Η δημόσια παρέμβαση του Ινδού πρωθυπουργού προκάλεσε συζητήσεις για ρήγμα στις σχέσεις με το Κρεμλίνο. Πίσω από τις δηλώσεις, όμως, πετρέλαιο, εμπόριο και γεωπολιτική δείχνουν ότι το Νέο Δελχί παίζει ένα πολύ πιο περίπλοκο παιχνίδι. Ο Narendra Modi χρησιμοποίησε αυτή τη φορά μια φράση που δύσκολα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.

Από την Bethany Elliott | Unherd
Απόδοση – δημοσιογραφική επιμέλεια:Αργώ | Greece2Day
Καθισμένος απέναντι από τον Vladimir Putin στη σύνοδο του Shanghai Cooperation Organisation στο Μπισκέκ, ο Ινδός πρωθυπουργός επανέλαβε ότι η χώρα του υποστηρίζει κάθε προσπάθεια ειρήνης στην Ουκρανία. Αλλά προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Η ανθρωπότητα, είπε, πρέπει να περάσει: "από έναν ατελείωτο πόλεμο στο τέλος του πολέμου". Και πρόσθεσε ότι χρειάζεται να κινηθούμε προς:"την παύση των εχθροπραξιών". Για έναν δυτικό ηγέτη, οι δηλώσεις αυτές δεν θα αποτελούσαν είδηση. Από τον Modi όμως έχουν διαφορετικό βάρος.
Γιατί η Ινδία δεν είναι απλώς μία ακόμη χώρα που διατηρεί σχέσεις με τη Ρωσία. Είναι ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς εταίρους που επέτρεψαν στη Μόσχα να αντέξει τέσσερα και πλέον χρόνια δυτικών κυρώσεων.Και γι' αυτό δημιουργείται το ερώτημα: αρχίζει πράγματι ο Putin να χάνει την Ινδία; Η απάντηση είναι μάλλον όχι. Αλλά η σχέση αλλάζει.
Η δημόσια επίπληξη από έναν «φίλο»
Ο Modi δεν επιτέθηκε στον Putin. Το αντίθετο. Τον αποκάλεσε "φίλο", μίλησε θετικά για την ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων Ινδίας – Ρωσίας και τόνισε ότι η συνεργασία των δύο χωρών υπηρετεί τα εθνικά τους συμφέροντα. Και ακριβώς γι' αυτό η παρέμβασή του έχει μεγαλύτερη σημασία. Είναι εύκολο για έναν αντίπαλο να σου πει ότι πρέπει να τελειώσεις έναν πόλεμο. Είναι πολύ διαφορετικό όταν το ακούς από έναν από τους σημαντικότερους εταίρους σου. Δύναται να ερμηνευτεί ως ένδειξη ότι ο Putin αρχίζει να αισθάνεται πίεση ακόμη και μέσα στον κύκλο των χωρών που απέφυγαν να ακολουθήσουν τη Δύση στην απομόνωση της Ρωσίας.
Αλλά εδώ χρειάζεται προσοχή. Γιατί αν κοιτάξουμε τι συμβαίνει κάτω από τις δημόσιες δηλώσεις, η εικόνα γίνεται πολύ διαφορετική.
Το πετρέλαιο άλλαξε τη σχέση Ινδίας–Ρωσίας
Πριν από την εισβολή στην Ουκρανία, η Ρωσία δεν ήταν ο βασικός ενεργειακός προμηθευτής της Ινδίας. Ο πόλεμος το άλλαξε. Οι δυτικές κυρώσεις περιόρισαν τις αγορές ρωσικού πετρελαίου από Ευρώπη και άλλες αγορές. Η Μόσχα έπρεπε να βρει νέους πελάτες. Και η Ινδία βρήκε μια τεράστια ευκαιρία: ρωσικό πετρέλαιο με έκπτωση. Το Νέο Δελχί αύξησε θεαματικά τις αγορές του και εξελίχθηκε, μαζί με την Κίνα, σε έναν από τους μεγαλύτερους αγοραστές ρωσικού αργού. Το αποτέλεσμα ήταν μια εκπληκτική αλλαγή στις εμπορικές σχέσεις.
