Οκτώ χρόνια ακριβώς μετά την πολύνεκρη τραγωδία στο Μάτι μοιάζει να έχει μεσολαβήσει μία αιωνιότητα.
Με πολιτικούς όρους κάτι τέτοιο έχει συμβεί, αφού έκτοτε έχουν γίνει τρεις εθνικές εκλογές, ευρωεκλογές, το δυστύχημα στα Τέμπη, διαλύσεις κομμάτων, αποχωρήσεις και εμφανίσεις πολιτικών προσώπων και τόσα άλλα.
Διαπιστώνονται όμως ορισμένα στοιχεία, όσο αναλογίζεται κανείς την τραγωδία εκείνης της ημέρας. Ένα από αυτά είναι ότι ως πολιτική τάξη και ως κοινωνία αδυνατούμε να τοποθετήσουμε τα πράγματα στην σωστή τους διάσταση.
Ποια είναι αυτή; Κατ’ αρχάς, ότι το θέμα με την πυρκαγιά στο Μάτι δεν ήταν η αδυναμία κατάσβεσής της. Με μεγάλο βαθμό βεβαιότητας και λόγω της σφοδρότητας των μετεωρολογικών φαινομένων, η φωτιά αυτή δεν γινόταν να σβηστεί.
Συνεπώς, το θέμα είναι πώς οδηγήθηκαν δεκάδες άνθρωποι σε τραγικό θάνατο, είτε επειδή βάσει οδηγιών που έλαβαν, κατευθύνθηκαν μέσα στις φλόγες, είτε επειδή δεν υπήρξε επαρκής και αποτελεσματικός μηχανισμός διάσωσης όσων ήδη βρίσκονταν στον οικισμό.
Διαβάστε ακόμα: Τζοκόντα ο Αλέξης; Κατά Χειλάκη (Χόκνεϊ, καρδιά μου)
Υπάρχει όμως και ένα άλλο θέμα, που μοιραία επανέρχεται στην μνήμη και έχει εμμέσως κάποια επικαιρότητα. Είναι εκείνη η θλιβερή σύσκεψη - παράσταση σε ζωντανή μετάδοση, που πραγματοποιήθηκε στο Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής το βράδυ της 23ης Ιουλίου 2018.
Αυτό συνέβη ενώ ήδη ήταν γνωστό ότι υπήρχαν θύματα. Οι συμμετέχοντες παρίσταναν τους συνοφρυωμένους και ανησυχούσαν για το πότε θα πετούσαν τα αεροσκάφη την επόμενη ημέρα και ενώ η φωτιά είχε περάσει και καταστρέψει τα πάντα. Στην σύσκεψη αυτή συμμετείχαν τότε οι:
Αλέξης Τσίπρας, Πρωθυπουργός, Νίκος Τόσκας, Αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Πάνος Σκουρλέτης, υπουργός Εσωτερικών, Παύλος Πολάκης, αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Δημήτρης Τζανακόπουλος: Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Σωκράτης Φάμελλος, αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ρένα Δούρου, Περιφερειάρχης Αττικής, Γιάννης Καπάκης, Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας και η ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος και της Ελληνικής Αστυνομίας.
Δεν είναι τραγική ειρωνία ότι τα περισσότερα από αυτά τα πρόσωπα, έχοντας πρωταγωνιστήσει με πρωτοφανές θράσος σε μία τέτοια προκλητική φάρσα, εμφανίζονται σήμερα και διεκδικούν ρόλους (σε διαφορετικούς θιάσους πλέον), παριστάνοντας τις όσιες παρθένες και παπαγαλίζοντας και πάλι το παραμύθι του ηθικού πλεονεκτήματος;
Από την άλλη, κατανοεί κανείς αμέσως ότι αναζητήσεις αυτού του τύπου είναι αφελείς. Από την στιγμή που κάποιος έχει διαπράξει κάτι σαν κι αυτό την νύχτα της 23ης Ιουλίου 2018, θα έχει ηθικές αναστολές σήμερα και θα διστάσει να εκστομίσει ότι “η εντιμότητα ήταν πάντοτε στις σημαντικές προτεραιότητες των επιλογών του”, όπως σήμερα λέει πομπωδώς ο Αλέξης Τσίπρας;
Με αυτές τις διαπιστώσεις είναι αναγκαία η υπενθύμιση. Ενώ στο Μάτι συνέβησαν όλα αυτά τα εξοργιστικά, κανένα κίνημα δεν ξεσηκώθηκε και καμία μαζική διαμαρτυρία δεν οργανώθηκε, όπως στην περίπτωση των Τεμπών.
Οι δύο τραγικές υποθέσεις δεν μπαίνουν προφανώς σε καμία ζυγαριά. Προφανέστερα όμως, όσοι πρωταγωνίστησαν στην τραγική φάρσα στο Μάτι και λίγα χρόνια αργότερα ήταν στην πρώτη γραμμή της “ξυλολιάδας” και σήμερα επιδιώκουν την πολιτική τους αναβάπτιση, με rebranding ή χωρίς, θα πρέπει να ξαναζυγιστούν.
Add comment
Comments