Η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 13,7 μονάδες στην εκτίμηση ψήφου, αλλά παραμένει μακριά από την αυτοδυναμία. Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη εδραιώνεται στη δεύτερη θέση, το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί σε μικρή απόσταση και η κατανομή των 300 εδρών αναδεικνύει ένα ιδιαίτερα κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο.
Από τον Τηλέμαχο | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Η νέα πανελλαδική δημοσκόπηση της Interview για την εφημερίδα Political, που πραγματοποιήθηκε από τις 5 έως τις 7 Νοεμβρίου 2026, καταγράφει μια πολιτική πραγματικότητα με δύο φαινομενικά αντιφατικά χαρακτηριστικά: η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να διαθέτει σαφές προβάδισμα έναντι των ανταγωνιστών της, αλλά η κοινοβουλευτική αριθμητική δεν προσφέρει εύκολη διαδρομή προς την αυτοδυναμία. Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση αναδιατάσσεται. Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) του Αλέξη Τσίπρα καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση, με το ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται σε απόσταση μόλις 1,2 ποσοστιαίων μονάδων στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σύνθετη όταν εξετάσει κανείς τα υπόλοιπα ευρήματα: δέκα κόμματα εμφανίζονται πάνω από το όριο του 3%, η εμπιστοσύνη σε βασικούς θεσμούς παραμένει χαμηλή και οι πολίτες εξακολουθούν να θεωρούν την ακρίβεια το σημαντικότερο πρόβλημα της καθημερινότητάς τους.
Πρόθεση ψήφου: Πρώτη η ΝΔ, μικρή απόσταση ΕΛΑΣ–ΠΑΣΟΚ
Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 26,3%, διατηρώντας προβάδισμα 12,2 ποσοστιαίων μονάδων από τη δεύτερη ΕΛΑΣ, η οποία καταγράφει 14,1%. Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με 13%, ενώ η Ελληνική Λύση βρίσκεται στην τέταρτη θέση με 6,5%. Η σημαντικότερη παρατήρηση δεν αφορά μόνο το προβάδισμα της ΝΔ, αλλά τη διάρθρωση της αντιπολίτευσης. Η ΕΛΑΣ εμφανίζεται πλέον ως ο ισχυρότερος εκλογικός ανταγωνιστής του κυβερνώντος κόμματος. Ωστόσο, η απόσταση που τη χωρίζει από το ΠΑΣΟΚ παραμένει περιορισμένη και δεν επιτρέπει να θεωρηθεί οριστικά διαμορφωμένη η μάχη για τη δεύτερη θέση.
Παράλληλα, το 10,4% των αναποφάσιστων αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα αβεβαιότητας. Το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί κατά 1,6 μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση του Οκτωβρίου, στοιχείο που υποδηλώνει ότι ένα αξιόλογο τμήμα του εκλογικού σώματος δεν έχει ακόμη καταλήξει σε επιλογή.
Εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος: Δέκα κόμματα πάνω από το 3%
Η εκτίμηση ψήφου αποτυπώνει καθαρότερα τη δυνητική εκλογική ισχύ των κομμάτων, καθώς προκύπτει από στατιστική επεξεργασία της πρόθεσης ψήφου. Η Νέα Δημοκρατία φτάνει στο 29,4%, η ΕΛΑΣ στο 15,7% και το ΠΑΣΟΚ στο 14,5%. Το εντυπωσιακότερο χαρακτηριστικό είναι η παρουσία δέκα κομμάτων πάνω από το εκλογικό όριο του 3%. Αυτό δημιουργεί μια ιδιαίτερα πολυκερματισμένη κοινοβουλευτική εικόνα. Από τη μία πλευρά, η ΝΔ διατηρεί σημαντικό προβάδισμα, σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από τη δεύτερη ΕΛΑΣ. Από την άλλη, η παρουσία πολλών κομμάτων στη Βουλή περιορίζει τη δυνατότητα του πρώτου κόμματος να συγκεντρώσει μεγάλο αριθμό εδρών.
Αξιοσημείωτη είναι και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος καταγράφεται στο 2,2%, κάτω από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Η δημοσκοπική αυτή εικόνα αντανακλά την αναδιάταξη της ευρύτερης Αριστεράς και Κεντροαριστεράς, με την ΕΛΑΣ να απορροφά σημαντικό μέρος της εκλογικής δυναμικής που παλαιότερα συγκεντρωνόταν σε άλλους σχηματισμούς.
