Δύο χρόνια αφότου ο Μάριο Ντράγκι προειδοποίησε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια "υπαρξιακή" απειλή από την οικονομική της παρακμή, το σχέδιό του για την αποκατάσταση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε επίσημη ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρόβλημα είναι ότι η εφαρμογή του απέχει σημαντικά από τις διακηρύξεις.
Από την Zoya Sheftalovich | Politico.eu
Απόδοση – δημοσιογραφική επιμέλεια: Κίρκη | Greece2Day
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει παρουσιάσει σειρά μέτρων εμπνευσμένων από τις προτάσεις Ντράγκι - από την αναμόρφωση της βιομηχανικής πολιτικής έως νέα χρηματοδοτικά εργαλεία για την ανταγωνιστικότητα και την άμυνα. Όμως οι μεγάλες φιλοδοξίες συγκρούονται πλέον με την πραγματικότητα της ευρωπαϊκής νομοθετικής μηχανής. Πολλές προτάσεις παραμένουν εγκλωβισμένες σε διαπραγματεύσεις, καθώς οι εθνικές κυβερνήσεις εξακολουθούν να υπερασπίζονται τόσο τις δικές τους δημοσιονομικές προτεραιότητες όσο και τις αρμοδιότητές τους.
Πριν από έναν χρόνο, ο Ντράγκι είχε ήδη εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για τον αργό ρυθμό υλοποίησης. Έκτοτε, η απογοήτευσή του έχει γίνει ακόμη πιο εμφανής. Ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας συνίδρυσε πρόσφατα, μαζί με τον επικεφαλής της Stripe Πάτρικ Κόλισον, το Rhine Group, στο οποίο συμμετέχουν επιχειρηματίες, οικονομολόγοι και πρώην αξιωματούχοι, με στόχο να πιέσουν την Ευρώπη να περάσει "από τη διάγνωση στη δράση". Η ομάδα υποστηρίζει ότι η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα "σε δυσκολότερη θέση" απ' ό,τι όταν δημοσιεύθηκε η έκθεση Ντράγκι τον Σεπτέμβριο του 2024 και προειδοποιεί ότι χωρίς άμεση δράση η παρακμή θα είναι αναπόφευκτη.
Η ίδια η δημιουργία του Rhine Group αποτελεί ίσως την ισχυρότερη ένδειξη ότι ο Ντράγκι θεωρεί πως οι ευρωπαϊκοί θεσμοί που ανέλαβαν να υλοποιήσουν την ατζέντα του κινούνται υπερβολικά αργά. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφωνούν σε γενικές γραμμές σε ένα πράγμα: η ανταγωνιστικότητα αποτελεί πλέον στρατηγική προτεραιότητα. Το πολύ δυσκολότερο ερώτημα είναι άλλο: Τι είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν για να τη χρηματοδοτήσουν;
Το POLITICO εξετάζει την πρόοδο σε 13 κρίσιμα μέτωπα.
Προϋπολογισμός ΕΕ: Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση
Μία από τις σημαντικότερες συστάσεις του Ντράγκι ήταν η μεταφορά ευρωπαϊκών πόρων από τις παραδοσιακές επιδοτήσεις προς την ανταγωνιστικότητα, την καινοτομία και τις στρατηγικές επενδύσεις. Η Κομισιόν κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση στην πρότασή της για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό 2028 - 2034, προτείνοντας τη δημιουργία ενός νέου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανταγωνιστικότητας ύψους €410 δισ. Στις διαπραγματεύσεις όμως οι κυβερνήσεις άρχισαν να απομακρύνονται από τη φιλοσοφία Ντράγκι.
