Δυστυχώς, ο κ. Φλωρίδης άρχισε και ο κ. Τσίπρας έπεται, για να μας αποσαφηνίσουν αμφότεροι ότι η προεκλογική αντιπαράθεση θα διεξαχθεί σε περιβάλλον πολιτικής παρακμής. Επιλέγουν το στρατήγημα του ψευδούς διλήμματος ή της εξαναγκασμένης πόλωσης, το οποίο ιστορικά έχει χρησιμοποιηθεί σε συνθήκες ομαλότητας μόνο από λαϊκιστές ή αυταρχικούς πολιτικούς.
Από τον Γιάννη Δατσέρη | Protagon.gr
Ο υπουργός Δικαιοσύνης εκφοβίζει επικαλούμενος κίνδυνο πολέμου και μιας νέο-οθωμανικής κατοχής αν δεν παραμείνει στη εξουσία ο νυν Πρωθυπουργός. Ο πρώην (δις) αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και (άπαξ) πρώην Πρωθυπουργός επικαλείται αυτάρεσκα και αλαζονικά τη μοναδικότητά του, εκμηδενίζει όλους τους άλλους και αυτοαναφέρεται σαν αποκλειστικός φορέας της επόμενης εξουσίας.
Αντιπαρέρχομαι τον κ. Φλωρίδη, που μάλλον δεν βρίσκεται στο mainstream της παράταξής του, αλλά δεν μπορώ να μη σταθώ στον κ. Τσίπρα. Από την ίδρυση του νέου εγχειρήματός του μέχρι σήμερα υποβαθμίζει την έννοια της Δημοκρατίας. Την παρέλειψε από τον τίτλο του κόμματός του. Εξαφάνισε τη δημοκρατική διαδικασία στη διαμόρφωση της δομής του. Δεν την περιλαμβάνει στη ρητορική του. Περιόρισε στο εντελώς αναγκαίο τον εξαγγελτικό του λόγο για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Έμπρακτα προσβάλλει το Κοινοβούλιο.
Διαβάστε ακόμα: Τσίπρας: Ο γητευτής των «Σταθάκηδων»
Το "εμείς ή κανείς" είναι η κορύφωση της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς. Του μίγματος λαϊκισμού, αυταρχισμού και οίησης. Το "εμείς ή κανείς" είναι η πιο σκληρή έκφραση που έχει εκστομισθεί κατά την εφαρμογή της εξαναγκασμένης πόλωσης. Υπερβαίνει το τριτοδιεθνιστικό "Ή εμείς ή αυτοί" που χρησιμοποίησε και ο ίδιος, αν θυμάμαι καλά το 2018.
Υπερβαίνει το "Moi ou chaos" του Σαρλ ντε Γκολ τη δεκαετία του 1950. Ακόμη και εκείνο της ανόδου του φασισμού στον Μεσοπόλεμο "O noi o il caos" του Μπενίτο Μουσολίνι. Τα υπερβαίνει γιατί δεν είναι μόνο διχαστικό. Είναι απαξιωτικό και προσβλητικό για όλους τους άλλους. Τούτου ρηθέντος, είτε είναι αποκαλυπτικό της ιδιοσυγκρασίας, είτε είναι αποδεικτικό οίησης, είτε είναι εκδήλωση ψυχολογικής ανωριμότητας όταν "δεν μας πηγαίνουν καλά τα πράγματα", ο κ. Τσίπρας δεν καθίσταται μόνο αποσυνάγωγος των άλλων πολιτικών, αλλά υπόκειται και στην εύλογη καχυποψία των πολλών.
Με απλά λόγια, κινδυνεύει να κόψει τις γέφυρες με κάθε καλοπροαίρετο πολίτη ή στέλεχος της πολιτικής εκτός του σκληρού πυρήνα της επιρροής του. Τηρουμένων των αναλογιών, ο κ. Τσίπρας έκανε ένα καθοριστικό πολιτικό και επικοινωνιακό λάθος, όπως εκείνο του Κώστα Καραμανλή το 2008, που προσδιόρισε λάθος τα όρια μεταξύ νομιμότητας και ήθους.
Οσο και αν καταβλήθηκαν προσπάθειες εξωραϊσμού και λήθης, αυτό το έβρισκε μπροστά του και συνέβαλε καθοριστικά στην ήττα του.
Add comment
Comments