησης είναι απλή. Οι "Α" είναι λίγοι, οι "Β" είναι οι πολλοί, άρα βάζοντας τους "Α", να δίνουν πολλά στους "Β", θα αποκτήσει περισσότερους ψηφοφόρους.
Μην ξεχνάμε εκλογές έρχονται. Άρα γιατί η κυβέρνηση να καθορίσει τον βασικό μισθό στα €920; Ας τον κάνει €1.500. Μήπως αυτή τον πληρώνει; Και του χρόνου, ένα μήνα προν τις εκλογές, τον κάνει €2.000 και τσιμπάει ένα 45% στην κάλπη καβαλώντας στο εύκολο και μια τρίτη θητεία. Με τα λεφτά των άλλων....πάντα.
Ευτυχώς, οι κυβερνήσεις στη χώρα διαχρονικά, δεν είναι τόσο υπερβολικά ανεύθυνες, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον βασικό μισθό. Αν η παρούσα κυβέρνηση κάνει το βασικό μισθό €2.000 για να εξασφαλίσει την επανεκλογή της, η - έτσι και αλλιώς - χαμηλή ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας θα πιάσει τελείως πάτο και η ανεργία θα εκτοξευτεί εκ νέου στα επίπεδα του 2019, εκεί στο 17-18%. Για αρχή.
Βεβαίως κάποιος - και δικαίως - θα ισχυριστεί ότι, με €1,073 μικτά τον μήνα, δεν ζεις, τουλάχιστον με τη δέουσα αξιοπρέπεια. Θα συμφωνήσω. Οι μέσες - μη υπερβολικές - ανάγκες ενός ατόμου δεν ικανοποιούνται επαρκώς με αυτά τα χρήματα. Με μια διαφορά. Ο μισθός δεν υπολογίζεται με βάση το ύψος των αναγκών του εργαζόμενου, αλλά με βάση το επίπεδο των δυνατοτήτων γενικά της οικονομίας και ειδικότερα μιας επιχείρησης. Φαντάζομαι ούτε ο Μολδαβός ζει άνετα με €250/μήνα βασικό μισθό, όμως τόσα μπορεί να προσφέρει η δική του οικονομία. Αν θέλουμε υψηλότερους μισθούς, δεν χρειαζόμαστε κυβερνητικά φιρμάνια, χρειαζόμαστε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης.
Και ποιες είναι οι δυνατότητες της οικονομίας; Ας σκεφτούμε το εξής απλό: Το 2026, λογικά, σε ονομαστικό επίπεδο θα πιάσουμε το ΑΕΠ του 2009.17 χρόνια μετά. Πόσο ήταν ο βασικός μισθός το 2009: €700. Πόσο είναι το 2026, με το ίδιο ονομαστικό ΑΕΠ; €920. Τι δικαιολογεί αυτήν την αύξηση του 32%, όταν η οικονομία ουδόλως αναπτύχθηκε ενδιάμεσα; Αυτό πρέπει να μας το απαντήσουν αυτοί που καθορίζουν τον βασικό μισθό.
Και εδώ έρχεται το εξής ερώτημα: Πρέπει το κράτος να καθορίζει έναν βασικό/κατώτατο μισθό;
Ας μην μπούμε σε σύνθετους οικονομικούς όρους και στις επισημάνσεις των οικονομολόγων. Ο βασικός μισθός είναι ένα υποδεκάμετρο που το βάζουμε οριζόντια και κανείς δεν επιτρέπεται να περάσει από κάτω. Δεν μας ενδιαφέρουν οι ειδικές συνθήκες του καθενός. Αφορά τους πάντες, αδιακρίτως.
Ένας κλάδος, ή ακόμα καλύτερη μια μεμονωμένη επιχείρηση πάει καλά. Έχει κέρδη. Αναπτύσσει πωλήσεις. Προφανώς μπορεί να δίνει μισθούς πάνω από τον βασικό. Και το κάνει, χωρίς να περίμενει την κα Κεραμέως. Αν όμως μια επιχείρηση έχει ζημίες και με το ζόρι παλεύει να μείνει στον αφρό μπας και βρει βιώσιμη αναπτυξιακή διέξοδο επιβίωσης. Μια αύξηση του εργατικού κόστους από το πουθενά, της βγάζει και τη συσκευή του οξυγόνου. Τι θα κάνει: Πρώτη αντίδραση, θα μειώσει το προσωπικό. Αυτό θα ψαλιδίσει τις προοπτικές της ανάπτυξης. Μπήκε στο σπιράλ του θανάτου και κάποια στιγμή θα κλείσει.
Ουδείς υποχρεώνει τους εργαζόμενούς της να εργάζονται σε αυτήν. Αν όμως μένουν στις θέσεις τους και συμφωνήσουν να μην λάβουν αυξήσεις μέχρι η επιχείρηση να σταθεί ξανά στα πόδια της, να τη βοηθήσουν δηλαδή να μην κλείσει. Μπορούν; Όχι, απαγορεύεται. Το παράδοξο του κρατικού παρεμβατισμού. Και δεν είναι και το μόνο.
Οι "δικαιωματιστές" συμπολίτες μας που ζητούν ανοιχτά σύνορα για τους μετανάστες, θέλουν παράλληλα και βασικό μισθό και πολύ υψηλό. Εν ολίγοις, στερούν από τον όποιο μετανάστη το μόνο συγκριτικό πλεονέκτημα που έχει για να μπει στην αγορά εργασίας. Το κόστος. Μάλλον θεωρούν ότι δεν χρειάζεται να εργάζονται. Θα λιάζονται και μετά θα εξαφανίζονται. Το παράδοξο της αριστεράς. Και δεν είναι και το μόνο.
Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα έχει τον θεσμό του βασικού μισθού. Καλώς ή κακώς. Το θέμα είναι το πως διαχειρίζεσαι αυτό το επικίνδυνο εργαλείο. Η απάντηση είναι "πολύ προσεκτικά". Βάζεις ένα ποσό και κοιτάς με αγωνία τι παρενέργειες μπορεί να προκάλεσες. Αν παρατηρήσεις, αύξηση της μαύρης απασχόλησης, αύξηση των μούσι τετραώρων που είναι κρυφά οχτάωρα, τους επίσημους δείκτες της ανεργίας να τσιμπάνε, το παράκανες και κοίτα να το διορθώσεις άμεσα πριν πάρεις πολλούς στον λαιμό σου.
Ναι, ο βασικός μισθός μπορεί να καθοριστεί στα €2.000. Μια κυβερνητική απόφαση είναι.
Όπως έλεγε όμως και ο Παράκελσος, "Sola dosis facit venenum”... ή στα καθ ημάς, αυτό που διακρίνει το φάρμακο από το δηλητήριο, είναι η δόση.
Add comment
Comments