Το σχέδιο διαπραγματευτικής θέσης που προετοίμασε η Κύπρος το περασμένο καλοκαίρι περιόριζε το Ταμείο Ανταγωνιστικότητας, ενώ ταυτόχρονα αύξανε τα κονδύλια για γεωργία και περιφερειακή πολιτική. Παράλληλα, η Επιτροπή περιόρισε ακόμη περισσότερο την ευελιξία του προϋπολογισμού, επιτρέποντας στις χώρες να διοχετεύσουν άμεσα €45 δισ. από αποθεματικό έκτακτης ανάγκης προς τους αγρότες. Υπάρχει πάντως και πρόοδος: οι κυβερνήσεις αποδέχθηκαν σε γενικές γραμμές μια νέα δομή προϋπολογισμού που δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην ευελιξία και λιγότερη στις εκ των προτέρων δεσμευμένες κατανομές.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 3/5
Χρηματοπιστωτικές αγορές: Η Wall Street της Ευρώπης παραμένει μακρινό όνειρο
Η φιλοδοξία του Ντράγκι να μετατρέψει την ΕΕ σε επενδυτικό κέντρο ικανό να ανταγωνιστεί τη Wall Street παραμένει έργο υπό κατασκευή. Η Κομισιόν έχει καταθέσει σειρά νομοθετικών προτάσεων. Η σημαντικότερη προβλέπει την ενίσχυση της ευρωπαϊκής εποπτικής αρχής κεφαλαιαγορών, ώστε να εξελιχθεί σε έναν ισχυρότερο πανευρωπαϊκό επόπτη - κάτι που θα μπορούσε να θυμίζει την αμερικανική SEC. Ωστόσο, εθνικά και επιχειρηματικά συμφέροντα απειλούν να αποδυναμώσουν τη μεταρρύθμιση. Ο Ντράγκι είχε επίσης προτείνει να αξιοποιηθούν τα τρισεκατομμύρια ευρώ που παραμένουν σε τραπεζικές καταθέσεις, ώστε μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών αποταμιεύσεων να κατευθυνθεί σε παραγωγικές επενδύσεις και κεφαλαιαγορές.
Η Κομισιόν προσπάθησε να αλλάξει τους κανόνες για τις προσωπικές και επαγγελματικές συντάξεις. Οι κυβερνήσεις όμως περιόρισαν σημαντικά τις αλλαγές, προστατεύοντας τα εθνικά συνταξιοδοτικά συστήματα. Και εδώ αναδεικνύεται ένα από τα βαθύτερα προβλήματα της ευρωπαϊκής οικονομίας: η Ευρώπη έχει αποταμιεύσεις, αλλά δυσκολεύεται να τις μετατρέψει σε επενδυτικό κεφάλαιο.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 2/5
Διαβάστε ακόμα: Ντράγκι: Η ΕΕ πρέπει να γίνει μια «γνήσια ομοσπονδία» για να αποφύγει την αποβιομηχάνιση και την παρακμή
Κοινό ευρωπαϊκό χρέος: Το μεγάλο ταμπού παραμένει
Η έκδοση κοινού ευρωπαϊκού χρέους αποτελεί μία από τις παλαιότερες και πλέον αμφιλεγόμενες ιδέες του Ντράγκι. Η ΕΕ έχει ήδη χρησιμοποιήσει κοινό δανεισμό για τη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης μετά την πανδημία, για φθηνά δάνεια στρατιωτικών δαπανών και για την υποστήριξη της Ουκρανίας. Ο Ντράγκι πρότεινε να γίνουν νέες εκδόσεις ευρωομολόγων για στρατηγικά έργα και ευρωπαϊκά δημόσια αγαθά: ηλεκτρικά δίκτυα, διασυνδέσεις, έρευνα αιχμής και μεγάλες επενδύσεις.
Η πολιτική διάθεση όμως παραμένει περιορισμένη. Οι δημοσιονομικά συντηρητικότερες χώρες του Βορρά αντιδρούν στην περαιτέρω αύξηση του κοινού χρέους. Ενδεικτικό είναι ότι η τολμηρή ισπανική πρόταση να δανείζεται η Κομισιόν επιπλέον €850 δισ. ετησίως για λογαριασμό των κρατών - μελών δεν βρήκε ουσιαστική ανταπόκριση στο Συμβούλιο. Η Κομισιόν έχει συμπεριλάβει πιο περιορισμένες δυνατότητες κοινού δανεισμού στον επόμενο προϋπολογισμό, αλλά παραμένει αβέβαιο πόσες θα επιβιώσουν των τελικών διαπραγματεύσεων.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 2/5
Αυτοκινητοβιομηχανία: Μεταρρυθμίσεις υπάρχουν, ανταγωνιστικότητα όχι ακόμη
Η αυτοκινητοβιομηχανία αποτελεί ίσως το καλύτερο παράδειγμα εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι - αλλά τα αποτελέσματα παραμένουν απογοητευτικά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαλάρωσε την πολιτική της για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης μετά το 2035 και παρουσίασε μια περισσότερο "τεχνολογικά ουδέτερη" προσέγγιση στους στόχους εκπομπών.Παράλληλα, ο Ντράγκι είχε ζητήσει μεγαλύτερες επενδύσεις σε software και αυτόνομη οδήγηση, προειδοποιώντας για την άνοδο των κινεζικών αυτοκινητοβιομηχανιών.