Η εκτίμηση των εδρών: 116 για τη ΝΔ, 47 για την ΕΛΑΣ και 43 για το ΠΑΣΟΚ
Με βάση τα ποσοστά της εκτίμησης εκλογικού αποτελέσματος, η κατανομή των εδρών παρουσιάζει την ακόλουθη εικόνα:
Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται να εξασφαλίζει 116 έδρες, δηλαδή να απέχει 35 από την απαιτούμενη πλειοψηφία των 151. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει τη βασική πολιτική αντίφαση της περιόδου: το κυβερνών κόμμα μπορεί να παραμένει κυρίαρχο δημοσκοπικά, χωρίς να διαθέτει επαρκή εκλογική δύναμη για αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Η δύσκολη αριθμητική των συνεργασιών
Η υποθετική κατανομή των εδρών επιτρέπει ορισμένες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις. Η συνεργασία ΝΔ–ΠΑΣΟΚ θα συγκέντρωνε 159 έδρες, δηλαδή θα διέθετε αριθμητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αντίθετα, η συνεργασία ΝΔ–Ελληνικής Λύσης θα έφτανε τις 138 έδρες, ενώ η συνεργασία ΝΔ–Ελπίδας για τη Δημοκρατία τις 130. Στον χώρο της αντιπολίτευσης, ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ θα συγκέντρωναν αθροιστικά 90 έδρες. Ακόμη και με την προσθήκη του ΚΚΕ και της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, το άθροισμα θα ανερχόταν σε 120 έδρες.
Οι αριθμοί αυτοί δεν συνιστούν πρόβλεψη κυβερνητικών συνεργασιών. Αποτυπώνουν μόνο τις μαθηματικές δυνατότητες που προκύπτουν από τη συγκεκριμένη δημοσκοπική εκτίμηση. Το ουσιαστικό συμπέρασμα είναι ότι η δημιουργία κυβέρνησης θα απαιτούσε πολιτικές συμφωνίες που δεν προκύπτουν αυτόματα από την κατανομή των εδρών.
Διαχρονική τάση: Η ΝΔ σταθεροποιείται κοντά στο 30%, ενώ η δεύτερη θέση παραμένει ανοιχτή
Η διαχρονική αποτύπωση των μετρήσεων της Interview, όπως παρουσιάζεται στο Greece2Day Data Studio, επιτρέπει μια διαφορετική ανάγνωση από εκείνη της μεμονωμένης δημοσκόπησης. Η Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2026 από το 32,3% στην εκτίμηση ψήφου, υποχώρησε στο 29,5% τον Μάιο και στη συνέχεια κινήθηκε σε ένα σχετικά περιορισμένο εύρος γύρω από το 29%–30%. Η νέα μέτρηση του Νοεμβρίου τη βρίσκει στο 29,4%. Αυτό υποδηλώνει ότι, παρά τις διακυμάνσεις, δεν παρατηρείται κάποια έντονη ανοδική δυναμική κατά τους τελευταίους μήνες. Αντίθετα, διαμορφώνεται μια εικόνα σχετικής σταθεροποίησης σε επίπεδο χαμηλότερο από εκείνο της αρχής του έτους.
Η ΕΛΑΣ, που εμφανίζεται στη σειρά από τον Μάιο του 2026, καταγράφει σημαντική αρχική ενίσχυση, φτάνοντας στο 17,4% τον Ιούλιο. Έκτοτε κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα, με 15,7% στη νέα δημοσκόπηση. Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη πλευρά, είχε υποχωρήσει στο 12,3% τον Ιούλιο, αλλά ακολούθησε σταδιακή ανάκαμψη, φτάνοντας στο 14,5% τον Νοέμβριο. Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Η απόσταση ΕΛΑΣ–ΠΑΣΟΚ, που τον Ιούλιο ανερχόταν στις 5,1 ποσοστιαίες μονάδες, περιορίζεται πλέον στις 1,2 μονάδες.
Επομένως, ενώ η πρώτη θέση παραμένει σχετικά ασφαλής για τη ΝΔ, η δεύτερη θέση εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους ανταγωνισμούς του κομματικού συστήματος.
Εμπιστοσύνη στη διακυβέρνηση: Πρώτος ο Μητσοτάκης, αλλά ισχυρή η επιλογή «κανένας»
Στο ερώτημα ποιον πολιτικό αρχηγό εμπιστεύονται περισσότερο οι πολίτες για τη διακυβέρνηση της χώρας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατηρεί σαφές προβάδισμα. Συγκεντρώνει 31,3%, ενώ στη δεύτερη θέση βρίσκεται η απάντηση "κανένας" με 18,6%. Ο Αλέξης Τσίπρας ακολουθεί με 13,8% και ο Νίκος Ανδρουλάκης με 10,7%.