Το διμερές εμπόριο Ρωσίας – Ινδίας έφτασε στο ιστορικό υψηλό των $70 δισ. το 2024, περίπου τριπλάσιο σε σχέση με τα επίπεδα πριν από τη μεγάλη ενεργειακή στροφή που ακολούθησε την εισβολή. Οι αυστηρότερες κυρώσεις το περιόρισαν το 2025. Όμως το εμπόριο ανέκαμψε ξανά στο πρώτο εξάμηνο του 2026. Και υπάρχει μία ακόμη εξέλιξη που ίσως είναι σημαντικότερη.
Ρούβλια και ρουπίες αντί για δολάρια
Η Ρωσία ανακοίνωσε ότι τα προβλήματα πληρωμών που ταλαιπωρούσαν τις εμπορικές σχέσεις με την Ινδία έχουν ουσιαστικά αντιμετωπιστεί. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Sberbank στην Ινδία ρούβλια και ρουπίες χρησιμοποιούνται πλέον στο 96% του διμερούς εμπορίου. Σήμερα 22 ρωσικές τράπεζες και 17 ινδικές τράπεζες εξυπηρετούν τις συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών. Περίπου το 90% των πληρωμών διεκπεραιώνεται μέσα σε δέκα λεπτά και πάνω από τις μισές μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό, σύμφωνα με τη Sberbank. Αυτό έχει ευρύτερη γεωπολιτική σημασία. Γιατί η συνεργασία Ινδίας–Ρωσίας δεν περιορίζεται πλέον στο: "η Ινδία αγοράζει φθηνό ρωσικό πετρέλαιο". Χτίζεται σταδιακά και μία χρηματοπιστωτική υποδομή που μειώνει την ανάγκη χρήσης του δολαρίου στις διμερείς συναλλαγές.
Δεν πρόκειται ασφαλώς για "τέλος του δολαρίου". Το 96% αφορά το συγκεκριμένο διμερές εμπόριο, όχι τις συνολικές διεθνείς συναλλαγές της Ινδίας. Αλλά είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι κυρώσεις ωθούν ορισμένες χώρες να δημιουργήσουν παράλληλους μηχανισμούς πληρωμών. Άρα γιατί πιέζει ο Modi τον Putin; Εδώ βρίσκεται η ουσία.
Γιατί η Ινδία δεν θέλει ούτε ρωσική ήττα ούτε ατελείωτο ρωσικό πόλεμο. Το πρώτο θα αποδυνάμωνε έναν ιστορικό στρατηγικό εταίρο. Το δεύτερο δημιουργεί όλο και μεγαλύτερο κόστος. Και όχι μόνο διπλωματικό. Ο πόλεμος επηρεάζει:
- τις τιμές ενέργειας,
- τη ναυσιπλοΐα,
- το εμπόριο,
- τις σχέσεις της Ινδίας με τις ΗΠΑ,
- τις σχέσεις με την Ευρώπη,
- και την προσπάθεια του Νέου Δελχί να παρουσιαστεί ως ηγετική δύναμη του Global South.
Η ίδια η ινδική κυβέρνηση, στην επίσημη ανακοίνωση μετά τη συνάντηση, τόνισε ότι οι δύο ηγέτες συζήτησαν τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, οι οποίες έχουν επηρεάσει το θαλάσσιο εμπόριο και την ασφάλεια Ινδών ναυτικών. Επομένως ο Modi δεν ζητά ειρήνη μόνο για ιδεαλιστικούς λόγους. Έχει και πολύ συγκεκριμένο ινδικό οικονομικό συμφέρον.

Η μεγάλη στρατηγική της Ινδίας: ούτε με τη Δύση ούτε εναντίον της
Η Ινδία προσπαθεί εδώ και χρόνια να κάνει κάτι εξαιρετικά δύσκολο: να συνεργάζεται ταυτόχρονα με όλους χωρίς να εξαρτάται πλήρως από κανέναν. Με τις ΗΠΑ συνεργάζεται απέναντι στην αυξανόμενη ισχύ της Κίνας στον Ινδοειρηνικό. Με την Ευρώπη θέλει περισσότερο εμπόριο και επενδύσεις. Με τη Ρωσία διατηρεί δεκαετίες στρατιωτικών και ενεργειακών σχέσεων. Με την Κίνα ανταγωνίζεται γεωπολιτικά, αλλά ταυτόχρονα συμμετέχει μαζί της στους BRICS και στον SCO. Αυτό ονομάζεται συνήθως: strategic autonomy — στρατηγική αυτονομία. Η Ινδία δεν θέλει να γίνει μέλος ενός νέου δυτικού μπλοκ. Αλλά ούτε επιθυμεί να μετατραπεί σε εξάρτημα ενός άξονα Κίνα – Ρωσία.