Τα robotaxi αρχίζουν πράγματι να εμφανίζονται στις ευρωπαϊκές πόλεις. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: η τεχνολογία που τα κινεί είναι κυρίως αμερικανική ή κινεζική. Και παρά τις μεταρρυθμίσεις, η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία εξακολουθεί να χάνει θέσεις εργασίας και παραγωγική δυναμικότητα. Στις αρχές Σεπτεμβρίου, το διοικητικό συμβούλιο της Volkswagen ενέκρινε σχέδιο περικοπών που προβλέπει την κατάργηση 100.000 θέσεων εργασίας - σχεδόν του 16% του προσωπικού - και το κλείσιμο έως τεσσάρων εργοστασίων στη Γερμανία.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 3/5
Ενέργεια: Η ακριβή ηλεκτρική ενέργεια παραμένει αχίλλειος πτέρνα
Ο Ντράγκι είχε αναγνωρίσει το υψηλό ενεργειακό κόστος ως ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Η ΕΕ επιχειρεί να επιταχύνει τη μετάβαση στις ΑΠΕ και κυρίως να εκσυγχρονίσει, επεκτείνει και ψηφιοποιήσει τα ηλεκτρικά της δίκτυα. Το νέο πακέτο για τα δίκτυα κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά οι κυβερνήσεις έχουν ήδη αποδυναμώσει ορισμένα σημεία, αντιδρώντας σε αυτό που θεωρούν υπερβολική συγκέντρωση σχεδιασμού και χρηματοδοτικής εξουσίας στις Βρυξέλλες.
Παραμένει επίσης το πρόβλημα του κατακερματισμού στις ενεργειακές προμήθειες. Κράτη και εταιρείες εξακολουθούν συχνά να διαπραγματεύονται χωριστά αντί να αξιοποιούν τη συλλογική αγοραστική δύναμη της ΕΕ. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ευρώπη παραμένει ευάλωτη στις διεθνείς τιμές ενέργειας και στον ανταγωνισμό με περισσότερο συγκεντρωτικές ασιατικές οικονομίες για την εξασφάλιση φυσικού αερίου.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 3/5
Τηλεπικοινωνίες: Η ενιαία ευρωπαϊκή αγορά παραμένει στα χαρτιά
Το όραμα για μία πραγματικά ενιαία αγορά τηλεπικοινωνιών βρίσκεται ακόμη μακριά. Ορισμένες από τις προτάσεις Ντράγκι - όπως η εναρμόνιση της κατανομής των συχνοτήτων κινητής τηλεφωνίας και η σταδιακή εγκατάλειψη των παλαιών χάλκινων δικτύων - έχουν ενσωματωθεί στο Digital Networks Act. Όμως οι εθνικές κυβερνήσεις αντιδρούν σε περαιτέρω μεταφορά αρμοδιοτήτων στις Βρυξέλλες.
Αμφιλεγόμενη παραμένει και η πρόταση για μεγαλύτερο επιμερισμό του κόστους των επενδύσεων μεταξύ τηλεπικοινωνιακών παρόχων και των Big Tech εταιρειών που καταναλώνουν τεράστιους όγκους δεδομένων.
Draghi-ometer: 2/5
Ανταγωνισμός: Χαλάρωση για να δημιουργηθούν «ευρωπαϊκοί πρωταθλητές»
Ο Ντράγκι είχε υποστηρίξει ότι η Ευρώπη χρειάζεται μεγαλύτερες επιχειρήσεις, ικανές να ανταγωνιστούν σε παγκόσμια κλίμακα. Η Κομισιόν ανταποκρίθηκε επιταχύνοντας την αναθεώρηση των κανόνων για τις συγχωνεύσεις. Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές προβλέπεται να λαμβάνουν περισσότερο υπόψη την καινοτομία και τις επενδύσεις κατά την αξιολόγηση μεγάλων επιχειρηματικών συμφωνιών. Παραμένει όμως η θεμελιώδης σύγκρουση: Πόσο μπορεί να χαλαρώσει η αντιμονοπωλιακή πολιτική ώστε να δημιουργηθούν ευρωπαϊκοί γίγαντες χωρίς να πληρώσει το τίμημα ο καταναλωτής;
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και η αρμόδια επίτροπος Τερέσα Ριμπέρα δεν φαίνεται να έχουν ακριβώς την ίδια απάντηση.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 3/5
Εμπόριο: Η Ευρώπη γίνεται πιο επιθετική
Σταδιακά, η εμπορική πολιτική της ΕΕ γίνεται περισσότερο διεκδικητική. Οι νέες συμφωνίες με Ινδία, Ινδονησία, Mercosur, Μεξικό και Αυστραλία δημιουργούν νέες ευκαιρίες για τους Ευρωπαίους εξαγωγείς. Παράλληλα, η ΕΕ επιχειρεί να προστατεύσει περισσότερο τη βιομηχανική της βάση. Έχει ήδη αυξήσει τους δασμούς στον χάλυβα και προωθεί μέτρα όπως το Industrial Accelerator Act. Το δίλημμα όμως είναι εμφανές: Μπορεί η Ευρώπη να παραμείνει ταυτόχρονα ανοικτή στο παγκόσμιο εμπόριο και περισσότερο προστατευτική απέναντι στη βιομηχανική απειλή από την Κίνα;
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο πιεστικό καθώς ακόμη και η Γερμανία έχει πλέον ενταχθεί στις ευρωπαϊκές χώρες που καταγράφουν εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα. Όπως το έθεσε Ευρωπαίος διπλωμάτης: "Συμφωνούμε για τα συμπτώματα. Τώρα πρέπει να συμφωνήσουμε για τη θεραπεία".
