Η ιδέα να εγκαταλείψει κανείς τις Ηνωμένες Πολιτείες και να ξεκινήσει μια νέα ζωή στην Ευρώπη μπορεί να μοιάζει ειδυλλιακή. Στην πράξη, όμως, η μετεγκατάσταση σε μια άλλη χώρα αποτελεί πάντοτε έναν συμβιβασμό ανάμεσα σε πλεονεκτήματα και δυσκολίες.
Από την Maureen O’Hare | CNN
Απόδοση – δημοσιογραφική επιμέλεια: Κίρκη | Greece2Day
Το CNN συγκέντρωσε τις εμπειρίες Αμερικανών που έκαναν ακριβώς αυτό, επιλέγοντας τρεις πολύ διαφορετικούς ευρωπαϊκούς προορισμούς: την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ελβετία. Οι ιστορίες τους δείχνουν ότι η ποιότητα ζωής, η ασφάλεια, το κόστος, το κλίμα και η επαφή με μια διαφορετική κουλτούρα μπορούν να κάνουν τη μετακόμιση ιδιαίτερα ελκυστική. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά: γραφειοκρατία, γλώσσα, δυσκολία κοινωνικής ένταξης και η ανάγκη να ξαναχτίσει κανείς σχεδόν από την αρχή την καθημερινότητά του.
Από τη Φλόριντα στην Πελοπόννησο
Ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον έχει η ιστορία των Jeffrey Davidsonκαι Walter Zak, οι οποίοι πλησίαζαν τα 60 όταν αποφάσισαν να αφήσουν τη Φλόριντα και να εγκατασταθούν στην Πελοπόννησο. Η αλλαγή ήταν σχεδόν απόλυτη. Ο Davidson περιγράφει τη ζωή τους κοντά στο Walt Disney World ως ζωή σε έναν τεχνητό κόσμο. Στην Ελλάδα, αντίθετα, η Ιστορία βρίσκεται κυριολεκτικά παντού γύρω τους. Η Πελοπόννησος τούς προσέφερε κάτι που δεν μπορούσαν να βρουν στην προηγούμενη καθημερινότητά τους: άμεση επαφή με έναν τόπο όπου το παρόν συνυπάρχει διαρκώς με χιλιάδες χρόνια ιστορίας.
Αυτό όμως που φαίνεται να τους κέρδισε περισσότερο είναι η ίδια η ελληνική καθημερινότητα. Οι δύο Αμερικανοί μιλούν για την "υπέροχη χαοτική ενέργεια" της Ελλάδας, μια έκφραση που ίσως περιγράφει καλύτερα από πολλές τουριστικές καμπάνιες τη γοητεία – και ταυτόχρονα τις αντιφάσεις – της ζωής στη χώρα.
Η Ελλάδα δεν είναι μόνο ήλιος και θάλασσα
Η μετακόμιση, ωστόσο, δεν παρουσιάζεται ως ένας ατελείωτος μεσογειακός μήνας του μέλιτος. Ο Zak επισημαίνει ότι η Ελλάδα έχει τις δικές της φυσικές και κλιματικές προκλήσεις: σεισμούς, δασικές πυρκαγιές και χειμώνες που μπορούν να είναι ψυχρότεροι από όσο περίμεναν έχοντας ζήσει στη Φλόριντα. Οι δύο άνδρες αναγνωρίζουν επίσης κάτι σημαντικό για όσους σκέφτονται να μετακομίσουν στο εξωτερικό μετά τη συνταξιοδότηση.
Θεωρούν ότι η προσαρμογή θα ήταν δυσκολότερη αν είχαν περιμένει ακόμη περισσότερα χρόνια. Μετακομίζοντας λίγο πριν από τα 60, αισθάνονται ότι εξακολουθούν να έχουν μπροστά τους αρκετό χρόνο για να μάθουν πώς λειτουργεί η νέα τους χώρα και να προσαρμοστούν στον διαφορετικό τρόπο ζωής. Η μετεγκατάσταση, με άλλα λόγια, δεν είναι απλώς αλλαγή διεύθυνσης. Απαιτεί ουσιαστική επανεκκίνηση.
Πορτογαλία: περισσότερη ζωή με τα ίδια χρήματα
Διαφορετική είναι η περίπτωση της Paula Dreyfuss, μιας συνταξιούχου που εγκατέλειψε το Σαν Ντιέγκο και μετακόμισε στο Πόρτο πριν από πέντε χρόνια. Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα για εκείνη είναι οικονομικό. Η νέα της ζωή στην Πορτογαλία τής επιτρέπει να ταξιδεύει αρκετές φορές τον χρόνο και να τρώει συχνά έξω – πράγματα που είναι πολύ ευκολότερα διαχειρίσιμα οικονομικά από ό,τι στην προηγούμενη ζωή της στις ΗΠΑ.