Η διαφορά Μητσοτάκη–Τσίπρα φτάνει τις 17,5 ποσοστιαίες μονάδες. Ωστόσο, η σύγκριση με την προηγούμενη δημοσκόπηση του Οκτωβρίου αποκαλύπτει ορισμένες μεταβολές. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποχωρεί από το 32,2% στο 31,3%, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας ενισχύεται από το 13,2% στο 13,8%. Ο Νίκος Ανδρουλάκης παραμένει ουσιαστικά σταθερός, από το 10,6% στο 10,7%.
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η μεταβολή της απάντησης "κανένας", η οποία μειώνεται από το 20,7% στο 18,6%. Παρά τη μείωση αυτή, σχεδόν ένας στους πέντε ερωτηθέντες εξακολουθεί να μην επιλέγει κανένα από τα εξεταζόμενα πολιτικά πρόσωπα ως αξιόπιστη λύση διακυβέρνησης. Το εύρημα δείχνει ότι η πολιτική δυσαρέσκεια δεν μετατρέπεται αναγκαστικά σε υποστήριξη ενός συγκεκριμένου εναλλακτικού ηγέτη.
Ακρίβεια: Το 55% τη θεωρεί πρώτη κυβερνητική προτεραιότητα
Πέρα από την εκλογική συμπεριφορά, η δημοσκόπηση αναδεικνύει τη συνεχιζόμενη κυριαρχία της ακρίβειας στην καθημερινότητα των πολιτών. Στην ερώτηση για την πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης το επόμενο διάστημα, οι απαντήσεις διαμορφώνονται ως εξής:
Η ακρίβεια συγκεντρώνει μεγαλύτερο ποσοστό από όλες τις υπόλοιπες επιλογές μαζί. Το εύρημα αποκτά πρόσθετη σημασία όταν εξετάζεται ποιο μέτρο θα βελτίωνε περισσότερο την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών. Το 41% προκρίνει τη μείωση των τιμών σε βασικά αγαθά και ενέργεια, το 31% τις αυξήσεις μισθών και συντάξεων και το 21% τη μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών. Η εικόνα δείχνει ότι οι πολίτες δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αποκλειστικά ως ζήτημα ονομαστικών εισοδημάτων. Δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην αγοραστική δύναμη και στο πραγματικό κόστος διαβίωσης.
Από οικονομική άποψη, αυτό είναι ουσιώδες: ακόμη και όταν οι ονομαστικοί μισθοί αυξάνονται, η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου εξαρτάται από την εξέλιξη των τιμών.
Κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς: Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ξεχωρίζει
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι τα αποτελέσματα για την εμπιστοσύνη στους θεσμούς ως προς την αντιμετώπιση της διαφθοράς.
Η διαφορά ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και στους ελληνικούς θεσμούς είναι εντυπωσιακή. Δύο στους τρεις πολίτες δηλώνουν ότι εμπιστεύονται πολύ ή αρκετά την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Αντίθετα, λιγότεροι από τρεις στους δέκα εκφράζουν αντίστοιχη εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη. Ακόμη πιο χαμηλή είναι η εμπιστοσύνη στις εξεταστικές επιτροπές της Βουλής, η οποία περιορίζεται στο 11%. Πρόκειται για εύρημα που υπερβαίνει τη συνηθισμένη κομματική αντιπαράθεση. Αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα θεσμικής αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης στους μηχανισμούς ελέγχου της εξουσίας.
Στην ερώτηση για το ποιος είναι πιο αξιόπιστος στη δημόσια αντιπαράθεση περί διαφθοράς, το 33% επιλέγει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το 26% τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ το 40% δεν εμπιστεύεται κανέναν από τους δύο. Το τελευταίο ποσοστό ενισχύει την εικόνα μιας κοινωνίας που αντιμετωπίζει με επιφύλαξη τόσο την κυβερνητική όσο και την αντιπολιτευτική επιχειρηματολογία.
Κυβερνητικές συνεργασίες: Πρώτη προτίμηση η Κεντροαριστερά, αλλά ισχυρό το αίτημα νέων εκλογών
Η δημοσκόπηση εξετάζει και τις προτιμήσεις των πολιτών σε περίπτωση που κανένα κόμμα δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Οι απαντήσεις είναι χαρακτηριστικές:
Το 33% προτιμά μια κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ κομμάτων της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Σχεδόν ισοδύναμο, όμως, είναι το ποσοστό όσων θα προτιμούσαν νέες εκλογές μέχρι να προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αντίθετα, η συνεργασία ΝΔ–ΠΑΣΟΚ, η οποία στην υποθετική κατανομή εδρών θα εξασφάλιζε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, συγκεντρώνει την προτίμηση μόλις του 11%. Εδώ εμφανίζεται μια ακόμη αντίφαση ανάμεσα στην κοινοβουλευτική αριθμητική και στις πολιτικές προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Μια συνεργασία μπορεί να είναι μαθηματικά εφικτή, χωρίς να διαθέτει αντίστοιχα ισχυρή κοινωνική υποστήριξη.
