Ρέκβιεμ για μια γκαρσονιέρα

Published on November 21, 2026 at 7:14 PM

Φώτα, κάμερα, πάμε. Η "Σαμαράς Films" παρουσίαζει τη νέα της ταινία. Μια σκληρή κριτική, μια μαχαιριά στην καρδιά της σύγχρονης κοινωνίας που περιθωριοποιεί τους νέους. Ένα σύγχρονο "Επαναστάτης χωρίς αιτία", χωρίς μεν Τζέιμς Ντιν, με μια όμως καινούργια, ταλαντούχα και δροσερή σαν ανοιξιάτικο αεράκι πρωταγωνίστρια. Ο ελληνικός νεορεαλισμός στα καλύτερά του.

Από τον Ασμόδαιο | Συντακτική ομάδα Greece2Day

Η ξανθιά πρωταγωνίστρια δεν επελέγη τυχαία. Ξανθιά, αστραφτερή σαν πάτωμα κουζίνας που σφουγγαρίστηκε με Azax, μοιάζει με συνδυασμό Δούκισσας Νομικού, Κατερίνας Καινούργιου, Κατερίνας Λιόλιου και Λιβ Ούλμαν, στις καλύτερες κινηματογραφικές στιγμές του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

Η ερμηνεία της απλή, λιτή, θα έλεγε κανείς Δωρική, σίγουρα καταλυτική. Συνομιλεί σε δεύτερο και τρίτο επίπεδο ανάγνωσης με την κάμερα, μεταφέροντας τα προβλήματα μιας ολόκληρης γενιάς, της γενιάς της. Τι και αν είναι κόρη επιχειρηματία. Η αδυσώπητη νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση, ούτε γκαρσονιέρα δεν της επιτρέπει να νοικιάσει. Για τις, ιδιαίτερές τέλος πάντων, στιγμές της. 

"Υπεύθυνος!!", μοιάζει να φωνάζει, "Μπορώ να έχω λίγο τον λογαριασμό;". Και ο λογαριασμός στη γενιά της , είναι αβάσταχτος. Και έτσι, η πτωχή πλην τιμία θυγάτηρ επιχειρηματία, διαπιστώνει πως "το δικό μας το σπίτι, σε άλλους νοικιάστηκε", άλλοι κοιτούν πλέον τη θέα από την γκαρσονιέρα.

Η Ελλάδα τη διώχνει, τρώει τα παιδιά της, σκέφτεται πλέον να φύγει, για διεθνή προφανώς καριέρα. Ίσως και να απευθυνθεί και στον Λάνθιμο. Καλύτερη είναι η Έμμα Στόουν; Τι έχει βιώσει αυτή για να τα μετουσίωσει σε συναίσθημα και υποκριτική τέχνη; Τη διώξανε ποτέ από γκαρσονιέρα που νοίκιαζε.

Και τότε έρχεται η μεγάλη - και απρόσμενη; - στιγμή. Ακούγεται μια απόκοσμη φωνή από το υπερπέραν. "Αυτό μην το ξαναπείς!" την προστάζει. Ποιος είναι; Ο παραγωγός; Ο σκηνοθέτης; Σε πρώτη ανάγνωση, ναι. Ουσία όμως πρόκειται για τον από μηχανής Θεό, τον Deus ex machina, που θα φέρει τη λύση, την κάθαρση, τη λύτρωση. Τι ανατροπή! Λουί Μπουνιουέλ, φάε τη σκόνη μας.

Και ποια είναι η λύση; Ο από μηχανής Θεός, σωματοποιείται, λαμβάνει υπόσταση. "Πάρτε οι νέοι την Ελλάδα στα χέρια σας!". Πως δεν τον είχαν σκεφτεί μέχρι τώρα; Πόσες γκαρσονιέρες χάθηκαν άδικα, ένω η λύση ήταν απλά εκεί μπροστά τους. Ξεκάθαρη, αποτελεσματική, ακέραια.

"Και πώς να το κάνουμε αυτό;", ακούγεται σε υποσυνείδητη φόρμα το ερώτημα της χρυσίκομης πρωταγωνιστρίας. Το κοινό κρατάει την αναπνοή του. Η μεγάλη στιγμή. Πως τα νιάτα παίρνουν μια χώρα στα χέρια τους;

Ο από μηχανής Θεός χαμογελά συγκαταβατικά. Πως αναζητάς μια απάντηση που είναι ήδη μπροστά σου; "Ο τρόπος είναι απλός. Ψηφίστε έναν 80χρονο".

Η κάμερα αποχωρεί στην αρχή δειλά, μετά τολμηρά και αποφασιστικά, όσο δυνατά ηχεία παιανίζουν το ημιτελές "Ρέκβιεμ" του Μότσαρτ.

Rating: 5 stars, 1 vote.

Add comment

Comments

There are no comments yet.