Η Ευρώπη έχει δύο δρόμους. Ο ένας είναι η "Ευρώπη των Εθνών" που υποστηρίζει η ακροδεξιά. Δηλαδή ένα μεγάλο φρένο στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της Ευρώπης των λαών, μια πορεία προς την Ομόσπονδη Ευρώπη.
Από τον Θανάση Μαυρίδη| Liberal.gr
Μέχρι προχθές θα σας λέγαμε ότι πάμε προς την Ευρώπη της Λεπέν. Σήμερα και μετά τις αμερικανικές εκλογές φαίνεται να επιστρέφει στο τραπέζι η ομάδα των ευρωπαϊστών. Πριν τα παρατήσουν οριστικά δηλώνουν έτοιμοι να δώσουν μια τελευταία μάχη. Η Ευρώπη των Εθνών σημαίνει διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οπότε, δεν θα υπάρχει άλλη μάχη για να δώσουν στο μέλλον. Η επιστροφή της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη δεν είναι ένα απλό σύμπτωμα. Είναι το αποτέλεσμα των επιλογών της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Η Ευρώπη επαναπαύθηκε στην καλή της φήμη, δεν θεώρησε απαραίτητο να επενδύσει ούτε στην τεχνολογία, ούτε στην καινοτομία.
Η Ευρώπη την ώρα που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε το μεταναστευτικό, στο όνομα της πολιτικής ορθότητας, υπέγραφε η ίδια με τα χεράκια της τα προσκλητήρια στην ακροδεξιά για να αναλάβει η τελευταία πολιτική δράση. Η επιλογή (διότι περί επιλογής πρόκειται) της ενεργειακής εξάρτησης από την Ρωσία την αποδυνάμωσε αισθητά στην εξωτερική της πολιτική και έδωσε στους Ρώσους την οικονομική δυνατότητα για να χρηματοδοτήσουν με τα έσοδα από τις πωλήσεις τους πολιτικές ομάδες που επιδίωκαν την διάλυσή της Ευρώπης! Με άλλα λόγια, η Ευρώπη αγόρασε με δικά της χρήματα από τους Ρώσους το σχοινί με το οποίο απειλείται σήμερα να κρεμαστεί.
Διαβάστε ακόμα: Ήρθε η ώρα των Βαβάρων
Θα μπορέσει η Ευρώπη να ανατρέξει τις αρχικές της επιλογές; Να τρέξει πραγματικά αυτήν τη φορά την ενοποίηση ή θα επιμείνουν μέχρι το τέλος να ονοματίζουν ως πολιτική ενοποίηση την μετατροπή της Ευρώπης σε υποτελείς χώρες στο Βερολίνο; Θα πολεμήσει την γραφειοκρατία στις Βρυξέλλες ή θα συνεχίσει να επιτρέπει σε ομάδες κακομαθημένων πολιτικών και υπαλλήλων να χτίζουν την δική τους αυτοκρατορία στο όνομα των λαών;
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι λείπουν οι πολιτικοί εκείνοι που θα μπορούσαν να κάνουν τις μεγάλες ανατροπές. Που θα μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος ενός τέτοιου μεγάλου έργου. Ίσως ο πόλεμος στην Ουκρανία και η επιθετικότητα του Τραμπ προς την ιδέα της Μεγάλης Ευρώπης αφυπνίσουν δυνάμεις που σήμερα δεν φαίνονται διατεθειμένες να πέσουν στη μάχη. Αλλά και πάλι μας λείπουν από την εικόνα οι ηγέτες. Τα πρόσωπα.
Στο μεταξύ, ποιος θα θέλει να επενδύσει σε μια Ευρώπη που εισέρχεται σε μια ομιχλώδη περίοδο; Ποιος θα θέλει να δέσει την τύχη του με κάποιον που έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να χάσει από το να κερδίσει; Αντιθέτως, η στροφή προς τα ισχυρά κράτη, στην Ευρώπη των Εθνών, είναι πιο εύκολος δρόμος. Είναι πιο εύκολο να γκρεμίζεις από το να χτίζεις.
Γι αυτό και η ακροδεξιά δείχνει αυτήν τη στιγμή ο πιο πιθανός νικητής. Για να αλλάξει το κλίμα θα πρέπει να υπάρξει κάτι. Να είναι αυτό το κάτι η ήττα του Τραμπ; Μακάρι!
Add comment
Comments