Εξίσου σημαντικό είναι το αίσθημα ασφάλειας. Η Dreyfuss δηλώνει ότι αισθάνεται αρκετά ασφαλής ώστε να κυκλοφορεί μόνη της τη νύχτα, ενώ ξεχωρίζει ιδιαίτερα τη ζεστασιά και τη φιλικότητα των Πορτογάλων. Αλλά ούτε η Πορτογαλία είναι παράδεισος. Τα δύο βασικά προβλήματα που εντόπισε είναι η γραφειοκρατία και η εκμάθηση της γλώσσας. Η ίδια συνοψίζει την εμπειρία με έναν απλό τρόπο: καμία χώρα δεν είναι τέλεια.
Ελβετία: το δύσκολο πρώτο έτος
Η ιστορία των Emilyκαι Robert Toole δείχνει μια εντελώς διαφορετική πλευρά της ευρωπαϊκής μετανάστευσης. Το ζευγάρι μετακόμισε στην Ελβετία πριν από περισσότερο από μία δεκαετία, όταν η Emily δέχθηκε επαγγελματική πρόταση στη Γενεύη. Θεωρητικά, είχε ένα σημαντικό πλεονέκτημα: μετακόμισε έχοντας ήδη εργασία. Κι όμως, χαρακτηρίζει τον πρώτο χρόνο εξαιρετικά δύσκολο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν ήταν τόσο επαγγελματικό όσο κοινωνικό. Η προσαρμογή στη νέα χώρα και η δημιουργία ενός νέου κύκλου ανθρώπων αποδείχθηκαν πολύ δυσκολότερες από όσο περίμενε.
Ο Robert περιγράφει τους Ελβετούς ως ανθρώπους που τείνουν να κρατούν περισσότερο τις αποστάσεις τους, κάτι που δυσκολεύει έναν νεοφερμένο να ενταχθεί γρήγορα στην τοπική κοινωνία.
Από τη δύσκολη αρχή σε μια νέα πατρίδα
Η αρχική απογοήτευση, πάντως, δεν κράτησε για πάντα. Σήμερα το ζευγάρι δηλώνει ευτυχισμένο με την επιλογή του και έχει δημιουργήσει τη ζωή του στην Ελβετία. Ιδιαίτερη σημασία έχει για τους ίδιους το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν τα πέντε παιδιά τους. Η δυνατότητα για πεζοπορία, κολύμβηση και γενικότερα για μια καθημερινότητα πολύ πιο κοντά στη φύση θεωρείται πλέον ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της χώρας.
Έτσι, η χώρα που τους δυσκόλεψε περισσότερο στην αρχή εξελίχθηκε τελικά στον τόπο όπου επέλεξαν να μεγαλώσουν την οικογένειά τους.
Γιατί όλο και περισσότεροι κοιτάζουν προς την Ευρώπη
Οι ιστορίες αυτές εντάσσονται σε μια ευρύτερη τάση. Για αρκετούς Αμερικανούς που εξετάζουν τη μετεγκατάσταση στο εξωτερικό, η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στο "πού είναι φθηνότερα". Το ερώτημα γίνεται περισσότερο πού μπορούν να δημιουργήσουν μια καλύτερη και πιο βιώσιμη καθημερινότητα: κόστος στέγασης, ασφάλεια, υγειονομική περίθαλψη, κλίμα, τρόπος ζωής και δυνατότητα απόκτησης άδειας παραμονής αποτελούν μέρος της ίδιας εξίσωσης.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται μεταξύ των χωρών που προσελκύουν αυτό το ενδιαφέρον, ιδιαίτερα λόγω του μεσογειακού τρόπου ζωής, του κλίματος και της αυξανόμενης κοινότητας ανθρώπων που μπορούν να εργάζονται εξ αποστάσεως.
Ελλάδα, Πορτογαλία ή Ελβετία;
Το ενδιαφέρον της σύγκρισης του CNN είναι ότι δεν αναδεικνύει έναν ξεκάθαρο "νικητή". Η Πορτογαλία προσφέρει, στην περίπτωση που παρουσιάζεται, μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη, αίσθημα ασφάλειας και κοινωνική ζεστασιά, αλλά συνοδεύεται από γραφειοκρατία και το εμπόδιο της γλώσσας.
Η Ελλάδα προσφέρει ιστορία, πολιτισμό, μεσογειακή ζωή και εκείνη την ιδιαίτερη "χαοτική ενέργεια" που ενθουσίασε τους δύο Αμερικανούς, αλλά απαιτεί προσαρμογή και έχει πραγματικούς φυσικούς κινδύνους.
Η Ελβετία μπορεί να προσφέρει εξαιρετική ποιότητα ζωής και ένα ιδιαίτερα ελκυστικό περιβάλλον για οικογένειες, όμως η κοινωνική ένταξη μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη, τουλάχιστον στην αρχή.
Το κοινό στοιχείο των ιστοριών είναι τελικά άλλο: η μετακόμιση στην Ευρώπη δεν εξαφανίζει τα προβλήματα – τα αντικαθιστά με διαφορετικά. Για τους ανθρώπους όμως που βρήκαν τη χώρα που ταιριάζει περισσότερο στις προτεραιότητές τους, αυτή η ανταλλαγή φαίνεται ότι άξιζε τον κόπο.
Add comment
Comments