Εν μέσω λαμπάδων, επιταφίων, εκκλησιαστικών ύμνων και πετσούλας από αρνί, προσπάθησα να παρακολουθήσω όλη αυτή την περίεργη υπόθεση, η σχετιζόμενη τον νέο υφυπουργό κο Λαζαρίδη. Από τον οποίο ζητείται η παραίτησις. Προσπάθησα να κατανοήσω τη βάση ατου αιτήματος.
Ο κος Λαζαρίδης, έχει ολοκληρώσει έναν κύκλο σπουδών σε ιδιωτικό ΙΕΚ - Κολλέγιο, του οποίου οι εκπαιδευτικές δεξιότητες αμφισβητούνται. Αν θυμάμαι καλά, γι αυτό (μεταξύ άλλων) ζητάμε τη δυνατότητα λειτουργίας ιδιωτικών ΑΕΙ στην Ελλάδα, με "σκληρές" προϋποθέσεις που να θέτει η ίδια η πολιτεία, ούτως ώστε να μην ανοίγει ο καθένας ένα ΙΕΚ πουλώντας "ακαδημαϊκούς" τίτλους. Μόνο που διαφωνούν όσοι σήμερα φωνασκούν.
Στην ουσία όμως, αν δεχθώ ότι όντως το εν λόγω ΙΕΚ ήταν χαμηλού επιπέδου, λυπάμαι που σας ενημερώνω έτσι απότομα, όμως η μεγάλη πλειοψηφία των δημόσιων πρώην ΤΕΙ της Ελληνικής επαρχίας, που έγιναν σε μια νύχτα ΑΕΙ, για να δεχθούν όσους γράφουν στις εξετάσεις 3 και 4, του ιδίου χαμηλοτάτου επιπέδου είναι. Αν βέβαια ο κος Λαζαρίδης είχε τελειώσει ένα τέτοιο "ακαδημαϊκό" νυχάδικο, θα ήταν καθόλα κατάλληλος για οποιαδήποτε θέση;
Επίσης, από ό,τι κατάφερα να καταλάβω (με δυσκολία), είναι ότι το έγκλημα του κου Λαζαρίδη είναι ότι προ 20ετίας τοποθετήθηκε μετακλητός υπάλληλος (ήτοι προσωρινός), και είναι αμφιλεγόμενο για το αν ένας μετακλητός έπρεπε - τότε - να έχει δημόσιο πτυχίο από τα Γρεβενά ή όχι. Αν παρατύπως - πριν 20χρόνια - τον επέλεξε ο τότε υπουργός για σύμβουλό του, η ευθύνη ανήκει στον υπουργό, όχι στον υπάλληλο. Δεν θυμάμαι από πότε ένας υπάλληλος διώκεται για τις προϋποθέσεις πρόσληψης που επέλεξε ο εργοδότης του.
Πάμε όμως και στην πραγματική ουσία των πραγμάτων. Και η ουσία των πραγμάτων σχετίζεται με το τι δημόσιους λειτουργούς θέλουμε. Από άποψη τυπικών προσόντων τουλάχιστον. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να συμφωνήσουμε σε ένα πλαίσιο και να το κατοχυρώσουμε και νομοθετικά. Θα συμφωνήσουμε όμως;
Θέλουμε δημόσιους λειτουργούς με υψηλού επιπέδου ακαδημαϊκές γνώσεις; Αν ναι, τότε προφανώς, μην ξαναδώ σε ευρωψηφοδέλτιο κόμματος μπασκετμπολίστες, ούτε στα θεωρεία υπουργών κωμικούς ηθοποιούς. Ούτε 6άρηδες υπουργούς φέροντες ακόμα τη φοιτητική ιδιότητα. Θεωρώ ότι δεν διαφωνεί κανείς. Ή μήπως όχι;
Όταν λέμε ακαδημαϊκές γνώσεις τι εννοούμε; Να έχεις τελειώσει ένα από τα πολλά θλιβερά ιδρύματα που το κράτος βαφτίζει με τη σφραγίδα του πανεπιστήμια, για να γίνουν καθηγητές πανεπιστημίου διάφοροι κολλητοί και να νοικιάζουν τις γκαρσονιέρες τους οι επαρχιώτες; Φαντάζομαι πως όχι. Μόνο πανεπιστήμια που στο διεθνές ranking είναι από ένα επίπεδο και πάνω. Θεωρώ ότι δεν διαφωνεί κανείς. Ή μήπως όχι;
Και τελικά οι ακαδημαϊκές γνώσεις επαρκούν; Δεν θέλουμε και λειτουργούς θεωρητικούς της βιβλιοθήκης, αλλά ανθρώπους ενεργούς στην κοινωνία. Σωστά; Άρα, δεν μας φτάνει το πτυχίο από υψηλού επιπέδου πανεπιστήμιο, αλλά και η πλούσια εργασιακή εμπειρία. Όχι βιογραφικό "μετά τις σπουδές του αφοσιώθηκε στο κόμμα", ούτε "εργάστηκε επί εξάμηνο στον ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ". Εργασιακή εμπειρία, δεκαετιών, στον ιδιωτικό τομέα με σημαντικές διακρίσεις, προαγωγές, θέσεις ευθύνης, επιτεύγματα. Θεωρώ ότι δεν διαφωνεί κανείς. Ή μήπως όχι;
Επίσης, όλες αυτές οι ακαδημαϊκές γνώσεις και η αποκτηθείσα εργιασιακή εμπειρία, πρέπει να σχετίζεται σχεδόν απόλυτα με το αντικείμενο της δημόσιας υπηρεσίας στην οποία θα κληθεί να παράσχει έργο; Μπορεί π.χ. ένας διαπρεπής δικηγόρος, με πλούσια θητεία στην Ευελπίδων, να αναλάβει το υπουργείο μεταφορών; Αν όχι, ποια τα προσόντα του υποψηφίου για το υπουργείο μεταφορών;
Δεν θα είχα προσωπικά κανένα πρόβλημα αν υιοθετούσαμε άμεσα όλες τις ανωτέρω αυστηρές προϋποθέσεις επιλογής πολιτικού προσωπικού. Και αυστηρότερες ακόμα.
Φοβούμαι όμως ότι θα οδηγηθούμε σε σοβαρό έλλειμμα εκπροσώπησης.
Που θα βρει η αριστερά υποψηφίους;
Γ.Δ.
Add comment
Comments