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 2/5
Κυβερνοασφάλεια: Η εξάρτηση από Κίνα και ΗΠΑ
Ο Ντράγκι είχε προειδοποιήσει για την εξάρτηση της Ευρώπης από προμηθευτές τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού υψηλού κινδύνου, κυρίως τις κινεζικές Huawei και ZTE. Η κατάσταση έχει βελτιωθεί, αλλά η εφαρμογή των μέτρων παραμένει άνιση μεταξύ των κρατών. Τον Ιανουάριο του 2026 η Κομισιόν πρότεινε, μέσω της αναθεώρησης του Cybersecurity Act, να μετατραπεί η εθελοντική πολιτική περιορισμού κινδύνου σε δεσμευτικό ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Στο άλλο μεγάλο μέτωπο όμως η πρόοδος είναι μικρότερη. Η Ευρώπη εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αμερικανικούς παρόχους cloud, παρά τις πολυετείς συζητήσεις περί "τεχνολογικής κυριαρχίας".
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 2/5
Άμυνα: Εδώ η Ευρώπη πάτησε γκάζι
Η άμυνα αποτελεί έναν από τους τομείς στους οποίους έχει σημειωθεί η μεγαλύτερη πρόοδος. Η Κομισιόν έχει ενεργοποιήσει το πρόγραμμα Security Action for Europe ύψους €150 δισ., παρέχοντας χαμηλότοκα δάνεια στα κράτη για αμυντικές δαπάνες. Παράλληλα προτείνει €131 δισ. για άμυνα και Διάστημα στον επόμενο πολυετή ευρωπαϊκό προϋπολογισμό - πενταπλάσια χρηματοδότηση.
Ο Ντράγκι είχε ζητήσει επίσης ενοποίηση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, επισημαίνοντας ότι οι λιγότερες και μεγαλύτερες αμερικανικές αμυντικές εταιρείες επιτυγχάνουν κλίμακα που η κατακερματισμένη ευρωπαϊκή αγορά δυσκολεύεται να προσεγγίσει. Υπάρχει όμως ένα παράδοξο: οι τεράστιες νέες κρατικές χρηματοδοτήσεις μπορεί τελικά να μειώσουν το κίνητρο για συγχωνεύσεις, καθώς κάθε κυβέρνηση θέλει να διατηρήσει θέσεις εργασίας και παραγωγή στη χώρα της.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 2/5
Υγεία και βιοτεχνολογία: Η Ευρώπη παράγει ιδέες, άλλοι τις εμπορευματοποιούν
Κεντρική πρόταση Ντράγκι ήταν να γίνει η Ευρώπη ξανά ελκυστικός τόπος για κλινική έρευνα. Η ΕΕ διαθέτει πολλά υποσχόμενα φάρμακα και επιστημονική γνώση, όμως οι εταιρείες μεταφέρουν ολοένα συχνότερα τις κλινικές δοκιμές στις ΗΠΑ και την Κίνα. Η απάντηση της Κομισιόν είναι το Biotech Act, που επιδιώκει να ενισχύσει τις κλινικές δοκιμές στην Ευρώπη.
