Είναι μάλλον γενική η διαπίστωση ότι η συχνότητα των δημοσκοπήσεων είναι πρωτοφανής για τα δεδομένα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Αν θεωρηθεί αυτό ένα σημείο των καιρών και ένα δείγμα των πολιτικών - μιντιακών συνηθειών μας, οφείλει κάποιος να αναγνωρίσει ορισμένες ιδιαιτερότητες της συγκυρίας.
Μία από αυτές είναι και ότι οι συχνές - πυκνές δημοσκοπήσεις συμπίπτουν σε πολλά σημεία, τα οποία είναι πιθανό να κρύβουν εξίσου κρίσιμα στοιχεία με εκείνα που φανερώνουν.
Στον βαθμό λοιπόν που οι μετρήσεις εκλαμβάνονται ως χρήσιμα εργαλεία για την αξιολόγηση της συγκυρίας και την αποτύπωση των πολιτικών τάσεων, ορισμένες επισημάνσεις είναι κρίσιμες.
Μία από αυτές είναι ότι γίνεται πλέον αντιληπτό πως όσο και αν η διαφορά του πρώτου κόμματος, εν προκειμένω της κυβερνητικής πλειοψηφίας της ΝΔ, είναι πρωτοφανής σε εύρος και σε διάρκεια, δεν αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο για την πολιτική συνθήκη την επομένη των εκλογών.
Ακόμη και ως προς το βασικό πρόταγμα της κυβέρνησης, που είναι η ομαλότητα και η σταθερότητα, το δημοσκοπικό προβάδισμα της ΝΔ δεν λέει σχεδόν τίποτε, αφού δεν προδιαγράφει ένα εκλογικό αποτέλεσμα εχέγγυο της κυβερνησιμότητας.
Τα σημαντικά ευρήματα εντοπίζονται αλλού και οφείλει κανείς να είναι προσεκτικός. Σε όλες τις έρευνες των τελευταίων εβδομάδων οι διαπιστώσεις είναι λίγο-πολύ κοινές. Η ΝΔ μετριέται στην πρόθεση ψήφου στα επίπεδα του 24%-25%, ενώ σε κάποιες μάλλον πιο αισιόδοξες για εκείνη έρευνες φτάνει και το 27%.
Με βάση αυτά, στις αναγωγές για την εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος η κυβέρνηση παρουσιάζει μια ιδιότυπη σταθερότητα, λίγο πάνω ή λίγο κάτω από το 30%. Και τα δύο ευρήματα δικαιολογούν την ανησυχία στο κυβερνητικό επιτελείο, παρά οτιδήποτε άλλο. Υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό.
Διαβάστε ακόμα: Ψάχνουμε ποιος θα μας καταστρέψει
Ως προς την πρόθεση ψήφου, οφείλει κανείς να λάβει υπόψη του μια λεπτομέρεια που διαπιστώθηκε στην τελευταία αναμέτρηση των ευρωεκλογών του 2024. Εκεί η κάλπη επαλήθευσε εν πολλοίς τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων για την πρόθεση ψήφου, αλλά όχι για τις αναγωγές.
Με αυτό ως παράμετρο προς αξιολόγηση, οφείλει κανείς να δει ότι στον συγκεκριμένο δημοσκοπικό δείκτη η ΝΔ καταγράφεται στο πολύ οριακό επίπεδο του 25%, το οποίο είναι και η προϋπόθεση για την εξασφάλιση του μπόνους των εδρών που προσφέρει ο εκλογικός νόμος.
Σημειωτέον, από την εξίσωση λείπει προς το παρόν το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, το οποίο θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα και να ψαλιδίσει το ποσοστό αυτό της ΝΔ σε βαθμό καθοριστικό. Αυτά σημαίνουν ότι μόνο ήσυχοι δεν μπορούν να κοιμούνται στο Μαξίμου και στην Πειραιώς και ότι θα πρέπει να αναζητήσουν επειγόντως εναλλακτικές στρατηγικές, αφού προφανώς αξιολογήσουν και την πραγματική συνθήκη.
Σε δεύτερο επίπεδο, τα δημοσκοπικά ευρήματα με τις αναγωγές για την εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος είναι επίσης ανησυχητικά για την κυβέρνηση. Το 30% ή και ελάχιστα παραπάνω δείχνει να είναι αυτή τη στιγμή ένα εκλογικό “ταβάνι” και δεν διαφαίνεται τι θα μπορούσε να προσφέρει στη ΝΔ μια ξαφνική και αξιοσημείωτη ώθηση προς το επίπεδο του 35%-37%, όπου εκτιμάται ότι βρίσκεται το κατώφλι της αυτοδυναμίας και παραμένει ο διακηρυγμένος εκλογικός στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η παρατήρηση των δύο αυτών στοιχείων στις τάσεις που καταγράφονται στην πρόθεση ψήφου και στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί.
Είναι πιθανό να κρύβονται σε αυτά κάποιες εκπλήξεις για το βράδυ των εκλογών, οι οποίες με τη σειρά τους θα μπορούσαν να διαμορφώσουν μια εντελώς διαφορετική πολιτική συνθήκη από αυτή που σήμερα θεωρείται πιθανή.
Add comment
Comments