Ο Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε τον προσβλητικό χαρακτηρισμό "shithouse countries" - "σκ@τοχώρες" - αναφερόμενος στη Λιβύη, την Υεμένη, την Αϊτή και τη Σομαλία.
Από τον Ίκαρο | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Η χρονική συγκυρία φέρνει ξανά τη Λιβύη στο επίκεντρο της αμερικανικής συζήτησης. Στις 20 Οκτωβρίου, η Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης ενέκρινε το μνημόνιο θαλάσσιας οριοθέτησης με την Τουρκία, το οποίο είχε υπογραφεί το 2019 από την τότε διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Τρίπολης. Η απόφαση ανέτρεψε την προηγούμενη στάση του κοινοβουλίου και αναζωπύρωσε την αντιπαράθεση με την Ελλάδα, την Αίγυπτο και την Κύπρο.
Τι λέει τώρα το State Department
Η αμερικανική τοποθέτηση εξελίχθηκε μέσα σε λίγες ημέρες. Αρχικά, το State Department κάλεσε τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου να επιλύσουν τις θαλάσσιες διαφορές τους με "καλή τη πίστει" διαπραγματεύσεις, χωρίς να τοποθετηθεί ευθέως για τη νομιμότητα της έγκρισης από το λιβυκό κοινοβούλιο. Η διατύπωση αυτή προκάλεσε ανησυχία στην Αθήνα, καθώς δεν περιείχε την αυστηρή κριτική που είχε ασκήσει η Ουάσιγκτον το 2019.
Στη νεότερη απάντησή του, όμως, το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ διευκρίνισε ότι η θέση του δεν έχει αλλάξει: χαρακτήρισε την ανακοίνωση της επικύρωσης "μη εποικοδομητική και προκλητική", επειδή αυξάνει την ένταση στην περιοχή. Παράλληλα, επανέλαβε την ανάγκη για διαπραγματεύσεις και κάλεσε την Ελλάδα και την Τουρκία να αντιμετωπίσουν τις διαφορές τους μέσω διμερούς διαλόγου.
Η θέση αυτή συνδέεται με την προηγούμενη αμερικανική αξιολόγηση του 2019. Τότε, το State Department είχε χαρακτηρίσει το μνημόνιο "μη χρήσιμο και προκλητικό", επισημαίνοντας ότι ενέργειες που αυξάνουν την ένταση αναδεικνύουν τον κίνδυνο επέκτασης της λιβυκής σύγκρουσης στην ευρύτερη περιοχή. Αμερικανός αξιωματούχος είχε επίσης τονίσει ότι τα νησιά, βάσει του διεθνούς δικαίου, μπορούν να δικαιούνται θαλάσσιες ζώνες και υφαλοκρηπίδα.
Διαβάστε ακόμα: Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Το τέλος της συζήτησης
Η σύνδεση και τα όριά της
Η σύνδεση ανάμεσα στη δήλωση Τραμπ και στο μνημόνιο είναι πολιτική και συγκυριακή, όχι άμεση. Ο χαρακτηρισμός αφορά τη ρητορική του για χώρες που συνδέει με τη μετανάστευση και την εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Η στάση του State Department απέναντι στο μνημόνιο, αντίθετα, αφορά τη θαλάσσια ασφάλεια, τις περιφερειακές εντάσεις και τις αμερικανικές διπλωματικές σχέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτό που δείχνει η πρόσφατη αλληλουχία είναι η διπλή εικόνα της αμερικανικής πολιτικής: από τη μία, ο πρόεδρος χρησιμοποιεί υποτιμητική γλώσσα για τη Λιβύη· από την άλλη, το State Department διατηρεί επίσημη θέση κατά της επικύρωσης του Τούρκο-λιβυκού μνημονίου ως κίνησης που επιτείνει τις εντάσεις.
Η Ουάσιγκτον, πάντως, δεν υιοθετεί στο σύνολό της την ελληνική νομική επιχειρηματολογία ούτε ανακοινώνει συγκεκριμένα μέτρα κατά της συμφωνίας. Επιμένει στη διπλωματική διευθέτηση, με έμφαση στη σταθερότητα και στις δυνατότητες ενεργειακών επενδύσεων και ερευνών στην περιοχή.
Add comment
Comments