Ο πρόεδρος Τραμπ συγκέντρωσε μια πολύ ισχυρή ναυτική δύναμη στην Καραιβική με στόχο να ρίξει το καθεστώς Μαδούρο. Αυτό οδηγούσε στην πιθανότητα μιας εμπλοκής των ΗΠΑ σε έναν πόλεμο που θα περιλάμβανε αποβάσεις, βομβαρισμούς, μάχες μέσα στις πόλεις. Όλα αυτά θα ήταν και επικίνδυνα και αμφίβολης αποτελεσματικότητας. Πρώτον ο Μαδούρο θα κέρδιζε τεράστια αποθέματα δημοφιλίας, γιατί σε έναν πόλεμο οι πολίτες συσπειρώνονται γύρω από την ηγεσία της χώρας, την όποια ηγεσία ακόμα και την πιο αυταρχική.
Δεύτερον, οι ΗΠΑ θα άρχισαν να δέχονται φέρετρα αμερικανών στρατιωτών, για μια υπόθεση της οποίας την όποια σκοπιμότητα και ωφελιμότητα δεν είναι και βέβαιο ότι οι πολίτες της μπορούν να αντιληφθούν.
Τρίτον, ουδείς γνώριζε με βεβαιότητα ούτε μπορούσε να εγγυηθεί τον χρόνο που θα απαιτούσε η ολοκληρωτική νίκη του στρατού της υπερδύναμης. Το "κάζο" του Πούτιν που σε 2 βδομάδες θα ήταν στο Κίεβο είναι ακόμα νωπό. Και σχεδόν αμέσως θα άρχιζαν να ηχούν τα τύμπανα του εσωτερικού πολέμου εντός των τειχών των ΗΠΑ, όπου ολημερίς θα συζητούσαν για ζητήματα που θα σχετίζονταν με τη νομιμότητα και κυρίως τη συνταγματικότητα των πράξεων του προέδρου.
Προς τούτο και η χρήση της ναυτικής δύναμης είχε από καιρό τώρα αποκλειστεί. Έγινε μια προσπάθεια οικειοθελούς αποχώρησης του Μαδούρο, με τηλεφωνικές συνομιλίες του με τον Τραμπ, όπου οι ΗΠΑ εμφανίζονταν έτοιμες να διαπραγματευτούν μια "βελούδινη" αλλαγή καθεστώτος που θα συνδυαζόταν με την μετοίκηση του Μαδούρο και της οικογενείας του σε χώρα της επιλογής του, έναντι μάλιστα και ενός πολύ τρανταχτού οικονομικού ανταλλάγματος.
Όλα αυτά ήταν στάχτη στα μάτια του δικτάτορα. Όσο ο Μαδούρο νόμιζε ότι "ντίλαρε", η CIA είχε πιάσει δουλειά. Ο στόχος ήταν η εύρεση "όλων των ανθρώπων του προέδρου",που βλέποντας ότι οι μέρες του ήταν μετρημένες, θα ήταν έτοιμοι να διαβούν τον Ρουβίκωνα και να συμβάλλουν στην ανατροπή του. Και προφανώς "έμπιστοι" του Μαδούρο με υπέθυνες θέσεις στον στρατό και στην προσωπική του ασφάλεια.
Όσο έμπειρα και ικανά και να είναι τα μέλη της Delta Force, δεν γίνεται να μπεις σε μια χώρα, με 5 στρακαστρούκες, να φτάσεις σχεδόν ανενόχλητος μέχρι τον ίδιο τον πρόεδρό της, να τον συλλάβεις και να τον οδηγήσεις και εκτός συνόρων. Ούτε Χουντίνι διεθέτει η Delta Force ούτε Μαγκάϊβερ. Η επιχείρηση είχε σχεδιαστεί πολύ καλά - ως αποδείχτηκε - και στην Ουάσινγκτον, κυρίως όμως στο Καράκας.
Δεν είναι καθόλου παράξοδο ότι η Μαρία Κορίνα Ματσάδο, αρχικά αρνήθκε να σχολιάσει την επιχείρηση και στη συνέχεια δήλωσε πως "ο Γκονζάλες Ουρούτια θα πρέπει να αναλάβει αμέσως την προεδρία". Ο Ουρούτια ήταν ο υποψήφιος απέναντι στον Μαδούρο στις τελευταίες εκλογές (στη Ματσάδο απαγορεύτηκε να είναι υποψήφια) και στις γνωστές εκλογές των αυταρχικών καθεστώτων "έχασε".
Η Ματσάδο αντιλαμβάνεται ότι όσοι υψηλόβαθμοι συστρατεύτηκαν με τις ΗΠΑ για να πέσει ο Μαδούρο, δεν αποκλείεται να "διασφάλισαν" όχι μόνο οικονομικά ανταλλάγματα αλλά και έναν κάποιο ρόλο τους την επόμενη μέρα. Προς τούτο και πιέζει για άμεση επίλυση του κυβερνητικού αδιεξόδου μέσω της ανάληψης της εξουσίας από τον πραγματικό νικητή των εκλογών.
Ο Τραμπ στις δηλώσεις του προτίμησε να φανεί αρκετά αόριστος σε ότι αφορά το μέλλον. Οι ΗΠΑ θα αναλάβουν τα "πράγματα" μέχρι να ομαλοποιηθεί με βεβαιότητα η κατάσταση, ανέφερε. Αυτό επαυξάνει τις ανησυχίες της επίσημης αντιπολίτευσης που δεν θα ήθελε να μπει σε διαπραγματεύσεις συγκατοίκησης με τους βασανιστές της.
Ο Μαδούρο δεν έκανε ότι ο Άσαντ. Δεν ήξερε να μετράει καλά τα "ζάρια". Δεν καταλάβαινε ότι όταν δεν έχει να προσφέρεις προοπτική, ο εχθρός δεν βρίκσκεται απέναντι, αλλά δίπλα σου.
Add comment
Comments