Το όνειρο των αριστερών όπως και των φασιστών ήταν και παραμένει πάντα το κλείσιμο των τραπεζών και των συνόρων προκειμένου να εμποδίσουν τους πολίτες να επιλέγουν που θέλουν να εργάζονται και να φορολογούνται ή να κάνουν τα χρήματά τους ότι επιθυμούν.
Ένα από τα διαχρονικά χαρακτηριστικά των αυταρχικών ιδεολογιών, είτε αυτές προέρχονται από την άκρα Αριστερά είτε από τον φασισμό και τον εθνικοσοσιαλισμό λοιπόν, είναι η δυσπιστία απέναντι στην ελευθερία επιλογής των πολιτών.
Η ελευθερία μετακίνησης, η ελευθερία διαχείρισης της περιουσίας και η δυνατότητα επιλογής του τόπου εργασίας, διαμονής και φορολόγησης θεωρούνται συχνά απειλή για την κεντρική εξουσία.
Γι’ αυτό και ιστορικά τα καθεστώτα αυτά επιδίωξαν τον έλεγχο των τραπεζών, των κεφαλαίων και των συνόρων.
Ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε πρόσφατα ότι ένα από τα λάθη του το 2015 ήταν πως δεν έκλεισε τις τράπεζες από την πρώτη ημέρα ανάληψης της εξουσίας.
Η άποψη αυτή αποκαλύπτει μια βαθιά άγνοια για το πώς λειτουργεί η εμπιστοσύνη σε μια οικονομία. Οι τράπεζες δεν καταρρέουν επειδή οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να αποσύρουν τα χρήματά τους.
Καταρρέουν όταν οι πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους σε αυτούς που τις εποπτεύουν και διαχειρίζονται τη χώρα.
Το καλοκαίρι του 2015 υπήρξε ένα ιστορικό παράδειγμα. Οι καταθέτες ανησυχούσαν ότι η Ελλάδα θα βρεθεί εκτός ευρώ ή ότι οι αποταμιεύσεις τους θα μετατραπούν σε ένα υποτιμημένο εθνικό νόμισμα.
Διαβάστε ακόμα: Νίκο, κλείστο το ρημάδι
Τα capital controls και το κλείσιμο των τραπεζών δεν αποκατέστησαν την εμπιστοσύνη. Αντίθετα, επιβεβαίωσαν τους φόβους και προκάλεσαν σημαντική οικονομική ζημιά σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.
Η δυνατότητα ενός πολίτη να αποφασίζει πού θα τοποθετήσει τις αποταμιεύσεις του δεν διαφέρει ουσιαστικά από το δικαίωμά του να επιλέγει πού θα εργαστεί, πού θα επενδύσει ή σε ποια χώρα θα ζήσει.
Όταν ένα κράτος προσπαθεί να εμποδίσει αυτές τις επιλογές μέσω περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων ή μέσω κλειστών συνόρων, στην πραγματικότητα παραδέχεται ότι δεν μπορεί να πείσει τους πολίτες να παραμείνουν με τα πλεονεκτήματα που προσφέρει.
Επιχειρεί να τους κρατήσει με καταναγκασμό.
Η προστασία της ιδιοκτησίας και της περιουσίας αποτελεί θεμέλιο κάθε σύγχρονης και ευημερούσας κοινωνίας. Οι επενδύσεις, η επιχειρηματικότητα και η οικονομική ανάπτυξη δεν ανθίζουν εκεί όπου κυριαρχεί ο φόβος της αυθαίρετης δέσμευσης ή απαξίωσης της περιουσίας. Ανθίζουν εκεί όπου υπάρχουν σαφείς κανόνες, σεβασμός των δικαιωμάτων και εμπιστοσύνη στους θεσμούς.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα σύνορα πρέπει να είναι ανεξέλεγκτα. Τα ανοιχτά σύνορα χωρίς κανόνες μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές πιέσεις. Από την άλλη πλευρά, τα ερμητικά κλειστά σύνορα αποτελούν χαρακτηριστικό κοινωνιών που φοβούνται την ελευθερία.
Η ισορροπία βρίσκεται στον αποτελεσματικό έλεγχο των συνόρων και στην ταυτόχρονη διασφάλιση της ελευθερίας των πολιτών να μετακινούνται, να εργάζονται, να επενδύουν και να διαχειρίζονται την περιουσία τους όπως οι ίδιοι κρίνουν καλύτερα.
Τελικά, η πραγματική δύναμη μιας χώρας δεν μετριέται από το πόσο εύκολα μπορεί να κλείσει τις τράπεζες ή τα σύνορά της, αλλά από το πόσο ισχυρούς θεσμούς διαθέτει ώστε οι πολίτες να επιλέγουν ελεύθερα να παραμένουν σε αυτήν.
Add comment
Comments