Ο σύντροφος Αλέξης, σε σχθεσινή συνέντευξή του, ανέφερε πως η εκκροή καταθέσεων από τις Ελληνικές τράπεζες είχε ξεκινήσει πριν γίνει κυβέρνηση το κόμμα του. Είναι αλήθεια; Ναι, αλλά μισή. Άρα μέγα ψεύδος. Οι εκκροές είχαν σταματήσει το 2014, είχαν αρχίσει να επιστρέφουν χρήματα και οι τράπεζες χρώσταγαν στην ΕΚΤ περίπου €50 δις.
Πράγματι, πριν την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ είχαν αρχίσει πάλι να σηκώνονται τα χρήματα από τις τράπεζες. Γιατί; Μα εν' όψει της εκλογής ΣΥΡΙΖΑ. Και γιατί τα σήκωνε ο κόσμος; Το απάντησε εχθές ο Τσίπρας:
"Έπρεπε εμείς να επιβάλλουμε capital controls με το που βγήκαμε κυβέρνηση", μας είπε. Από αυτό ήθελαν να γλιτώσουν οι Έλληνες βλέποντας τον ΣΥΡΙΖΑ να προελαύνει προς την εξουσία.
Επειδή δεν επέβαλλε τελικά capital controls, οι Έλληνες σήκωναν κανονικότατα τα χρήματά τους, με αποτέλεσμα το χρέος των τραπεζών στην ΕΚΤ να φτάσει και στα €130 δις (σχεδόν ένα Ελληνικό ΑΕΠ της εποχής), εκ των οποίων τα €89 δις ήταν μέσω του ELA (Emergency Liquidity Assistance).
Και όταν λέμε οι Έλληνες, εννούμε όλοι οι Έλληνες. Ο κυβερνητικός βουλευτής κος Βαρεμένος είχε σηκώσει λεφτά και τα είχε κρύψει στον απορροφητήρα του.
Το ότι δεν επέβαλλε η κυβέρνηση capital controls, και κυρίως το ότι η ΕΚΤ έστελνε καραβιές με ευρώ στην Ελλάδα που θάβονταν στη γη ή κρυβόντουσαν κάτω από στρώματα, επέτρεψε στον κο Τσίπρα να κάνει πως διαπραγματεύεται επί 6 μήνες. Επέτρεψε στον μέγα Βαρουφάκη να κυκλοφορεί με παρδαλά πουκάμισα, να μας μιλάει για δημιουργικές ασάφειες και να ονειρεύεται τουρίστες που θα έκαναν φορολογικούς ελέγχους.
Οι Έλληνες, έχοντας σιγουρέψει το παραδάκι τους, "στήριζαν" εκ του ασφαλούς την κυβέρνηση στην "περήφανη" διαπραγμάτευσή της. Ήθελαν και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Και go back madame Μέρκελ, αλλά και το μπαγιόκο ασφαλές σε τράπεζες της εσπερίας.
Διαβάστε ακόμα: Είναι το ρουσφέτι αδίκημα; Είναι...
Αν ο Τσίπρας δεν διασφάλιζε ότι ο σκύλος θα ήταν χορτάτος (άρα ότι θα ήταν ανοιχτές οι τράπεζες), όχι απλά θα είχε δυσκολίες να υποδύεται τον σκληρό διαπραγματευτή, δεν θα μπορούσε να κυκλοφορήσει στον δρόμο.
Capital controls (για τους ιδιώτες) δεν σημαίνει ότι απλά μπορώ να σηκώσω μόνο €60 την ημέρα. Capital Controls σημαίνει ότι δεν έχω πρόσβαση στα χρήματά μου. Ούτε καν στις θυρίδες μου. Σημαίνει ότι αν αύριο το πρωί στραβώσει η διαπραγμάτευση, θα βρεθώ με "Δήμητρες" του Βαρουφάκη, τυπωμένες στα λαϊκά λαχεία, χωρίς να μπορώ να πω ούτε "κιχ". Όταν έγραψα πριν ότι δεν θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν στον δρόμο, υπήρξα πολύ ήπιος στις εκτιμήσεις μου.
Την "περήφανη" διαπραγμάτευση τη διασφάλισε η ΕΚΤ και ο Ντράγκι, αναλαμβάνοντας και τεράστιο ρίσκο. Αν η ΕΚΤ δεν δάνειζε τις τράπεζες δεκάδες δις σε λίγους μήνες, θα είχαμε στην Αθήνα εικόνες Κούβας.
Μην φαντάζεστε ότι θα μπορούσε κάποιος να σηκώνει €60. Στην αρχή θα μπορούσε. Θα ήταν όμως τόση η πίεση για αναλήψεις - έστω αυτού του μικρού ποσού - που γρήγορα τα €60 θα γίνονταν €40, μετά €20 και μετά μόνο χρήση κάρτας και για μετρητά IOU.
Τα €60 άντεξαν, γιατί το όλο πανηγύρι κράτησε μια βδομάδα, αν κράταγε μήνες, ο κόσμος θα έσπαγε και τις βιτρίνες των καταστημάτων των τραπεζών για να μπει μέσα.
Εν τούτοις, στον σύντροφο Αλέξη, από όλο αυτό το περάσαμε, του έμεινε ότι κακώς ο ίδιο δεν επέβαλλε τα capital controls.
Ο Εξυπνος Παραδέχεται, Ο Πονηρός Δικαιολογείται Και ο Ηλίθιος Επιμένει.
Add comment
Comments