Νέα ανάλυση για την αμερικανική αγορά εργασίας υποστηρίζει ότι η ΤΝ πιέζει ορισμένα επαγγέλματα και ενισχύει άλλα. Η προσαρμογή φαίνεται κυρίως στις προσλήψεις - και πλήττει περισσότερο τους νέους που προσπαθούν να μπουν στην αγορά.

Από τον Δαίδαλο | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη και την απασχόληση συχνά καταλήγει σε δύο αντίθετες εκτιμήσεις: είτε ότι η ΤΝ θα προκαλέσει μαζική ανεργία είτε ότι θα δημιουργήσει νέες δουλειές.
Οι Μπέντζαμιν Βερσέρ και Άνγκους Κάμερον, σε άρθρο τους στο VoxEU του CEPR, υποστηρίζουν ότι και οι δύο τάσεις βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Η διαφωνία, λένε, οφείλεται εν μέρει στο ότι οι μετρήσεις συχνά συμπυκνώνουν σε έναν αριθμό διαφορετικές και αντίρροπες επιδράσεις.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν επηρεάζει ένα επάγγελμα ως ενιαίο σύνολο. Επηρεάζει επιμέρους καθήκοντα: μπορεί να αναλάβει ορισμένα, να βοηθήσει έναν εργαζόμενο σε άλλα ή να μην έχει ουσιαστικό ρόλο σε εργασίες που απαιτούν φυσική παρουσία και δράση.
Οι ερευνητές ταξινόμησαν τα καθήκοντα σε τρεις κατηγορίες:
- Υποκατάσταση: η ΤΝ μπορεί να ολοκληρώσει την εργασία από την αρχή ως το τέλος, όπως τη σύνταξη μιας σύμβασης.
- Συμπλήρωση: η ΤΝ υποστηρίζει τον εργαζόμενο, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη παρουσία ή την τελική ευθύνη, όπως σε μια θεραπευτική συνεδρία ή στη διδασκαλία μέσα στην τάξη.
- Περιορισμένη επίδραση: η εργασία απαιτεί φυσική δράση που η ΤΝ δεν μπορεί να εκτελέσει, όπως οι υδραυλικές εργασίες, οι κατασκευές ή το κούρεμα.
Η διαφορά φαίνεται στη σύγκριση γραμματέων ιατρείου και εκπαιδευτικών. Η ΤΝ μπορεί ήδη να εκτελεί πολλές διοικητικές εργασίες ενός γραμματέα - όπως απομαγνητοφωνήσεις, περιλήψεις και προγραμματισμό ραντεβού - αλλά δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον εκπαιδευτικό μέσα στην τάξη.
Σύμφωνα με την ταξινόμηση των συγγραφέων, περίπου τα δύο τρίτα των καθηκόντων των γραμματέων μπορούν να αυτοματοποιηθούν πλήρως, έναντι περίπου του ενός πέμπτου για τους εκπαιδευτικούς. Αντίθετα, το ποσοστό των εργασιών που συμπληρώνονται από την ΤΝ είναι πενταπλάσιο για τους εκπαιδευτικούς.
Στο σύνολο της αμερικανικής απασχόλησης, οι συγγραφείς υπολογίζουν ότι το 32% της εργασίας βρίσκεται σε καθήκοντα που μπορούν να υποκατασταθούν από την ΤΝ, το 15% σε καθήκοντα που η τεχνολογία συμπληρώνει και το 53% σε εργασίες που παραμένουν εκτός της άμεσης εμβέλειάς της.
Στα στοιχεία απασχόλησης από το 2021 και μετά, οι δύο πρώτες κατηγορίες κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις. Τα επαγγέλματα με περισσότερα καθήκοντα που μπορούν να υποκατασταθούν από την ΤΝ εμφάνισαν ετήσια αύξηση της απασχόλησης κατά 3,3 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερη από τα επαγγέλματα που δεν επηρεάζονται.
Στα επαγγέλματα όπου η ΤΝ λειτουργεί συμπληρωματικά, η αύξηση ήταν κατά 3,3 μονάδες υψηλότερη. Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι η ισχύς των ευρημάτων δεν είναι ίδια σε όλες τις στατιστικές δοκιμές, ιδίως για την υποκατάσταση.
Σε όρους θέσεων, η ανάλυσή τους αντιστοιχίζει περίπου 1,5 εκατ. θέσεις εργασίας τον χρόνο με την υποκατάσταση και περίπου 700.000 με τη δημιουργία θέσεων που συνδέονται με τη συμπληρωματική χρήση της ΤΝ. Οι αριθμοί περιγράφουν τις δύο αντίρροπες τάσεις· δεν αποτελούν καταγραφή ισάριθμων απολύσεων και νέων προσλήψεων.
Γι’ αυτό, μια συνολική μέτρηση της απασχόλησης μπορεί να φαίνεται σχετικά σταθερή, ενώ στο εσωτερικό της αγοράς εργασίας συντελούνται μεγάλες αλλαγές.
Η προσαρμογή, σύμφωνα με τους συγγραφείς, καταγράφεται κυρίως στις προσλήψεις και όχι σε αύξηση απολύσεων. Το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στους νέους που προσπαθούν να ξεκινήσουν την επαγγελματική τους πορεία: οι νέες προσλήψεις εργαζομένων ηλικίας 22 έως 25 ετών στα επαγγέλματα με τη μεγαλύτερη δυνατότητα υποκατάστασης μειώθηκαν κατά περίπου ένα τρίτο.
Οι συγγραφείς εκτιμούν ότι αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 227.000 λιγότερες θέσεις εισόδου στην αγορά εργασίας ετησίως, χωρίς αντίστοιχη πτώση στις προσλήψεις νέων σε εργασίες που η ΤΝ δεν μπορεί να υποκαταστήσει.
Η επίδραση, προσθέτουν, δεν περιορίζεται πλέον στις χαμηλά αμειβόμενες θέσεις με υψηλή εναλλαγή προσωπικού· αρχίζει να γίνεται αισθητή και σε επαγγέλματα με μεσαίες αποδοχές.
Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι οι επιπτώσεις της ΤΝ δεν αποτυπώνονται σωστά με έναν ενιαίο δείκτη έκθεσης ανά επάγγελμα.
Χρειάζεται να παρακολουθούνται χωριστά οι εργασίες που αυτοματοποιούνται, εκείνες που ενισχύονται από την τεχνολογία και οι ομάδες εργαζομένων που δυσκολεύονται περισσότερο να εισέλθουν στην αγορά.


Add comment
Comments