Η κρίση χρηματοδότησης της πολιτείας οφείλεται σε ένα σύστημα πληρωμών τρίτων, στο οποίο περίπου τα 90 σεντς για κάθε αμερικάνικο δολάρίο υγειονομικής περίθαλψης, καταβάλλονται από κάποιον άλλον εκτός από τον ασθενή.
Προσπαθώ να είμαι δίκαιος με τους ανθρώπους με τους οποίους διαφωνώ. Ο Emmanuel Saez - ο διάσημος οικονομολόγος του UC Berkeley, ο οποίος θεωρείται αρχιτέκτονας του προτεινόμενου φόρου πλούτου των δισεκατομμυριούχων στην Καλιφόρνια - είναι κάποιος που διαβάζω προσεκτικά, ακόμα και όταν βρίσκω την ανισότητα εισοδήματος που υποστηρίζει ότι δεν λειτουργεί πειστικά. Έτσι, όταν λέω ότι τα επιχειρήματά του για τον φόρο πλούτου δεν είναι απλώς προκατειλημμένα ή παραπλανητικά, αλλά κατάφωρα λανθασμένα, δεν είμαι απρόσεκτος. Το εννοώ.
Σε μια πρόσφατη συζήτηση στο Πανεπιστήμιο Stanford, ο Saez προσέφερε την κεντρική του αιτιολόγηση (εκτός από, ξέρετε, το κλασικό «οι δισεκατομμυριούχοι είναι άδικα πλούσιοι»): Τα νοσοκομεία της Καλιφόρνια το χρειάζονται επειδή η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μείωσε το Medicaid μέσω του περσινού One Big Beautiful Bill (OBBB). Όπως έχουν επανειλημμένα καταγράψει οι ερευνητές του Κέντρου Καινοτομίας Οικονομικής Πολιτικής, υπό την κυβέρνηση Μπάιντεν, οι δαπάνες του Medicaid αυξήθηκαν κατά σχεδόν 60%, από περίπου $409 δισ. πριν από την πανδημία σε $656 δισ. έως το 2025.
Χρησιμοποιώντας τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κογκρέσου που αντικατοπτρίζουν το OBBB - το υποτιθέμενο όργανο καταστροφής - αυτοί οι ερευνητές προβλέπουν τώρα ότι οι δαπάνες του Medicaid θα φτάσουν τα $905 δισ. το 2034. Το να αποκαλούμε μια αύξηση 38% μεταξύ 2024 και 2034 "περικοπή" δεν είναι ένα ειλικρινές επιχείρημα.
Η κρίση χρηματοδότησης των νοσοκομείων στην Καλιφόρνια δεν έχει καμία σχέση με το αν η πολιτεία επιβάλλει η όχι φόρο στους δισεκατομμυριούχους. Η κρίση οδηγείται από ένα σύστημα πληρωμών τρίτων, στο οποίο περίπου 90 σεντς από κάθε αμερικανικό δολάριο υγειονομικής περίθαλψης καταβάλλεται από κάποιον άλλο εκτός από τον ασθενή, αφαιρώντας κίνητρα για την πειθαρχία του κόστους ή την αμφισβήτηση του κατά πόσον οι υπηρεσίες αξίζουν καν την τιμή τους.
Διαβάστε ακόμα: Ένας πρόεδρος, ένας πόλεμος και ένα χρέος
Έπειτα, υπάρχει μια δομή χρηματοδότησης που ανταμείβει την επέκταση του προγράμματος και τιμωρεί τον περιορισμό. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση τυχαίνει επίσης να καλύπτει 90 σεντς από κάθε δολάριο που δαπανάται από τις πολιτείες για τους εγγεγραμμένους στην επέκταση του Affordable Care Act (συμπεριλαμβανομένων των ικανών ενηλίκων χωρίς εξαρτώμενα μέλη). Αυτό δίνει στις πολιτείες ένα ακαταμάχητο κίνητρο να αναπτύξουν το πρόγραμμα, αλλά δεν παρέχει χρηματοδότηση σε επίπεδο που να καλύπτει το κόστος της περίθαλψης.
Οι ηγέτες της Καλιφόρνια έχουν δεχτεί το δόλωμα, έχουν επεκτείνει επιθετικά το Medi-Cal και έχουν καλύψει πληθυσμούς πολύ πέρα από τον παραδοσιακό πληθυσμό Medicaid που έχει ανάγκη. Επιθυμώντας να επιτύχει καθολική κάλυψη, η πολιτεία κατάργησε το κριτήριο περιουσιακών στοιχείων, επιτρέποντας στους συνταξιούχους της μεσαίας τάξης να πληρούν τις προϋποθέσεις για ένα πρόγραμμα που έχει σχεδιαστεί για τους φτωχούς. Η επιλεξιμότητα εισήχθη σταδιακά για τους παράτυπους μετανάστες την τελευταία δεκαετία. Δυστυχώς, το πρόγραμμα δεν διαθέτει συγκρίσιμο μηχανισμό για να χρηματοδοτήσει όσα έχει υποσχεθεί. Οι οικονομικές συνέπειες της υπέρμετρης ανάπτυξής του είναι πλέον αδύνατο να αγνοηθούν.