Μεταξύ άλλων προβλέπεται μονοετής παράταση της προστασίας ευρεσιτεχνίας για βιοτεχνολογικά φάρμακα που δοκιμάζονται στην Ευρώπη, ενώ η τεχνητή νοημοσύνη και τα εργαλεία ανάλυσης δεδομένων ενσωματώνονται περισσότερο στην ανακάλυψη φαρμάκων, στις δοκιμές και στη βιοπαραγωγή.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει η χρηματοδότηση.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 3/5
Πράσινη μετάβαση: Από την επιτάχυνση στην «απλοποίηση»
Οι πράσινοι κανονισμοί αποτέλεσαν έναν από τους πρώτους στόχους της νέας ατζέντας ανταγωνιστικότητας. Η Κομισιόν προώθησε το λεγόμενο "omnibus", περιορίζοντας υποχρεώσεις περιβαλλοντικών γνωστοποιήσεων που είχαν θεσπιστεί την περίοδο του European Green Deal. Ακολούθησαν χαλαρώσεις στους κανόνες κατά της αποψίλωσης των δασών, ηπιότεροι κλιματικοί στόχοι για το 2040 και επιβράδυνση στην εφαρμογή ορισμένων στοιχείων της ευρωπαϊκής πολιτικής εμπορίας εκπομπών.
Ωστόσο, οι ακραίοι καύσωνες, οι πυρκαγιές και η ξηρασία, σε συνδυασμό με τη νέα ανησυχία για την εξάρτηση από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, έχουν επαναφέρει την ενεργειακή μετάβαση στο προσκήνιο. Η πολιτική ισορροπία φαίνεται πλέον να είναι: απλοποίηση των πράσινων κανόνων, ναι - εγκατάλειψή τους, όχι.
Βαθμός εφαρμογής των προτάσεων Ντράγκι: 3/5
Γεωργία: Η δύναμη που ο Ντράγκι υποτίμησε
Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο αποκαλυπτικό σημείο ολόκληρης της ιστορίας. Η γεωργία είχε σχεδόν περιθωριακή θέση στο μεγάλο σχέδιο Ντράγκι. Η έκθεση των περίπου 400 σελίδων δεν πρότεινε κάποια συνολική νέα αγροτική στρατηγική. Αντίθετα, αντιμετώπιζε ουσιαστικά τις τεράστιες αγροτικές επιδοτήσεις ως πόρους που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στην ανταγωνιστικότητα, στη βιομηχανία, στην ασφάλεια και στις επενδύσεις.
Δύο χρόνια αργότερα, η πολιτική πραγματικότητα επιστρέφει. Οι αγρότες μπορεί να αντιπροσωπεύουν μικρότερο μέρος της ευρωπαϊκής οικονομίας απ' ό,τι στο παρελθόν, παραμένουν όμως εξαιρετικά ισχυρή πολιτική δύναμη. Μετά τις μαζικές κινητοποιήσεις με τρακτέρ, οι κυβερνήσεις πιέζουν να προστατευθούν σχεδόν €294 δισ. άμεσων αγροτικών ενισχύσεων, ενώ μπορούν να προστεθούν ακόμη περισσότερα κονδύλια. Και έτσι η πίεση για περικοπές μεταφέρεται αλλού: ανταγωνιστικότητα, άμυνα και εξωτερική πολιτική.
Ο Ντράγκι άφησε σε μεγάλο βαθμό τους αγρότες έξω από το σχέδιό του. Τώρα οι αγρότες συμβάλλουν στο να καθοριστεί πόσο από το σχέδιο Ντράγκι μπορεί τελικά να χρηματοδοτήσει η Ευρώπη.
Το πραγματικό πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι πλέον η διάγνωση
Δύο χρόνια μετά την έκθεση Ντράγκι, είναι δύσκολο να ισχυριστεί κανείς ότι η Ευρώπη δεν έχει αντιληφθεί το πρόβλημα. Η διάγνωση έχει σε μεγάλο βαθμό γίνει αποδεκτή: χαμηλή παραγωγικότητα → ανεπαρκείς επενδύσεις → ακριβή ενέργεια → κατακερματισμένες αγορές → τεχνολογική εξάρτηση → απώλεια ανταγωνιστικότητας.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επίσης μετατρέψει μεγάλο μέρος των συστάσεων σε συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες. Το εμπόδιο βρίσκεται πλέον στο επόμενο στάδιο. Για να εφαρμοστεί πραγματικά το σχέδιο Ντράγκι, η Ευρώπη πρέπει να πάρει αποφάσεις που δημιουργούν κερδισμένους και χαμένους: λιγότερα χρήματα σε παραδοσιακές πολιτικές για περισσότερα στην καινοτομία, μεγαλύτερη κοινή χρηματοδότηση, ισχυρότερες ευρωπαϊκές αρμοδιότητες, ενοποίηση αγορών και βιομηχανιών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, περιορισμό της εθνικής αυτονομίας.
Εκεί ακριβώς αρχίζει η αντίσταση. Και γι' αυτό, δύο χρόνια μετά, το ερώτημα για την Ευρώπη δεν είναι πλέον αν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει. Είναι αν διαθέτει την πολιτική βούληση να πληρώσει το κόστος για να το κάνει.
Add comment
Comments