H Pizza Fan είναι γρήγορη στο ντελίβερι, αλλά στην ίδια ο λογαριασμός άργησε κάπως να πάει. Η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ) έκανε εννέα συλλήψεις για μη απόδοση ΦΠΑ τουλάχιστον 25 εκατ. ευρώ από το 2022. Οι βασικές απορίες είναι δύο: Πόση πίτσα τρώμε; Και πόσο ΦΠΑ κλέβουμε;
Από τη Μαρία Δεδούση | Protagon.gr
Στο πρώτο η απάντηση είναι "πολλή". Μόνο η Pizza Fan έχει κάνει από το 2022 ετήσιους τζίρους άνω των εκατό εκατομμυρίων ευρώ. Και αυτό με προϊόντα που σπανίως υπερβαίνουν τα €15 έκαστο. Στο δεύτερο η απάντηση είναι επίσης "πολύ". Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το εκτιμώμενο κενό μεταξύ του ΦΠΑ που θα έπρεπε να εισπραχθεί και εκείνου που εισπράχθηκε στην Ελλάδα, ήταν €2,64 δισ. το 2022. Το 2024 ήταν €2,12 δισ. , γεγονός που σημαίνει ότι αργά και βασανιστικά κλείνουμε το κενό.
\Δεν είναι όλα κλοπιμαία. Υπάρχουν και οι πτωχεύσεις, τα λάθη, κ.λπ. Σε κάποιο ποσοστό όμως είναι ΦΠΑ που εισπράχθηκε και δεν αποδόθηκε. Και είναι χονδρικά το 9% του ΦΠΑ που αναλογεί. Για τους λάτρεις της στατιστικής, το 2019 το ποσοστό του ΦΠΑ που κάπου χάθηκε ήταν 24%. Στην περίπτωση της Pizza Fan οι οικονομικοί ελεγκτές έχουν πολλή δουλειά μπροστά τους. Αυτό που φαίνεται ότι συνέβη είναι ότι με τη χρήση "πειραγμένου" λογισμικού στις ταμειακές, άλλα ποσά εισέπρατταν κι άλλα φαίνονταν στην εφορία.
Η υπόθεση αφορά περίπου 100 καταστήματα, σε ένα τεράστιο δίκτυο που αποτελείται από τη μητρική εταιρεία, επιμέρους επιχειρήσεις που διαχειρίζονται καταστήματα, καταστήματα franchise, κ.λπ. Πόσοι και ποιοι είναι μπλεγμένοι, θα φανεί. Υπάρχει στην Ελλάδα κι ένα άλλο, ακόμη πιο εκτεταμένο δίκτυο απόκρυψης του ΦΠΑ. Αυτό χρησιμοποιεί το πιο εξελιγμένο λογισμικό όλων των εποχών, το οποίο λέγεται "έλληνας ταβερνιάρης". Τρως, σου φέρνει τον λογαριασμό στο μπακαλόχαρτο που έγραψε την παραγγελία, πάνω στο οποίο διάφορα ακατάληπτα ποσά είναι γραμμένα, σβησμένα ή διορθωμένα με το χέρι, πληρώνεις πανάκριβα και λες κι ευχαριστώ.
Διαβάστε ακόμα: Μαύρα μούρα, άσπρα μούρα
Στις τιμές εννοείται ότι περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ, τον οποίο κάποιος τσεπώνει – και αυτός ο κάποιος δεν είσαι εσύ. Κάποτε, τις καλές εποχές, ο "χαμένος" ΦΠΑ μοιραζόταν ανάμεσα στον καταστηματάρχη και τον πελάτη με τη μορφή έκπτωσης. Σήμερα έχουν τελειώσει αυτά, δεν βγαίνει το μαγαζί. Σε περίπτωση δε που ζητήσεις να πληρώσεις με κάρτα, είτε διότι έτσι σε βολεύει είτε για να μην αισθάνεσαι κορόιδο, υπάρχει πάντα πρόβλημα σύνδεσης με το δίκτυο. Στις μεγάλες πόλεις όλα αυτά έχουν κάπως εξαλειφθεί, αλλά στην επαρχία, και ειδικότερα την τουριστική, είναι σχεδόν κανόνας.
Ελεγχοι γίνονται, αλλά με το που πατάει το πόδι της η Δίωξη Οικονομικού Εγκλήματος στην πρωτεύουσα του νομού το έχει μάθει και το τελευταίο κατσικοχώρι και οι ταμειακές δουλεύουν ξαφνικά υπερωρίες. Μην αποθαρρύνεστε πάντως, δεν είμαστε πρωταθλητές στο "μάσημα" του ΦΠΑ. Τον τίτλο έχει η Ρουμανία με 30%. Τελευταία είναι η Αυστρία με 1%. Εμείς είμαστε κάπου στη μέση προς τα πάνω. Ο ΦΠΑ ξεκίνησε από τη Γαλλία. Το 1954, ένας γάλλος φορολογικός υπάλληλος, ο Μορίς Λορέ, πιθανώς βαριόταν στην υπηρεσία του και είχε τη φαεινή ιδέα που θα άλλαζε την ευρωπαϊκή οικονομία. Το 1967 οι έξι ιδρυτικές χώρες της ΕΟΚ αποφάσισαν να υιοθετήσουν το ΦΠΑ με στόχο την εναρμόνιση της φορολογίας και τη διευκόλυνση του εμπορίου.
Διαβάστε ακόμα: Τα πρόστυχα τα "μαύρα" τα εισοδήματά σου
Η Ελλάδα εισήγαγε τον ΦΠΑ το 1987. Εκτοτε ο ΦΠΑ ανεβαίνει, κατεβαίνει, και γενικά χρησιμοποιείται ως εργαλείο κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής. Αποτελεί δείκτη των πολιτικών επιλογών μιας κυβέρνησης, ως προς το ποιοι θα σηκώσουν το φορολογικό βάρος, ποιες ανάγκες θα προστατευθούν και ποιες δραστηριότητες θα ενισχυθούν.
Εβδομήντα χρόνια μετά τη γέννησή του, πάντως, το λεγόμενο "κενό του ΦΠΑ" παραμένει ένα σημαντικό ευρωπαϊκό πρόβλημα. Καμία χώρα όμως δεν μπορεί να έχει έναν εφοριακό πάνω από κάθε πίτσα. Στην Αυστρία, που τα καταφέρνει τόσο καλά, οι αποδείξεις που εκδίδονται είναι μέρος ενός ηλεκτρονικού συστήματος που καταγράφει τη συναλλαγή και προστατεύει την καταγραφή της από αλλοίωση με ειδικές δικλείδες στις ταμειακές μηχανές.
Τι να μας πουν οι Αυστριακοί, όμως; Ούτε μια πίτσα της προκοπής δεν ξέρουν να φτιάχνουν.
Add comment
Comments