Πέρυσι, η Καλιφόρνια υπερέβη τον προϋπολογισμό Medi-Cal κατά $6,2 δισ. Μια κυβερνητική έκθεση τοποθετεί το κόστος μόνο της κάλυψης των μεταναστών χωρίς νόμιμο καθεστώς ως μια απώλεια $10 δισ. από το Γενικό Ταμείο - διπλάσιο από αυτό που είχε αρχικά εκτιμήσει η πολιτεία. Οι υποστηρικτές του μεγαλύτερου Medicaid απαντούν λέγοντας ότι οι υπερβάσεις κόστους αποδεικνύουν ότι το πρόγραμμα λειτουργεί και ότι καλύπτονται περισσότεροι άνθρωποι. Είναι επίσης απόδειξη ενός συστήματος που θα συνεχίσει να επιδεινώνεται γρήγορα. Τα νοσοκομεία που εξυπηρετούν αυξανόμενο αριθμό ασθενών Medi-Cal και καλύπτουν το χάσμα μεταξύ του τι πληρώνει το πρόγραμμα και του κόστους περίθαλψης θα αντιμετωπίσουν τις ίδιες πιέσεις κόστους μετά την εφαρμογή του φόρου.
Λοιπόν, τι στην πραγματικότητα έκοψε το OBBB από το Medicaid; Έκλεισε ένα παιχνίδι χρηματοδότησης που πολιτείες όπως η Καλιφόρνια διεξήγαγαν εδώ και χρόνια: επιβολή φόρων στους παρόχους ασφάλισης του Medicaid, αποζημίωσή τους για αυτά που πλήρωσαν και τσεποποίηση του ομοσπονδιακού ποσού με βάση διογκωμένα στοιχεία. Μόνο η Καλιφόρνια άντλησε $19 δισ. σε ομοσπονδιακά χρήματα σε διάστημα τριών ετών, χωρίς ουσιαστικά να συνεισφέρει τίποτα δικό της. Χρησιμοποίησε αυτά τα κεφάλαια, εν μέρει, για να καλύψει την επέκταση των εγγεγραμμένων που τώρα δημιουργεί τρύπα στον προϋπολογισμό της. Οι φορολογούμενοι θα πρέπει να είναι έξαλλοι.
Έχει γίνει σαφές ότι τα μαθηματικά των εσόδων που χρησιμοποιούνται από τον Saez και το πλήθος των υποστηρικτών του φόρου επί του πλούτου είναι επίσης λανθασμένα. Ο Joshua Rauh του Stanford και αρκετοί συν-συγγραφείς διαπιστώνουν ότι τα προβλεπόμενα έσοδα του φόρου επί του πλούτου της Καλιφόρνια συνιστούν μια ονειρώδη φαντασίωση. Οι υποστηρικτές διαφήμιζαν $100 δισ. σε εισπράξεις. Βασιζόμενοι σε ορθή ανάλυση και όχι σε ευσεβείς πόθους, η ομάδα του Rauh είδε δισεκατομμυριούχους να φεύγουν ήδη και, ως αποτέλεσμα, άλλα μελλοντικά φορολογικά έσοδα να διαλύονται. Εκδιώκοντας οριστικά τους υψηλόμισθους, η πιο πιθανή "καθαρή παρούσα αξία" του φόρου πλούτου είναι $24,7 δισ. Είτε οι πολιτικοί και οι ψηφοφόροι θέλουν να το παραδεχτούν είτε όχι, το πραγματικό πρόβλημα εξακολουθεί να είναι οι δαπάνες.
Τα έσοδα της Καλιφόρνια έχουν αυξηθεί κατά 55% από το 2019, αλλά το Σακραμέντο έχει αυξήσει τις κρατικές δεσμεύσεις δαπανών κατά 68%. Κάλυψε τα ελλείμματα του προϋπολογισμού σε τρία συνεχόμενα χρόνια ($27 δισ., $55 δισ. και $15 δισ.) όχι διορθώνοντας το υποκείμενο πρόβλημα αλλά μειώνοντας τα αποθεματικά και εφαρμόζοντας εφάπαξ διορθώσεις.
Το Γραφείο Νομοθετικού Αναλυτή προβλέπει τώρα ένα τέταρτο συνεχόμενο έλλειμμα, που αυτή τη φορά θα φτάσει σχεδόν τα $18 δισ. το 2026-27 και θα αυξηθεί στα $35 δισ. ετησίως έως το 2027-28. Μόνο το Medi-Cal θα φτάσει σε ιστορικό υψηλό, αφαιρώντας $49 δισ. από το Γενικό Ταμείο. Ο φόρος περιουσίας δεν θα σώσει τα νοσοκομεία. Δεν θα διορθώσει το Medi-Cal. Θα επιταχύνει την αποχώρηση μιας φορολογικής βάσης από την οποία η Καλιφόρνια εξαρτάται ήδη επικίνδυνα.
Τα πραγματικά δημοσιονομικά προβλήματα απαιτούν ειλικρίνεια. Σε αντίθεση με όσα σας λένε διακεκριμένοι οικονομολόγοι, αυτός ο φόρος περιουσίας δεν είναι τέτοιος.
Add comment
Comments