Η στήριξη της Ουκρανίας εξελίσσεται σε ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα της ιταλικής πολιτικής σκηνής, καθώς η Κεντροαριστερά επιχειρεί να διαμορφώσει ενιαίο μέτωπο ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2027.
Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού και επικεφαλής του Κινήματος Πέντε Αστέρων (M5S), Τζουζέπε Κόντε, ο οποίος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να σταματήσει η αποστολή νέας στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο, εφόσον η Κεντροαριστερά αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.
Οι τοποθετήσεις του αποκάλυψαν τις βαθιές διαφωνίες που υπάρχουν στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης, αλλά και το πόσο δύσκολο θα είναι να διαμορφωθεί ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα.
Ο Κόντε ζητά στροφή προς τη διπλωματία
Σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα La Stampa, ο Κόντε υπενθύμισε ότι το κόμμα του είχε αρχικά στηρίξει την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, καθώς, όπως υποστήριξε, υπήρχε τότε σαφής στρατιωτική ανισορροπία υπέρ της Ρωσίας.
Σήμερα όμως θεωρεί ότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει.
Κατά την άποψή του, η Ουκρανία διαθέτει πλέον σημαντικά ενισχυμένες στρατιωτικές δυνατότητες και η Ευρώπη θα πρέπει να μετατοπίσει το βάρος των προσπαθειών της από την αποστολή όπλων στην αναζήτηση μιας διαπραγματευτικής λύσης.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Ιταλία οφείλει να ενθαρρύνει απευθείας συνομιλίες τόσο με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι όσο και με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, υπογραμμίζοντας πάντως ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να διασφαλίζει τα συμφέροντα της Ουκρανίας.
Δημοψήφισμα… μέσα στην Κεντροαριστερά
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η πρόταση του Κόντε να αποτελέσει η πολιτική απέναντι στην Ουκρανία αντικείμενο των εσωκομματικών προκριματικών εκλογών που θα αναδείξουν τον επικεφαλής της κεντροαριστερής συμμαχίας.
Με τον τρόπο αυτό επιδιώκει, όπως υποστηρίζει, να αφήσει στους ίδιους τους ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς την τελική απόφαση για μια τόσο κρίσιμη επιλογή εξωτερικής πολιτικής.
Διαβάστε ακόμα: Ιταλία: Ο στρατηγός που αμφισβητεί το «δεξιό» στέμμα της Μελόνι
Άμεση αντίδραση από το Δημοκρατικό Κόμμα
Η πρόταση συνάντησε την άμεση αντίδραση της ηγέτιδας του Δημοκρατικού Κόμματος, Έλι Σλάιν.
Η Σλάιν απέρριψε το ενδεχόμενο οι βασικές θέσεις εξωτερικής πολιτικής να καθορίζονται μέσω των προκριματικών εκλογών, επιμένοντας ότι προηγείται η συμφωνία όλων των κομμάτων σε ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα και στη συνέχεια η επιλογή του επικεφαλής της συμμαχίας.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο πρώην υπουργός Άμυνας Λορέντσο Γκουερίνι, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι η συνέχιση της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία αποτελεί αδιαπραγμάτευτη θέση του Δημοκρατικού Κόμματος.
Παράλληλα προειδοποίησε ότι, εάν ο Κόντε επιμείνει στη διαφορετική γραμμή, κινδυνεύει να διασπάσει την ευρύτερη "προοδευτική" συμμαχία πριν ακόμη οδηγηθεί στις εκλογές.
Διχασμός και στη Δεξιά
Η Ουκρανία, ωστόσο, δεν αποτελεί μόνο πρόβλημα της Κεντροαριστεράς.
Παρότι η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι εξακολουθεί να στηρίζει σταθερά το Κίεβο και δεσμεύεται να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες σύμφωνα με τους νέους στόχους του ΝΑΤΟ, δεν συμμερίζονται όλοι οι κυβερνητικοί εταίροι αυτή τη θέση.
Στελέχη της Λέγκας έχουν κατά καιρούς εκφράσει επιφυλάξεις τόσο για τη συνέχιση της στρατιωτικής βοήθειας όσο και για την αύξηση των αμυντικών δαπανών, γεγονός που δείχνει ότι το ουκρανικό αποτελεί σημείο τριβής και στο εσωτερικό της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Η κοινή γνώμη κινείται διαφορετικά
Το πολιτικό δίλημμα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο λόγω της στάσης των Ιταλών ψηφοφόρων.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Ιταλία συγκαταλέγεται στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες όπου η υποστήριξη προς την Ουκρανία είναι αισθητά χαμηλότερη σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Η ειρηνιστική παράδοση της χώρας, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ανησυχία για το κόστος του πολέμου και τις οικονομικές του επιπτώσεις, περιορίζουν την κοινωνική αποδοχή της συνέχισης της στρατιωτικής εμπλοκής.
Αυτό εξηγεί γιατί τόσο ο Κόντε όσο και αρκετά στελέχη της Δεξιάς υιοθετούν πιο επιφυλακτική στάση απέναντι στις αποστολές οπλισμού.
Μια εκλογή που θα κρίνει και την εξωτερική πολιτική
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ιταλία ενδέχεται να διεξαχθούν ακόμη και την άνοιξη του 2027.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η συμμαχία της Κεντροαριστεράς και ο δεξιός συνασπισμός της Τζόρτζια Μελόνι βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση, γεγονός που καθιστά κάθε εσωτερική διαφωνία ιδιαίτερα κρίσιμη.
Η στάση απέναντι στην Ουκρανία δεν αποτελεί πλέον μόνο ζήτημα εξωτερικής πολιτικής. Έχει εξελιχθεί σε βασικό στοιχείο της προεκλογικής αντιπαράθεσης και σε μία από τις σημαντικότερες δοκιμασίες συνοχής τόσο για την αντιπολίτευση όσο και για την κυβερνητική πλειοψηφία.
Με δεδομένη τη διαρκή εξέλιξη του πολέμου και τη μεταβαλλόμενη στάση της κοινής γνώμης, το ουκρανικό αναμένεται να παραμείνει στο επίκεντρο της ιταλικής πολιτικής μέχρι τις κάλπες.
Add comment
Comments