Άλλη μια σειρά δικογραφιών έφτασε στη βουλή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Πολλοί μπορεί να αισθάνονται άβολα με την Ευρωπαϊκή εισαγγελεία, όμως μετά βεβαιότητας, αφενός πράττει ως οφείλει (για να διασφαλίσει τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων), αφετέρου είναι ακόμα ένας χρήσιμος μοχλός πίεσης προς τα πολιτικά συστήματατων κρατών.
Αυτές οι δικογραφίες αφορούν μόνο υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ. Λογικό. Η Ευρωπαϊκή εισαγγελεία συστάθηκε, και ξεκίνησε τις όποιες έρευνες, όσο κυβέρνηση ήταν η ΝΔ. Αν είχε συσταθεί παλαιότερα, σήμερα στον "τάκο" θα ήταν εκπρόσωποι όλων πτερύγων της βουλής.
Αν κάποιοι θεωρούν ότι κάποιοι εκ των εθνοσωτήρων διαθέτουν το ηθικό πλεονέκτημα, τους συμπονώ, όμως δεν ασχολούμαι με κλινικές περιπτώσεις.
Οι δικογραφίες θα οδηγούν σε 2 υπό διερεύνηση αδικήματα. Είτε κάποιος συμμετείχε στο πάρτι, άρα μιλάμε για αδικαιολόγητο πλουτισμό και θα πρέπει να ακολουθήσει τους "ήρωες της πρωτογενούς μας παραγωγής" πίσω από τα σίδερα, είτε παρενέβη "προς διευκόλυνση" ψηφοφόρων της περιφέρειάς του. Κοινώς ρουσφέτι. Ως έλεγε και ο Μαυρογιαλούρος: "Οι γυναίκες και οι βουλευτές πρέπει να προσέχουν την περιφέρειά τους".
Η δεύτερη αυτή περίπτωση, προφανώς δεν παραπέμπει σε ποινικό αδίκημα, πόσο μάλλον σε κατάχρηση χρημάτων. Και κατά τα φαινόμενα, οι περισσότερες των περιπτώσεων των δικογραφιών, ρουσφέτια αφορούν.
Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι οι της αντιπολίτευσης θα βγάλουν Επιδαύρειες κραυγές απόγνωσης, όταν μάθουν για τα ρουσφέτια. Τόσα χρόνια στην πολιτική, πρώτη φορά θα συνάντησαν τέτοιες πρακτικές.
Διαβάστε ακόμα: Πόσους φόρους πληρώνει ένας Αμερικάνος;
Το ζητούμενο όμως δεν έχει να κάνει με το τι θα πει η αντιπολίτευση, που έτσι κι αλλιώς, δουλειά της είναι να προσπαθεί να γίνει κυβέρνηση για να μπορεί πλέον αυτή να κάνει τα ρουσφέτια. Το ζητούμενο έχει να κάνει με το πως θα διαχειριστεί το πολιτικό σύστημα και πρωτίστως η κοινοβουλευτική πλειοψηφία το εν λόγω ζήτημα.
Το ρουσφέτι δεν είναι ποινικό αδίκημα, είναι όμως αδίκημα. Πολιτικό, ηθικό, κοινωνικό. Σε μια ευνομούμενη κοινωνία, δεν δυνάται να υπάρχει ευνοικότερη μεταχείριση σε όποιον μας κουβαλά πολλούς σταυρούς στην κάλπη. Τα χρήματα, οι επιδοτήσεις, τα προγράμματα, δεν τα δίνουν τα κόμματα από τον μπεζαχτά τους για να έχουν προτεραιότητα τα "δικά" τους παιδιά (και αυτό ο Μαυρογιαλούρος το είπε).
Το ρουσφέτι δεν είναι απλά διαχρονική παθογένεια, είναι αναπόσπαστο κομμάτι του γονιδιώματος της Ελληνικής κοινωνίας. Και ως γονιδίωμα περνάει αυτούσιο από γενιά σε γενιά. Αυτό δεν αθωώνει κανέναν, απλά καταδεικνύει την ανάγκη να φτάσουμε μέχρι το DNA.
Εξυπακούεται ότι οι όσοι ζήτησαν ρουσφέτι για τους Γκρούεζές τους δεν πρέπει να ξαναδούν κοινοβούλιο στον αιώνα τον άπαντα. Και προσοχή, εδώ σημαντικό κομμάτι της ευθύνης έχει και η κοινωνία. Οι διοικητές του ΟΠΕΚΕΠΕ που έσπευδαν ασθμαίνοντας να ικανοποιήσουν τα "φιλικά αιτήματα" των βουλευτών, πρέπει να κλείσουν ραντεβού με τον φυσικό τους δικαστή. Έγιναν διοικητές δημόσιου οργανισμού, όχι γραφείου διαχείρισης κομματικών ρουσφετιών. Αν δεν το κατάλαβαν, μια ποινή φυλάκισης στο ποινικό τους μητρώο, από δω και μπρος θα τους το θυμίζει.
Όσοι παραξενεύτηκαν που η ΝΔ δεν έλυσε το πρόβλημα, μάλλον ξεχνάνε ότι το εν λόγω κόμμα (και πολλά από τα σημερινά στελέχη της), συνέβαλε αποφασιστικότατα στη χρεοκοπία της χώρας. Στο ρουσφέτι θα κόλλαγαν; Τα κόμματα δεν λύνουν τα προβλήματα, οι ψηφοφόροι επιβάλλουν την επίλυσή τους. Και εν προκειμένω οι ψηφοφόροι, βολεύονταν από τα διαχρονικά "βρεγμένα βαμβάκια".
Η ΝΔ είναι μια αξιοπρεπής κυβέρνηση. Συγκριτικά. Όμως κουβαλά όλες τις παθογένεις των κομμάτων. Και θα τις κουβαλά στο επέκεινα.
Μόνο θεσμοί, όπως πχ Ευρωπαϊκή εισαγγελία, μπορούν να βοηθήσουν. Για να σφίγγουν τα οπίσθια.
Και αφού έχουμε και εκλογές μπροστά μας, υπάρχει ένα δικαίωμα των ψηφοφόρων να εκλέγουν οι ίδιοι τους βουλευτές τους με σταυρό.
Αποδείχτηκε ότι γίνεται στεβλή χρήση του δικαιώματος που οδηγεί σε διαπλοκή μεταξύ υποψηφίου και ψηφοφόρων.
Οι εκλογές του 2027 πρέπει να γίνουν με λίστα και διακομματική συναίνεση.
Add comment
Comments