Θέλει να αποτελέσει τον δικό της πόλο.
Και η Κίνα βρίσκεται πάντα στο βάθος
Αυτό είναι απαραίτητο για να καταλάβουμε γιατί η Ινδία δεν μπορεί εύκολα να εγκαταλείψει τη Ρωσία. Η σημαντικότερη μακροπρόθεσμη γεωπολιτική ανησυχία του Νέου Δελχί δεν είναι η Ουκρανία. Είναι η Κίνα. Η Ινδία δεν έχει κανένα συμφέρον να σπρώξει τη Μόσχα ακόμη περισσότερο στην αγκαλιά του Πεκίνου. Για δεκαετίες η σχέση με τη Ρωσία λειτουργούσε εν μέρει ως γεωπολιτικό αντίβαρο. Εάν η Ινδία απομακρυνόταν πλήρως από τη Μόσχα, θα μπορούσε να ενισχύσει ακριβώς τη σχέση Ρωσίας – Κίνας που το Νέο Δελχί έχει λόγους να φοβάται.
Άρα η ινδική στρατηγική είναι πολύ πιο λεπτή: κρατά τη Ρωσία κοντά αλλά δεν ταυτίζεται με τον πόλεμό της.
Το ινδικό παράδοξο
Μπορούμε επομένως να συνοψίσουμε την πολιτική Modi κάπως έτσι:
Από δυτική οπτική, αυτό μπορεί να μοιάζει αντιφατικό. Από την οπτική της Ινδίας όμως είναι απολύτως συνεπές. Γιατί ο Modi δεν προσπαθεί να υπερασπιστεί ούτε τη Ρωσία ούτε τη Δύση. Προσπαθεί να μεγιστοποιήσει το εθνικό συμφέρον της Ινδίας.
Ο Putin δεν χάνει ακόμη τον Modi
Γι' αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την ερμηνεία ότι η δημόσια επίπληξη σηματοδοτεί ρήγμα. Μόλις μία ημέρα μετά τις δηλώσεις για τον τερματισμό του πολέμου, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι έχει πλέον δημιουργήσει έναν από τους αποτελεσματικότερους μηχανισμούς διεθνών πληρωμών της ακριβώς με την Ινδία. Παράλληλα, η επίσημη ανακοίνωση του Νέου Δελχί αναφέρει ότι Modi και Putin συμφώνησαν να συνεχίσουν να ενισχύουν την "Ειδική και Προνομιακή Στρατηγική Εταιρική Σχέση" των δύο χωρών.
Και υπάρχει μία πολύ συγκεκριμένη ημερομηνία μπροστά μας: 12–13 Σεπτεμβρίου 2026. Ο Modi έχει ήδη δηλώσει ότι αναμένει να υποδεχθεί τον Putin στην Ινδία για τη σύνοδο των BRICS. Άρα δεν βλέπουμε ακόμη έναν Modi που εγκαταλείπει τον Putin. Βλέπουμε κάτι πιθανώς σημαντικότερο. Έναν Modi που θεωρεί ότι η σχέση με τη Ρωσία είναι αρκετά ισχυρή ώστε να μπορεί πλέον να λέει στον Putin δημοσίως κάτι που το Κρεμλίνο δεν θέλει να ακούσει: ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει.
Και αυτό ίσως αποτελεί την καλύτερη απόδειξη του νέου ρόλου που διεκδικεί η Ινδία.
- Όχι ως σύμμαχος της Δύσης.
- Όχι ως σύμμαχος της Ρωσίας.
- Αλλά ως μια μεγάλη δύναμη που θεωρεί ότι έχει πλέον αρκετό οικονομικό και γεωπολιτικό βάρος ώστε να μιλά και στους δύο.
Add comment
Comments