Στο υποθετικό δίλημμα μεταξύ τρίτης πρωθυπουργικής θητείας του Κυριάκου Μητσοτάκη και δεύτερης θητείας του Αλέξη Τσίπρα, το 35% επιλέγει τον πρώτο και το 25% τον δεύτερο. Ωστόσο, το 36% επιλέγει κάποιον άλλον για πρωθυπουργό, επιβεβαιώνοντας ότι σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος δεν ταυτίζεται με το συγκεκριμένο δίλημμα.
Ελληνοτουρκικά: Διεθνές δίκαιο και αποτροπή οι δύο βασικές επιλογές
Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, το 43% συμφωνεί ή μάλλον συμφωνεί με τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία, ενώ το 47% διαφωνεί ή μάλλον διαφωνεί. Η εικόνα είναι συνεπώς σχεδόν ισορροπημένη, με ελαφρά υπεροχή των αρνητικών αξιολογήσεων. Όταν όμως οι πολίτες ερωτώνται για τη βασική προτεραιότητα της χώρας απέναντι στην Τουρκία, οι επιλογές διαφοροποιούνται:
-
46%: Διεθνές δίκαιο και διεθνείς οργανισμοί.
-
37%: Αποτροπή και άμυνα.
-
15%: Διάλογος.
-
2%: Δεν γνωρίζω / Δεν απαντώ.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι πολίτες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στη διεθνή νομιμότητα και στην αμυντική ικανότητα της χώρας παρά στον διάλογο ως αυτοτελή προτεραιότητα. Αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά απόρριψη του διαλόγου, καθώς οι επιλογές αυτές μπορούν να λειτουργούν συμπληρωματικά. Αποτυπώνει, ωστόσο, την ιεράρχηση που προκύπτει από τη συγκεκριμένη ερώτηση.
Τι δείχνει συνολικά η δημοσκόπηση
Η έρευνα της Interview αποκαλύπτει ένα πολιτικό σύστημα που βρίσκεται σε διαδικασία αναδιάταξης, χωρίς όμως να έχει προκύψει ένας νέος κυρίαρχος εκλογικός συσχετισμός. Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να είναι το ισχυρότερο κόμμα, αλλά η δημοσκοπική της επίδοση παραμένει σημαντικά χαμηλότερη από τα επίπεδα που θα καθιστούσαν πιθανή μια άνετη αυτοδυναμία. Η ΕΛΑΣ έχει αναδειχθεί σε βασικό ανταγωνιστή της, αλλά η πρόσφατη ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ περιορίζει την απόσταση μεταξύ τους και διατηρεί ανοιχτή τη μάχη για τη δεύτερη θέση.
Ταυτόχρονα, η παρουσία δέκα κομμάτων πάνω από το 3% δημιουργεί προϋποθέσεις για μια ιδιαίτερα σύνθετη Βουλή, στην οποία η κυβερνητική σταθερότητα δεν θα εξαρτάται μόνο από το ποιος θα έρθει πρώτος, αλλά και από τη δυνατότητα σχηματισμού λειτουργικών πολιτικών συνεργασιών. Πέρα όμως από τους εκλογικούς συσχετισμούς, δύο ευρήματα έχουν ίσως τη μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη σημασία. Το πρώτο είναι η επιμονή της ακρίβειας ως κυρίαρχου προβλήματος, παρά τις παρεμβάσεις οικονομικής πολιτικής. Το δεύτερο είναι η βαθιά δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς που είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο της εξουσίας και την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Αυτά τα δύο ζητήματα διαμορφώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο η εκλογική συμπεριφορά μπορεί να αποδειχθεί περισσότερο ευμετάβλητη από όσο υποδηλώνουν οι σχετικά σταθερές δημοσκοπικές κατατάξεις. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η ΝΔ διατηρεί την πρωτιά, αλλά όχι τον έλεγχο της μελλοντικής κυβερνητικής εξίσωσης. Και η αντιπολίτευση, παρά την αναδιάταξή της, δεν έχει ακόμη μετατρέψει τη δυσαρέσκεια σε μια σαφή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Add comment
Comments